Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Gigante en Reusser lieten de enorme kracht van de vrouwenkoers zien, Vollering de potentie
Terugblik Het wielerjaar 2025 was er een vol met hoogtepunten. Om het kalenderjaar met een positieve noot te eindigen, delen diverse redacteuren van WielerFlits en RIDE Magazine hun persoonlijke hoogtepunten van het afgelopen seizoen. Wat maakten zij zelf mee? Welk moment was bijzonder omdat ze zelf aan het werk waren? Vandaag het verhaal van verslaggever Julian Dubbeld.
Het afgelopen wielerjaar zal voor mij voor altijd de boeken in gaan als het jaar waarin ik als verslaggever mocht ‘debuteren’ in de Tour de France Femmes. Na dik anderhalf jaar met een burn-out thuis op de bank te hebben gezeten, was mijn reis naar Frankrijk een bevestiging dat ik weer op de weg ‘terug’ ben. Maar niet alleen daarom was de Tour de France Femmes voor mij bijzonder.
Mede door de Tour ben ik in 2025 écht overtuigd geraakt van de kracht van het vrouwenwielrennen. De individuele verhalen, de toegankelijkheid en de emoties maken het vrouwenwielrennen puur en echt.
Ook liefhebbers beginnen die schoonheid steeds meer in te zien: wéér keken er miljoenen mensen meer dan een jaar eerder naar de Tour voor vrouwen, terwijl in Frankrijk tijdens de Tour de France Femmes bij tijd en wijle de gekte uitbrak met de Tour-zege van Pauline Ferrand-Prévot. Sommigen wisten me zelfs te vertellen dat qua drukte in de départ villages en de ville d’arrivées de vrouwen-Tour niet veel onder doet voor de mannen-Tour.
Ik geloof het meteen: bij de bussen van FDJ-Suez en Visma | Lease a Bike stonden er elke dag honderden mensen te wachten, terwijl ik in Guéret zag hoe tienduizenden Fransen vuurwerk de lucht in schoten nadat Kim Le Court de rit had gewonnen en het geel had terugveroverd.
foto: Fotopersburo Cor Vos
2024: Le Grand Départ in Rotterdam
Een aantal momenten in het vrouwenwielrennen hebben me afgelopen jaar diep weten te raken, maar om volledig te zijn moet ik daarvoor eerst terug naar 12 augustus 2024, toen de rensters aan het Museumpark in Rotterdam werden voorgesteld tijdens de Grand Départ in Rotterdam. Stiekem was het mijn droom om díe Tour-start als verslaggever (in eigen regio) mee te maken, maar op het moment van de Tour-start kon ik door mijn burn-out nog maar maximaal twee, drie uurtjes per dag wat doen. Met moeite. Maar ik moest en zou de Tour-start meemaken. Dan maar als fan, en dus stond ik daar.
De tranen van Demi Vollering die ik daar zag, zullen me voor altijd bijblijven. Mensen zullen haar vast een huilebalk of nep noemen, maar bij mij kwamen de tranen binnen. In die tranen zaten alle gevechten die het vrouwenwielrennen de afgelopen decennia heeft moeten voeren verpakt, maar ook de trots op waar het vrouwenwielrennen is gekomen. En bovenal: ze waren echt. Per traan werden er meer jonge meisjes geïnspireerd.
En per traan werd Vollering nog meer de ster van het vrouwenwielrennen. De eerste superster van het vrouwenwielrennen, zou ik zelfs durven zeggen. Het is niet voor niets dat Nike en Polestar afgelopen winter partnerships met de Nederlandse renster van FDJ-Suez aangingen. Vollering belichaamt het verhaal van het vrouwenwielrennen én weet samen met haar partner Jan dat verhaal te commercialiseren. Daarmee is Vollering een gids voor de vrouwensport van de toekomst.
🥲 | Demi Vollering wordt emotioneel tijdens de ploegenpresentatie bij de Tour de France Femmes: “Ik ben opgekomen als boerenmeisje. We gaan vandaag door het Westland. Ik ben heel erg trots om de mensen daar te vertegenwoordigen die daar keihard werken.” #tdff2024 pic.twitter.com/ZFzsboEtRy
— Rijnmond Sport (@RijnmondSport) August 12, 2024
2025: Reusser in de Giro, Gigante in de Tour
In de schaduw van Vollering liggen de mooiste verhalen voor het oprapen in de vrouwenkoers, als je maar een beetje zoekt. Als 2024 het jaar van Vollering was voor mij, is 2025 het jaar van Marlen Reusser en Sarah Gigante. Reusser in de Giro d’Italia, Gigante in de Tour de France.
Voor Reusser had niemand nog in september 2024 een stuiver durven te geven, toen ze op Zwitserse nationale tv huilend de volgende woorden uitsprak: “Im moment bin ich chronish krank”, daarmee doelend op de longcovid die haar op dat moment al maanden langs de kant hield.
Dat ze 3,5 maand later alweer de Trofeo Palma Femenina wist te winnen, zorgde voor veel verbazing bij vriend en vijand. De zege op Mallorca zou pas het begin zijn voor de Zwitserse, die zich later in het seizoen zou opwerpen tot dé concurrente van Vollering voor de Tour de France Femmes. Door een voedselvergiftiging zou ze echter in de openingsrit al opgeven.
-
Lees ook Tour Femmes 2025: Uitdaagster Marlen Reusser allesbehalve fit, moet kokhalzen in mixed zone
Ik sprak Reusser twee keer in 2025. De eerste keer was ergens in februari online via Google Meet, de tweede keer voor de Tour de France Femmes. Maar mijn wielermoment komt niet uit een van die twee interviews. Die komt uit rit acht van de Giro Women, toen Reusser op de Monte Nerone de leiderstrui verloor aan Elisa Longo Borghini. De Zwitserse was daarna ontroostbaar, maar kreeg daarna steun uit onverwachte hoek: van Antonia Niedermaier.
De beelden van de twee gingen na afloop de wereld over – de Instagram-post van Reusser gericht aan Niedermaier daarna was hartverwarmend.
Dit bericht op Instagram bekijken
Om tot slot terug te gaan naar de Tour de France Femmes; daar belichaamde Gigante de kracht van het vrouwenwielrennen. Hoe zij binnen een week tijd miljoenen mensen met haar liet meeleven, heb ik nog nooit meegemaakt. Door elk individueel medium met een grote glimlach uitgebreid te woord te staan, veroverde zij vele harten in vele landen. Zelf sprak ik Gigante in de twaalf dagen dat ik in Frankrijk was bijna een half uur (!). Ongekend, voor iemand die probeerde om de Tour de France Femmes te winnen.
Na haar instorting in de slotrit naar Châtel, toonde de Australische zich ook nog eens kwetsbaar. Minutenlang bleef Gigante huilend voor zich uit staren. Waar duizenden Fransen de eindzege van Pauline Ferrand-Prévot aan het vieren waren, bleef het rond de Australische ijzig stil. Kippenvel, kreeg ik ervan. Sommige collega’s stonden zelfs met tranen in de ogen naar Gigante te kijken.
Misschien dat het ook wel kwam omdat Gigante die collega’s juist zo vrolijk in de dagen daarvoor te woord had gestaan. Achteraf is het voor mij hét moment van de Tour, en misschien ook wel van het wielerjaar. Zelden wist een sportster zo haar emoties over te brengen.
Sarah Gigante completely in shock and crying after losing her podium spot in the Tour de France Femmes. Even journalists were crying. pic.twitter.com/9Qj2zdEXW7
— Julian Dubbeld (@Julian_Dubbeld) August 3, 2025
2025 was voor mij het jaar dat vrouwensport nog meer wordt gevierd met alle mooie verhalen. Het liefst had ik in de Tour de France Femmes verhalen getikt over alle rensters die aan de start stonden, maar een mens heeft ook maar twee handen. Volgend jaar dan maar een nieuwe poging. Opdat er nog veel meer mooie verhalen verteld mogen worden in 2026!
– Julian Dubbeld, verslaggever WielerFlits
