Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Mathieu van der Poel ziet af bij de beesten, maar wint E3: “Dit is eentje die het meeste pijn deed”
Video Mathieu van der Poel heeft op krankzinnige wijze zijn derde opeenvolgende E3 Saxo Classic gewonnen. De 31-jarige Nederlander leek na een solo van 65 kilometer te stranden in de slotkilometer, maar kon met zijn laatste krachten toch de twijfelende achtervolgers net achter zich houden. “Het was net genoeg”, pufte MVDP, die hevig aan het afzien was.
Op de Taaienberg scheidde Van der Poel zich af samen met Tim van Dijke. Op de Boigneberg ging zijn landgenoot van Red Bull-BORA-hansgrohe al overboord en ging hij alleen verder. Net voor de Paterberg vatte hij de vroege vluchters in de kraag, waarna hij ze op de Vlaamse kuitenbijter meteen los uit het wiel reed. Er leek vervolgens geen vuiltje aan de lucht, tot een sterke achtervolgende groep na de Oude Kwaremont langzaam maar zeker dichterbij kwamen.
“Op een gegeven moment had ik er niet zo’n goede hoop meer in, maar ik ben gewoon mijn wattages blijven rijden”, vertelt de kopman van Alpecin-Premier Tech. “Op een goede kilometer van de meet dacht ik dat ze terugkwamen. Ik wist toch dat ik niet meer kon sprinten, dus heb ik gewoon zittend zo hard mogelijk gereden. Net genoeg”, hijgt hij na.
foto: fotopersburo Cor Vos
Hij vertelt dat hij op de Boigneberg vooral de groep wilde uitdunnen, niet om per se solo verder te gaan. “Ik wist dat de rest van die groep niet meer ging meerijden en dan kwam ik alleen te zitten. Het stuk vanaf daar tot aan de Paterberg was echt vol tegenwind. Dan voelde ik al dat het een lastige inspanning ging worden.”
Heel eventjes dacht hij dat hij vijfde zou eindigen. “Eerst had ik er wel nog een redelijk goed oog in, maar ik weet hoe lastig die baan hier (richting Harelbeke, red.) is om alleen te rijden. Ik dacht dat ik het ging kunnen houden, tot het op vijf kilometer voor het einde ook bij mij wel op was. Uiteindelijk haal ik het wel, maar het heeft al bloed, zweet en tranen gekost.”
“Of dit een van mijn meest felbevochten overwinning is? Ja, toch wel. Dit is eentje die het meeste pijn deed. Ik ben heel blij dat ik win, maar het kostte toch veel energie. Wat deze derde zege hier betekent? Voor mij is dit een van de mooiste wedstrijden van het jaar. Ik rijd hier ook heel graag en ben ook daarom blij dat ik de winst weer mee naar huis toe kan nemen.”
Reacties zijn gesloten.