Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Pogacar en Vingegaard in Tour Auvergne-Rhône-Alpes gewaarschuwd: jongste podium ooit
Analyse Het wordt de kleine Tour de France genoemd, maar zonder Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard zijn het de jongelingen onder de klassementsrenners die bewijzen dat de toekomst hen toelacht. Met Isaac Del Toro als eindwinnaar en beste klimmer van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes (het vroegere Critérium du Dauphiné) is duidelijk dat Pogacar de beste meesterknecht heeft. Al heeft het doorzettingsvermogen van Paul Seixas na zijn zware val afgelopen zaterdag in zijn thuisland Frankrijk de meeste indruk gemaakt.
Hij is pas 19 jaar, maar qua populariteit is hij nu al een van de groten uit de Franse wielergeschiedenis. Sinds Bernard Hinault in 1985 heeft geen Fransman de Tour de France meer kunnen winnen. Seixas vertegenwoordigt de hoop van een hele natie dat hij Frankrijk de komende jaren van die meer dan veertig jaar durende leegte kan verlossen.
Overal wordt Seixas bejubeld en toegeschreeuwd. Bij de bus van Decathlon CMA CGM is het een gekkenhuis. Is dat gek? Hij is de winnaar van de Ronde van het Baskenland en de Waalse Pijl, en werd tweede in de Strade Bianche en Luik-Bastenaken-Luik achter de beste man van deze generatie: Pogacar. En dat terwijl hij op 24 september pas twintig jaar wordt.
Zijn val in de Alpenrit naar de Grand Colombier heeft ervoor gezorgd dat we niet echt een beeld hebben van hoe hij zich bergop verhoudt tot de Mexicaanse jongeling Del Toro. Een dag eerder, op de slotklim naar Crest-Voland, hielden de twee elkaar in een boeiende strijd nog in evenwicht. Maar pas in het slotweekend moesten de echte hoogtemeters overwonnen worden, met in de slotrit meer dan 4000 hoogtemeters in slechts 120,1 kilometer.
Seixas gaf al vroeg in die slotrit op. Hij had te veel last van de wonden aan zijn handen, waardoor hij nauwelijks grip op de remgrepen had. Voor de afdalingen was dit een te groot risico. Wel gaf de ploegarts van Decathlon-AG2R La Mondiale aan dat Seixas richting de Tour toch enkele rustdagen zal inlassen.
Paul Seixas met alle wonden. Foto: Fotoburo Cor Vos
Bij Visma | Lease a Bike kunnen ze tevreden zijn over het niveau dat Matteo Jorgenson haalde. Dankzij de ploegentijdrit kwam hij ideaal in het klassement te staan. Bergop moest de Amerikaan echter duidelijk terrein inleveren op Del Toro: op Crest-Voland slechts 13 seconden, maar op Le Grand Colombier welgeteld 41 tellen. Op de slotdag naar Plateau de Solaison verspeelde hij met een achterstand van 1’43″ net zijn podiumplek, waardoor hij vierde werd. Dat is voor Visma | Lease a Bike zichtbaar toch een kleine teleurstelling.
Met twee ritzeges was de Nederlandse ploeg de afgelopen acht dagen overigens alsnog succesvol. De winst in de ploegentijdrit is een opsteker richting de ouverture van de Tour de France in Barcelona. De sprintzege van Wout van Aert kende echter een bittere nasmaak. Een dag later ging de Belg niet meer van start, omdat een infectie in zijn elleboog, het gevolg van een valpartij op 1 juni, enorm begon op te spelen.
Of de Tour de France nog haalbaar is voor hem, is onduidelijk. Drie weken voor Le Grand Départ in Barcelona lijkt de tijd nog in zijn voordeel te zijn. Al werd in de eerste dagen van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes ook duidelijk dat hij nog een zichtbare trainingsachterstand had. Vorig jaar in de Giro d’Italia hebben we echter gezien hoe Van Aert gedurende een grote ronde beter kan worden; destijds greep hij met de gravelrit naar Siena alsnog een hoofdprijs in de Italiaanse ronde.
Voor Lidl-Trek is de Franse rittenkoers een belangrijke opsteker richting de Tour de France. De ploeg, en ook de renner zelf, had vooraf geen idee waar Juan Ayuso precies stond. Met twee tweede plaatsen achter Del Toro en de derde plaats in het eindklassement heeft de Spanjaard aangetoond dat hij tot de betere klassementsrenners behoort. Zeker ook gezien het feit dat hij richting de Tour de nodige progressie kan maken.
Mattias Skjelmose, Juan Ayuso en Matteo Jorgenson. Foto: Fotoburo Cor Vos
Ook Mattias Skjelmose behoort bergop tot de besten van dit peloton. Daarbij is de wisselwerking tussen de Spanjaard en de Deen heel sterk. In de slotritten was bovendien te zien dat de samenwerking op de fiets prima liep: Skjelmose offerde zich in de finale zelfs op om een aanval van Ayuso in te leiden, waarmee het team de onderlinge strijd definitief naar het rijk der fabelen lijkt te hebben verwezen. Het zorgde bij de Duitse ploeg van ploegleider Steven de Jongh voor grote tevredenheid boven op het Plateau de Solaison.
Verder werd in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes weer duidelijk dat de jeugd echt de macht aan het overnemen is. Op het podium stonden Del Toro (22 jaar), Luke Tuckwell (21) and Ayuso (23). Dit is het jongste eindpodium van de ‘Dauphiné’ in de geschiedenis van de moderne wielersport.
En dan viel de andere grote favoriet, de 19-jarige Seixas, ook nog weg door een valpartij. Het geldt wellicht nog niet voor de komende Tour, maar Pogacar en Vingegaard zijn afgelopen week opnieuw gewaarschuwd dat de jonge generatie spoedig aan de poten van hun troon zal zagen.
Dragen zolang je onder de 22 bent. Wordt je 23 tijdens een ronde? Lokale veiligheidsdienst die hem om 4:21 in de ochtend daadkrachtig afpakken komt.
Toch verwacht ik dat Pogacar en Vingegaard er ‘gewoon’ weer bovenuit steken. Met Pogi als heerser en Vingegaard, met een Giro in de benen, als best of the rest. Tenzij ze iets tegenkomen, maar daar hebben die twee zelden last van. Al sneuvelen er elk jaar favorieten voor het eindklassement.
Del Toro wel een groot kandidaat voor de derde podiumplek. Met Almeida met een off-season en Ayuso verjaagd naar de concurrentie is hij inmiddels ook dé troonopvolger binnen UAE. Maakt bergop dit seizoen het meeste indruk naast de 2 Groten. Voor Seixas is het wonden likken jammer genoeg. Ook nog geen idee tot wat die in staat is in 3 weken Tour.
We gaan in ieder geval naar een dik bezette Tour. Van de top in het rondewerk moeten we wellicht enkel Almeida missen.
Jorgenson komt wat mij betreft overigens net wat tekort in de echte bergritten. Zie er meer een meesterknecht in dan iemand die zelf het kopmanschap kan opeisen in een grote ronde.
Dat lees ik de afgelopen 20 jaar al minstens 15x. Het heden houdt nog die belofte in zich, terwijl in het verleden de schifting gemaakt is en wij slechts nog kijken naar de conclusies, waarbij de verwachtingen vooraf zijn vergeten. Neem Porte, Chaves, Talansky, Kelderman, Van Garderen, Mas, Pinot, Uran, Kruijswijk, Gaudu, Fuglsang, Vlasov, Landa die allemaal op een bepaald moment in hun carrière als potentieel grote ronde winnaar of zelfs Tourwinnaar gezien werden.
'als er niets vervelends gebeurd met een van toppers'
Newsflash: gegarandeerd dat er verveende dingen gebeuren gaan met een of meerdere toppers. Gordon die van een keukentrapje flikkert is zo gebeurd.
Op zeker dat we duels Del Toro-Seixas gaan zien voor tourzeges en wie weet wat Ayuso nog kan, maar deze jaargang gaat het nog niet van dat zijn.