Geen Belgische vrouwen bij wereldbekers in VS: “Bijna niemand had behoefte aan die investering”

Geen Belgische vrouwen bij wereldbekers in VS: “Bijna niemand had behoefte aan die investering”

Sanne Cant ontbreekt ook in de VS - foto: Cor Vos

zondag 9 oktober 2022 om 08:00
Interview

Een Wereldbeker veldrijden zonder Belgische vrouwen aan het vertrek. Dat mag uniek genoemd worden. Zover WielerFlits het heeft kunnen terugvinden, is het nog nooit eerder voorgekomen sinds de introductie van de Wereldbeker voor vrouwen in 2002. Dit weekend in Waterloo en volgende week in Fayetteville is het toch echt zo.

Op de (voorlopige) startlijst van de World Cup in het Amerikaanse Waterloo vinden we negen Nederlandse vrouwen terug, evenals twee Franse, veertien Amerikaanse, acht Canadese, een Duitse en een Ierse. Crossland België schittert in afwezigheid. Geen Sanne Cant, geen Marion Norbert Riberolle, geen Alicia Franck, geen Ellen Van Loy, geen Laura Verdonschot

Bondscoach Sven Vanthourenhout zegt dat het een keuze was van de rensters zelf. “Niemand had echt interesse om de wereldbekers te rijden daar”, vertelt hij in gesprek met WielerFlits. “De voorbije jaren zijn heel wat dames afgereisd, maar je moet ook de opbrengt zien. Die is er de vorige jaren niet echt geweest voor de dames. Je investeert 4.000 tot 5.000 euro per persoon, en als je ziet wat je daarvoor terugkrijgt, dan was dat voor de meeste dames geen noodzaak om Amerika te doen.”

“Ze kijken vooral uit naar de wereldbekers dichter bij huis, en ondertussen proberen ze de wedstrijden hier in Europa af te werken, maar voor quasi alle dames was er geen behoefte om de investering te maken voor de reis”, aldus Vanthourenhout.

Probeer je de vrouwen dan nog te overtuigen om wel te gaan, of snap je hun keuze?
“Ik begrijp dat wel. Het is ook niet zo evident. Een aantal rensters is prof, een aantal niet. En als we naar de jeugd kijken, zijn er die nog naar school gaan. Ik begrijp hun standpunt. Het is jammer voor het internationale veldrijden, want wat het aantal landen betreft wordt de deelnemerslijst in het peloton alleen maar kleiner. Dat is wel minder fijn om te zien.”

Bondscoach Sven Vanthourenhout – foto: Cor Vos

Wat zegt het over de Amerikaanse crossen dat België, het veldritland, geen vrouwen afvaardigt naar de Wereldbeker?
“Dat is moeilijk. Die rensters investeren allemaal. Een aantal is nu in Spanje, sommigen rijden volgende week in Nederland (GP Oisterwijk op zondag 16 oktober, red.). Het is niet dat ze willen rijden, maar het is vooral financiële kwestie.”

“De mannen komen er financieel wel uit. Zij kunnen allemaal top-10 of top-15 rijden waardoor ze het er financieel uithalen, of ze worden vanuit de ploeg wat gesteund. Maar bij de dames ligt dat anders. Als je geen top-15 of top-20 kan rijden, dan wordt het zeer moeilijk. Ze móéten geen winst eruit halen, maar als ze voelen dat ze er geen return is… Het kost je ook twee weken energie, een jetlag. Dat moet je wel afwegen. Dan begrijp ik van sommigen hun keuze wel. Het is jammer, want je wil een breder deelnemersveld en dat is nu niet het geval.”

Sanne Cant zei dat het voor haar vooral om sportieve redenen ging, omdat ze de jetleg moeilijk verwerkt.
“Sanne is altijd iemand die een voortrekker is geweest, zij heeft in het verleden haar verantwoordelijkheid genomen om naar Amerika af te reizen. Ook toen ze wereldkampioen was heeft ze daarin geïnvesteerd. Maar nu maakt ze de afweging of het het waard is. Ze is nooit goed uit Amerika teruggekomen, waardoor ze nu louter sportief heeft gekozen om die trip niet meer te maken. Dat accepteer ik dan absoluut.”

Dan neem ik ook aan dat deze keuzes geen invloed hebben op aankomende Wereldbeker-selecties?
“Totaal niet. Dat respecteer en begrijp ik. En als ze mij zouden vragen of het de afweging waard is, dan antwoord ik daar ook eerlijk op. Als ik zie dat iemand daar niet beter van wordt, dan ben ik daar eerlijk in. En dat moet ik ook doen.

Zijn er vrouwen geweest die advies hebben gevraagd over de Amerika-reis?
Alicia Franck was zo iemand, maar ook Kiona Crabbé en Marthe Truyen… Die koersen ook op de weg en vroegen zich af of het interessant zou zijn, ja dan nee. Dat was voor Jens Adams (hij ontbreekt bij de mannen in de VS, red.) ook het geval. Hij vroeg ook naar mijn mening. Ik sta daar dan neutraal in, en dan denk ik mee wat het beste is voor hen. Dan komen we tot het besluit dat het geen meerwaarde is.”

Alicia Franck vroeg raad bij de bondscoach – foto: Cor Vos

Ligt er ook nog een rol voor de Belgische bond? Want deze discussie gaat volgend jaar terugkeren en is al jaren gaande.
“Ik ben in ieder geval blij dat er nog altijd twaalf mannen starten namens België. Dat is bijna het maximale van wat kan. De dag dat er daarvan een aantal zijn die zeggen: ‘Het is onze investering niet waard’, dan gaat het niet goed komen, denk ik.”

“Maar je merkt wel dat Amerika leeft bij de mannen. Het is een afweging die ze maken. Ze weten ook dat dit hét moment is. Als straks Wout van Aert, Mathieu van der Poel en Tom Pidcock het veld weer in komen, dan wordt het voor hen stuk moeilijker. Ze grijpen nu hun kans. Maar als die drie mannen volledig uit het veld verdwijnen, denk ik dat ook een pak minder renners naar Amerika gaat gaan. Dan zijn de Wereldbekers in Amerika ten dode opgeschreven…”

Je bent er zelf overigens niet bij in de Verenigde Staten. Is dat een bewuste keuze?
“Dat is zo. Stel dat er ook jeugd actief is daar, dan is mijn rol meer van waarde. Nu zijn alle renners daar met hun team of op eigen initiatief. Vanuit de federatie kan ik dan weinig betekenen. Ik zou enkel en alleen scouting kunnen doen, om te zien hoe iedereen ervoor staat. Maar daarvoor hoef ik niet naar Amerika af te reizen. Ik volg het vanuit hier.”

“Ik ben er al een aantal keer geweest en het is altijd fijne ervaring. De beleving daar is anders dan in Europa. Tegelijk neemt het wat tijd in beslag en zit er een financieel plaatje aan vast. Het is ook zo dat ik hier in België bezig ben met de nationale trainingen voor de jeugd, die weer zijn opgestart. Een afreis zou betekenen dat ik daar ook weer twee weken van mis. Dan is het voor mij een logische keuze om hier te blijven.”

Over de jaarlijkse Wereldbeker-reis naar de Verenigde Staten is al vaak veel discussie. Het is voor alle commerciële teams een dure trip, tussen de 4.000 en 5.000 euro per persoon. Pauwels Sauzen-Bingoal stuurt vier crossers en die renners betalen deels mee aan de reis. “We willen die crossen echt graag rijden omdat we klassementsambities hebben in de Wereldbeker, maar of het veldrijden hier beter van wordt, durf ik te betwijfelen”, zei manager Jurgen Mettepenningen tegen Het Nieuwsblad.

De ploegen van de gebroeders Roodhooft kiezen ervoor om de renners niet mee te laten betalen, maar aan de andere kant is afgesproken dat het verdiende prijzengeld voor het team is. “Zo voorkomen we dat renners met een kater achterblijven als ze bijvoorbeeld twee keer materiaalpech zouden hebben”, aldus Thomas Sneyers bij HNB. “Als ploeg willen we ginder aanwezig zijn, maar voor onze partners zijn dit niet bepaald de meest interessante wedstrijden.”

Namens Nederland staan overigens negen vrouwen op de startlijst voor de Wereldbeker in Waterloo: Ceylin del Carmen Alvarado, Manon Bakker, Denise Betsema, Lucinda Brand, Veerle Goossens, Maud Kaptheijns, Inge van der Heijden, Fem van Empel en Annemarie Worst.

Dit artikel delen:

7 Reacties

Polleke 7 oktober 2022 om 16:44

In een notedop de staat van de zo (ver)gezochte mondialisering… er is niet eens geld om uberhaupt aan de start te komen…

4
Oblomov 8 oktober 2022 om 11:49

Je kunt je natuurlijk wel afvragen of het afreizen van zoveel mogelijk renners wel iets bijdraagt aan de mondialisering. Des te meer Europeanen aanwezig zijn, des te lager eindigen de lokale helden.

0
Limal 7 oktober 2022 om 18:16

Goed interview, Nick.

Afgezien van de reiskosten speelt ook bij de dames het belang van het wegwielrennen een steeds grotere rol natuurlijk, zeker met het recente WK in Australië nog in de kleren. Julie De Wilde en Sanne Cant reden verdienstelijke wegcampagnes, Shirin Van Anrooij en Persico groeiden verder door richting wereldtop, Kastelijn rijdt zelfs op dit moment nog de Tour du Romandie. Allemaal rensters die top-10 in een WB zouden kunnen ambiëren en dus reden hadden om naar de VS af te reizen, maar die eerst nog moeten 'resetten' na het wegseizoen. Ik vrees dat met de verdere uitbouw van de Women's World Tour het afroomeffect richting de weg de komende jaren ook enkel nog harder zal gaan, ten koste van o.a. het veldrijden. En die vroege wereldbekers in het verre Amerika zijn daar dan de logische ergste slachtoffers van.

1
Harry Hek 8 oktober 2022 om 10:24

Ik denk dat het niet uitmaakt waar die wereldbekers in Amerika gepositioneerd worden, begin midden eind. Het zal altijd hetzelfde blijven met een grote groep die kiest om niet te gaan. Veldrijden is een voornamelijk Belgische sport, zal dat ook blijven.

1
Theo Bovengemiddelkamp 8 oktober 2022 om 14:19

Als er 1 land is dat geen enkele moeite doet om te investeren in de internationalisering, dan is het België wel. Zij vinden Drenthe al te ver van hun Vlaamse kerktorens.

1
DunJay 9 oktober 2022 om 08:38

De GP Oisterwijk wordt aangeduid als een internationale cross (technisch gezien natuurlijk juist vanuit Belgisch perspectief), die van de rensters een investering vraagt. Dat laatste is natuurlijk geen argument, voor veel rensters is dit gewoon in de achtertuin!

0
In de waaier 8 oktober 2022 om 11:01

Ze hebben groot gelijk om niet af te reizen naar Amerika. Ik geef belgen niet graag gelijk maar nu wel.

-1

Laatste nieuws

Populair

Materiaalzone