Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Als amateurfietser in het wiel duiken van een prof die aan het trainen is, kan dat?
De valpartij van Jonas Vingegaard tijdens een trainingsirt ging gepaard met geluiden over amateurwielrenners die hem volgden en met hem mee (wilden) fietsten. Op sociale media zie je ook steeds vaker dat een trainingsgroep met profwielrenners gevolgd wordt door enkele niet-profs. Is dat acceptabel? Of is dat een serieuze no-go?
Voordat de valpartij van Vingegaard bevestigd werd door Visma | Lease a Bike, gingen er al geluiden rond op sociale media en Strava. Aateurwielrenner Pedro García Fernández fietste naar eigen zeggen in het spoor van de renner van Visma | Lease a Bike, vlak voor hij tegen de grond ging.
“Jonas kwam ten val nadat hij een poging deed om me af te schudden in de afdaling van de Fuente la Reina. Ik ben vervolgens gestopt om te vragen hoe het met hem ging, maar hij was boos omdat ik hem probeerde te volgen. Hij besloot te versnellen in de afdaling om me achter te laten, maar ging vervolgens zelf tegen de grond. Ik ben maar een amateur, zoals de meeste mensen, dus ik begrijp niet waar zijn woede vandaan komt”, verklaarde de Spanjaard. Andere ooggetuigen zeiden ook dat Vingegaard bozig reageerde toen zij hem aanspraken.
Visma | Lease a Bike heeft het moment aangegrepen om zich tot amateurwielrenners en fietstoeristen te richten. “We willen als team de fietsliefhebbers dringend verzoeken om veiligheid altijd voorop te stellen. Voor uw eigen veiligheid en die van anderen, vragen we u om de fietsers de ruimte te geven om te trainen en hen zoveel mogelijk rust en ruimte te gunnen”, schreef de ploeg in een kort statement.
Spanje wordt steeds drukker en populairder
De laatste jaren is Spanje steeds populairder geworden voor wielertoeristen, en dan vooral in de wintermaanden. Dat is ook precies de periode dat veel profteams daar een trainingskamp beleggen. Uit het peloton klinken al geluiden dat het erg druk is op bepaalde beklimmingen, zoals de Coll de Rates, waar veel teams juist tests en trainingen doen. Steeds meer jeugdwielrenners en fietstoeristen weten die plekken ook te vinden. Die foto’s en video’s duiken dan ook vaak op op sociale media.
Nu is de vraag: kan je als amateur zomaar in het wiel duiken van een profwielrenner? Of is dat een no go? Moet je dat eerst netjes vragen, of wacht je tot de renner in kwestie zelf erop in gaat? Doet de prof een trainingsrit of een koffierit? Kan je als individu aanhaken bij een trainingsgroepje met onbekenden? Wat als er een ongeluk of valpartij gebeurt op training? Kan het ongemakkelijk of intimiderend overkomen?
Het staat nergens officieel in regels vastgelegd, maar het wielrennen staat bol van de ongeschreven regels…
Heb jij dit als (amateur)fietser wel eens meegemaakt? Hoe ga jij daarmee om? En hoe reageerde de profwielrenner in kwestie? Laat het weten en discussieer in de comments op WielerFlits!
De "het mag enkel als je het netjes vraagt" is voor mij meer iets wat je doet als je een selfie wil nemen met de renner, of bij het vragen van een handtekening. Maar om gewoon te volgen heb je natuurlijk geen toestemming nodig.
Dat zegt al genoeg, het draait hier helemaal niet om jou. Kun je niet verstaan dat andere mensen hun eigen wil hebben?
Iemand volgen zonder toestemming heet stalking. Je volgt toch niet zomaar mensen op straat omdat jij dat leuk vindt? Dat doe je ook niet met bekende mensen.
Woorden als "voor mij" of "ik vind" geven niet aan dat "het allemaal om mij draait", maar dat het gaat over mijn mening en ondervinding. Ik heb immers al vaak bij iemand in het wiel gezeten, en ook al vaak iemand in het wiel gehad. Nog nooit problemen mee gehad, integendeel op die manier al wel vaker wat fijne gesprekken gehad.
Maar goed, ik snap dat jij andere ervaringen hebt. Wat gezien je wat agressieve manier van communiceren ook niet erg verrassend is.
Hoeveel van die mensen waarmee jij zogezegd een fijn gesprek hebt gehad zijn dat gesprek enkel aangegaan om niet onbeleefd te zijn tegenover een vreemde? Door mensen te volgen en gesprekken aan te gaan zonder toestemming kunnen die mensen zich gevangen voelen. Maar als je enkel met jezelf bezig bent zul je natuurlijk nooit snappen hoe ongemakkelijk je anderen kunt maken.
En ja, ik spreek uit ervaring.
Schaf je dan ook meteen de bus, de trein, heel het openbaar vervoer of zelfs meteen heel het maatschappelijk leven af?
(Ik ben trouwens zelf niet zo'n gesprekstarter, dus de mensen die babbelden wouden dat wellicht zelf ook)
Als ik toevallig achter jou fiets en even hard fiets, moet ik dan maar zachter gaan fietsen omdat jij het misschien niet leuk vindt?
Beetje omgekeerde wereld dit.
Jij kan dan ook gewoon een beetje inhouden en mij laten passeren.
Wat Vingegaard doet is trouwens best triest.
Hij weet dat die amateur hem volgt en dan gaat hij risico nemen in een afdaling.
Waarom zou je jezelf en die toerist in een mogelijk gevaarlijke situatie brengen?
Er lijken mij betere manieren om dit op te lossen.
Voorbeelden:
- Maar goed, ik snap dat jij andere ervaringen hebt. Wat gezien je agressieve manier van communiceren ook niet erg verrassend is.
- Ik snap dat je extreem overgevoelig bent, en vind het jammer om te lezen dat je een heel negatief mensbeeld hebt
Nogmaals, niet nodig.
Daar dan op antwoorden dat ik dat jammer vind voor hem is "naschoppen" of "niet ok"?
Die U-bocht is geen idealisme, maar pragmatisme.
Maar een verbod is natuurlijk onmogelijk op een openbare weg.
Gewoon een absolute no-go dus. Ik vind het zelf ook vervelend als iemand achter me blijft hangen, soms even de neus snuiten (met een, “oeps, ik had je niet gezien” erbij) is dan meestal voldoende ;-)
Er zijn meerdere redenen, die losstaand misschien niet tot irritatie leiden, maar gecombineerd wel:
- bumperkleven is niet fijn, gevaarlijk zelfs
- als het maar blijft duren
- als ik rustig en ongestoord wil fietsen, dan kies ik er bewust voor om alleen te rijden. Anders kies ik wel een groepsrit uit
- als de volger zelf bij tempowisselingen achter me blijft hangen
- als ik er iets van zeg en dat wordt genegeerd…..
Dat fietsers vaak kort op elkaar fietsen verandert niets aan het feit dat dit onveilig gedrag kan zijn. En in het wiel kruipen van een prof op training is sowieso niet veilig. De snelheden liggen hoog en je stelt de renner bloot aan risico's.
Maw, dat vergelijk met bumperkleven slaat echt helemaal nergens op.
En bergop moet iedere amateur het zelf weten als ze aan willen haken bij een topper.
Als je een enorm groot aura hebt, of ver verheven bent, dan had je sowieso al een probleem.
En gaat deze sterallure-consensus vervolgens ook voor andere categorieen godenzonen (en godinnen) gelden?
In mijn tijd was dit NOOIT een probleem; konden we gewoon met elkaar omgaan.
Wellicht omdat we toen wèl èn konden èn durften te communiceren.
Maar klaarblijkelijk hebben ze daar nu ook al extra management voor nodig.
Profwielrenners zijn nu eenmaal ook een soort celebrities. Feit is dat zij hun trainingen (noodgedwongen) op de openbare weg afwerken. Ze kunnen niet zoals Messi of Ronaldo of Max Verstappen in een gesloten stadion of op een gesloten circuit of speelveld hun trainingen doen.
Ik kan me inbeelden dat telkens gestalkt worden door X aantal amateurs die in je wiel hangen, je proberen te volgen, en wss zelfs filmen om het op hun sociale media te zetten, na een tijdje gaat vervelen. En het kan nog gevaarlijk zijn ook, als ze geen afstand houden / niet stuurvaardig zijn.
Als ik Pogacar zou tegenkomen op mijn lokale rondje, zou ik hem gewoon zijn training laten doen, en niet proberen in het wiel te gaan hangen (als ik dat al kon). Dat is toch niet moeilijk te begrijpen dat dit niet aangenaam is voor die renner?
Conclusie zal zijn: er is geen tegenpartij aansprakelijk voor de val van Jonas. Jonas dient zelf beter zijn gedrag op de fiets op de openbare weg in te schatten. En als advies zoek andere trainingslocaties of een veiligere omgeving c.q. begeleiding.
Dit vind ik het interessantste statement van het artikel. Als de teams dat vervelend vinden, kunnen ze kijken of ze de berg kunnen kopen, of kunnen ze zelf een andere locatie opzoeken, of moeten ze gewoon accepteren dat zowel professionele als amateurwielrenners de weg kunnen gebruiken.
Dat alles staat natuurlijk wel buiten het aanhouden van fatsoensnormen, zorgen dat iedereen veilig blijft, en jezelf niet opdringen. Er is in dit geval onvoldoende detail bekend om een oordeel te vellen.