Yates: “Teleurstellend niet het juiste woord, het was hartverscheurend”

maandag 3 juni 2019 om 09:01

foto: Cor Vos

Voor Simon Yates draaide de Giro d’Italia uit op een teleurstelling. De Brit van Mitchelton-Scott stond met hoge verwachtingen aan het vertrek in Bologna, maar uiteindelijk was de achtste plaats in het eindklassement zijn deel, op bijna acht minuten van winnaar Richard Carapaz.


Voorafgaand aan de Giro blaakte Yates nog van het zelfvertrouwen. “Wie de topfavoriet is voor de eindzege? Dat ben ik”, zo gaf hij aan tijdens de persconferentie. Immers, vorig jaar leek de Britse klimmer op weg naar de eindzege in de Italiaanse rittenkoers. In de slotweek ging hij uiteindelijk ten onder. In het najaar wist hij revanche te nemen door de Vuelta a España te winnen, zijn eerste eindzege in een grote ronde.

Drie minuten kwijt in de tijdrit
In de openingstijdrit naar San Luca werd hij tweede en daarmee kende hij een veelbelovende start. Alleen tegen Primož Roglič moest hij het afleggen. In de vierde rit kwam dan het eerste krasje op zijn Giro, toen hij tegen de vlakte ging en op zijn knie en heup terechtkwam. En in de tweede tijdrit werd hij weggeslagen bij de favorieten toen hij drie minuten verloor. Daarna kwam er nog wel verbetering met podiumplaatsen in Courmayeur en Como, maar het leed was al geleden.

“Het was een zeer teleurstellende Giro voor mij persoonlijk. Hoewel teleurstellend eigenlijk niet het juiste woord is, hartverscheurend komt dichterbij”, meldde Yates na afloop. “Ik stak hier veel tijd en moeite in en het kwam gewoon niet samen zoals ik verwachtte. Maar dat kan gebeuren: er komt altijd een volgende Giro, in een volgend jaar en op een gegeven moment kom ik terug en probeer ik het opnieuw. Hier kan je altijd van leren en dat zullen we in de toekomst dan ook doen.”

‘De ploeg was geweldig’
Naast Yates eindigden met Mikel Nieve (17e) en Lucas Hamilton (25e) nog twee Mitchelton-Scott-renners in de top-25. En met Esteban Chaves werd een rit gewonnen. “De ploeg was geweldig. Zeker een van de beste die ik ooit meemaakte in een grote ronde. Echt vanaf de eerste dag en voor de volle drie weken waren de jongens er voor me. Ik zat nooit alleen, of het nu op het vlakke was met de grotere jongens of op de beklimmingen met de klimmers: ze waren echt geweldig.”

Dit artikel delen:

25 Reacties

belasco 3 juni 2019 om 09:43

Niets persoonlijks tegen Yates, alhoewel ik niets met de man heb, maar ik zou het opvallend noemen indien er weer een Brit een grote ronde had gewonnen.

Hartverscheurend is meestal niet iets wat je zelf voelt over eigen prestaties. Het is meer iets hoe een ander een specifieke situatie of gebeurtenis ervaart. Merkwaardige woordkeuze.

ThorHushovd 3 juni 2019 om 10:10

“Heartbreaking” oftewel “hartverscheurend” is vrij vertaald ‘ontroering teweegbrengen’, wat je op zich wel over een eigen emotie kunt zeggen.

Emergo 3 juni 2019 om 18:03

Waarom zou het opvallend zijn als er weer een Brit een grote ronde had gewonnen.

belasco 4 juni 2019 om 08:59

@emergo
TdF: Thomas
Giro: Froome
Vuelta: Yates

Opvallend toch?

fietsvriend 3 juni 2019 om 09:43

Deed ie mee dan?

Jean Dumas 3 juni 2019 om 09:52

Moet inderdaad zo gevoeld hebben, vooral omdat ie goed herstelde van de nederlaag vorig jaar met een solide Vueltazege. Toch oogt de Vuelta als een speeltuin vergeleken met Giro en Tour.

horsm 3 juni 2019 om 09:59

Ik ben wel benieuwd wat nou zijn verklaring is. Na de tweede tijdrit dacht ik dat hij ziek was, en dat verzweeg voor de concurrentie – maar dat bleek toch niet het geval (anders hadden ze dat nu wel naar buiten kunnen brengen). Hij begon nochtans in topconditie – in de proloog was hij super.

Abdoe 3 juni 2019 om 10:46

Afgaand op de resultaten lijkt het breekpunt toch de val in de 4e etappe geweest te zijn. De openingstijdrit was nog van het niveau kandidaat winnaar, terwijl het bij de eerste tests na de val al mis was en daarna ook niet meer echt goed kwam, al profiteerde hij nog een paar keer van passief koersgedrag van de concurrentie.

Simon1 3 juni 2019 om 14:15

Cycling podcast had het over ont-training in de eerste twee weken.

ThorHushovd 3 juni 2019 om 10:13

Ik denk nog steeds dat Yates niet het type renner is dat vanuit een Ineos (sky) theorie een grote ronde kan winnen en dat hij dat wel vanuit intuïtie kan zoals hij vorig jaar bij de giro deed en later bij de vuelta met succes. Omdat hij de giro van vorig jaar niet wilde herhalen, is hij op energiebesparende wijze gaan rijden en daardoor pompt hij z’n lichaam niet met voldoende adrenaline om boven zichzelf uit te stijgen. Dus dat berekenende koersen versus intuïtief zie ik bij Yates wel als iets aanwijsbaars… hoewel alles te leren is natuurlijk – maar ik hoop dat we nog een paar intuïtieve renners houden in het peloton.

horsm 3 juni 2019 om 10:35

Maar hij won vorig jaar natuurlijk wel de Vuelta met die nieuwe energiebesparende manier van koersen.

nickdt 3 juni 2019 om 10:16

Het verschil dit jaar was dat je hier een aantal pure klimmers had (Nibali, Landa, Majka, MAL, Carapaz) en vorig jaar was hij de beste bergop omdat er klimmende tijdrijders waren.

belasco 3 juni 2019 om 10:28

Niet helemaal waar. Lopez en Carapaz waren er vorig jaar ook bij.

ivo001 3 juni 2019 om 10:21

De reden dat hij altijd ploegmaats bij zich had was omdat hij zelf niet hard genoeg reed natuurlijk ;)

Al waren Nieve en vooral Hamilton wel indrukwekkend.

ThorHushovd 3 juni 2019 om 11:08

Haha inderdaad :)

Ab Normaal 3 juni 2019 om 10:29

Wel een mooie reactie. Geen excuses zoeken, gewoon eerlijk zeggen waar het op staat. De ploeg was prima, zelf laten afweten.
Ik hou daar altijd van ipv anderen de schuld geven.

Random wielerliefhebber. 3 juni 2019 om 10:49

De ploeg was ook inderdaad een van de beste deze Giro, hij kan nu niks anders zeggen eigenlijk.

Wheely 3 juni 2019 om 10:31

Er was best wel een verschil met de Giro van vorig jaar, zowel qua parcours als deelnemersveld. Daarnaast was hij zelf blijkbaar niet goed genoeg, anders had zijn ploeg voor hem de ontsnapping steeds terug kunnen halen en had hij voor de rit kunnen sprinten.

Goed, vorig jaar zakte hij er ook doorheen in de echte bergen. Giro is toch andere koek dan Vuelta.

horsm 3 juni 2019 om 10:38

Ja, maar hij zakte er nu natuurlijk al doorheen bij de tijdrit, op een klim.

horsm 3 juni 2019 om 10:37

Maf trouwens dat er vorig jaar een tour was die op papier voor de klimmers leek te zijn, maar die gedomineerd werd door de ‘klimmende tijdrijders’ (Froome, Roglic, Thomas, Dumoulin), terwijl dit jaar de Giro er een voor de klimmende tijdrijders leek, waarbij de winst naar een niet-tijdrijdende klimmer ging.

Kannibaal van Schepdaal 3 juni 2019 om 12:10

Ik denk dat dat komt omdat in de Tour van vorig jaar de tijdrijdende klimmer die won (Thomas) de beste ploeg had, terwijl de tijdrijdende klimmer die in de voorbije Giro op weg leek naar de zege (Roglic) geen al te beste ploeg had.

Jeromb 3 juni 2019 om 13:30

Ergens denk ik dat je die klimmende tijdrijders wat tekort doet daarmee. Froome, Dumoulin, Thomas en in mindere mate Roglic hebben laten zien dat zij, als ze in vorm zijn, met de beste mee bergop kunnen. Ik zou zelfs willen beweren dat Froome de beste klimmer van de afgelopen jaren is. In de giro van vorig jaar kwam Froome als eerste boven op de Monte Zoncolan bijvoorbeeld, en Dumoulin volgens mij als vierde.

RodyTur10 3 juni 2019 om 14:05

@ Kannibaal, plausibele theorie. Al was het wel zo dat er niemand beter leek te klimmen dan Thomas. Concurrenten als Kruijswijk, Bardet en Landa hebben in mijn herinnering niet kunnen tonen dat ze echt sterker waren en van zijn ploegmaats Froome en Bernal had hij hij natuurlijk sowieso niets te vrezen.

Maar Roglic had met een meesterknecht (zoals Kruijswijk) deze Giro wel kunnen winnen, de meeste tijd heeft hij toch verloren toen hij met Nibali alleen zat en geen van tweeën vol door durfde te rijden.

kiryienka 3 juni 2019 om 12:21

Ondanks zijn blakende zelfvertrouwen voorafgaand aan deze Giro, heeft hij echt een zwakke ronde gereden. Iedereen had veel meer van hem verwacht

Gina Dietters 3 juni 2019 om 13:34

Tsja het blijven maar mensen. Niets zo onvoorspelbaar als een dikke drieduizend kilometer fietsen in 21 dagen.

Top tien is geen schande natuurlijk. Tenminste als ik de hosanna reacties rond Mollema’s top tien notering lees. Maar ik begrijp natuurlijk ook wel dat hij als laatste grote ronde winnaar voor aanvang van deze huidige Giro er zelf ook meer van verwacht had.

Knap dat hij de hand in eigen boezem steekt, in tegenstelling tot sommige andere renners.

En prachtig dat wielrennen geen computerspelletje is waarin de winnaar op voorhand al vast staat. ;)

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.