Jan-Willem van Schip: “Ik ben misschien wel WorldTour-waardig”

Door , maandag 2 december 2019 om 07:00
Jan-Willem van Schip: “Ik ben misschien wel WorldTour-waardig”

foto: Cor Vos

Jan-Willem van Schip kan terugkijken op een goed seizoen met zijn wereldtitel op de baan als het absolute hoogtepunt. Het leverde hem zelfs een nominatie voor de verkiezing van Sporter van het Jaar op. De hardrijder van (nu nog) Roompot-Charles sprak daarover met WielerFlits en blikte alvast vooruit op het olympische jaar 2020.


Afgelopen seizoen heeft Jan-Willem van Schip (25) geen windeieren gelegd. In de Baloise Belgium Tour voegde de renner uit Schalkwijk nieuw wegsucces toe aan zijn erelijst door de openingsrit op zijn naam te zetten. En ook in de eendagswedstrijden stond hij steeds zijn mannetje. De grote successen boekte hij echter op de baan met de wereldtitel op de puntenkoers als hoogtepunt. Dit leverde hem zelfs een plekje op de shortlist van de verkiezing Sporter van het Jaar 2019 op.

Zitten we hier tegenover de nieuwe Sporter van het Jaar, Jan-Willem?
“Tot mijn grote hilariteit werd ik genomineerd. Dat vind ik wel geestig, ik kan er wel om lachen.” Op de shortlist staan vijftien namen, maar uiteindelijk brengt een vakjury die lijst terug tot drie namen. Van Schip heeft concurrentie van o.a. Matthijs Büchli, Steven Kruijswijk, Harrie Lavreysen en Mathieu van der Poel, maar ook van bijvoorbeeld voetballer Virgil van Dijk en autocoureur Max Verstappen. “Ik zal de laatste drie wel niet halen, maar dit kan er toch weer bij op het palmares.”

Die nominatie is wel een waardering voor je goede jaar natuurlijk
“Misschien wel, maar ik vind het vooral hilarisch. Het is niet dat ik vind dat ik het verdien, maar het is meer een soort van bonus, that’s it. Ik denk dat je het zo het beste kunt uitleggen.”

Belangrijkste uitslagen in 2019

flag-be Baloise Belgium Tour – 1 ritzege
flag-be Omloop van het Houtland – 4e
flag-be Dwars door het Hageland – 7e
flag-be Heistse Pijl – 8e
flag-be Antwerp Port Epic – 8e

flag-pl Wereldkampioenschap Pruszków – 1e in de puntenkoers
flag-by Europese Spelen Minsk – 1e in het omnium
flag-nl Europees kampioenschap Apeldoorn – 2e in de puntenkoers
flag-nl Europees kampioenschap Apeldoorn – 2e in de Madison
flag-pl Wereldkampioenschap Pruszków – 5e in het omnium
flag-nl Europees kampioenschap Apeldoorn – 5e in het omnium

Hoe kijk je terug op het afgelopen seizoen?
“Het WK baanwielrennen in Pruszków vond ik echt supervet. Dat was echt een grote stap: alles wat ik geleerd heb, viel in die puntenkoers op de juiste plek. Dat ik het ambacht puntenkoers zó goed beheerste dat ik wereldkampioen kon worden: dat was supergaaf. Daar ben ik nog altijd heel trots op. Maar ook bijvoorbeeld het vijfde plekkie in het omnium, dan doe je óók mee.”

En het wegseizoen?
“Het wegseizoen was voor mij een beetje…ik vond het zuur dat de klassiekers niet lukten. Ik was na het WK baan te fanatiek doorgegaan. Ik had het te fanatiek ingezet en dat trok ik gewoon niet: de emmer was vol. Toen kon ik bijvoorbeeld ook de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix niet rijden, want dat ging gewoon echt niet. Daarna heb ik wel een hele goede periode gehad. Ik ben heel trots op de Ronde van België, maar ook op Hageland, de Heistse Pijl en de Elfstedenronde.”

“Dat waren echt doelen en daar heb ik heel steady naartoe gewerkt. Dat je dan in de Ronde van België die etappe wint – ik weet wat ik daar getrapt heb – en dat je daar zó boven jezelf uitsteekt, dat is super kicken. Daar ben ik ook echt trots op. Daarna heb ik ook nog de Europese Spelen in Minsk gedaan, dat moest voor de punten. Dat ging ook best prima: niet zo’n grote wedstrijd, maar het ging wel goed.”

Van Schip wint in Knokke-Heist de openingsrit van de Baloise Belgium Tour -foto: Cor Vos

“Toen ben ik op hoogtestage naar La Plagne geweest, maar dat pakte niet goed uit. Daar kwam ik erachter dat de emmer eigenlijk nog steeds vol was. Ik heb daar niet zoveel kunnen doen: het schoot allemaal niet zo op en het was knetterhard afzien. Dus dat zou ik niet op deze manier nog een keer doen, niet in deze golfbeweging. Daarna ging het op de weg wel oké, maar liever had ik het iets beter gedaan.”

“Er was een aantal koersen waar ik meedeed en Houtland was wel weer een topkoers waar het ging zoals ik wilde. In die andere wedstrijden was ik wel echt goed, maar net dat laatste procentje zoals in de Ronde van België of de klassiekers daarna, dat had ik niet en dat vond ik wel jammer. Het was steady, want slecht was het niet. En daarna heb ik natuurlijk het EK baan gedaan en dat was ook wel succesvol.”

Dat moet wel bijzonder geweest zijn voor eigen publiek?
“Vooral de puntenkoers! Voor de mensen die daar bij waren en voor mezelf was het fantastisch. Toen heb ik ’s nachts gewoon niet kunnen slapen. Het was misschien wel een van de mooiste wedstrijden die ik heb gefietst in mijn carrière. En om daarna in de koppelkoers (samen met Yoeri Havik) ook nog zilver te halen, was weer kicken op een hele andere manier: in het koppelen heb ik namelijk heel veel energie gestoken, om het te leren en om daarmee aan de slag te gaan.”

In de regenboog tweede voor het Apeldoornse thuispubliek tijdens het EK baan – foto: Cor Vos

En dat deed je samen met Yoeri Havik?
“Ja, ik heb al heel veel van hem mogen leren eigenlijk. Tijdens de Madison op het Europees kampioenschap was ik eigenlijk alleen maar bezig met, oké: strak handje, dit, dat, hierheen, blijven trappen, goed uitsmeren, niet tegen de baan in rijden, goed inkomen, bam kijken, voorsorteren, goede aflossing geven…en toen eindigden we opeens tweede! Ik was vooral heel gefocust in die wedstrijd.”

En in de eindsprint had je weinig last van vermoeidheid…
“Ik had bij het omnium mijn podiumplek eigenlijk verprutst door niet de eindsprint te winnen. En in de puntenkoers – dan ben ik ook wel kritisch – doe je eigenlijk alles goed de tweede helft, behalve de eindsprint. Het was oké, maar net niet goed genoeg. Dus ik had me voorgenomen: het maakt me niet uit wát er gebeurt, maar die laatste sprint moet volle bak. Ik was daar ook nog wel een paar dagen helemaal ziek van, zo naar de klote als ik was van dat sprintje.”

Waarom klikt het goed tussen Havik en jou?
“We vullen elkaar supererg aan. Eigenlijk zijn we twee dezelfde renners, want we zijn allebei heel gretig. Als we bedenken ‘we gaan het eerste sprintje zo doen’, nou, al moeten we dan onder tien koppels door sturen, dan gaat het wél zoals wij dat hebben bedacht. Dat is koersenthousiasme ten top. Dus daar is heel erg een match. En wat we heel erg van elkaar kunnen leren is dat ik ben opgegroeid met de hardskills, dus hard fietsen, plannen, proberen, evalueren, verder komen.”

Zilver samen met Yoeri Havik (l) op de Madison tijdens het EK baanwielrennen – foto: Cor Vos

“Yoeri heeft juist zoveel zesdaagses al gedaan. Die is alleen maar bezig met: hoe zit diegene op de fiets? Wanneer is de slechte Pool in de baan? Hoe komt diegene naar beneden? Hoe rijdt die? Wie heeft hoeveel punten? Op het EK heb ik niet één keer op het scorebord gekeken. Hij kan dus én de koers rijden en doorzien op wiens wiel we moeten zitten bijvoorbeeld. Dat kan ik weer heel erg van hem leren. Het is echt ongekend hoe goed hij daarin is.”

Wat anders, onlangs werd bekend dat je komend seizoen voor BEAT Cycling Club rijdt. Je was echter lange tijd op zoek naar een nieuwe ploeg. Hoe moeilijk was die periode?
“Ik vind het heel lastig en ingewikkeld. Ik heb wel eens vaker gezegd: als iemand je badkamer komt verbouwen, dan komt ‘ie binnen en zegt ‘ie: ik ga even dit muurtje weghalen, ik ga het zus en zo doen. En dan denk je: ik zou het zelf niet kunnen, maar ik snap het wel en ik ben blij dat het is uitbesteed. Dat kun je nog volgen, maar het vinden van een ploeg kan iemand je uitleggen, maar ik snáp het gewoon niet.”

“Wat ik er moeilijk aan vind is, naar mijn mening ben ik zeker ProContinentaal-, misschien wel WorldTour-waardig. Ik kan knetterhard fietsen, ik kan de hele dag op kop rijden. Het is ook niet dat ik de technische vaardigheden niet heb, want ik rijd ook goed in de Slag om Norg of Dwars door het Hageland. Ik vind het moeilijk omdat ik denk dat ik het wel waard ben en ook zou moeten kunnen, maar het niet krijg.”

In het wiel van Martin Salmon op de onverharde wegen van de Antwerp Port Epic – foto: Cor Vos

“Als je zegt: je hebt helemaal niks gepresteerd, je hebt niks gewonnen, je bent nooit als eerste opgedraaid, dan kan ik er wel mee leven. Maar nu vind ik dat gewoon lastig, want ik denk dat ik het waard ben en dat de uitslagen goed genoeg zijn. Wel heb ik nu zoiets van: nu is het klaar en ga ik samen met BEAT Cycling Club er iets vets van maken.”

BEAT heeft ervaring op de baan én de weg: een ploeg die je op het lijf is geschreven?
“Dat denk ik wel. Ik vind het heel leuk hoe zij erin staan. Ik denk dat het een heel goed proces gaat worden. Misschien zijn de middelen anders dan bij een ploeg waar het geld tegen de plinten klotst, maar uiteindelijk word ik er wel heel blij van dat je met ze samen gaat zitten en samen gaat bedenken hoe we ervoor zorgen dat we goed gaan zijn op het NK wegwielrennen, of in een aantal 1.1’s in België of waar dan ook. Dat vind ik heel leuk en heel prikkelend.”

Weet je al iets over je wegprogramma?
“Ons eerste speerpunt is het WK op de baan. Dan is de vraag: hoe schakel je over van het WK baan richting de weg? Ga je bijvoorbeeld eerst even kort koersen, rusten, en dan weer verder? Of ga je na het WK rusten, trainen, en maak je er dan een lang blok van? Dat weet ik nog niet.” Tot aan het WK baan zien we Van Schip nog in actie tijdens de Wooning Zesdaagse van Rotterdam en de Wereldbeker van Milton.

Later in het jaar volgen dan de Spelen, waar je naast het omnium en de koppelkoers mogelijk ook de wegwedstrijd doet – een ingewikkelde constructie, waarbij Nederland zo een extra baansprinter kan opstellen in Japan. Wat kan je daarover zeggen?
“Mochten ze dit zo uitspelen en ik mág de wegwedstrijd rijden, dan sla ik dat niet af. Ik heb het parcours ook bekeken: 260 kilometer met vijfduizend hoogtemeters, dat is geen Dwars door het Hageland. Maar als ik honderd kilometer twee meter uit de kant kan rijden of elke bocht smooth erdoorheen kan laten zakken, optrekken, erdoorheen rijden of als ik me nuttig kan maken, dan zou ik dat met heel veel plezier willen doen.”

En dan is er überhaupt de ervaring…
“Als je dat mag doen… De Olympische Spelen zijn zo bijzonder.” Lachend: “Dat is hetzelfde als mijn nominatie voor de Sporter van het Jaar. Die mag er gewoon bij. Het is niet hetgeen waar je het voor doet of waar het om draait, want dat zijn de olympische baanwedstrijden. Maar het zou een toffe bonus zijn. Als ze het aan me voorleggen, zeg ik geen nee. Ik wil er wel nog over zeggen dat heel veel andere landen hiermee kloten.”

“Het is super wazig en de regels zijn supercomplex. Maar bijvoorbeeld de Australiërs hadden meer dan vier renners op de ploegenachtervolging. Dat slaat nergens op en is hartstikke hypocriet. Als je een ander land hebt dat ook goed wil presteren op de weg, hebben die vaak maar vier ploegenachtervolgers. Dan is de strijd oneerlijk, heel raar.”

Van Schip samen met Taco van der Hoorn (l) tijdens de BinckBank Tour van 2018 – foto: Cor Vos

Al met al een mooi jaar voor je, heb je er al zin in?
“Ik ben nu in mijn rust en heb al een weekje niks gedaan, maar straks heb ik er wel weer zin in. Ik ga eerst nog samen met Taco van der Hoorn van Málaga naar Girona fietsen, dus dat wordt nog een uitdaging. We hebben dat zo bedacht en het leek ons leuk. Hoewel, of het leuk wordt moet nog blijken. Het kan ook zijn dat we vier lekke banden hebben en alleen maar regen en weet ik veel wat. Maar dan heb je dat ook weer meegemaakt.”

En dan overnachten jullie in een tent?
“Haha, ik heb wel allemaal hotelletjes uitgezocht en ik heb de eerste etappes al uitgezet. Het is een dikke duizend kilometer en we hebben zeven of acht fietsdagen. Je gaat wel een weekje maken van veertig uur, dat zeker. 10 december moet Taco op zijn trainingskamp zijn in Girona, dus we moeten wel doorfietsen! We hebben ook niet echt een andere optie haha! We gaan het beleven.”

Dit artikel delen:

8 Reacties

Baik-Baik 1 december 2019 om 14:50

Mooie kerel. Hopelijk gooit hij komend seizoen hoge ogen.

Merlinappa 1 december 2019 om 15:59

Is dit interview ook terug te luisteren of te zien? Dat zou echt een enorme meerwaarde zijn bij deze held :D

FDJ 1 december 2019 om 20:47

Hij zit niet bij de laatste 3 gelukkig. Moet er niet aan denken om de act JW van Schip nog op zo’n gala erbij te hebben. Heb niets met deze renner. Zegt ook genoeg dat de ploegen niet in de rij staan. Lijkt me een bijzonder lastige jongen in een team. Teveel einzelgänger.

leegloper 2 december 2019 om 14:30

En toch he. Als hij op een gala komt, is hij van alle aanwezigen misschien wel het meest zichzelf. Raar om het een act te noemen.

Romāns Vainšteins 2 december 2019 om 14:34

Eerst had ik dat ook een beetje met hem maar onderhand moge het duidelijk zijn dat hij juist een prima gast is.

Lennimator 1 december 2019 om 23:36

Cultheld moet steady knetteren.

Wat heb ik genoten in Apeldoorn met de puntenkoers. Fenomenaal!

Apemantus 2 december 2019 om 17:57

Prima interview weer. Ga zo door met het creëren van originele content beste lieden van de WF redactie.

simplex 2 december 2019 om 22:42

Inderdaad weer een goed interview met een interessante en steengoeie renner.
Daarnaast draagt de openheid en spontaniteit van JW Van Schip mede bij tot dit aantrekkelijk verslag. Zulke renners met persoonlijkheid en klasse kunnen we niet genoeg zien, lezen of horen in dit somtijds te grote stereotype wereldje

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Headlines

Materiaalzone

Populair