Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Alaphilippe sprint naar verrassende zege in Tirreno-Adriatico
Niet Elia Viviani, Fernando Gaviria of Peter Sagan wist naar de zege te sprinten in de voorlaatste etappe van Tirreno-Adriatico. Het was Julian Alaphilippe die de topsprinters wist te verrassen. De Fransman van Deceuninck Quick-Step won voor Davide Cimolai en zijn ploeggenoot Viviani.
Jakob Fuglsang droeg zondag zijn zege op aan zijn verongelukte ex-ploeggenoot Michele Scarponi. Vandaag bracht het gehele peloton een eresaluut aan de Italiaan, aangezien de voorlaatste etappe finishte in Jesi, de geboorteplaats van Scarpa. De finale bestond uit tien lokale rondes. Welke sprinter mocht zijn armen ten hemel spreiden?
Het tempo ligt bijzonder hoog – foto: Cor Vos
Controle in het peloton
Want dat er een snelheidsduivel zou zegevieren, dan stond wel vast. De renners reden in de finale namelijk over relatief vlakke wegen. Welke ploegen er op kop reden van het peloton? Deceuninck Quick-Step en BORA-hansgrohe, de formaties van Elia Viviani en Peter Sagan.
Hierdoor bleef de voorsprong van vroege vluchters Gijs Van Hoecke, Igor Boev, Mirco Maestri, Ben King, Dayer Quintana, Davide Ballerini en José Joaquín Rojas beperkt tot drie minuten. De ingrediënten waren er voor een geschiedenisloze etappe, maar in de finale begon het – voor het eerst in deze Tirreno – zachtjes te regenen.
De vluchters werken goed samen – foto: Cor Vos
Van zonnestralen naar regendruppels
Dit zorgde voor de nodige nervositeit in het peloton. De sprintersploegen begonnen zich helemaal druk te maken, toen de voorsprong van de koplopers bleef schommelen rond de anderhalve minuut. En dat met nog twintig kilometer te gaan. Vooraan ging het nog niet snel genoeg voor Rojas en Ballerini.
Dit tweetal reed dan ook weg van de rest, in de hoop uit de greep te blijven van het peloton. Dat laatste lukte echter niet, aangezien de dappere vluchters werden ingerekend op drie kilometer van de streep. We kregen dan ook een (verwachte) massasprint. BORA-hansgrohe probeerde Sagan zo goed mogelijk te piloteren.
Julian de sprinter!
De Duitse formatie werd echter overvleugeld door Deceuninck Quick-Step, dat de rode loper leek uit te rollen voor Viviani. De Italiaanse kampioen kwam er echter niet aan te pas. Net als Fernando Gaviria. En Peter Sagan. Het was namelijk Julian Alaphilippe die zijn snelle benen toonde. De Fransman won verrassend voor Davide Cimolai.
Julian Alaphilippe verrast de sprinters in Jesi – foto: Cor Vos
Klassement
In het klassement zijn er nauwelijks wijzigingen. Dit betekent dat Adam Yates als leider aan de slottijdrit begint. Het verschil met uitdager Primož Roglič bedraagt 25 seconden. Jakob Fuglsang, Tom Dumoulin en ritwinnaar Alaphilippe beginnen als nummers drie, vier én vijf aan de tien kilometer lange tijdrit.
Van nen Belg
de verdienste van Richese die zelf nog een ereplaats uit de wacht wist te slepen.
Als iemand dit verdacht vindt, mag dat. En dat is niet zielig. Je bent er mee eens, of niet.
Mijns inziens kan dit gewoon een keer gebeuren. Hoeft niet verdacht te zijn.
DQS was vorig jaar ook al goed als ploeg, is/wat dat verdacht? Ik zie eigenlijk geen verschil met vorig jaar... wel presteert vooral Astana als ploeg veel beter dan vorig jaar, en Michelton-Scott ook over de gehele breedte. DAT vind ik persoonlijk meer verdacht, maar is allicht verre van bewijs.
Al de kopmannen van Astana rijden hun beste seizoen ooit (immens verschil met vorig seizoen), en ze winnen 75% van hun koersen met enorme overmacht.
Groot verschil in geloofwaardigheid me dunkt.
Ik zou het vanuit Astana wel interessant vinden om te horen wat ze daar deze winter hebben veranderd aan hun voorbereiding, of wat er vorig jaar fout is gegaan (kwaliteit van de renners is natuurlijk aanzienlijk). Waardoor lukt opeens alles? Nieuwe trainers, trainingsmethode of andere veranderingen in de omkadering? Ik zou daar vanuit de ploeg ook mee uit willen pakken.
Maar heel gek is het niet dat izaguirres en andere kopmannen winnen. Ze doen allemaal al jaren mee aan de top.
Alaphilippe is altijd al heel snel geweest, vooral bij lastige aankomsten. Tot nu toe nam hij zelden of nooit deel aan een massasprint. Omdat hij iets snellere ploegmaats had, of omdat hij een klassement te verdedigen had enz. Indien hij regelmatig aan massasprinten zou deelnemen, dan zou hij steevast in de top 10 eindigen. Nu is hij ook nog eens in de vorm van zijn leven, en dan nog eens in de laatste rechte lijn omringd door snelle ploegmaats. Dan krijg je af en toe zo'n uitslag.
Alles dus om de komende 10 jaar altijd in beeld te rijden.
Licht omhoog, Flip in vorm.. je ziet wel gekkere dingen in het wielrennen. Alhoewel ze geen lid zijn van de MPCC hebben ze volgens mij wel een deel van de (no needle) policies overgenomen. Buiten dat Gilbert met gescheurde nieren nog koersen wint moet je echt 10 jaar terug gaan voor het laatste gerucht uit deze ploeg. Das bij sommige ploegen wel anders!
Dus al dat gezinspeel op dubieuze praktijken lijkt mij toch momenteel een brug te ver.