Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Lorena Wiebes laat voor het eerst van zich horen na diskwalificatie: “Voelt niet alsof ik schuld tref”
In de hele discussie rond de diskwalificatie van Lorena Wiebes uit de Giro d’Italia vanwege een te lichte fiets, hadden we één stem nog niet gehoord. Die van de sprintster zelf. In de podcast La Koers heeft Wiebes nu toch van zich laten horen.
Enkele dagen na een van de moeilijkste momenten uit haar loopbaan, spreekt Wiebes vanuit Italië. “Ik wil de meiden steunen”, zegt ze over haar ploeggenotes van SD Worx-Protime. “Daarom was ik alweer langs het parcours van de Giro te vinden. Ze rijden in de roze trui. Samen met Floortje Mackaij ben ik met de camper terug naar Italië gereden. Ik heb ook al terug getraind. Door de frustraties heb ik enkele records gereden.”
Het waren emotionele dagen voor Wiebes. “Eerst voelde ik vooral verdriet. Later kwam er boosheid waarom het zo is gegaan. De avond van de beslissing en de tweede dag waren heel pittig.” Waar Wiebes vooral van wakker lag: het feit dat de metingen van de UCI steeds op een verschillend gewicht van haar fiets uitkwamen: “Als het de hele tijd hetzelfde was geweest, had ik me er gemakkelijker bij kunnen neerleggen. Dan kun je alsnog twijfelen aan de apparatuur, maar nu het schommelde was het nog lastiger.”
Je zou kunnen stellen dat het de verantwoordelijkheid was van haar ploeg SD Worx-Protime om de fiets van Wiebes voor de start al te controleren op het minimumgewicht, maar Wiebes verwijt hen niets. “De weging van de UCI ergerde me het meeste. Ik had al vaker met een enkel voorblad gereden en weet dat mijn fiets voor Milaan-San Remo met dezelfde set-up ook was gewogen. Na de rit hebben we in het hotel dat nog eens gedaan. Ook toen was het helemaal in orde. Ik hoop dat er daarmee een last van de mecaniciens valt.”
Anderzijds voelt Wiebes zich wel machteloos. “Als renster denk je daar niet over na. Je wil eerder zo aerodynamisch zijn dan zo licht mogelijk. Ik heb er ook niet echt iets aan kunnen doen. Dat maakt het zo krom, de renner wordt gestraft. Zeker in een vlakke etappe. Je gaat natuurlijk niet zelf jouw fiets wegen en je denkt niet dat zoiets kan gebeuren. Als ik mijn sprint niet reglementair had gereden, kan je ermee leven dat het je eigen schuld is. Nu voelt het niet alsof ik iets van schuld heb.”
Wiebes hoopt wel dat alle partijen lessen uit dit incident trekken. “Ik zou graag willen dat de UCI nog eens naar die reglementen kijkt. Of de renner echt zo zwaar gestraft moet worden als er iets is met de fiets, waar je als renner geen invloed op hebt. De straf is te zwaar. Het is wel lastig: klimmers kunnen profijt hebben uit een lichte fiets. Maar aan de andere kant denk ik: ga je iemand echt op minuten rijden als de fiets 20 gram lichter is? Dat is een moeilijk onderwerp om je over uit te spreken, dat begrijp ik ook.”
“Het voelt voor mij als onrecht, misschien was een gele kaart, declassering en boete voor de ploeg beter geweest. Als je dan een tweede keer een te lichte fiets, kan je wel uit koers worden gezet. Dat lijkt me logischer”, zegt ze. “Wat voor mij het belangrijkste is: er mogen geen schommelingen meer zijn in de metingen. Daar moet de UCI absoluut naar kijken. De finales en parcoursen zijn soms levensgevaarlijk en het lijkt alsof hen dat niet interesseert. Dit had niets met veiligheid te maken, dus voelt het wat krom.”
Wiebes begrijpt daarom wel dat haar ploeg SD Worx-Protime actie onderneemt. “Anders komt je dossier misschien ergens op een stapel en doen ze niets.” Anderzijds wil ze zich daar zo veel mogelijk buiten houden en vooral terug aan de koers denken. Op 13 juni komt ze in de Copenhagen Sprint weer in actie.
Aankomende wedstrijden voor Lorena Wiebes
| Datum | Wedstrijd |
|---|---|
| 30 mei - 7 jun |  Giro d'Italia Women(2.WWT) |
| 13 jun |  Copenhagen Sprint(1.WWT) |
| 24 jun |  National Road Championships - Netherlands(CN) |
Wielerflits Magazine is jouw Tour Femmes-gids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Femmes Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France Femmes en de Tour voor mannen, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Nienke Vinke, unieke fotografie uit het vrouwenpeloton, Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor en nog veel meer!
Daar is maar één woord voor.
Ongelooflijk.
En waarschijnlijk zijn er nog wel meer woorden voor te verzinnen.
Als er aanpassingen aan een fiets worden gedaan om de randjes van het maximaal toegestane gewicht op te zoeken is dat zonder medeweten van Wiebes? Natuurlijk niet.
Dit zijn voorgeprogrammeerde teksten om het eigen straatje schoon te vegen en alle schuld bij de UCI neer te leggen.
En oma terloops nog even noemen doet het dan natuurlijk heel goed.
"De UCI official heeft de fiets meermaals gewogen. Hij was iedere keer te licht. Dus ik snap dat ie dat besluit heeft genomen; hij kan niet anders bij het constateren van een te lichte fiets. Maar hij zal dat zelf ook niet gewild hebben. Al heb ik twijfels bij de betrouwbaarheid van de meting. Maar dat is wat we gaan aanvechten om daar duidelijker protocollen te krijgen. En ook wij gaan kijken of we zelf niet te veel de grens hebben opgezocht".
Er werd door UCI iets gepresenteerd als een feit, wat meer waarschijnlijk een onbetrouwbare meting (dus géén meting) is geweest, omdat al niet voldaan is aan de reproduceerbaarheid van het toestel.
PS Reproduceerbaarheid zegt niets over het werkelijke gewicht, dat is bij zo'n toestel tot en met 100 gram hoger of lager dan de afgelezen waarde (als aan een hele reeks randvoorwaarden is voldaan).
Mocht die fiets dan ook te licht geweest zijn, zouden ze echt niet juridische stappen zetten.
Maar als die fiets gewoon het normale gewicht hebben bij hun weging, gecombineerd met het feit dat die fiets al tig maal gewogen en goed bevonden is geweest bij vorige wedstrijden. Dan zou ik ook durven denken dat het de UCI is die in fout is en daar compensatie voor willen.
Los van dit, is die hele 6.8kg regel gewoon een verouderde, nutteloze regel die zo snel mogelijk moet geschrapt worden.
Is 26jaar oud en nooit aangepast geweest en heeft eigenlijk niets met veiligheid te maken, want evengoed kun je met loden wielen rijden en papieren frame moest dit sneller blijken te zijn.
Tevens moet elk fietskader en wielen al aan een bepaalde norm voldoen, gebruik dit dan.
Houdt zowiezo al geen steek dat de fiets voor Ganna (1,93m - 82kg) hetzelfde mag wegen als pakweg Realini (1,50m - 40kg).
En wat ga je doen in de situatie als je referentie wel telkens binnen de reproduceerbaarheidsgrens van 10 gram meet, en de fiets niet?
PS Als de fabrikant Kern-Sohn het over herhaalde metingen heeft qua reproduceerbaarheid van een haakweegtoestel, dan hebben ze het over 10 wegingen en niet over 2. Dus 10 herhaalde wegingen horen een maximaal verschil van niet meer dan 10 gram af te lezen.
Ik kan me voorstellen dat je weken niet meer wil fietsen en niet meer naar de koers kan kijken. Maar gisteren is ze speciaal naar het parcours van de Giro gefietst om haar teamgenoten aan te moedigen en te laten zien dat het goed met haar gaat.
Ik vind dat heel knap, zelf zou ik netflix uitspelen en proberen om level 60 te worden met Fall Guys.
Ik was eigenlijk helemaal geen fan van haar, maar vanaf nu zal ik ook juichen als zij wint.
En waar ligt dan wel de grens? 20 gram te licht in een vlakke rit mag wel, in een bergrit niet? En mag dan 50 gram? Vanaf wanneer is het een boete of een gele kaart, en vanaf wanneer is het competitievervalsing en uitsluiting? Het lijkt erop alsof ze daar verder helemaal niet over na denkt. En enkel redeneert vanuit haar eigen situatie. Maar wat als ze in een sprint licht bergop met een banddikte geklopt zou zijn door Balsamo, en de fiets van Balsamo bleek een plak kaas te licht bij de weging. Zou ze dan ook zo reageren? Of is het dan ineens anders?
Dat de renster zich daar niet schuldig over moet voelen is helemaal terecht. Dat zou voor de mechaniekers moeten zijn. Zij moet haar fiets pakken en fietsen, er van kunnen gaan dat alles in orde is. Van schakelmechanisme en remmen tot afmetingen en gewicht.
Verder hoor ik hier wederom op geen enkele manier harde cijfers terug. Niet over de gewichten die de UCI vond, niet over de metingen die ze zelf hebben.
En ik vind dat ze wel heel makkelijk alles bij de UCI leggen. Daarom ben ik wel heel benieuwd naar zowel de exacte gewichten, alsook de uitkomsten van de andere wegingen. Ervan uitgaande dat de UCI rondom de koers meerdere fietsen weegt. En de dames vanwege hun kleine frames al makkelijk onder die 6,800 kg kunnen komen.
Ik zou zeggen: accepteren en doorgaan. Maar blijkbaar maakt SDW andere keuzes.
Ik mis nog altijd feiten en cijfers. Wat heeft de UCI gewogen, wat heeft SDW naderhand zelf gewogen.
Maar vooral ook: Is de fiets van wiebes de enige die gewogen is geweest? Of hebben ze meerdere fietsen gewogen en is enkel die van Wiebes te licht bevonden?
Het is namelijk niet zo dat de UCI nooit fietsen weegt, dat doen ze wel vaker.
Daarom zou een goed onderzoeksartikel van WF met al dit soort vragen een prima voorbeeld zijn van journalistiek met meerwaarde
Ik denk dat het grootste probleem hier in eerste instantie niet zit in de regel zelf, maar in de manier hoe er wordt gecontroleerd en gehandhaafd. Het beeld dat ik heb gekregen op basis van deze hele situatie is dat er niet echt een heel duidelijk protocol is hoe deze weging moeten worden uitgevoerd en gedocumenteerd.
- Blijkbaar zijn er een hele hoop wegingen geweest en ik heb het idee gekregen dat als er 1 van die wegingen boven de 6,8 was geweest dan hadden de UCI-officials de fiets goedgekeurd.
- Blijkbaar heeft de weging plaatsgevonden in een omgeving waar het lastig was om een stabiele meting te doen. Er was veel wind die er voor zorgde dat het gemeten gewicht nogal schommelde.
- Ik heb twijfels gehoord over het (juist) kalibreren van de meetapparatuur.
- Er zijn verhalen dat er bij andere gevallen wel eens een oogje dicht wordt geknepen als de fiets net iets te licht is en er alleen een mondelinge waarschuwing wordt geven.
- Ik heb grote twijfels of er iets van een meetrapport is gemaakt door de UCI. Het is mij in iig onduidelijk hoe deze metingen worden gedocumenteerd en vastgelegd.
Dus ook al was de fiets inderdaad te licht is, dan nog lijkt het er op dat de UCI hier echt professioneler mee om moet gaan. Dit is geen amateurniveau. Dit is Wiebes haar werk en deze beslissing heeft grote impact op haar en ook op de ploeg. Als je als UCI zo'n beslissing neemt moet je dat goed gedocumenteerd en onderbouwt doen. Ik heb niet het beeld gekregen dat dat is gebeurd.
Ineens stuit ie op een fiets die een te lichte meting geeft. Nota bene van de leider in de wedstrijd. De reflex: nog een keer meten, en nog een keer. Justeren. Nog een keer meten. Chips, nog altijd te licht. En met geen mogelijkheid komt die fiets boven de 6,8 kg uit.
Dan is er als UCI official op dat moment nog maar 1 oplossing: het reglement naleven. En dat is heel duidelijk.
En dat maakt het juist interessant: zijn er op diezelfde plek, op datzelfde moment, onder dezelfde omstandigheden, door dezelfde man, op dezelfde manier, ook fietsen van de concurrentie gewogen? Want ik neem aan dat iedere ploeg rensters met fietsen op pad stuurt die net boven de 6,8 kg zitten. Als die ook allemaal ineens te licht zijn, dan kun je, ook als UCI official, gerede twijfel hebben over je apparatuur. Maar als die wel allemaal reglementair zijn en slechts 1 fiets niet, dan is er geen enkele directe aanleiding om te twijfelen aan je apparatuur.
En dat is dus waarom ik nog heel veel feiten mis. Die hoor ik niet van SDW, die hoor ik ook niet van de WF journalisten en alle andere analisten met een mening. En is het heel snel de onprofessionele UCI.
Maar realiteit is ook gewoonweg dat daar misschien ook een UCI-official staat die zo snel mogelijk naar huis wilt en na 2x te meten ook gewoon zegt, jammer voor jou Wiebes. Ik moet hier nog paar fietsen wegen.
Als er nu toch 1-ding is dat we al vaker gezien hebben bij UCI, is dat menselijkheid niet hoog in de vaandel staat ( zeker niet als ze met boetes kunnen gooien).
En herwegen met hetzelfde meettoestel en omstandigheden kan toch gewoon perfect 2x foutieve weging geven.
Als je net weegt bij 2 windvlagen of met weegschaal die 50g misweegt.
Als die andere fietsen net gewogen worden bij iets minder wind, of als die fietsen net 6.85kg wegen ipv 6.83kg (wat SD-works beweert het normale gewicht te zijn bij hun) dan zit je net binnen de norm.
Ik snap wat je aangeeft over de UCI official. Maar mijn probleem ligt in eerste instantie ook niet bij die UCI official, maar bij de UCI zelf. Zij hebben deze regel gemaakt en omdat de straf voor deze regel zo zwaar is moeten je als organisatie ook zorgen dat deze regel op een duidelijke manier kan worden gehandhaafd door de officials.
Misschien heb ik het mis en is er wel een duidelijk protocol hoe de meeting moet worden uitgevoerd, mogelijk moet er wel een rapport inclusief ijkgegevens worden opgesteld en worden dus alle metingen wel netjes gedocumenteerd.
In dat opzicht zou ik ook antwoorden willen hebben op een aantal van de vragen die jij stelt. Als de UCI dit proces netjes vastlegt dan moet je voor de antwoorden alleen niet bij SD Worx, WF journalisten of analisten zijn, maar bij de UCI. Daar ligt de bewijslast. Zij beweren dat er iets niet klopt, dan moeten ze dit ook bewijzen.
Bij topsport zullen sporters altijd de randen van de regels opzoeken, zeker als er aan die randen voordeel is te behalen. Als overkoepelende organisatie moet je daar rekening mee houden. Zeker als het over sport op professioneel niveau gaat moet je zorg dragen dat de officials de regels secuur en consistent kunnen toepassen.
Op basis van de informatie die ik tot nu toe heb vernomen heb ik serieuze twijfels of er een duidelijk protocol is. Of er een iets van een meetrapport is. Of zulke metingen secuur worden uitgevoerd.
Als dat niet het geval is dan geef ik SD Worx geen ongelijk dat ze een zaak beginnen. Dan hebben ze namelijk een goede kans om deze te winnen.
Dat is mooi, maar heeft ze dat zelf ook gezegd? Want in de tekst na deze zin heeft ze het alleen over de UCI.
Of wat als jij al een paar honderd keer rond diezelfde tijd bij de gate was en je altijd zonder enig probleem of waarschuwing van de crew mocht boarden?
Of wat als er nog nooit eerder een andere passagier toegang tot het vliegtuig was ontzegd, zelfs als die pas op het allerlaatste moment (of misschien zelfs net te laat) kwamen aanrennen?
Zoals ik ergens anders onder dit artikel heb proberen te schetsen is bij mij de indruk ontstaan dat de UCI deze metingen op een enigszins amateuristische manier uitvoert. Dan gaan ze echt niet het risico nemen om Pogacar op zo'n moment te diskwalificeren. De kans is dan te groot dat UAE een rechtszaak gaat aanspannen die de UCI gaat verliezen.
Maar come one 1 wedstrijd. Balen. En je moet natuurlijk uitzoeken wat hier gebeurd is/de uci aansprakelijk stellen. Tuurlijk.
Maar het hele drama erom heen. Kom op. Er gebeurend echt wel ergere dingen in een leven/op de wereld.
Dit gaat over geld: sponsorbelangen, premies, wedstrijdbonussen en wat weet ik nog veel.
Het sportieve gedeelte zal ook wel voor teleurstelling zorgen, maar niet doorslaggevend zijn.
Wil wel eens weten hoe wij zouden reageren als wij ons werk niet kunnen uitvoeren door een externe partij en daardoor ons geld mislopen. Om dan te blijken dat die externe partij geen reden had om dit te doen...
Dan zou ik denken dat jij ook wel compensatie wilt voor misgelopen geld.
Een stukje onderzoeksjournalistiek ipv het ene interview na het andere. Of moeten we daarvoor allemaal aan het premium lidmaatschap, zodat ze een goede onderzoeksjournalist kunnen betalen.
Onderaan de streep is het dubbeltje voor Wiebes de verkeerde kant op gevallen omdat haar ploeg teveel gewichtsrisico nam ("de fiets wordt toch wel goedgekeurd").
Dat van die karabijnhaak moet je nog 's uitleggen.
The Court of Arbitration for Sport (CAS) has jurisdiction over road race disqualifications only if internal sporting appeals are exhausted and the case involves anti-doping violations, systemic regulation breaches, or competition law disputes, rather than on-the-spot field-of-play decisions made by race commissaires. [1]
How CAS Jurisdiction Applies to Road Racing
The Exhaustion of Remedies: CAS generally will not hear an appeal against a disqualification until all internal appeal mechanisms provided by the relevant National Federation or the Union Cycliste Internationale (UCI) have been exhausted. [1]
Anti-doping Violations: Disqualifications and sanctions resulting from anti-doping rule violations fall strictly under CAS jurisdiction. Athletes have the right to appeal these decisions directly to CAS. [1]
Disproportionate Sanctions & Rule Breaches: CAS regularly reviews appeals from teams and riders when an exclusion is argued to breach governing body regulations (like the UCI Regulations) or when mass disqualifications are applied disproportionately without due process. [1]
Contractual and License Disputes: CAS has jurisdiction over contractual disputes, team licensing withdrawals, and suspensions that arise following a race-day disqualification. [1, 2]
The "Field of Play" Doctrine
CAS historically respects the "Field of Play" doctrine, meaning it generally refuses to overturn immediate, subjective decisions made by race referees/commissaires regarding tactical rule infractions (e.g., drafting off a team car, irregular sprinting, or taking a shortcut). CAS will only intervene in field-of-play judgments if there is definitive proof of bad faith, corruption, or a complete misapplication of the rules. [1, 2]
Lijkt me dat de casus zich moet toespitsen op 'Disproportionate Sanctions'. Het zgn voordeel dat Wiebes had met de te lichte fiets staat in geen enkele verhouding tot de straf. Met 4 vingers in haar neus had Wiebes die 4 ritten bij wijze van spreken gewonnen ipv Balsamo. Niet dat dat zeker is; allerminst (vwb evt schadeverhaal).
Ziet er meer naar uit dat de organisatie een Italiaans feestje wilde ipv Nederlands met Wiebes, Vollering, AVDB. Italiaanse wielrennen ligt op z'n gat met geen enkele WT team. NB het mekkaland van het fietsen.
Zou bij een oplopende sprint die beslist wordt met een fotofinish die "plak kaas" het verschil gemaakt kunnen hebben tussen winst en verlies? In mijn ogen wel.
Dat is waarom er regels zijn t.o.v. het materiaal. Die gelden voor vlakke etappes, bergetappes. Geen onderscheid. Altijd. En terecht.
En de straf is helder: uitsluiting van de wedstrijd. Hoe hard ook voor de renster in kwestie.
Bovendien: als je als ploeg al 15 jaar mee beweert te gaan zoals SDW, dan weet je ook al 15 jaar hoe de UCI fietsen meet. Als daar schommelingen of marges in kunnen zitten, kun je daar als ploeg ook rekening mee houden. Maar ja, die plak kaas kan het verschil zin tussen winst en verlies, dus zoek je de grenzen op. En de ene ploeg misschien meer dan de andere...
Bij 'valsspelen' moet je het 'bewijs' bewaren, dat kan niet als je de fiets terug geeft. Dan kan de ploeg er van alles mee doen en nog een keer wegen.
Geen idee wie er gelijk heeft, maar alle partijen zien er niet goed uit.