Michael Valgren heeft een gedenkwaardige zeventiende etappe van de Giro d’Italia op zijn naam geschreven. De Deen maakte deel uit van een grote kopgroep van een dertigtal renners en won na een zinderende finale vol plotwendingen, voor Andreas Leknessund en Damiano Caruso. Valgren boekte zo op zijn 34ste zijn eerste ritzege in een grote ronde.

In de zeventiende etappe stonden er geen loodzware beklimmingen op het menu, maar toch konden we spektakel verwachten op weg naar Andalo. Met ruim drieduizend hoogtemeters, meerdere obstakels en een zeer pittige finale waren alle ingrediënten aanwezig voor een spetterend koersverloop. Voor de start was het met name uitkijken naar rittenkapers als Jhonatan Narváez, Giulio Ciccone, Alberto Bettiol en Jasper Stuyven.

woensdag, 27 mei, Giro d'Italia: Etappe 17 (201.95km)

Start: 12:10 ( Cassano d Adda)

Finish: 17:01 - 17:32 ( Andalo)

Doldwaze openingsfase 
Zoals verwacht was er vandaag bijzonder veel animo voor de vroege vlucht, maar waren de meeste uitvalspogingen gedoemd om te mislukken. Na een doldrieste openingsfase slaagden zeven renners erin om een beperkte voorsprong bijeen te fietsen, maar Andreas Leknessund, Michael Valgren, Rémi Cavagna, Jan Christen, Alessandro Tonelli, Manuele Tarozzi en Niklas Larsen kregen nog geen vrijgeleide.

Rémi Cavagna en zijn zes medevluchters – foto: Fotopersburo Cor Vos

In aanloop naar de eerste beklimming van de dag, de Passo dei Tre Termini (8,2 km à 5,9%), liep de voorsprong van de zeven avonturiers toch zienderogen op. Zes tegenaanvallers deden intussen een verwoede poging om de oversteek te maken, maar Frank van den Broek, Tobias Bayer, Mick van Dijke, Tomas Kopecky, Mattia Bais en Lorenzo Milesi keken aan de voet van de klim tegen een achterstand aan van een minuut.

Tudor zet koers weer in vuur en vlam
Het peloton volgde op dat moment al op ruim twee minuten van de kop van de koers. Daar had men de strijdbijl overigens nog niet begraven. Tudor was schijnbaar niet tevreden met de koerssituatie en stak de lont weer in het kruitvat, waarmee het andere renners wist te inspireren om hetzelfde te doen. Het zorgde tevens voor een stevige uitdunning in het peloton: zo moesten de meeste sprinters, maar ook de zieke Giulio Pellizzari overboord.

Door de vele versnellingen in het peloton ontstond al snel een zeer sterke groep van achttien achtervolgers, met Ciccone, Narváez, Igor Arrieta, Aleksandr Vlasov, Enric Mas, Einer Rubio en Damiano Caruso als de meest in het oog springende namen. Deze toppers openden daarmee de jacht op de elf koplopers. Elf? Ja, want Van den Broek, Van Dijke, Milesi en Bais waren inmiddels aangesloten bij de groep-Leknessund.

Visma | Lease a Bike controleert voor roze trui Vingegaard – foto: Fotopersburo Cor Vos

Aanvallers krijgen dan eindelijk de vrijheid 
Visma | Lease a Bike kon wel leven met deze situatie – geen enkele renner in de spits van de koers was immers een gevaar voor het roze van Vingegaard – en liet de voorsprong langzaam oplopen richting de drie minuten. Er kwam ook geen tegenreactie meer vanuit het peloton, want vrijwel alle geïnteresseerde ploegen (met uitzondering van Jayco AlUla en XDS Astana) waren van voren vertegenwoordigd.

En zo begon een nieuwe fase in de wedstrijd, waarin het wachten was op een samensmelting tussen de voorste groepen. Dat gebeurde op de Cocca de Lodrino (8,1 km à 4,1%), al reed er nog wel één renner voorop. Cavagna had duidelijk geen zin om te wachten op versterking en begon aan een wel bijzonder gewaagde solo-onderneming. Het leek gekkenwerk, maar de hardrijder wist zijn voorsprong wel stelselmatig uit te breiden.

Zo begon de Franse stoomtrein met een voorsprong van ruim twee minuten aan de laatste tachtig kilometer, maar eenmaal terug in de heuvelzone verloor Cavagna ook snel weer van zijn pluimen. Dit kwam mede door UAE Emirates, dat zich op kop had gezet van de achtervolgende groep, in dienst van Narváez. Die laatste hoopte namelijk nog de volle buit te pakken bij de tussensprint in Roncone, op goed zestig kilometer van de finish.

Narváez neemt paarse trui weer over van Magnier 
Met dank aan Christen en Arrieta werd de moegestreden Cavagna nog op tijd ingerekend, waarna het voor Narváez een koud kunstje bleek om de tussensprint naar zijn hand te zetten en twaalf punten op zijn conto bij te schrijven. Hiermee wist hij de leiding in het puntenklassement weer over te nemen van Magnier. Met de punten op zak besloot Narváez door te zetten, in de hoop weg te rijden, maar dit ging niet door.

De regen viel even met bakken uit de hemel – foto: Fotopersburo Cor Vos

Met zijn slinkse aanval bleek Narváez wel de aanstichter van een spetterende finale, waarin er slag om slinger werd gedemarreerd. Acht renners wisten hier optimaal van te profiteren, met Caruso, Garofoli, Rubio, Vlasov, Valgren, Juan Pedro López, Arrieta, Leknessund, De la Cruz en Van Dijke. Deze coureurs reden binnen een mum van tijd een minuut weg van hun medevluchters, waar vooral naar elkaar werd gekeken.

Plottwist na plottwist 
Maar ook voorin liep de samenwerking allesbehalve gesmeerd, en dus was er nog van alles mogelijk in de finale. Door het tempo van Florian Stork – die zich om onduidelijke redenen volledig leegreed – kwamen de achtervolgers (waaronder Narváez en Ciccone) weer tot op een halve minuut van de tien koplopers. Dit leek met andere woorden nog speelbaar, zeker met de pittige finale in het vooruitzicht.

Deze finale bleek spek naar de bek van Rubio, die dan ook meerdere keren de knuppel in het hoenderhok gooide. Zijn eerste demarrages werden nog beantwoord, maar bij een derde versnelling leek de rest dan toch te passen. Met de nadruk op leek, want de taaie Valgren zette op knappe wijze de scheve situatie recht. De Deen nam op zijn beurt Arrieta mee in zijn spoor en zo bleven we met drie renners over.

Rubio en Valgren vinden elkaar dan toch
Was dit dan een beslissent moment in de rit? Nee, want Valgren, Rubio en Arrieta keken elkaar vervolgens het wit uit de ogen en stonden zo op het punt om weer te worden ingerekend. Maar net op het moment dat Vlasov als eerste renner de aansluiting leek te maken, ontbond Valgren zijn duivels. De attente Rubio zag het gevaar, sprong mee en nam vrijwel meteen over, maar ook nu waren de verschillen nog te verwaarlozen.

Valgren en Rubio hadden elkaar inmiddels gevonden, maar Arrieta, Caruso, Leknessund en Vlasov gaven zich zeker nog niet gewonnen. Hierdoor bleef het verschil schommelen tussen de acht en vijftien seconden. Was er nog een laatste plottwist in de maak op de laatste oplopende strook van een tweetal kilometer (aan een gemiddelde van 6%) richting de finish in Andalo? Of kregen we een tweestrijd tussen een Colombiaan en een Deen?

Valgren en Rubio – foto: Fotopersburo Cor Vos

Zinderende ontknoping 
Het leek uit te draaien op een duel tussen Valgren en Rubio, al deed Arrieta in de voorlaatste kilometer nog een ultieme poging om naar het tweetal toe te rijden. De Spanjaard dichtte ook daadwerkelijk de bres en zelfs Vlasov, Leknessund en Caruso knokten zich vanuit een ogenschijnlijk geslagen positie weer terug in de wedstrijd. Maar wie zou er uiteindelijk aan het langste eind trekken?

Een sprint leek uitkomst te moeten bieden, maar daar dacht Valgren duidelijk anders over. Met een perfect getimede uitval bij het ingaan van de laatste kilometer wist de coureur van EF Education-EasyPost zijn medevluchters te verrassen. De Deen sloeg meteen een mooie kloof en liet zich niet meer inrekenen. Valgren boekte zo op kenmerkende wijze zijn eerste zege in een grote ronde, na een gedenkwaardige dag in het zadel.

Bekijk hier de finish van Michael Valgren:

🚴🇮🇹 | Ja hoor, Michael Valgren doet het! Wat een heerlijke etappe en wat een prachtige winnaar! 👏👏 #GirodItalia

Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/AVBl6D7Apr

— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) May 27, 2026

Na de glorieuze binnenkomst van Valgren eindigde Leknessund – niet voor het eerst in deze Giro – als tweede, voor Caruso, Vlasov en Rubio, die uiteindelijk genoegen moest nemen met een ondankbare vijfde plek.

Giro d'Italia (2.UWT)

Etappe 17: Cassano d Adda → Andalo (201.95 km)

RITAKPNTBERGJONGEREN

Rank	Renner	Team	Tijd
1	Michael Valgren Andersen EF Education - EasyPost	EF Education - EasyPost	04:41:33
2	Andreas Leknessund Uno-X Mobility	Uno-X Mobility	+ 03
3	Damiano Caruso Bahrain Victorious	Bahrain Victorious	+ 06
4	Aleksander Vlasov Red Bull - BORA - hansgrohe	Red Bull - BORA - hansgrohe	"
5	Einer Rubio Reyes Movistar Team	Movistar Team	"
6	Igor Arrieta Lizarraga UAE Team Emirates XRG	UAE Team Emirates XRG	+ 14
7	Gianmarco Garofoli Soudal - Quick Step	Soudal - Quick Step	+ 52
8	David De La Cruz Melgarejo Pinarello - Q36.5 Pro Cycling Team	Pinarello - Q36.5 Pro Cycling Team	+ 01:08
9	Jhonnatan Manuel Narváez UAE Team Emirates XRG	UAE Team Emirates XRG	+ 01:44
10	Mark Donovan Pinarello - Q36.5 Pro Cycling Team	Pinarello - Q36.5 Pro Cycling Team	"

Volledige uitslag

Giro d'Italia (2.UWT)

Etappe 17: Cassano d Adda → Andalo (201.95 km)

Rank		Renner	Team	Tijd
1	-	Jonas Vingegaard Team Visma | Lease a Bike	Team Visma | Lease a Bike	66:57:14
2	-	Felix Gall Decathlon CMA CGM Team	Decathlon CMA CGM Team	+ 04:03
3	-	Thymen Arensman Netcompany INEOS	Netcompany INEOS	+ 04:27
4	-	Jai Hindley Red Bull - BORA - hansgrohe	Red Bull - BORA - hansgrohe	+ 05:00
5	-	Afonso Eulálio Bahrain Victorious	Bahrain Victorious	+ 05:40
6	-	Derek Gee-West Lidl - Trek	Lidl - Trek	+ 07:09
7	-	Michael Storer Tudor Pro Cycling Team	Tudor Pro Cycling Team	+ 07:14
8	-	Davide Piganzoli Team Visma | Lease a Bike	Team Visma | Lease a Bike	+ 07:57
9	-	Damiano Caruso Bahrain Victorious	Bahrain Victorious	+ 08:34
10	-	Ben O'Connor Team Jayco AlUla	Team Jayco AlUla	+ 09:20

Volledige uitslag