Ligt de Ronde van Zwitserland nu al in een plooi? Ontketende Pogacar rijdt rivalen op minuten
Tadej Pogacar begon ook als torenhoge favoriet voor de eindzege aan de Ronde van Zwitserland, maar de Sloveen laat er in de openingsrit ook geen gras over groeien. De wereldkampioen besloot al op zeventig kilometer van de streep aan de boom te schudden. Dit bleek het begin van een lange en – naar alle waarschijnlijkheid – succesvolle solo.
De Ronde van Zwitserland begon woensdag met een rit waarin de heuvelspecialisten zich kunnen uitleven. Met name de finale was bijzonder uitdagend. Die begon op 23 kilometer van de streep met de San Giovanni (1,1 km à 7,5%), een opwarmertje voor de venijnige Ponte in Vatellina (1,4 km à 9,2%) én de nog lastigere klim naar Moia (1 km à 11,6%).
Solo van zeventig kilometer
Al snel bleek dat Pogacar met snode plannen rondreed, want hij zette zijn ploeggenoten van UAE Emirates aan het werk in het peloton. Dit bleek de voorbode voor een wel zeer vroege aanval van de alleskunner. Op zo’n zeventig kilometer van de streep besloot Pogacar al de knuppel in het hoenderhok te gooien.
Niemand bleek bij machte om de ontketenende renner te volgen. Hij reed binnen no time een voorsprong van een minuut bijeen op een eerste achtervolgende groep met onder meer Primoz Roglic, Matthew Riccitello, Tiesj Benoot, Wilco Kelderman en Richard Carapaz.

Zelfs Pogacar heeft het warm – foto: Fotopersburo Cor Vos
Pogacar moet momenteel nog altijd 35 kilometer afleggen, maar de kans dat hij nog zal worden ingerekend, is klein. Zijn voorsprong op eerste achtervolger Carapaz bedraagt immers al twee(!) minuten. Een grote achtervolgende groep (met Roglic) kijkt inmiddels tegen een achterstand aan van meer dan drie minuten. Zo lijkt de Ronde van Zwitserland al na één dag in een beslissende plooi te liggen.

Zo superieur goed is ie nooit geweest.
Ik snap eerlijk gezegd ook niet waarom hij dit zo doet. Wat is er tegen op een leuke finale rijden?
Nu de elleboog nog van die vakantieganger die met een conditie naar de Dauphiné kwam waar de trainer zelfs van schrok. Onprofessioneel heet dat.
En hij legde in de sprint toch wel de crême de la crême erop. Hij was dus al helemaal klaar voor de Tour.
Feit is wel dat een gehavende van Aert in minder vorm vlotjes een WT-koers binnen haalt. Dat moet een kerngezonde lama deze week toch ook lukken dan!
Is sommigen al niet gelukt toch?