Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Michael Valgren wint in Giro met dank aan een Pokéball: “Is mijn geluksbrenger”
Michael Valgren heeft op 34-jarige leeftijd een carrièredoel behaald. De Deen won al de Amstel Gold Race en Omloop Het Nieuwsblad, maar wist nog nooit een rit in een grote ronde te winnen. Tot vandaag. “Deze miste ik nog op mijn cv”, zegt hij na afloop. “Ik denk dat ik deze verdiend heb.”
Valgren maakte in de finale van de zeventiende etappe onderdeel uit van een elitegroepje met onder meer Andreas Leknessund, Igor Arrieta, Einer Rubio, Damiano Caruso en Aleksandr Vlasov, die het mochten uitvechten voor de ritzege. Door een lepe aanval in de slotkilometer trok de Deen de etappe naar zich toe.
“Ik ben heel blij om hier te staan…”, gaat hij verder. “Gelukkig heb ik eindelijk een ritzege kunnen boeken. Mensen zeggen dat ik heel snel ben, maar mijn maximale vermogen is eigenlijk embarrasing. Mijn handelsmerk is om tactische finales te rijden als ik de benen heb, dat kan ik heel goed.”
Dat bleek, want de finale van de rit naar Andalo zou een bijzonder tactische worden. “Het was een heel rare dag, zo met een grote groep. In de finale hebben we écht gekoerst. Ik had op een gegeven moment geen eten meer en was bang dat ik een hongerklop zou krijgen, maar gelukkig gebeurde dat niet meer.”
Valgren begon tot slot ook nog over zijn opvallende zegegebaar. Aan de meet hield hij een Pokéball omhoog. “Die heeft mijn zoontje voor mijn gemaakt toen ik vorig jaar met veel moraal naar de Tour ging”, eindigt hij. “De Pokéball is in onze teamkleuren en is mijn geluksbrenger.”
Geeft in mijn ogen wel aan dat voor sommigen het gezin altijd mee fietst. En zeker als je veel van huis bent (en soms je leven waagt om als eerste over een wit lijntje te rijden) kan ik dat heel goed begrijpen.
Mooie winnaar!