Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Paul Seixas na zware val in Tour Auvergne: “Ik heb een stommiteit begaan”
Interview Zijn wonden aan beide ellebogen, zijn rechterheup en zijn linkerknie zijn op de top van de Grand Colombier net verbonden, waarna Paul Seixas zich direct bij de media meldt. Geen excuses, maar de hand volledig in eigen boezem. Op de vraag van de interviewer wat er precies gebeurd is bij de zware val, geeft het Franse wonderkind een antwoord van liefst 3 minuten en 58 seconden lang, waarin hij zich ook als spreker een groot kampioen en een nog groter mens toont.
In de afdaling van de Côte de Saint-Maurice-de-Rotherens, op zo’n kleine honderd kilometer van de finish, maakt Seixas in de zevende rit van de Tour Auvergne – Rhône-Alpes (het vroegere Critérium du Dauphiné) een grote fout. Door grind op de weg is een deel van de afzink al geneutraliseerd, maar wanneer de vlag weer omlaag gaat, duikt de 19-jarige kopman van Decathlon CMA CGM snel de afdaling in. Totdat hij in een bocht onderuitgaat.
-
Lees ook Isaac Del Toro slaat toe op Grand Colombier na chaotische bergrit, Seixas lost na harde val
“Het is een fout van mijn kant. Ik heb geen enkel excuus. Dit was een stommiteit”, is Seixas na de finish eerlijk, met de pleisters over zijn halve lijf geplakt. “In een bocht kwam ik te snel aan. Ik heb de gewoonte aangenomen om bepaalde renners in de afdaling in te halen om zo, zonder te veel krachten te verspillen, posities te winnen. Dat is een strategie die niet zonder risico is. Vandaag heb ik de prijs betaald. Ik dacht de afdaling goed te kennen, omdat ik hem al eens gereden had tijdens de Tour de l’Ain. Maar toch nam ik te veel risico en schatte ik een bocht verkeerd in. Ik kwam aan de buitenkant van een renner terecht.”
Foto: Fotoburo Cor Vos
Seixas verontschuldigt zich via de media bij alle renners die hij bij zijn manoeuvre in gevaar heeft gebracht. “We daalden met zo’n zeventig kilometer per uur. Ik ging de bewuste bocht te snel in. Er lag grind aan de linkerkant van de weg, waardoor mijn wiel weggleed. Ik maakte een zweefvlucht over het asfalt. Ik gleed door op mijn handen en ja… eigenlijk met mijn hele lichaam. Ik ben daardoor ook overal geschaafd.”
“Vervolgens kwam ik tot stilstand in de greppel. Ik dacht heel even dat ik niet meer verder zou kunnen. Ik was helemaal kapot. Ik was bang dat ik mezelf enorm veel pijn had gedaan. Na een val met die snelheid is het immers altijd lastig om weer op te stappen. Mijn ploegmaten wisten me weer op de fiets te krijgen, maar de achterstand was op dat moment al drie à vier minuten. Ik dacht: “Dit is het einde van deze koers. We gaan nooit meer aansluiten.”
foto: Fotopersburo Cor Vos
Seixas roemt zijn ploegmaten, waaronder Daan Hoole, die hem in de eerste tientallen kilometers na de val samen met hardrijder Stefan Bissegger op sleeptouw nam. Zonder die steun van zijn ploegmaten was Seixas zeker afgestapt. “In het begin dacht ik bij mezelf: ‘Wat moet ik doen? Zal ik mijn ploegmaten zeggen dat ze niet op mij moeten wachten?’ Hoe dan ook lig ik te ver achter. Ik ga nooit meer aansluiten. Ik ga alleen maar alles voor de ploeg verknallen. Toch hebben ze het geflikt om mij van heel ver weer terug te brengen.”
Uiteindelijk werd het een achtervolging van zo’n zestig kilometer, waarbij de Fransman het geluk had dat de jury af en toe een oogje toekneep voor de thuisrijder wanneer ze achter de bumper van een ploegleiderswagen doken. Op 36 kilometer van de streep op de Grand Colombier sloot Seixas weer aan.
“Ik was doodop toen ik weer aansloot bij de eerste groep. Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk krachten te verzamelen. Alle energie die nog in mijn lichaam over was, heb ik er op de slotklim uitgeperst. Het was zwaar, ook met de verwondingen. Zo kon ik nauwelijks op mijn armen steunen. Ik nam me voor om alles te geven. Hoe groot de pijn ook is, ik ga naar boven. Ik wilde alles geven voor mijn ploegmaten. Deze vijf gasten hebben zich helemaal voor mij opgeofferd. En dat terwijl ze me in de steek hadden kunnen laten in de pampa. Ik zou niet eens hebben geklaagd, want dat was alles wat ik verdiende. En voilà, vandaag gewoon chapeau voor hen. Ze mogen weten dat ik van ze hou.”
Tour Auvergne - Rhône-Alpes (2.UWT)
Etappe 7: Le Bridoire → Le Grand Colombier (133.3 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 03:41:41 | |
| 2 | + 24 | |
| 3 | + 38 | |
| 4 | + 41 | |
| 5 | " | |
| 6 | + 01:17 | |
| 7 | + 01:21 | |
| 8 | + 02:29 | |
| 9 | + 02:31 | |
| 10 | + 02:33 |
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
Maar is n jonge gast, herstelt misschien ook sneller dan anderen?
Hopelijk morgen niet teveel last van de gevolgen, dan zie ik hem nog wel oorlog maken
Maar goed ook dat hij 19 is, af en toe een rare uitspraak en een risico teveel nemen leer je alleen maar van. Alleen doet hij dat natuurlijk wel voor de Franse cameras...
...