• vrijdag 27 maart 2026 om 11:15

Bahrain Victorious bouwt aan jonge klassiekerkern met Alec Segaert als exponent

Interview Wie had gedacht dat Bahrain Victorious een van de ploegen om rekening te houden in de klassiekers zou worden? Monumenten gaan ze wellicht niet winnen, maar de klassieke ploeg doet het beter dan verwacht. Mogen we dat op het conto van de nieuwe grote man achter die kern schrijven? We vragen het aan de man ‘himself’, de Oost-Vlaming Nikolas Maes.

We kennen Maes als vaste rechterhand van Arnaud De Lie bij de Lotto-ploeg in de voorbije vijf jaar. Daar zette hij na zestien jaar als renner zijn eerste stapjes als ploegleider. “Maar bij Bahrain vond ik een project dat ik wel zag zitten. Ze waren twee jaar eerder ook al met de vraag gekomen, maar toen had ik nog vriendelijk bedankt. Met een nieuwe insteek zag ik het nu wel zitten”, doet hij zijn verhaal.

Segaert als exponent
De man die voorlopig de grootste prestaties levert in de klassiekerkern, maakte samen met Maes de overstap van Lotto naar het team uit de dwergstaat. Dan hebben we het over de 24-jarige Alec Segaert, die niet alleen bijna het peloton verraste in Nokere Koerse maar daags nadien de snelle mannen wél te slim af was in de GP van Denain. “Dat is exact waar ik al een aantal maanden in geloof. De ploeg is nog niet echt georiënteerd op de klassiekers. Dat is strijden, maar het toont wel waarom ze er in moeten investeren.”

“Alec is een van de jonge talenten waar ik zo in geloof, die we bij de ploeg hebben. De meeste van die jongens zijn nog iets te jong om voluit te presteren, maar er zit wel veel potentieel in. Die gaan groeien in de komende twee à drie jaar. Er is totaal geen druk op de voorjaarskoersen. Dat trok me ook aan en is helemaal anders dan bij Lotto, waar de Vlaamse pers kort op zit. Maar die jongens krijgen wel kans om in de schaduw te groeien. Hen kan ik echt kneden.”

Nikolas Maes voor de bus van Bahrain Victorious – foto: WielerFlits

De stuntzege van Segaert is, wat dat betreft, ook maar het topje van de ijsberg. “In Kuurne-Brussel-Kuurne werden we vierde met Matevz Govekar. Dat is een ondergewaardeerde snelle man, die zich kan plaatsen en nog kan verbeteren. Ik kijk ook naar Pau Miquel, een sterke coureur met een serieuze sprint in de benen. Maar ook Vlad Van Mechelen, een superjonge gast met een grote motor. Hetzelfde kan je zeggen van Alessandro Buratti, die vorig jaar nog het Italiaans kampioenschap bij de jeugd won.”

Top 10
Maes vraagt wel tijd en geduld met zijn project. “Er zijn vijf à zes toppers die alles kapot rijden en de rest vecht voor de brokken. Dat weten wij ook wel. Maar als Vlad terug is, geloof ik dat hij een van de mannen is met wie we op het niveau van de Proseries al iets kunnen doen. Nu trekt Alec de kar, maar in zijn zog zullen veel van die jongens wel mee kunnen groeien naar een hoger niveau.”

Segaert kijkt op zijn beurt dan weer op naar ex-Milaan-San Remo winnaar Matej Mohoric, die na enkele mindere jaren een van de leiders van de ploeg blijft. “Hij is de gevestigde waarde in de groep. We schrijven hem zeker niet af. Hij is een super aangename kerel, die alleen al omdat hij durft tussen te komen in onze meetings en zijn ervaring doorgeeft, heel belangrijk is. Maar hij is ook op het niveau om dat in koers te bevestigen. Dat zijn de ingrediënten die je nodig hebt om jongeren te helpen groeien.”

In de klassiekers moét dat nog niet tot resultaten rijden, maar – zoals Segaert toonde – kán het al wel. “In Gent-Wevelgem (In Flanders Fields, red.) kan top 10, maar zelfs in de grootste klassiekers is top 10 of top 15 mogelijk. Dat zijn deftige resultaten voor een ploeg als de onze, waar ik meteen voor teken. Op het niveau daaronder kan er al eens een uitschieter bij zitten. Dan acht ik het niet onmogelijk dat we nog een keer belanden op het podium of zelfs winnen”, besluit Maes.