Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Jan-Willem van Schip voelt zich niet altijd welkom in het wielrennen: “Dat doet heel veel pijn”
Interview Anderhalve maand geleden haalde Jan-Willem van Schip het mondiale wielernieuws in de NIBC Tour of Holland. Niet vanwege zijn opvallende stuur waar al een tijd lang commentaar op is, maar wegens zijn zadelpen. Volgens de UCI was die niet geoorloofd en dus overruleden ze vanuit Zwitserland de wedstrijdjury in Nederland: Van Schip werd gediskwalificeerd. Eenmalig blikt hij bij WielerFlits terug op het voorval. Met of zonder stempel van goedkeuring.
De 31-jarige Wageninger komt op zijn veelbesproken fiets met zijn opvallende zonnebril in Dordrecht fluitend over de finish. Namens het continentale Parkhotel Valkenburg heeft hij in de finale van het rondje rondom Dordt de profs geprobeerd een loer te draaien. Niet gelukt, want Tim Merlier sprint op de Stadsbrug Zwijndrecht naar de zege. Niets kon Van Schip op dat moment bevroeden in wat voor storm hij enkele uren later zou terechtkomen. Net omdat hij door zijn aanvalsdrang in beeld reed, schoten een aantal UCI-leden in Zwitserland in actie. Hij móest eruit.
Vanuit Aigle vragen ze aan de wedstrijdjury of ze foto’s van de fiets van Van Schip willen nemen. Die komen vervolgens in de desbetreffende groepsapp terecht. De conclusie vanuit de UCI was glashelder: ongeoorloofde zadelpen, niet conform de regels. Diskwalificatie voor Jan-Willem van Schip. De wedstrijdjury van de NIBC Tour of Holland heeft een kwartier lang dat besluit proberen aan te vechten, maar in Zwitserland wilde men niet buigen. En dus moesten de commissarissen naar Tilburg rijden om in het hotel van zijn ploeg de Nederlander het slechte nieuws te brengen.
Om maar meteen de koe bij de horens te vatten: was die zadelpen nu legaal, of niet?
“Het voelt als een persoonlijke afrekening. Ik rijd al twee jaar met precies dezelfde zadelpen – hiervoor was het een geknikte Giant-zadelpen, op dezelfde manier gefabriceerd – en daar is nooit een issue over geweest. Maar elke keer als ik iets doe, ligt dat onder een vergrootglas. Dat is gewoon heel vervelend. Daar doe ik het niet om. Ik ben echt niet bezig om de boel op te stoken en het anders te doen. Absoluut niet. Ik baal hiervan. Maar ik wil het wel graag een keer uitleggen.
Mijn stuur van Toot Engineering is legaal. Daarvan is een 3D-print getest en die is ISO-waardig. De zadelpen is een ander verhaal. Dat komt omdat ons fietsmerk Tavelo een zadelpen heeft die te ver naar achteren staat. Dat heb ik wel tien keer aangegeven, maar daar werd niets mee gedaan. Dus toen dacht ik: laat ik het dan zelf maar doen. Dat ze daar na twee jaar dan nog over zouden vallen, dat had ik nooit verwacht. Uiteindelijk ben ik gewoon de lul omdat ik het zelf heb opgelost. Ik ben een lange renner en mijn fiets heeft een niet passende geometrie. Dat is simpelweg het probleem in deze.”
Het stuur van Toot Engineering tijdens de ZLM Tour 2024 - foto: fotopersburo Cor Vos
De bewuste zadelpen waar het omgaat
“Wat mij steekt is dat als ik een fiets had waarop het zadel niet te ver naar achteren staat, of ik niet 1,94 meter lang zou zijn, of als ik niet Jan-Willem van Schip zou heten of alleen maar achterin het peloton zou rijden, dan was er gewoon niets aan de hand. Uiteindelijk is het simpel: je moet op een zadelpen rijden die is goedgekeurd, inderdaad. En dat is die van mij niet. Ik heb een probleem, dat heb ik zelf opgelost en ja, dat mag niet. Dat is natuurlijk balen, maar vooraf had ik nooit ingeschat dat ze na twee jaar nu ineens een probleem zouden maken van die zadelpen.”
Wat vind je het meest vervelend aan deze situatie?
“Ik snap dat mensen nu denken: Jan-Willem, het mag niet, dat had je niet zo mogen doen. Het gaat mij over de manier waarop het is gegaan en wat de consequenties zijn”, gaat Van Schip verder. “Ik heb hier last van, van de commotie die is ontstaan. Laatst sprak ik iemand die me zei dat alle lange renners op hun fietsen niet kunnen rijden met een zadelhoogte hoger dan tachtig. Maar sommige renners hebben dat wel nodig. De kans dat er veel meer mensen rondrijden met materiaal wat net niet klopt conform de UCI-regels, is 100%.
Nogmaals: ik heb het niet goed gegaan en ik had er meer achteraan moeten zitten. Maar dat is niet gelukt, ondanks dat ik dat misschien wel honderd keer geprobeerd heb. Is die diskwalificatie dan een correcte straf, nadat ik er al twee jaar mee reed? Wat had ik als individu en als conti-renner wél kunnen doen om een zadelpen goedgekeurd te krijgen? Het is ook raar dat ik met dezelfde fiets twee weken eerder wel als derde eindig in de Arno Wallaard Memorial. Ook in al die andere koersen is er niets aan de hand. Maar dan rijd je in beeld in de Tour of Holland en dan ineens zijn er allemaal problemen. Je voelt zó dat men met twee maten meet.”
Je bent vorig jaar een dag na de Heistse Pijl 2024 ook uit de uitslag gehaald. Heb je van de UCI daar al een antwoord op gekregen waarom?
“Nee en dat is de hilariteit ten top. Dat ging over de regel dat je niet meer met je onderarmen op je stuur mag steunen. Toen reed ik met het stuur waar ik nu nog steeds mee rijd. Ik heb niets aangepast in mijn positie. Maar dit jaar zijn er wel meer renners die hetzelfde zijn gaan doen als ik deed. Kijk maar naar Tadej Pogacar en Victor Campenaerts in de Tour de France. Dan is het ineens geen probleem. Paul Tabak en ik hebben al tien keer gevraagd aan de UCI wat nu het probleem was, omdat we het niet snappen. Als ze dat nou uitleggen, maar dat komt al anderhalf jaar lang niet.”
Van Schip in de Heistse Pijl 2024, een dag later werd hij daar uit de uitslag geschrapt – foto: Cor Vos
Je zegt dat je de enige bent die het goed uitvoert. Als ik toch advocaat van de duivel ga spelen: waaraan merk je dat jouw materiaalkeuzes je sneller maken of energie besparen?
“Dat is geen rocket science. Ga alsjeblieft een uurtje ChatGPT’en. Zoek op wat frontaal oppervlakte is, zoek op wat CW-waarde is, zoek op wat er gebeurt als je een tijdrithelm op zet. Voor de Olympische Spelen van Tokio en Parijs heb ik oneindig veel getest en kennis opgedaan. Als je die Excel-sheet ziet en je gaat aan een cadans van honderd omwentelingen met een 55×14-verzet, dan rij je 415 watt. Maar als je er dan een ander stuur bij opzet en je rijdt 385 watt in dezelfde omstandigheden met dezelfde variabelen: daar kun je gewoon niet tegen trainen.
Ik zit ook op de universiteit. De houding is daar: ‘oh, laten we eens luisteren wat iemand pitcht en bedenkt. Misschien heeft diegene wel gelijk’. Maar als je dat in het wielrennen doet, dan sta je meteen al met 10-0 achter. Er is níemand die tegen mij zegt: ‘als jij al vijf jaar met zo’n stuur rijdt en daarmee ook offroad de Slag om Norg kan winnen, je gaat eigenlijk nooit op je bek, het gaat goed en eigenlijk ben je best wel succesvol… Hoe zit dat dan?’. Maar in de plaats daarvan gaan mensen ervan uit dat het niet kan. Het is altijd negatief. Dat vind ik nog altijd het meeste vreemde.
Ook jij als journalist. Ga naar een fietsbeurs, koop een twintig centimeter pen en het stuur van Toot Engineering. En ga er gewoon eens een week op fietsen. Er is niets aan de hand! En plots kom je erachter dat je rug ineens ontspannen is, omdat het beter matcht met je fiets. Dat is mijn pijnpunt. Die openheid en het vertrouwen… Ik ga echt niet drie, vier jaar in de rondte rijden met een fiets waarop ik niet kan fietsen. Terwijl mensen naar me toe komen alsof ik mezelf met een stoomboot op een autosnelweg aan het verplaatsen ben. Het is vooral dat contrast waar ik veel moeite mee heb: wat ben ik aan het doen en wat verwacht de wielercultuur wat je doet?
Als iemand heel scherp staat, of afdalingstrainingen gaat doen, nieuwe input ophaalt door te praten met een sportpsycholoog, koersbeelden gaat analyseren of een nieuw dieet vindt waardoor hij meer energie overhoudt, dan zeggen we met z’n allen in het wielrennen: ‘wat vet, wat heb jij dat goed gedaan!’. Maar als je puur natuurkundig naar de feiten kijkt en je stelt jezelf de vraag: wat moet een wielrenner doen om sneller vooruit te gaan? En je komt tot de conclusie dat je dan met een twintig centimeter pen moet rijden en dat je dat wil proberen. En dat je dan in een peloton door een bocht rijdt en iedereen begint op je te schelden. Terwijl dat evenveel onderdeel is van de ontwikkeling van de sport. Dan stel ik mijzelf de vraag: doen anderen wel alles om te winnen? Of is het niet uit de boot vallen belangrijker dan proberen het snelste te vinden.”
Hoe nu verder?
“Tavelo gaat nu in ieder geval regelen dat ik volgend jaar goed op mijn fiets zit. Ik ben begonnen met mijn master op de universiteit en ik wil graag nog een paar jaar fietsen. Ik vind dat vet, fietsen maakt me blij en ik kan het goed. Ik vind het ook leuk om met Parkhotel Valkenburg mee te gaan en met de jonge gasten hun wielerpuzzel op te lossen. Wat kan er, wat mag er en hoe moeten we dat oplossen. Ik zie dat puur als een sommetje. We moeten zo snel mogelijk vooruit op het juiste moment, hoe gaan we dat regelen? Moet ik mijn eten afwegen of moet ik trainen om mijn schouders bij elkaar te houden? Nou, dat moet je allebei doen. Beide zijn nodig om sneller te gaan.
Dat is waarom deze kwestie ook zo afleid. Ik ben in een soort politieke situatie beland waar iedereen een mening over heeft. Terwijl ik gewoon wil winnen en sneller vooruit wil. Ik heb er geen zin in om een politiek boegbeeld te zijn. Als iets van vroeger nog steeds relevant is – je moet eerst het bordje van de ander leeg eten, bijvoorbeeld – dan zal ik mijzelf daar ook in verdiepen.”
Als je alles in ogenschouw neemt: heb jij het idee dat de UCI zijn vizier op jou gericht heeft?
“Ja, natuurlijk heb ik dat idee! Dat is toch het hele probleem?! Als ik in de Arno Wallaard Memorial met twee Denen in de kopgroep zit en we met vijftig kilometer per uur door de polder zwabberen, daar doen we alle drie hetzelfde. En vervolgens gaat Willem van Schip fietsen in de Tour of Holland, waar iedereen helemaal emotioneel over is. Kijk naar de Arno Wallaard Memorial of wat voor andere koers dan ook en iedereen mag daar zelf kiezen hoe hij op zijn fiets zit. Ik ben alleen ongeveer de enige in het profwielrennen die dat door mijn natuurkundige achtergrond goed uitvoert. Dat is complex. En dat is vervelend, omdat het mijn eigen verantwoordelijkheid is.
Uiteindelijk is er niemand die beter wordt van deze situatie. Maar ik moet het wel gaan oplossen en goed maken. Maar daar heb ik geen tijd voor. De regels moeten veel duidelijker zijn. Ik heb daarbij hulp nodig, want ik wil gewoon lekker fietsen. Ik heb alleen niet het gevoel dat de UCI mij daarin steunt. Of dat ze zeggen: we gaan een keer met je in gesprek om me een waarschuwing te geven en dat we het samen gaan doen. Absoluut niet. Ik vind dat zo oneerlijk. Ik krijg ook steeds het gevoel dat ik niet welkom ben, een soort boeman die ze niet willen hebben. En dat doet heel veel pijn.”
Teams Jan-Willem van Schip
| Jaar | Team |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | (CTM) |
| 2024 | (CTM) |
| 2023 | (CTM) |
| 2022 | (CTM) |
Wellicht stom om zelf een zadelpen in elkaar te knutselen, maar als je goed op je fiets wil zitten moet je toch wat. Tavelo had hier eigenlijk al meteen bij moeten ondersteunen, en de UCI had hier meteen duidelijkheid in moeten geven, niet na twee jaar pas.
Hoe dan ook, ik ben in ieder geval Team JW!
Gelukkig bespeur ik toch ook wel wat voortschrijdend inzicht in de wielerwereld, neem de voorbeelden die Jan-Willem zelf geeft: "Als iemand heel scherp staat, of afdalingstrainingen gaat doen, nieuwe input ophaalt door te praten met een sportpsycholoog, koersbeelden gaat analyseren of een nieuw dieet vindt waardoor hij meer energie overhoudt, dan zeggen we met z’n allen in het wielrennen: ‘wat vet, wat heb jij dat goed gedaan!’."
Van deze voorbeelden past alleen het heel scherp staan in een lange wielertraditie, de rest is allemaal nieuw en werd grotendeels op neer gekeken tot een paar jaar geleden. Met de opkomst van o.a. Evenepoel en de nieuwe generatie fietsen is aerodynamica steeds meer een "cool" gebied om winst op te halen. Het heeft na de nederlaag van Fignon een kleine 40 jaar geduurd, maar we lijken eindelijk zo ver te zijn.
Schip steekt z’n hoofd boven het maaiveld. Dat heeft altijd wel iemand moeite mee, helaas ook bij de conservatieve UCI. En dan is een conti renner natuurlijk een gemakkelijk slachtoffer. Die klassenjustitie is er al langer natuurlijk, kijk maar naar bepaalde dopinggevallen met minimale sporen.
Mooi dat de fietsenfabrikant Tavelo te hulp schiet en de zithoek aanpast. En Toot heeft ook al een 2026 UCI-ready stuurtje klaarliggen.
Dat je ergens twee jaar mee rondrijdt maakt iets nog niet legaal. Hoe kan het hele peloton een geometrie vinden op standaard onderdelen en uitgerekend JWS niet? Hij probeert recht te praten wat krom is. Hij zoekt tbv de aerodynamica de randjes op en gaat er overheen. Daarbij val je op en is het risico nog groter. Ook dat kan hij van te voren inschatten. Wil je dat risico niet lopen, dan laat je het eerst goedkeuren. Op de blaren zitten en door. Kom niet aan met dit soort jankverhalen.
Hij heeft het dus graag willen laten goedkeuren maar de UCI reageert zoals gewoon totaal niet op verzoeken. Tsja, dan wordt het lastig. Overigens heb ik vaak genoeg dingen zien breken die wel goedgekeurd zijn, dus die goedkeuring zegt ook vrij weinig.
En dat afbreken, tuurlijk breekt er wel iets af met alle valpartijen en extremen tijdens de koers zoals roubaix. Daar gaat het niet om. Het gaat er om dat het wel volgens protocollen gaat en je risico's zo veel mogelijk uitsluit en dat men niet zelf gaat knippen en plakken met de onderdelen zelf. Daarom loopt dit normaal via de fabrikant en niet de rijder zelf. Het komt ook in het stuk naar voren, het is een probleem tussen JWS en Tavelo. Die moeten samen zorgen voor een UCI legale fiets.
Ik herinner me goedgekeurde Bianchi cockpits dit op strakke asfaltwegen afbraken.. De zadelpen van JW is nog steeds heel. ;) Ik snap dat die goedkeuring moet hoor, maar besef wel dat die qua veiligheid niet zoveel zegt als dat je wellicht hoopt (en dat zou moeten).
En ja kennelijk zijn die testen ook niet waterdicht of onvoldoende gevold (en in dit geval heeft Bianchi daar ook zichzelf mee), maar het idee dat er een veiligheidsprotocol bestaat en die doorlopen moet worden om goedkeuring te krijgen is er natuurlijk niet voor niets en begrijpelijk. En daar heeft iedereen zich aan te houden toch? Of geven we een vrijbrief om zelf te gaan knutselen?
En waarom zou je anderen 'erbij naaien' als je het hebt over andere illegale onderdelen? Hij ligt al niet lekker in het peloton en rijdt zelf ook met illegale onderdelen, waarom zou hij in godsnaam anderen erbij gaan naaien? Klinkt nogal counterproductive.
Nogmaals: ik ben ook niet tegen het veiligheidsprotocol, ik snap waarom het er is en JW moet zich ook aan de regels houden. Maar ik snap ook waarom JW dit heeft gedaan. Als je zo'n zadelpen bij een carbonspecialist laat maken is ie waarschijnlijk nog sterker ook, das de hele grap.
En ja het kan best dat iemand met verstand van zaken het stevig genoeg doet, maar kan daarvan uit gegaan worden dat het dan altijd zo gaat zijn als iedereen het begint te doen? Als je ziet wat er op het internet beschikbaar is van tutorial van experts, sommige van die experts laten gewoon misdadige zaken zien. En ja een normale zadelpen kan ook scheuren, heb ik ook wel gehad tijdens eens een training. Maar er is een immens verschil tussen scheuren en afbreken, met dat laatste had ik veel pijn gehad terwijl ik nu gewoon gefrustreerd naar huis kon rijden :-P
En wellicht moet ik hem inderdaad eens interviewen, of überhaupt mijn beroep er van maken want ik stoor me verschrikkelijk aan het gebrek aan context en overtuiging van artikelen in het algemeen. Je blijft met meer vragen zitten dan dat ze ergens antwoord op geven. Wellicht is het ook de tijdsgeest van snel nieuws.
Vergeet ook niet hoe veel er tegenwoordig met 3-d geprinte custom materialen wordt gereden, zoals custom TT-cockpits. Die zijn ongetwijfeld als 'type' goedgekeurd maar elke print is persoonlijk en nieuw, waarbij er afhankelijk van de vorm ook zwakheden en kwetsbaarheden in kunnen zitten. En dan mag zo'n zadelpen weer niet. Ik snap waarom het niet mag, maar ik snap de frustratie ook zeker.
Maar in elk geval, fabrikanten van onderdelen of hele fietsen werken ook met de nodige cad-software en als dat je ding is dan heb je hoogstwaarschijnlijk ook de nodige toevoegingen om sterkteberekeningen uit te voeren. In tegenstelling tot vroeger waar je met de EEM alles met de hand kon doen is het nu klik en het komt er uit he Alleen die software kost best wel wat…
Eerlijkheidshalve moet ik ook wel bekennen dat toen ik nog fietste ik ook wel heb gespeeld met het zelf aanpassen van mijn ligbeugels door eigen spacers te ontwikkelen. Alleen is alu in specialere vormen laten frezen nogal prijzig, dus dan laat je het nogal snel vallen.
Ik denk eigenlijk dat het grootste probleem van Jan Willem is dat hij redelijk arrogant overkomt. In dit artikel leest het ook wat van ik doe alles goed en de rest is stom bezig. En heeft hij het honderd keer geprobeerd zonder reactie, of hebben ze gereageerd en vond hij het antwoord ‘fout’. Want hoe ik het in het artikel lees zou dat ook best het geval kunnen zijn. Volgens mij maakt hij het zichzelf soms ook wel ietwat moeilijker dan zou moeten
En met zo’n ministuur en zo’n lange stuurpen, ga je ook niet een massa meer kans op valpartijen krijgen als echt iedereen in tijdritpostie wil rijden?
Ik zit in kamp Van Schip. Prachtig om te zien hoe hij nadenkt over zijn eigen vak, en op zoek gaat naar de winst waar anderen dat niet doen. En ook ik heb het gevoel van klassenjustitie.
Van mij mag ie lekker zichzelf blijven. En moet ie zich vooral niet te veel aantrekken van wat de buitenwereld er van vindt. Of het gezeik van andere renners maar zien als een vorm van compliment of jaloezie.
Hij is in zijn ogen de enige die het goed doet maar toch rijdt hij maar op continentaal niveau rond.
Misschien moet hij iets gaan doen met zijn geweldig inzicht verkregen op de universiteit en de paupers maar gewoon lekker dom hard laten fietsen.
Lekker denigrerend over het Continentaal niveau. Moet je misschien dit tegen alle Conti renners in hun gezicht zeggen. Je zult vast een leuke dag hebben.
Die is namelijk heel slim.
Ik ben helemaal niet denigrerend naar de renners op continentaal niveau, enkel naar degene die zichzelf een hoop veren in zijn reet steekt.
Als hij namelijk alles zo goed doet als hij beweert dan zou hij toch wel op een hoger niveau fietsen.
En als al zijn ideeën zo goed zijn dan was hij toch allang gevraagd door een van de grote ploegen of merken om mee te werken aan innovaties.
Hij doet me denken aan een van mijn vrienden.
Die heeft ook altijd het hoogste woord, weet alles beter en denkt elke keer het wiel uit te vinden maar uiteindelijk is hij maar gewoon een medewerker ergens in het middelmanagement, die gewoon meedraait maar niet uitblinkt.
Zijn stuur, geen idee waarom andere ploegen het niet oppikken. Misschien geen in gezeik met UCI? En wat betreft de zadelpen, die is er volgens mij alleen omdat hij anders niet goed op zijn fiets zit.
En wat betreft je laatste opmerking, gelukkig zijn wij geen vrienden... Man man man
Iets wat overigens totaal niet relevant is.
Dan ben ik inderdaad ook blij dat wij geen vrienden zijn.
Jan Willem komt in dit interview gewoon heel betweterig en verongelijkt over.
Als zijn ideeën echt zo goed zouden zijn dan pakken fietsenmerken en/of grote ploegen het wel op en dan gaan die echt wel lobbyen bij de UCI.
Daarnaast is het zo dat als je allerlei aanpassingen gaat doen om maar mee te kunnen dan ga je dus ook risico nemen.
Je moet meekunnen in het peloton omdat je hard genoeg kan trappen, niet omdat je door een of andere aanpassingen aan jouw fiets opeens.
Je moet de ondergrens van het profpeleton halen op talent, niet omdat je toevallig meer geld hebt om een aangepaste fiets te rijden.
Erkenning komt vaak pas achteraf en niet tijdens de briljante denkbeelden. Het heeft deels met de biologisch gewenste veiligheid te maken van de mens, anders is onveilig en deels met het feit dat briljantheid niet perse meteen herkend wordt. Anderen kunnen er langer over doen, daarom zijn zij niet briljant en de briljante persoon wel. Gebruik dat perspectief eens zou ik zeggen, het hoeft niet maar het kan je beeld wel veranderen.
Ik vind dat Jan Willem gewoon een beetje hooghartig overkomt.
Hij doet het allemaal goed en de rest wil het niet zien.
Ze werken hem eigenlijk gewoon tegen en zoeken actief naar redenen om hem te diskwalificeren.
Hij heeft een gebrek aan zelfreflectie, wat die vriend van mij dus ook heeft.
En dan word je op een gegeven moment niet meer serieus genomen.
Dan is het daar heb je hem weer, hij zal wel even uitleggen hoe het zit.
En dan kun je vinden van wat raar dat je dat over een vriend zegt maar echte vrienden zijn gewoon eerlijk tegen elkaar en zeggen dat dus ook gewoon tegen elkaar.
Dus zo raar vind ik dat niet om dat hier te delen, juist omdat ik in hem heel erg Jan Willem herken.
En als je ergens veel (héél veel) moeite in steekt mag je daar trots op zijn. Zijn frustratie met de UCI is oprecht en terecht, als je al anderhalf jaar geen fatsoenlijk antwoord krijgt. En hij steekt ook de hand in eigen boezem, voor wat betreft de zadelpen.
Dus tja. Als dit zuur-Hollandse commentaar het enige is wat jij kunt schrijven na het lezen van dit stuk zegt dat ook wel iets over jou.
Trouwens even een persoonlijk feitje. Ik ben ook 1 meter 94 met in verhouding lange benen. Een racefiets vinden waar ik enigszins op pas was een behoorlijke crime. Ik voel op dat vlak ook mee met JWvS.
Over welke risico’s heb jij het trouwens, die JW volgens jou neemt? Los van een mogelijke DSQ door een niet goedgekeurde zadelpen.
Maar welke risicos van het Schip neemt?
Volgens mij is het aanpassen van jouw fiets naar een standaard buiten de veiligheidseisen gewoon een risico nemen.
En dan geloof ik best dat van het Schip capabel genoeg is om ermee te rijden maar je moet het zien dat als de mindere goden dat ook gaan overnemen dan kan het nare gevolgen hebben.
Hetzelfde voor het dalen op de buis, de hypertuck.
1. Ik stuurde hem ooit een IG berichtje over een eerder interview, hij reageerde en een interview later stond die quote wat ik hem stuurde erin. Wat ontleen ik daaraan? Dat hij luistert, leest, reflecteert en dus niet perse hooghartig is maar vooral gewoon anders bekabeld (zoals ik zelf overigens ook).
2. In de MBPO loopt hij teneergeslagen rond omdat niemand hem mag, achter zijn rug om wordt er geroddeld, ik zeg gedag en wens hem succes en hij fleurt op, zijn hele mimiek veranderd door 1 iemand die hem aandacht geeft. Dat zegt mij dat hij zich gewoon eenzaam en onbegrepen voelt.
3. Op het vliegveld met wat van zijn toenmalig ploeggenoten (2 a 3 jaar geleden) zit hij er gewoon bij als mens maar toch wordt hij het pispaaltje gemaakt door de groep. Vet sneu, maar hij blijft zitten.
Wat zie ik? Een jongen die gewoon niet snapt hoe die zich moet gedragen in de maatschappij, die gevoelig en eerlijk is, die zijn best doet om dingen goed te doen terwijl het in de wereld niet gaat om goed doen (sneller fietsen) maar om binnen de groep te blijven en geaccepteerd te worden.
Ik heb er zelf meer dan 25 jaar over gedaan en wordt nog steeds af en toe verketterd en ik was onder de 10 toen ik begreep dat het moest. Jouw vriend en JW beginnen misschien pas net met inzien dat het moet, dat je mee moet met de groep, zonder dat ze dan weten hoe het moet en ze moeten nog beginnen met leren, oefenen, hun kop stoten. Puur en alleen omdat er haaks staat op wie ze werkelijk zijn.
Dat hooghartige wat jij percipieert is puurheid, eerlijkheid en oprechtheid dat er op een bepaalde manier uitkomt omdat hij geen flauw idee heeft hoe die zich volgens sociale conventies moet gedragen. Hoe pijnlijk is dat? Voor hem, voor je vriend, voor mij. We zijn misschien slim, hoogbegaafd of zelfs een genie maar dat maakt hem/ons geen alleskunners, hij kan misschien heel goed natuurkunde that's it.
Zo kom jij 'handige harry' ook vreemd over door je opmerking over je vriend. Mi bepaalt je opleiding of je werk niet wie je bent.
Maar ik denk dat het ergste is wat we zo'n persoon aan kunnen doen is hem behandelen als een soort uitzondering.
Ik durf best te beweren dat ook ikzelf niet helemaal normaal ben en eigenlijk is niemand dat.
Alleen kan natuurlijk niet iedereen zich even goed profileren en dan krijg je situaties met zoals nu met Jan Willem.
Dat hij door zijn omgeving zo wordt behandeld begrijp ik wel want hij doet gewoon "raar" en dan ben je al snel het pispaaltje of buitenbeentje.
Een grote nuance hierin is wel dat ik dat niet goedkeur dat het gebeurt, maar het wel begrijp.
Dit zie je al op de kleuterschool, degene die raar is of doet wordt eruit gepikt als slachtoffer.
Ik denk dat hij het meest geholpen is met een begeleider die over zulke zaken het contact voor hem voert want het is nu wel duidelijk dat als hij zelf communiceert met bijvoorbeeld de UCI dat dit niet werkt.
En ik snap de UCI ook wel want als je een grote organisatie hebt met allerlei regels (zeker niet allemaal goed) om dingen ordelijk te laten verlopen dan zit je niet op figuren als Jan Willem te wachten die allerlei experimenten gaan uitvoeren.
Het is duidelijk dat hij het zelf niet kan, hij kan natuurkunde en nieuwe lijntjes trekken maar niet binnen lijntjes kleuren. Hij is domweg wie die is, met zijn plussen en zijn minnen en dat past niet zomaar binnen de maatschappij.
Een UCI is een bond voor wielrenners en als hij daar om hulp/goedkeuring gevraagd heeft en dat niet heeft gekregen (wat ik kan begrijpen je kan niet op iedereen reageren) dan moet je hem ook niet 2 jaar na dato diskwalifceren en er zo'n heisa over maken. Dat had, zeker vanuit zo'n bond, om het ordentelijk te laten verlopen anders gekund en anders gemoeten. Zo ga je niet met je betalende leden om, zij vertegenwoordigen net zo goed JW als alle andere renners en de UCI is hier echt wel in gebreke door zo als door een bij gestoken te reageren. JW is misschien een rare eenling, mogelijk fout maar de consequenties jegens hem zijn ongepast. Hij heeft duidelijk zijn best gedaan om goedkeuring te krijgen, hij houdt van de sport en hij doet alles om beter te worden binnen de lijntjes (die die misschien niet zo goed begrijpt). Daar moet de UCI domweg beter mee omgaan.
Dus ik snap de UCI wel dat ze de regels handhaven maar absoluut niet hoe ze dat in dit geval hebben gedaan. Ze hoefde hier niet in te grijpen en zeker niet tijdens de koers ten koste van een mens.
En is een goedgekeurde zadelpen die je aanpast nog steeds goedgekeurd? interessante gedachte waar natuurkunde, filosofie en rechten bij elkaar komen..
Als je hoort hoeveel watt die grote gasten kunnen trappen en dan toch niet (zoveel) harder gaan, komt puur door hun cdA.
Elke modificatie aan iets dat goedgekeurd is, maakt de goedkeuring teniet (niet alleen in het wielrennen). Hij voldoet dan namelijk niet meer aan de specificaties waarvoor de goedkeuring is verleend.
Overigens is de oplossing niet heel simpel? Van Schip vindt dat hij een andere zadelpen nodig heeft, maar is zijn frame niet gewoon te klein? 1.94 meter is lang, maar ook weer niet zo extreem lang. Tavelo biedt op haar website fietsen aan tot 58cm frames. Dit moet toch passen voor iemand van die lengte?
Dat zou waarschijnlijk passen maar hij rijdt volgens mij bewust op een kleiner frame. Dat biedt voordelen op het gebied van gewicht, aerodynamica en aanpasbaarheid.
er zit natuurlijk wel een verschil in, een andere kleur schroef. Of een zadelpen door midden zagen en dan verlijmen. Dan verander namelijk iets aan de structuur van het onderdeel.
In een discussie die op een zinvolle en rationele wijze wordt gevoerd vind ik dit niet bepaald een inhoudelijke en constructieve opmerking...;-)
It's a meme ;)
Heeft hij trouwens niet wat te veel spiermassa om ook op de weg te rijden?
M'n vriendin vindt de schouderpartij van Jan-Willem een stuk interessanter om te zien dan Pogacar :D
Vooral doorgaan dal ik zeggen en blijf jezelf. Iets anders kan hij trouwens ook niet en dat kunnen die velen van hem leren.
Ook het remmen van de snelheid van een renner, is iets wat regelmatig voorbijkomt, bijvoorbeeld de grote van het verzet.
Wellicht zou de uci jan-willem in dienst moeten nemen na zijn masters......
Dat is niet helemaal waar Jan-Willem. Vraag maar hoe Cian het ervaarde bij Bora, of Campenaerts bij Lotto, of Jorgenson bij Movistar. Op bovenstaande vlakken wilde ze hun kop boven het maaiveld uitsteken en in plaats van er van leren werden ze uitgelachen.
Zelfs van iets normaals als schijfremmen was de racefietswereld al in shock.
Het blijft een oerconservatief wereldje…
Mocht dan zo'n renner met een illegaal onderdeel winnen dan lijkt het mij heel sterk dat er geen protest wordt ingediend.
Of denk je dat renners niks zeggen als zo bijvoorbeeld een grote overwinning door hun neus wordt geboord?
En dan heb je ook nog de sociale media waarop een hoop materiaal freaks zitten, wie dat ook zou opvallen.
Je moet wel weten dat het illegaal is. Een zadelpen die langer is gemaakt maar qua uiterlijk hetzelfde is, is ook illegaal maar zal niemand opvallen. En ze zullen in het peloton eerder elkaar de hand boven het hoofd houden met dat soort dingen hoor. Anders ben jij straks de volgende die gepakt wordt, zegmaar.
Sowieso wordt er onderling geluld dus echt geheim zal het niet blijven.
Als renner A met iets illegaals op zijn fiets een zege pakt in de Tour voor renner B die waarschijnlijk nooit meer in die positie komt.
Verwacht jij dan dat renner B zwijgt als hij het weet?
"Uiteindelijk is het simpel: je moet op een zadelpen rijden die is goedgekeurd, inderdaad. En dat is die van mij niet. Ik heb een probleem, dat heb ik zelf opgelost en ja, dat mag niet. Dat is natuurlijk balen, maar vooraf had ik nooit ingeschat dat ze na twee jaar nu ineens een probleem zouden maken van die zadelpen.”
Tsja, hoe dichter bij Dordt hoe rotter het wordt. Hij heeft zichzelf teveel in de kijker gereden. Anderzijds heeft de UCI kennelijk wel zijn geknutselde zadelpen 2 jaar gedoogd. Hypocriet om hem dan nu uit koers te trekken. Maar dat is typisch UCI.
Keerzijde van Schip zn verhaal is wel dat als elke renner op een op maat gemaakte fiets rijdt, je een circustentoonstelling, ratjetoe krijgt en het de veiligheid van het profpeloton wrs niet ten goede zal komen. Z'n stuurtje mag dan wel goedgekeurd zijn, maar in een afdaling a 80/90 int uur lijkt het me niet bepaald safe.
Beetje uniformiteit is wel handig. Laat de vele fabrikanten/fietsmerken de fietsen maken. Die zijn al Aero en snel genoeg. Mss is het juist de kunst voor Van het Schip om met zijn eigen fysieke beperkingen, in lengte, in het reine te komen op z'n fiets. Zat renners die langer en zwaarder zijn dan Schip en niet experimenteren. Idem dito voor kleine renners a la Pozzovivo