Cat Ferguson kampte met RED-S-syndroom: “Ik groef mezelf elke dag in een dieper gat”
Cat Ferguson kampte het vorig jaar met het RED-S-syndroom. De 20-jarige renster van Movistar werd liefst tien maanden niet meer ongesteld en voelde zich continu vermoeid, vertelt ze in haar column op Cyclingnews. “Ik had zelden nog een goede of normale dag tijdens het trainen en werd veel vaker ziek dan normaal. Het was een constant gevecht tussen het begrijpen van mijn lichaam en het niet begrijpen van mijn lichaam”, is ze openhartig.
Ferguson wijt het Red-S-syndroom aan haar eerste hoogtestage op de Sierra Nevada vorig jaar. “Ik trainde op hoogtestage elke dag twintig tot dertig minuten extra en volgde strict mijn voedingsplan, maar dacht er niet over na dat ik wel extra calorieën aan het verbranden was. Daarom ging de training daar, zoals je je misschien kan voorstellen, niet heel goed. Ik dacht dat het normaal zou zijn om elke dag leeg en kapot terug te komen, omdat dat is hoe je je topniveau bereikt. Maar dag voor dag groef ik mezelf in een veel dieper gat.”
“Op het eerste gezicht leek er nog geen probleem toen ik terugkwam van hoogtestage. In de eerste koers na de hoogtestage boekte ik meteen mijn eerste WorldTour-zege, maar toen al merkte ik dat ik nog altijd niet ongesteld was geworden. Daarna bleek dat het succes van de hoogtestage maar voor heel korte duur was. De rest van het seizoen was ik heel moe en had ik geen normale dagen op trainingen meer.”
Lessen geleerd
Uiteindelijk werd Ferguson tien maanden niet meer ongesteld. De afgelopen maanden gaat het gelukkig stukken beter met de Britse. “Gelukkig is mijn verhaal met het RED-S-syndroom niet heel lang. Tijdens off-season is mijn menstruatie weer teruggekomen. Ik ben nog steeds niet helemaal terug naar normaal, maar ik heb wel mijn lessen geleerd. Less is more, zou ik zeggen. Teveel stress brengt het lichaam meer schade dan dat het iets goeds oplevert. Voorlopig zitten hoogtestages er voor mij even niet in.”
“Wat ik heb gedaan vorig jaar, bleek geen recept om langdurig succesvol te zijn. Als 19-jarig had dat wel altijd mijn topprioriteit moeten zijn. Het is een heel steile leercurve in mijn eerste profjaar geweest”, eindigt ze.