Materiaalzone 
Fietstoerisme 
“Economisch met de fiets rijden is zijn specialiteit”: Hoe Alec Segaert zonder topvermogens koersen wint
Interview Dan toch een Belgische ritzege in de Giro d’Italia! Op z’n Segaerts ging Alec er op drie kilometer van de aankomst in rit twaalf vandoor, om vervolgens nipt het peloton voor te blijven. Iedereen wist dat de hardrijder het wellicht daar ging doen, maar broer en Bahrain Victorious-performance coach Loïc Segaert ziet enkele verklaringen waarom het effectief goed uitpakt.
Loïc reed samen met Miguel Martinez, vader van ploeggenoot Lenny, vooruit in de wagen om de parcoursverkenning te doen. “We hebben zo gedetailleerd mogelijk proberen te beschrijven aan de ploegleiders wat er zat aan te komen. En daarna maakt Alec ook gewoon de ideale move. Wij reden op het moment dat hij de aanval inzette net de teamparking binnen. Dus we hebben onze auto gewoon even aan de kant gezet om de laatste kilometers te kijken en hem te zien winnen”, jubelt Loïc aan onze microfoon.
Wat was het succesrecept?
“Als je dat aan Alec vraagt, zegt hij: ‘Ik ben niet de sterkste, maar ik ben goed in heel hard met een fiets rijden.’ Dat gaat inderdaad over: hij kan natuurlijk wel hard trappen, maar hij is niet het vermogenskanon. Ik zie dat ook in de meeste tijdritten die hij doet, zoals het Europees kampioenschap van vorig jaar. Ik denk dat hij 50 watt onder de rest van de top 10 zat. Maar hij heeft een hele goede aerodynamica en snapt heel goed het spelletje van hoe je snelheid meeneemt uit een bocht, in de afdaling, en waar je energie in moet steken.”
“Dat is hetzelfde op een beklimming. Veelal gaat hij daar met het laagste vermogen het hele peloton over. Relatief gezien dan ten opzichte van gewicht, maar door die beklimmingen goed in te delen, te weten waar hij posities moet winnen en posities kan laten schieten, kan hij economisch met een fiets rijden. In de klassiekers doet hij exact hetzelfde. Hij is niet sterk genoeg om op een Oude Kwaremont of op een Kemmelberg de kanonnen te volgen, maar hij kan met relatief beperkte energie voorin geraken.”
Dus jij zegt eigenlijk: dit is een overwinning van het hoofd?
“Dat denk ik, en dat is met Alec zijn overwinningen altijd zo geweest. Dat zal waarschijnlijk altijd zo moeten, of toch zeker als je op het hoogste niveau wilt winnen. Bij de jeugd heeft hij veel koersen gewonnen omdat hij de beste was, maar bij de profs gaat het altijd met een goede move moeten zijn, de timing moet juist zitten. Hij moet dan nog altijd hard trappen op dat moment. Misschien trapte hij in Nokere Koerse net niet hard genoeg en haalde hij het niet, maar het was op zich wel een goede move om daar aan te vallen.”
Segaert voor roze trui Eulalio – foto: Fotopersburo Cor Vos
Natuurlijk zaten ook alle omstandigheden mee.
“Dat Movistar de koers zo hard heeft gemaakt, is wat Alec zijn kans op succes geeft. Alle ploegmaats van de rappe mannen hebben heel hard moeten werken, waardoor er niet veel meer over waren om hem terug te halen in de finale. Het hielp zeker ook dat je in de finale enkele technische passags had en dat de finale op en af ging met die klimmetjes. Daardoor werden de gasten die al een hele rit gewerkt hadden naar achteren geduwd en zaten zij niet direct van voren op het moment dat hij ging. Dat was eigenlijk ideaal getimed.”
Op Ciccone na is hij ook de enige die het probeert. Exact wat Alec voor de Giro bij ons aankaartte: je moet wíllen winnen.
“Ik denk dat heel veel ploegen en renners niet voldoende ‘out of the box’ denken, nee. Die denken: een sprint met veertig man? We hebben een semi-rappe man en we gaan hem een kans geven. Maar als er twaalf ploegen zo denken, dan zijn dat twaalf semi-rappe mannen die plek één tot twaalf innemen. Maar er is er maar één die wint en elf die verloren zijn, terwijl al die ploegen gereden hebben. Alec heeft bij Bahrain de kans om het zelf te proberen, omdat we geen topsprinter hebben, zoals Arnaud De Lie er wel een was.”
Dan bewijst deze overwinning ook zijn gelijk om de overstap naar jou en team Bahrain Victorious te maken afgelopen winter?
“100 procent. Wij zijn een ploeg die op zoek is naar overwinningen. We winnen niet superveel, dus dan mag je niet al die kansen laten liggen. Als je enkel denkt dat het gaat lukken met je sprinter of klimmer: heel vaak ga je dan niet winnen van een Vingegaard, Magnier of Milan. Er schieten dan niet veel kansen over, dus je moet effectief iets durven doen om te scoren. Dat hebben we heel goed door. Je moet het op een andere manier aanpakken om die grote kanonnen te verslaan. Daarvoor is Alec vaak de ideale man, natuurlijk.”
Hoe belangrijk is dit voor het vervolg van zijn carrière, om eens de hoofdvogel op het hoogste niveau af te schieten?
“Ik denk dat het belangrijkste juist dat extra vertrouwen binnen de ploeg zal zijn. Doordat je dat succesvol hebt kunnen afwerken, ga je in de toekomst waarschijnlijk nog veel vaker die kans krijgen. Dat je misschien, ondanks dat je met een rappe man zit, het toch nog mag proberen. Dit toont dat je een winnaar bent en geeft je meer vrijheden.”
Na de GP Denain is het al zijn tweede zege van het seizoen. Maar Alec zei mij voor de Giro dat hij niet per sé hogere vermogens rijdt dan bij Lotto. Hoe verklaar je dat als coach?
“Hij is waarschijnlijk wel een procentje sterker, maar het is niet dat hij een gigantische stap heeft gezet. Hij weegt misschien ook een kilo of twee minder dan vorig jaar, dat helpt zeker in de koersen die bergop gaan als je hetzelfde vermogen hebt. Maar het is vooral de ervaring, zeker in het voorjaar, die het grootste verschil heeft gemaakt. En dan natuurlijk de vrijheid vanuit de ploeg om te mogen koersen.”
Segaert aan het feest – foto: Fotopersburo Cor Vos
Moet hij van dit soort inspanning nog meer zijn handelsmerk maken? Types als Jelle Nijdam bewezen in het verleden dat het een specialiteit kan zijn.
“Ik denk dat het ondertussen al een beetje zo is geworden, dat ze het al zo noemen. We moeten natuurlijk zorgen dat ze niet allemaal op zijn wiel plakken op het verkeerde moment, dus we gaan op een of andere manier innovatief moeten blijven. Of nog liever, een beetje sterker worden, zodat je het dan toch kunt houden. Je moet een beetje geluk hebben. Als er hier nog een goede Filippo Ganna in die finale zit, dan rijdt die dat toe. Vandaag had hij het geluk dat die er niet bij was, want dat kon het verschil wel maken.”
In de tijdrit moest Alec nog drie minuten toegeven op Ganna en zat hij met gevoelloze benen. Een wereld van verschil.
“Ja, dat is iets dat drie jaar geleden voor de eerste keer is opgekomen in langere tijdritten. Het is geen probleem dat hij heeft na een kwartier fietsen, in een korte tijdrit heeft hij daar geen last van. En zelfs als er halverwege een tijdrit een korte afdaling zit, zodat je even uit je positie kunt komen, verbetert dat al veel. Maar deze tijdrit was gewoon drie kwartier lang vol in positie, onderweg had je bijna geen bochten.”
“We hebben al veel progressie gemaakt en we weten nu dat het om een geknelde zenuw gaat. Waarom komt dat nu weer op? Misschien is het gevolg van net een week koers te hebben gehad, dat alles weer wat meer gespannen zit rond die zenuw. Op training hebben we de hele winter lange blokken gedaan. Telkens zonder enige probleem, dus er zal nog ergens een klein detail zijn dat we over het hoofd zien om dat definitief onder controle te hebben. Maar gelukkig heeft hij er tijdens ritten in lijn dus geen last van.”
Tot slot: hoe trots ben jij als broer?
“Supertrots! Maar wel net zo trots als ik op elke renner zou zijn die er hard voor werkt. Ik weet wat ze ervoor doen, hoe ze hun leven daarnaar oriënteren en welke attitude daarmee gepaard gaat. Er zijn heel veel renners die het voorjaar zouden rijden en achteraf beseffen: ‘nu doe ik een week niks en je ziet mij terug in de Dauphiné of Tour de France’. Maar Alec barst van de motivatie en doet het toch maar. Chapeau!”
Giro d'Italia (2.UWT)
Etappe 12: Imperia → Novi Ligure (175.48 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 03:53:00 | |
| 2 | + 03 | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Even naast het technische en stilistische: Je ziet gewoon aan de grinta van die gast dat hij koersen zal en moet winnen. Zijn ‘putsch’ in GW vond ik nog wel de mooiste eigenlijk, ik denk dat hij er op en over dan wel net iets eerder van weg had gemoeten.