Materiaalzone 
Fietstoerisme 
George Bennett wint Nieuw-Zeelands kampioenschap en dwarsboomt UCI-punten-plan Burgos Burpellet BH
George Bennett heeft zich voor de tweede keer in zijn carrière gekroond tot kampioen van Nieuw-Zeeland. De 35-jarige klimmer van NSN Cycling was op een heuvelachtig parcours in Rootorangi de sterkste van het pak. Josh Burnett van Burgos Burpellet BH pakte het zilver en daarmee greep hij naast een aantal gewilde UCI-punten. Matthew Wilson werd derde. Vorig jaar won Paul Wright.
Bennett liet zaterdag plaatselijke tijd weinig kans over aan de concurrentie. Al in de vierde ronde van in totaal twintig omlopen trok hij al ten aanval. Bennett kreeg zes anderen mee. Onder meer Finn Fisher-Black (Red Bull-BORA-hansgrohe), Reuben Thompson (Lotto-Intermarché), Lewis Bower (Groupama-FDJ) en titelverdediger Wright (Moderne Adventure) geloofden het wel, eens te meer omdat NSN Cycling het sterkste blok in koers was. Zij hielden Corbin Strong, Dion Smith en belofte Kiaan Watts achter de hand.
De vroege aanval bleek een schot in de roos, want het peloton zou nooit meer terugkomen op het lastige rondje rondom Rootorangi. Aangemoedigd door ploegleider Sam Bewley – eveneens een Kiwi – besloot Bennett met een kleine veertig kilometer te gaan om zijn medevluchters onder druk te zetten. De klimmer reed alleen weg en soleerde vervolgens naar de titel. Eerder veroverde Bennett ook in 2021 nog de silver fern, die symbool staat voor Nieuw-Zeeland. In die periode reed de Kiwi nog voor Jumbo-Visma.
“We reden een erg slimme koers in een sterke kopgroep met een paar onderschatte jongens”, vertelt hij aan Radio New Zealand. “Meestal houdt zo’n vroege vlucht niet stand, maar de volgende keer zal ik aan deze denken”, lacht hij. “Deze zege betekent veel voor mij, want ik heb achttien zware maanden achter de rug. Om dan nog eens te winnen voor familie, vrienden en met ploeggenoten… Ik ben er erg trots op dat ik onze trui weer in de WorldTour mag dragen. Mijn grote doel is de Tour de France deze zomer. Om de silver fern daar te mogen dragen zou echt speciaal zijn. Dit is nog niet ingedaald. It’s awesome!”
National Road Championships - New Zealand (CN)
Roto-o-Rangi → Roto-o-Rangi (188 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:09:45 | |
| 2 | + 41 | |
| 3 | + 45 | |
| 4 | + 55 | |
| 5 | + 58 | |
| 6 | + 02:58 | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | + 03:10 | |
| 10 | + 03:16 |
Strategie van Burgos Burpellet BH pakt net niet goed uit
Met zijn zege dwarsboomt Bennett dus de plannen van Burgos Burpellet BH. Ingewijden binnen de ploeg lieten eerder aan WielerFlits weten dat de Spaanse ploeg zo veel mogelijk exotische renners aantrekt die relatief makkelijk UCI-punten kunnen scoren in nationale en continentale kampioenschappen. Dat is een bewuste strategie. Het beste voorbeeld is Alexandre Mayer van Mauritius. Hij werd vorig jaar op 19 juni vastgelegd. Nog diezelfde week pakte hij goud en zilver op het nationaal kampioenschap.
Daarmee was hij direct goed voor 125 UCI-punten. In de selectie van het Spaanse ProTeam zitten onder meer een Griek, een Guatemalteek (Sergio Chumil), een Uruguyaan, een Japanner, een Eritreeër (Merhawi Kudus), een Mexicaan (Cesar Macias, die goed aan het seizoen begonnen is) en een Mongoliër (Jambaljamts Sainbayar). Ook Nieuw-Zeelander Burnett behoort tot dat rijtje. Hij pakte met zilver 75 UCI-punten, terwijl er voor de winnaar 100 UCI-punten klaar lagen.
Josh Burnett in de Arctic Race of Norway vorig jaar – foto: fotopersburo Cor Vos
We zien ook dat Burgos Burpellet BH momenteel zelfs boven Visma | Lease a Bike en Unibet Rose Rockets staat in de UCI Team Ranking. De Spanjaarden verzamelden al meer dan 500 UCI-punten, terwijl het Europese seizoen pas twee weken onderweg is én ze nog niet om de prijzen meededen. Hoe dat kan? Merhawi Kudus werd in november Afrikaan kampioen en ook op de andere continentale kampioenschappen scoorde hij, goed voor in totaal 280 UCI-punten.
Burgos Burpellet BH kiest volgens onze bronnen voor deze strategie, omdat ze zo sneller in aanmerking komen voor de top-30 op de UCI Ranking. Alleen op die manier komt de ploeg in aanmerking voor wildcard voor grote rondes. De Vuelta a España is voor de ploeg van levensbelang, om zo hun sponsoren tevreden te houden.
UCI Team Ranking op 7 februari 2026
Eigenlijk zouden de punten voor kampioenschappen gewoon bepaald moeten worden door de UCI ranking van een land. Laag geklasseerde landen zouden veel minder moeten opleveren.
Maar wel slim van Burgos. Ze komen er wel ver mee.
Als je per land gaat bepalen hoeveel punten het waard moet zijn kom je al snel in een donkergrijs gebied. De landenranking van de UCI kan namelijk erg geboost worden door individuele renners. Denk aan Slowakije met Sagan, Ecuador de laatste jaren, Mexico vorig jaar met Del Toro. Krijg je in Slovenië meer punten dan in Nederland, of Duitsland of Italië? Hoeveel meer punten krijgt de Belgische kampioen dan de Franse kampioen?
Dan krijg je nog het vraagstuk over parcoursen. Hoort de winnaar van een NK op een sprintparcours van een sterk klimland (Colombia) hetzelfde puntenaantal te krijgen als op een klimparcours waar de 'echt' sterke renners van dat land tot hun recht zouden komen. Krijg je situaties waar landen als Spanje en Italië hun parcoursen aanpassen naar de relatieve kwaliteiten van hun ProTeams zodat zij punten kunnen pakken met het oog op de Giro/Vuelta? In Spanje zijn de beste renners op papier vooral klimmers en heuvelrenners. Teken je dan een sprintparcours uit in de hoop dat Burgos, Caja Rural, Euskatel en Kern Pharma met een paar man op geluk top-10 sprinten? Wil je als Britse bond Pidcock een handje helpen richting de Tour, teken je misschien een klimtijdritparcours uit ipv een vlak traject waar de zege naar een Tarling of Hayter gaat. Uiteindelijk krijg je dan toch weer verongelijkte partijen.
Dat Burgos met deze strategie de ronde van hun eigen land mag rijden is nog wel te verdedigen, maar op basis van wat ze al die wildcards kregen voor het voorjaar?
Het argument van de onorthodoxe wielerlanden kan me toch ook wel bekoren. Chumil en Fagundez reden vorig jaar naar best leuke uitslagen, Mayer krijgt voorlopig een kans in aardige koersen, Kudus heeft natuurlijk wel ervaring op niveau. Daarnaast is het ook helemaal niet zeker dat een Kudus of deze Burnett zomaar even een trui of podium in eigen land op komen rapen. Strong en Fisher-Black eindigen in dit kampioenschap bijvoorbeeld op 4 minuten, toch beduidend sterkere renners dan Burnett.
Zo'n toestanden als 2 jaar terug in de Giro Donne en in de Tour de France Femmes waar die Oezbeekse ploeg zich wist te plaatsen door alleen maar obscure koersjes te domineren, maar al in etappe 1 meer dan de helft van haar rensters zag opgeven moet je toch niet willen denk ik.
Of dat een goede ontwikkeling is is ook maar de vraag natuurlijk.