Mathieu van der Poel sprint elitegroep op lengtes: “Perfecte slotkilometer”
Mathieu van der Poel heeft zijn tweede ritzege binnen in Tirreno-Adriatico. Nadat de Nederlander dinsdag rit twee op zijn naam schreef, was het donderdag ook raak in etappe vier. Dat deed hij met groot vertoon van macht.
“Het was een behoorlijk pittige dag, met een sterke kopgroep”, begon Van der Poel in het flashinterview na afloop. “De snelheid lag de hele dag heel hoog en in de bergen was het vrij koud. Aan het einde deed Visma | Lease a Bike het heel goed op de laatste klim. Vervolgens kon ik een beetje pokeren, omdat ik al een rit heb gewonnen. Ik wachtte op de sprint en deed alles perfect in de laatste kilometer, denk ik.”
🚴🇮🇹 | Mathieu van der Poel blijft ons verbazen. Hij rijdt het gat zelf dicht en begint dan meteen maar aan een sprint van 300 meter. Ook op het vlakke is de Nederlander iedereen de baas. 💪
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/dIs76mzt9X
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 12, 2026
Op vijfhonderd meter van de streep kwam er nog uitvalspoging van Filippo Ganna. “Ik had al een late aanval van hem verwacht. Ik wist ook dat Visma wilde sprinten met Wout, dus ik probeerde meteen te reageren op alles. Ik ging mijn sprint misschien een beetje te vroeg aan. Het was nog best ver naar de streep met die tegenwind. Maar gelukkig kon ik het volhouden.”
In de tweede etappe vloerde Van der Poel zijn metgezellen Isaac Del Toro en Giulio Pellizzari in een sprint heuvelop, nu was hij de beste in een vlakke sprint. “Het was een vlakke sprint ja, maar alles wat ervoor kwam, was niet zo vlak”, reageerde hij met een lach op die vaststelling. “Het was een lastige dag. Ik ben blij dat ik het af kon maken en ik ben blij met mijn vorm.”
Tirreno-Adriatico (2.UWT)
Etappe 4: Tagliacozzo → Martinsicuro (213 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:51:40 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Zooo, en de rest mag ook mee doen.
Amaj, sjue.
Mij maakt je echter niet wijs dat dit Van der Poel op 90% is, zoals na De Omloop het idee was. Moet hier gewoon dicht tegen topvorm aanzitten. Ik wil dan ook nog wel eens zien of de vloek van de Omloop dit jaar gebroken gaat worden. Zullen het de komende twee weken heel slim moeten aanpakken qua trainingsintensiteit.
In het huidige wielrennen, en zeker als we kijken naar MvdP in de afgelopen seizoenen, dan kan de ploegbegeleiding uitstekend uitstippelen wanneer die vorm komt en tot wanneer dat wordt vastgehouden. De zorg lijkt mij ook totaal niet of hij het kan vasthouden maar eerder of het genoeg gaat zijn tegen Pogacar, dat zullen hopelijk weer schitterende duels worden.
Natuurlijk helpt het vandaag dat je het meeste overschot hebt EN de meest explosieve aanzet... maar goed dat is nou eenmaal zo. Deze overtuigende sprint hier, na een kort klimmetje wat kilometers ervoor, zal de andere favorieten voor MSR normaal gesproken duidelijk maken dat ze niet met MvdP naar de streep moeten samenwerken - al rijdt Pogacar (en Wout/Ganna) eigenlijk altijd in een vluchtscenario. Ben benieuwd of er dit jaar tactischer gespeeld kan worden door een Pogacar als ze bijvoorbeeld krap weg zijn op de poggio met types WvA en Ganna niet ver daarachter... waarna ze kunnen aanvallen en verassen. Het belooft weer een schitterende dag te worden in San Remo.
Verder vind ik nu niet bepaald dat Matthieu uitblinkt in koersinzicht, wel integendeel. Maar dat hoeft ook niet als je bijna altijd de sterkste bent.
Ik herinner me pakweg een rit in de tour vorig jaar waar hij eerst te lang blijft kijken naar Van Aert, om vervolgens toch zelf aan te zetten, maar uiteindelijk de koers verliest omdat hij niet meer leek te weten hoeveel renners er voorop reden.
Ik denk dat Wout op een Cipressa of Poggio meer moet hopen dat hij mee kan zoals Ganna dat vorig jaar kon... op pure explosiviteit op de scherpste stukken zal hij denk ik sowieso iets tekort komen maar met zijn grote motor kan hij wellicht wel net bijblijven.
Het gaat mij echter specifiek om zijn instinct zodra de meet in het zicht komt... niemand zal toch ontkennen dat hij een enorm gevoel heeft voor het lezen en sturen van absolute (hectische) finales (e.g. RVV 2020, RVV 2022, MSR 2025, Hoogerheide 2023).
Ter voorbeeld en aanvulling op de laatste 'perfecte kilometer' vandaag:
1. de sprint met WvA in RVV 2020 waarin hij bewust de kop neemt en bijna via sur place de sprint dwingt tot een korte en hele explosieve aankomst;
2. de sprint met Pogacar twee jaar later in de RVV, waarin hij de achtervolgers laat terugkomen, die zelf sprintend net opvangt maar waarbij Pogacar de controle over de situatie verliest en ingesloten raakt;
3. de laatste kilometer vorig jaar in MSR waar hij zich niet laat verontrusten door een terugkerende Ganna; en
4. de laatste ronde in Hoogerheide waarin iedereen inclusief Wout verwacht dat hij na de laatste balken gaat versnellen, om dit vervolgens niet te doen en een verbaasde Wout te verschalken in de sprint.
Dat is zoals zeggen dat een klimmer een perfect koersinzicht heeft omdat hij bergop het verschil maakt..
Ik snap dat veel mensen fan zijn van Matthieu. Zelfde nationaliteit als velen hier én een van de beste eendagsrenners van zijn generatie, maar die overdreven adoratie kan ik niet begrijpen. Waarom de nood om hem kwaliteiten aan te meten die hij niet heeft, terwijl hij toch gewoon al geweldig is hoe hij is?
En ja, af en toe gaat het ver met de adoratie. Ik heb ook een shirt van MvdP en draag hem met trots op een festival ofzo. Mijn kinderen lachen zich stuk als ik voor de buis opsta van mijn bank en begin te schreeuwen, "kom op Mathieu". "Pap, doe normaal, je doet net alsof je Mathieu kent", zeggen mijn kinderen...
Stellen dat MvdP een uitstekend gevoel voor de koers heeft en koelbloedig handelt in finales is een breed gedragen opvatting (ook door vele Belgen) - dit kwalificeert allerminst als hem een 'kwaliteit aanrekenen die hij niet bezit' omdat je fan bent en dezelfde nationaliteit hebt. Sterker nog, stellen dat dit geen specifiek kenmerk van MvdP is vind ik eerder het miskennen van een kwaliteit van hem omdat je geen fan bent en niet dezelfde nationaliteit hebt. Dergelijke overdreven afkeer kan ik niet begrijpen.
Ten slot, in alle voorbeelden maakt MvdP inderdaad gebruik van zijn snelheid en explosiviteit, elke renner maakt in een sprint gebruik van zijn snelheid dus dat spreekt voor zich. Echter, gaat het er in de voorbeelden nou juist om dat hij niet zoals vele gewoon op zijn snelst sprint maar dat hij situaties ondanks de tegenstand en externe factoren weet te sturen naar (i) type sprints die voor hem het voordeligst zijn qua duur en explosiviteit of (ii) sprints die chaotisch zijn en waarbij concurrenten de rust, juiste timing en het overzicht verliezen - iets dat hem zelf niet gebeurd. Dit alles kan alleen door zijn geweldige instinct in dit soort situaties, iets dat oneindig vaak door collega's, oud-profs en analisten is aangehaald.
Natuurlijk hoef je het hier niet mee eens te zijn... maar dat is een positie zo diep in de minderheid dat het tegen persoonlijke afkeer aan schuurt. Ik zou voorstellen, zet die gekleurde bril af en geniet van renners ongeacht nationaliteit, maakt het een stuk leuker kan ik uit ervaring zeggen ;).
Dit is zowat de officieuze Mvdp-fansite, natuurlijk is een neutrale kijk op de beste man dan diep in de minderheid..
Wellicht is dat ook de reden waarom ik het zelf altijd meer voor buitenlandse renners heb, dan kom je teminste niet die overdreven verafgodingen tegen.
MvdP is juist iemand die heel vaak wint, omdat hij zijn minder goede keuzes makkelijk kan compenseren met zijn overschot en explosiviteit.
Tactiek = beslissen wat je gaat doen
Van der Poel leest koersen vaak sneller dan anderen.
Wat hij heel goed aanvoelt: Wanneer een moment beslissend wordt
Hij ziet vaak eerder dan anderen dat een groep gaat breken of dat het peloton twijfelt.
Hij herkent meteen welke renners hij moet volgen en welke hij kan laten gaan. Bijvoorbeeld op korte steile hellingen, technische passages of bij waaiers.
Praktisch voorbeeld:
In veel klassiekers zit hij al vooraan vóór de cruciale klim. Daardoor hoeft hij minder energie te gebruiken om te reageren.
Zijn tactische keuzes zijn vaak simpel maar extreem goed getimed.
Typische Van der Poel-tactieken:
Explosieve solo-aanval
Hij valt vaak één keer echt hard aan, precies wanneer iedereen op de limiet zit.
Niet te veel aanvallen
Hij verspilt zelden energie met veel kleine demarrages.
Gebruik van terrein
Hij kiest plekken waar zijn explosiviteit maximaal werkt (korte steile klim, bochten, technische stroken).
Allemaal geen rocket science maar dit is wel hoe hij koerst.
Is er uberhaupt 1 wedstrijd in zijn hele loopbaan waar je vond dat hij won omwille van zijn zogezegde tactiek of koersinzicht?
Er zijn er namelijk juist veel waar hij door gebrek aan tactiek en inzicht de koers verloor ondanks goede benen: Rit naar toulouse in de tour, Olympische spelen 24, PR tegen Colbrelli, RvV 21, Gent-Wevelgem 2020, Harrogate 19, Bieles 17 .. en dan spreek ik nog niet eens over de plankgate.
Er zijn ook koersen die hij won ondanks gebrek aan tactiek en inzicht, door deze mindere punten te compenseren met eigenschappen waar hij wel in uitblinkt: Roubaix 23, Bogensee 19, Rit tirreno 21, AGR 19, RvV 23, ..
Maar ik ben alleszins al blij dat we overeenkomen over het voortschrijdend inzicht. Het is nu inderdaad minder (vaak) dramatisch dan vroeger. En dan heb je het neem ik aan vooral over zijn plaatsing, waar hij vroeger meestal te ver zat/zat te slapen is is hij nu al iets vaker bij de les.
Wout speelt een divisie lager
En iets met vloeibare boter
Eurosport, soms kan het niet anders