Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Als amateurfietser in het wiel duiken van een prof die aan het trainen is, kan dat?
De valpartij van Jonas Vingegaard tijdens een trainingsirt ging gepaard met geluiden over amateurwielrenners die hem volgden en met hem mee (wilden) fietsten. Op sociale media zie je ook steeds vaker dat een trainingsgroep met profwielrenners gevolgd wordt door enkele niet-profs. Is dat acceptabel? Of is dat een serieuze no-go?
Voordat de valpartij van Vingegaard bevestigd werd door Visma | Lease a Bike, gingen er al geluiden rond op sociale media en Strava. Aateurwielrenner Pedro García Fernández fietste naar eigen zeggen in het spoor van de renner van Visma | Lease a Bike, vlak voor hij tegen de grond ging.
“Jonas kwam ten val nadat hij een poging deed om me af te schudden in de afdaling van de Fuente la Reina. Ik ben vervolgens gestopt om te vragen hoe het met hem ging, maar hij was boos omdat ik hem probeerde te volgen. Hij besloot te versnellen in de afdaling om me achter te laten, maar ging vervolgens zelf tegen de grond. Ik ben maar een amateur, zoals de meeste mensen, dus ik begrijp niet waar zijn woede vandaan komt”, verklaarde de Spanjaard. Andere ooggetuigen zeiden ook dat Vingegaard bozig reageerde toen zij hem aanspraken.
Visma | Lease a Bike heeft het moment aangegrepen om zich tot amateurwielrenners en fietstoeristen te richten. “We willen als team de fietsliefhebbers dringend verzoeken om veiligheid altijd voorop te stellen. Voor uw eigen veiligheid en die van anderen, vragen we u om de fietsers de ruimte te geven om te trainen en hen zoveel mogelijk rust en ruimte te gunnen”, schreef de ploeg in een kort statement.
Spanje wordt steeds drukker en populairder
De laatste jaren is Spanje steeds populairder geworden voor wielertoeristen, en dan vooral in de wintermaanden. Dat is ook precies de periode dat veel profteams daar een trainingskamp beleggen. Uit het peloton klinken al geluiden dat het erg druk is op bepaalde beklimmingen, zoals de Coll de Rates, waar veel teams juist tests en trainingen doen. Steeds meer jeugdwielrenners en fietstoeristen weten die plekken ook te vinden. Die foto’s en video’s duiken dan ook vaak op op sociale media.
Nu is de vraag: kan je als amateur zomaar in het wiel duiken van een profwielrenner? Of is dat een no go? Moet je dat eerst netjes vragen, of wacht je tot de renner in kwestie zelf erop in gaat? Doet de prof een trainingsrit of een koffierit? Kan je als individu aanhaken bij een trainingsgroepje met onbekenden? Wat als er een ongeluk of valpartij gebeurt op training? Kan het ongemakkelijk of intimiderend overkomen?
Het staat nergens officieel in regels vastgelegd, maar het wielrennen staat bol van de ongeschreven regels…
Heb jij dit als (amateur)fietser wel eens meegemaakt? Hoe ga jij daarmee om? En hoe reageerde de profwielrenner in kwestie? Laat het weten en discussieer in de comments op WielerFlits!
Ik denk dan altijd aan de woorden van mijn leermeester die zei: vallen doe je zelf en als je niet wilt vallen dan had je op de bank moeten blijven zitten.
Als ik dan toch val dan denk ik...zat ik maar op de bank. Misschien was Jonas naast geirriteerd door de volger ook wel boos op zichzelf en had ie liever op de bank gezeten.
Rond Calpe is het nu zo druk dat profs constant en dag in dag uit gestalkt worden, dus communiceren is dan ook een dagtaak. Ieder normaal mens zou het ook vervelend vinden als ze op en af de fiets de hele dag gevolgd en aangesproken worden, logisch dat je dan 1 a 2x per week er compleet klaar mee bent,