Alec Segaert bleef na aansluiting bij ‘Grote Twee’ hinken op twee gedachten
Met een imponerende versnelling wist hij het gat op Mathieu van der Poel en Wout van Aert te dichten, maar het leverde Alec Segaert uiteindelijk niks op. De hardrijder van Bahrain Victorious werd bij het ingaan van de slotkilometer van In Flanders Fields namelijk weer opgeslokt door de achtervolgers. Na afloop zat hij toch een beetje met gemengde gevoelens.
Op ruim vijf kilometer van de finish in Wevelgem zagen we plots een renner vertrekken vanuit de achtervolgende groep. Het was Alec Segaert die met een indrukwekkende move de oversteek wist te maken naar koplopers Van Aert-Van der Poel. Dit was zeker geen ingeving van het moment, zo vertelde de jonge Belg na afloop in de studio van Sporza.
“Ik had eigenlijk voor de wedstrijd al een plannetje gemaakt om een goed moment uit te kiezen voor een aanval. Ik had de finale vooraf ook bekeken en vond dat er wel kansen lagen in dat laatste ommetje van zeven kilometer. Matej (ploeggenoot Matej Mohoric, red.) lanceerde me goed en dan heb ik bij die brug nog een ferme poef gegeven. Een alles-of-niets-poging om nog tot bij die mannen te komen.”
Twijfel
Dat lukte, maar daarna sloeg toch de twijfel toe. “Ik wilde gewoon zo snel mogelijk het gat dichten, want daar wil je niet tussen blijven hangen. Toen ik erbij kwam, begon ik toch te twijfelen: moet ik meteen meerijden voor het podium of spelen om te winnen? Die twijfel zit achteraf nog steeds in mijn hoofd, eigenlijk.”
“Je moet op zo’n moment heel snel beslissen, maar we koersen natuurlijk wel om te winnen. Dit is een wedstrijd waar ik sowieso een mooi resultaat wil rijden in mijn carrière, dus achteraf zal moeten blijken of dit de juiste beslissing was. Hopelijk komen er nog kansen.”
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. Een van de verhalen gaat over de band tussen Mathieu van der Poel en zijn opa Raymond Poulidor. Wat zijn hun gelijkenissen? Welke invloed heeft Poulidor gehad op de wielrenner en de mens Mathieu? En hoe wordt in Frankrijk aangekeken tegen MVDP? In de Zomergids lees je verder alles over de Tour de France en de Tour Femmes, Jonas Vingegaard over de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Nienke Vinke en nog veel meer!
Het lijkt me wel een intelligente jongen, die daar lering uit trekt. Neemt ie meteen een keer vol over, en ze blijven misschien wel weg. Want Wout en Mathieu zijn niet de types die vervolgens in het wiel blijven zitten.
Vergelijking met Vanmarcke vind ik nogal uit de losse pols, dit is een andere stijl coureur. Laten we vooral renners zichzelf zijn in plaats van dat bijv Del Grosso (hallo....?) per se de nieuwe Mathieu moet zijn.
Ietsie eerder en het had zomaar kunnen lukken. MvdP en van Aert waren ook wel op hoor.
Ik zeg: Vlaanderen lekker vroeg in de aanval en zie maar, Paris Roubaix all in en ook opnieuw voor de winst rijden, f&ck podium.