Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Mathieu van der Poel niet bezig met ongunstige statistiek: “Geen enkele keer aan gedacht”
De vraag hing in de lucht: heeft Mathieu van der Poel vandaag niet ergens gedacht aan de statistiek dat bij de mannen niemand ooit de Omloop Het Nieuwsblad en de Ronde van Vlaanderen in hetzelfde jaar heeft gewonnen? Het antwoord was kort en duidelijk. “Geen enkele keer,” zei hij lachend.
Voor Van der Poel tellen die historische weetjes niet. Hij is gewoon blij bij zijn debuut deze semi-klassieker te winnen. Zijn echte doelen liggen nog voor hem: Vlaanderen en Roubaix. “Iedereen weet hoe sterk Tadej Pogacar daar is, maar ik doe wat ik kan om in mijn best mogelijke vorm te zijn en dan zien we het wel.”
Hoe voel je je na de race?
De omstandigheden waren best zwaar met de wind, de stress de hele dag en dan de regen en kou. Het is zeker geen makkelijke wedstrijd, maar ik voelde me aan het einde nog vrij goed.
Heb je genoten?
Ja, eigenlijk wel. Alleen het weer had wat beter gemogen, maar het heeft me niet te veel beïnvloed. We hadden een goede kledingstrategie en dat hielp om het tot de finale vol te houden. De Muur en de Bosberg zijn klimmetjes die me goed liggen. De rugwind hielp vandaag ook richting de finish.
Dus je komt terug?
Dat weet ik nog niet, maar vandaag ging alles perfect, dus dat is een goed teken.
Verliep de koers zoals je had verwacht?
Niet echt. Voor ons was de Molenberg het cruciale punt, maar meestal blijft de wedstrijd gesloten tot aan de Muur. Ons plan was eigenlijk om te wachten tot de Muur, maar door de omstandigheden werd de race eerder beslist.
Tim van Dijke (nummer 2) vertelde dat hij nog steeds niet kan geloven hoeveel moeite jij deze winter in je trainingen hebt gestoken. Vertel eens wat er in december en januari gebeurt als niemand kijkt?
We trainen hard, maar ik denk dat iedereen dat doet. Ik geniet nog steeds van het proces van het toewerken naar een wedstrijd. Nu ik ouder word, wordt de motor groter, dus kun je ook meer en harder trainen. Het is geen geheim dat ik geniet van harde trainingen en lange dagen.
Je bent nu 31. Denk je dat dit de periode is waarin je het meest belastbaar bent en de grootste motor hebt?
Ja, dat denk ik wel. Het is onderdeel van de groei die ik heb doorgemaakt. De wielersport verandert ook; als ik zie wat jongens van 19 of 20 jaar nu al doen, dat deed ik op die leeftijd niet. Dat verklaart waarom ik op dit moment nog wat marge heb, maar ik zie dat bij de nieuwe generatie eerlijk gezegd niet gebeuren.
Komt dat omdat je het in het begin van je carrière rustiger aan hebt gedaan?
Als je als junior al 30 uur traint, is het moeilijk om stappen te maken als je ouder wordt. Maar dat is hoe het wielrennen tegenwoordig is; ze zitten op die leeftijd al op een indrukwekkend niveau. Ik zeg niet dat het slecht is, het is gewoon anders dan toen ik die leeftijd had.
Hoe wist je die valpartij op de Molenberg te vermijden? Dat was ongelooflijk.
Geen idee. Mijn veldritachtergrond hielp zeker. Je ziet iets gebeuren en je reageert daarop. De Molenberg is sowieso een beslissend moment, maar door dit incident verloor iedereen achter Florian (Vermeersch, red.) volledig hun snelheid. Dat maakte het nog zwaarder en dat is ook waarom de breuk daarna ontstond. Voor mij was het uiteindelijk niet slecht, maar het was natuurlijk niet iets dat ik zo gepland had.
Je had minder dan een seconde om te reageren.
Soms is dat beter. Dan denk je niet na, je reageert gewoon en doet wat je geleerd hebt. De ervaring van het veldrijden helpt. Ik heb er alles aan gedaan om niet over zijn hoofd te rijden. Je moet altijd alert zijn; we wisten dat het een cruciaal punt was en met de regen wisten we dat de kasseien glad zouden zijn.
Wat ga je doen voor de Tirreno of San Remo? Ga je op hoogtestage?
Nee, ik blijf gewoon hier. Ik voel me comfortabel bij deze voorbereiding, zoals ik het al die jaren heb gedaan, dus daar houden we ons aan.
Niemand won ooit de Omloop en de Ronde van Vlaanderen in hetzelfde jaar. Hoe vaak heb je daar vandaag aan gedacht?
Geen enkele keer. (Lacht) Ik ben gewoon blij deze wedstrijd te winnen. Mijn grote doelen zijn weer Vlaanderen en Roubaix. Iedereen weet hoe sterk Tadej daar is, maar ik doe wat ik kan om in mijn best mogelijke vorm te zijn en dan zien we het wel.
Kuurne-Brussel-Kuurne ontbreekt nog op je palmares. Rij je morgen?
Dat weten we nog niet. Dat beslissen we straks in het hotel. We wilden eerst deze wedstrijd doen en dan kijken we morgen wel. We hebben met Jasper of Kaden ook een goede kans om te winnen morgen. Misschien ga ik morgen gewoon een lange training doen.
Kortom: kromme statistiek.
Want dan kom je uit bij Asgreen, Terpstra, Gilbert, Sagan, Kristoff en ga maar door. Cancellara had je nog kunnen noemen, maar voor de rest reden winnaars van de Ronde van Vlaanderen doorgaans gewoon De Omloop en leverde dat hooguit een enkel podium op.
Sagan was in 2016 de laatste die dicht in de buurt van de dubbel kwam, met een tweede plaats in De Omloop.
In mijn ogen is het daarom ook niet vanzelfsprekend dat renners als Nys of Evenepoel, die al heel jong heel professioneel bezig zijn, nog hele grote stappen gaan maken. En wie weet geldt dat ook wel voor types als Seixas of Widar.
Matje reed volgens mij op zijn 22e nog in de Ronde van Noorwegen en natuurlijk in de winter door de modder, maar bij het huidige peloton gaan de tieners al op hoogtestages....
Roger De Vlaeminck was degene die tot nu toe het dichtst bij een dubbel WK-veldrijden - Omloop Het Volk was gekomen, met een vierde plek in het jaar van zijn wereldtitel in het veld. Dat zal gisteren wat gemopper opgeleverd hebben.
Maar inderdaad: als je toch al twee keer geschiedenis hebt geschreven dit jaar, kan er nog wel een derde keer bij.
ook vaak een bekrompen vastgeroeste visie om er vanuit te
gaan dat De omloop en de Ronde van Vlaanderen nooit gerealiseerd
werd en het dan ook nooit ooit zou kunnen.
De Omloop en Parijs-Roubaix, konden enkel Merckx en Museeuw
realiseren, maar de laatste is 26 jaar geleden, maar dus ook weer
niet onmogelijk.
Als aan deze overwinning iets van een vormpiek te pas kwam, dan is dat erg vroeg. De dreiging is dat hij in de Tirreno al volop in vorm blijkt te zijn en daar weer met zijn krachten gaat smijten. Dat pakte in het verleden slecht voor hem uit.
Even één of twee dagen ziek worden zou wellicht de beste uitkomst zijn.