Van der Poel en Van Aert maken de koers, maar Jasper Philipsen wint In Flanders Fields
Jasper Philipsen is de winnaar van een gedenkwaardige editie van In Flanders Fields 2026. De wedstrijd werd voor een groot deel gekleurd door Mathieu van der Poel en Wout van Aert – die lange tijd alleen voorop reden, maar in de slotkilometer nog werden gegrepen. In de sprint die volgde was Philipsen de snelste, voor Tobias Lund Andresen.
Het Vlaamse wielervoorjaar dendert maar door. Amper twee dagen na een enerverende editie van de E3 Saxo Classic verzamelden de klassiekerrenners zich (vanaf dit jaar) in Middelkerke voor de start van de In Flanders Fields. From Middelkerke to Wevelgem. Ofwel: Gent-Wevelgem. Ondanks deze naamswijziging, konden kleppers als Mathieu van der Poel en Wout van Aert zich weer opmaken voor de klassieke obstakels richting Wevelgem.
Dan doelen we natuurlijk op de passage door De Moeren (dit voormalig moerasgebied staat vaak garant voor waaierspektakel) en de heuvelzone met de Scherpenberg, Baneberg, het alombekende tweeluik Monteberg–Kemmelberg en de onverharde plugstreets. Na de laatste passage over de Kemmel was het nog goed 35 kilometer tot aan de streep in Wevelgem.
Sterke kopgroep met louter hardrijders
In de openingsfase zagen we aanvankelijk enkele halfslachtige pogingen, maar na goed tien kilometer slaagden Victor Vercouillie (Team Flanders-Baloise), Julius Johansen (UAE Emirates XRG), Wessel Mouris (Unibet Rose Rockets) en Camille Charret (Cofidis) erin om een aanval op poten te zetten. Vier renners roken het gevaar en gingen – met succes – in de tegenaanval, met Jules Hesters (Team Flanders-Baloise), Dries De Bondt (Jayco AlUla), Frits Biesterbos (Picnic PostNL) en Hartthijs de Vries (Unibet Rose Rockets).

Biesterbos en co in de aanval – foto: Fotopersburo Cor Vos
Deze acht hardrijders kregen de zegen van het peloton en daarmee was de vlucht van de dag vertrokken. De voorsprong liep al snel op tot een viertal minuten, maar dit bleek voor Alpecin-Premier Tech – de ploeg van favorieten Mathieu van der Poel en Jasper Philipsen – ook het sein om de troepen te verenigen en het tempo op te krikken, om de kopgroep zo toch niet te veel ruimte te verschaffen.
Geen waaiers in de Moeren, maar spektakel blijft niet uit
Ondanks het kopwerk van Alpecin-Premier Tech liep het verschil met de vluchters steeds verder op – tot bijna zes minuten – in aanloop naar De Moeren, waar de wind eventueel kon zorgen voor het nodige waaierspektakel. De renners hadden dit ook goed in hun oren geknoopt en dus nam de nervositeit zienderogen toe. Dit leidde – helaas – tot een valpartij in de bevoorradingzone. Timo Kielich en Laurenz Rex bleken de grootste slachtoffers: de twee Belgen moesten de wedstrijd zelfs verlaten.
Het op hol geslagen peloton denderde intussen op de Moeren af, maar op deze gekende lange weg stond er toch niet genoeg zijwind om de boel op de kant te zeten, en dus bleef het gehoopte spektakel uit. Het geduld van de wielerfan werd dus even op de proef gesteld, maar vlak na de Moeren brak het peloton dan toch in verschillende stukken. De mannen van Alpecin Premier-Tech zagen nu wel een uitgelezen kans om te schiften en er ontstond een eerste waaier van een veertigtal renners.

De eerste waaier – foto: Fotopersburo Cor Vos
De grootste favorieten – met Van der Poel en Van Aert voorop – waren bij de pinken, maar niet iedereen wist deze schifting te overleven. INEOS Grenadiers en EF Education-EasyPost lieten zich ‘verrassen’ en waren dus op achtervolgen aangewezen. De situatie voor deze teams was echter nog niet uitzichtloos, want het verschil tussen de twee groepen bleef lange tijd schommelen rond de veertig seconden.
Toch weer hergroepering, net voor de Kemmel
Het was voor de geloste renners echter wel zaak om weer terug te keren voor het aansnijden van de heuvelzone. Dit gebeurde ook, vlak na de passage over de Banenberg en enkele kilometers voor de eerste eerste keer Kemmelberg. Op deze steile kasseihelling werd er vooral naar elkaar gekeken, maar in de daaropvolgende vlakkere kilometers zagen we de ene na de andere uitval. Verschillende coureurs probeerden te anticiperen, maar raakten niet weg.
Dit werkte echter niet demotiverend. Integendeel. Gianni Vermeersch, Jasper Stuyven, Ben Turner en Matteo Trentin… Ze probeerden allemaal weg te rijden op de onverharde Plugstreets, maar in het peloton was er van stilvallen geen sprake meer. Het ging zo in een dollemansvaart naar de tweede en wellicht beslissende passage over de Kemmelberg. De zes vroege vluchters – Charret en Hesters waren inmiddels gelost – reden op dat moment overigens nog altijd voor de meute uit.

Van Aert trekt door, Van der Poel volgt – foto: Fotopersburo Cor Vos
Van Aert trekt door op Kemmelnerg, Van der Poel sluipt mee
Het verschil was inmiddels wel geslonken tot zo’n driekwart minuut en deze voorsprong verdween op de Kemmel als sneeuw voor de zon. Dit kwam allemaal door een aanval van Van Aert. De Belg – die zich tot dan toe afzijdig had gehouden – besloot voor een eerste keer zijn duivels te ontbinden. Slechts twee renners bleken bij machte om zijn verschroeiende tempo te volgen: Van der Poel en – met enige moeite – Florian Vermeersch.
🚴🇧🇪 | Krijgen we een onvervalste WVA vs MVDP?! ⚔️⚔️ #IFF26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/roeN8iCG43
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 29, 2026
De drie zouden op iets minder dan zestig kilometer van de aankomst de vroege vluchters terughalen, waarna ze in de kilometers na de Kemmelberg probeerden om hun voorsprong op het achtervolgende peloton te vergroten. Decathlon CMA CGM rook het gevaar en nam de achtervolging in handen voor sprinter Tobias Lund Andresen, maar de Franse formatie moest lijdzaam toezien hoe de groep Van Aert-Van der Poel steeds verder wegreed.
Gedroomde tweestrijd
Aan de voet van de laatste passage van de Kemmelberg bedroeg de voorsprong al zo’n driekwart minuut. Nu was het aan Van der Poel om stevig tekeer te gaan en zijn versnelling bleek de doodsteek voor de vroege vluchters en Vermeersch, terwijl Van Aert ook alle zeilen moest bijzetten om te kunnen volgen. De Belg beet op de tanden, maar was mee, en zo leken we af te stevenen op een aloude en gedroomde tweestrijd tussen MVDP en WVA.
🚴🇧🇪 | Van der Poel zet aan op de Kemmel, maar Van Aert haakt zijn karretje aan. Man tegen man? 🥵🥵 #IFF26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/l2fICe3PYQ
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 29, 2026
Alhoewel: het gevaar van achteruit was nog altijd niet geweken. Er was niet alleen Vermeersch, die zich niet gewonnen gaf en de twee tenoren nog altijd in het vizier had, maar ook meerdere sprintteams die elkaar hadden gevonden in de jacht op de koplopers. Onder aanvoering van Decathlon, Red Bull en Lotto-Intermarché liep het verschil toch langzaam terug. Was dit de voorbode voor een hergroepering in de laatste kilometers?

foto: Fotopersburo Cor Vos
Spanning is om te snijden
Daar had het toch alle schijn van, maar het laatste gaatje dichten bleek nog niet zo evident, en dus besloot Alec Segaert in zijn eentje het gat te dichten. De Belgische hardrijder wist met een indrukwekkende inspanning ook de sprong te maken, en zo was er plots een derde kanshebber op de overwinning. En de overige achtervolgers? Die leken heel even uitgeteld voor de zege, maar onder de vod van de laatste kilometer kwam alles dan toch weer samen.
In de vrij onoverzichtelijke eindsprint die volgde, gingen Andresen en Philipsen lang gelijk op, maar was het de Belg die met een ultieme jump de zege wist te grijpen. De Belg boekte toch een nieuwe klassiekerzege voor Alpecin-Premier Tech, tot grote vreugde van zijn in extremis ingelopen ploegmaat Van der Poel. Andresen werd dus tweede, Christophe Laporte kwam namens Visma | Lease a Bike nog als derde over de streep.
🚴🇧🇪 | Alpecin wint In Flanders Field na een geweldige finale! Van der Poel en Van Aert worden ingelopen, waarna Philipsen naar de winst sprint. 💨💨 #IFF26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/WQVi4mc96R
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 29, 2026
In Flanders Fields (1.UWT)
Middelkerke → Wevelgem (240.8 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 05:08:03 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Verder wel lachen met Trek en Milan die duidelijk gefrustreerd waren omdat hun plan voor een serieuze plakbidon niet kon doorgaan aangezien de camera erop zat.
Zo kan je het ook zien…
Groenewegen heeft een seizoen geprobeerd om een overlever te worden, maar stelde al snel vast dat hij wel langer kon aanklampen, maar geen sprints meer kon winnen. Dit is gewoon terug de snelle Groenewegen die geen verkeersdrempel over komt.
Zat te schreeuwen voor mijn nieuwe favoriet Segaert, ietsie eerder en hij kan het flikken ook nog hoor. Wat een talent is dat joh, ik schrijf hem op voor Paris Roubaix, op 1 welteverstaan.
En toch goed dat de gebroeders zo'n sterk WT-team hebben kunnen vormen, wéér gewonnen, met z'n liefst vieren in de finale. Hoog rendement in de geselecteerde koersen.
probeer het een plaats te geven
Anderszins is Van der Poel ook wel de kerel ernaar om Philipsen de zege te gunnen. En dat geldt idem dito voor de Roodhoofts. Zo van, alle renners kansen en tevreden te houden.
Beeeeetje triest.