WK 2022: Zwitserland verslaat Italië op Mixed Relay, enorme deceptie voor Nederland

woensdag 21 september 2022 om 09:03
WK 2022: Zwitserland verslaat Italië op Mixed Relay, enorme deceptie voor Nederland

foto: Cor Vos

Zwitserland is de nieuwe wereldkampioen op het onderdeel Mixed Relay. Over het 28,2 kilometer lange parcours, verdeeld over 14,1 kilometer voor de drie mannen en 14,1 kilometer voor de drie vrouwen, was het land drie seconden sneller dan Italië. Het brons was voor thuisland Australië. Voor medefavoriet Nederland is de Mixed Relay uitgedraaid op een totale deceptie.

Lees meer:
WK 2022: Annemiek van Vleuten komt zwaar ten val bij start Mixed Relay

Nu de individuele tijdritten achter de rug zijn, was het woensdag tijd voor de Mixed Relay-ploegentijdrit. Net als alle tijdritkampioenschappen ging ook de Mixed Relay van start op Market Street en lag de finish op Marine Drive in Wollongong. Het rondje was 14,1 kilometer lang en kende met Mount Ousley, een heuvel van 700 meter aan 6,7%, één scherprechter. Per land gingen eerst drie mannen en vervolgens drie vrouwen strijden om het goud. Als de mannen over de finish kwamen, gingen de vrouwen van start. Zij zetten dan een eindtijd neer na 28,2 kilometer.

Het deelnemersveld was vandaag opgedeeld in vier blokken. Taruia Krainer, Kahiri Endeler en Teva Poulain trapten namens Tahiti de gemengde ploegentijdrit af. Na 14,1 km namen Élodie Touffet, Kylie Crawford en Tekau Hapairai het stokje over. De mannen en vrouwen van Tahiti wisten alleen geen al te beste tijd te realiseren, ook al omdat de ploeg vrij snel uit elkaar viel op het lastige parcours. Van de eerste startgroep was het UCI World Cycling Centre de  snelste ploeg, maar hun eindtijd (38.46 minuten) was bij lange na niet genoeg om ook maar kans te maken op een ereplaats.

De Australische dames in actie – foto: Cor Vos

Thuisland Australië zet eerste richttijd neer 
In de tweede groep was het uitkijken naar de verrichtingen van thuisland Australië en Spanje. Australië wist in eigen land een sterk team op de been te brengen, met Michael Matthews, Luke Plapp en Luke Durbridge bij de mannen en Georgia Baker, Alexandra Manly en Sarah Roy als vrouwelijke deelneemsters. En al snel bleek dat de Australische trein zeer goed onderweg was. Durbridge, Matthews en Plapp waren aan de eerste passage aan de streep goed voor een tijd van 16.12 minuten, bijna anderhalve minuut sneller dan de Oekraïners, en vervolgens was het aan de Australische vrouwen om het af te maken.

Baker, Manly en Roy gingen door op hetzelfde elan en wisten de lat – met 34.26 minuten – behoorlijk hoog te leggen. De tijd van de Australiër bleek alleszins veel te snel voor Spanje (36.32 minuten), Oostenrijk (37.17 minuten) en Oekraïne (38.39 minuten). Australië was echter nog niet zeker van een medaille, laat staan de wereldtitel, aangezien de grootste kanshebbers nog moesten komen. In het derde blok gingen – met Polen, Frankrijk, België en Denemarken – meerdere sterke landen van start.

De Franse TGV in optima forma – foto: Cor Vos

Fransen en Denen goed uit de startblokken 
De Franse mannen (Bruno Armirail, Rémi Cavagna en Eddy Le Huitoze) doken aan de eerste finishpassage met drie seconden onder de tijd van de Australiërs, de Denen bleken nog eens vier seconden rapper. België en Polen speelden zoals verwacht dan weer geen rol van betekenis in de strijd om de medailles. Intussen verloren de Franse vrouwen steeds meer van hun pluimen: zo had Coralie Demay al snel alle moeite van de wereld om haar landgenotes te volgen. Van een geoliede Franse machine was inmiddels geen sprake meer, wat we ook konden zien aan de eindtijd: de Fransen bleken in de eindafrekening twintig seconden te langzaam.

Eenzelfde patroon zagen we bij de Deense equipe, waar de vrouwen ook steeds meer terrein verloren op hun Australische collega’s. Aan de eerste finishpassage was het verschil nog zeven seconden in het voordeel van Denemarken, maar na 28,2 kilometer waren de rollen omgedraaid en bleek Australië toch twintig sneller. Matthews, Plapp, Durbridge, Baker, Manly en Roy mochten kortom nog altijd dromen van een wereldtitel in eigen land, maar met Zwitserland, Italië, Nederland en titelverdediger Duitsland moesten nog vier toplanden beginnen aan de Mixed Relay.

Drama voor Nederland: kettingproblemen Mollema, zware val Van Vleuten
Bauke Mollema, Daan Hoole en Mathieu van der Poel waren erop gebrand om een toptijd te realiseren, maar de Nederlandse ploeg kreeg al snel een fikse tegenvaller te verwerken. Mollema viel na enkele kilometers weg met kettingproblemen en dus moesten Van der Poel en Hoole het met z’n tweeën zien te rooien richting de eerste passage aan de finish. Dit bleek funest voor de winstkansen van Nederland, want na 14,1 kilometer was de achterstand al gegroeid naar iets meer dan twintig seconden. De vrouwen stonden met andere woorden voor een haast onmogelijke taak om dit nog om te draaien.

Van Vleuten gaat hard onderuit – foto: Cor Vos

Waar Nederland een dramatisch begin kende van de Mixed Relay, liep het bij Zwitserland wel allemaal op rolletjes. Stefan Küng, Stefan Bissegger en Mauro Schmid snelden naar een tussentijd van 15.50 minuten en bleken tien seconden sneller dan Italië, Denemarken volgde op vijftien seconden en Nederland was liefst veertig nseconden langzamer. Niet veel later was het laatste restje Nederlandse hoop helemaal vervlogen, aangezien Annemiek van Vleuten bij de start zwaar ten val kwam. Riejanne Markus en Ellen van Dijk moesten door, maar stonden voor de onmogelijke taak om nog iets van deze Mixed Relay te maken.

Zwitserland rekent af met Italië, Nederland toch nog vijfde
Nederland kwam met andere woorden niet in het stuk voor en dus was het uitkijken naar een duel tussen Zwitserland en Italië. Marlen Reusser, Elise Chabbey en Nicole Koller wisten de sterke prestatie van de mannen door te trekken en noteerden aan de streep een tijd van 33.47 minuten. Vervolgens was het wachten op de binnenkomst van Italië. Elisa Longo Borghini, Elena Cecchini en Vittoria Guazzini bleven in de buurt van het Zwitserse drietal en wisten zelfs nog wat van de achterstand af te knabbelen, maar bleken aan de streep toch drie seconden te traag om de koppositie over te nemen.

De Zwitserse mannen op weg naar de snelste tussentijd – foto: Cor Vos

De Zwitsers konden al voorzichtig juichen, aangezien titelverdediger Duitsland al op grotere achterstand reed en niet in aanmerking kwam voor de wereldtitel. De Duitsers kwamen uiteindelijk acht seconden tekort voor het podium en strandden op een vierde plaats. De wereldtitel gaat dus naar Zwitserland, zilver is er voor Italië en Australië pakt voor eigen publiek de bronzen plak. Nederland wist, ondanks de pech van Mollema en de val van Van Vleuten, toch nog een vijfde tijd te realiseren op slechts veertien seconden van het podium. Denemarken, Frankrijk, België, Polen en Spanje maken de top-10 vol.

Dit artikel delen:

40 Reacties

Boomie1 21 september 2022 om 09:08

Ligt het aan mij of had Nederland dit zonder pech dik en dik gewonnen? (Als je ziet hoe kort ze nog achter Australie eindigen)

0
Polleke 21 september 2022 om 09:11

Ligt niet aan jouw maar aan die bagger van SRAM… hadden dit op (elk) 1 been gewonnen…

0
bswinkelss 21 september 2022 om 09:18

@polleke, inderdaad f*cking SRAM

0
Har77 21 september 2022 om 09:33

@polleke: De Mol reed met een non-SRAM aftermarket blad.
Wat Van Vleuten betreft: stug blijven schakelen als je net bezig bent met staand maximaal acceleren op hobbelig wegdek is recipe for disaster. Ook met DI2. Ben het er wel mee eens dat 12sp niet zo soepel schakelt als 11speed en dat de toleranties vwb afstelling wel heel erg nauw komen nu.

4
Panache 21 september 2022 om 10:02

Ze hebben met z’n tweeën uitstekend gefietst na de dubbele pech en normaliter fiets je met z’n drieën sneller. Of het genoeg zou zijn geweest om mee te doen voor de overwinning is speculatie en ook niet zo’n zinvolle speculatie.

5
Romāns Vainšteins 21 september 2022 om 09:10

Tendens van tevoren was toch wel van onze topperts halen die plak even op: zo zie je maar dat wielrennen bij uitstek de sport van ongeschoten berenhuiden is, uiterst rare incidenten doen de Nederlanders tegen de vlakte gaan.

Zwitserland een mooie kampioen natuurlijk, daar staat wel wat te glunderen aan PK's. Ik denk dat NL ook mét niet van ze gewonnen had.

8
the student 21 september 2022 om 09:16

Annemiek op de grond op vreemde manieren en de verkeere momenten begint jammer genoeg vrij gewoon te worden voor Nederlandse wielerfans.

Blijft goud!
https://www.youtube.com/watch?v=Tsk3zAZyLaQ

0
Brabander 21 september 2022 om 11:15

Menschen doen altijd zo stellig hè. ‘Die en die gaan het komende anderhalf decennium domineren’ enzo, maar het komt vrijwel nooit uit.
Dat ‘stellige’ begrijp ik ook nooit zo

0
Maenhout 21 september 2022 om 09:15

En dan toch nog 5e, zonder superspecialisten bij de mannen.

Ik bedoel Hoole, Poel en Mollema tegenover Ganna, Affini en Sombrero, of Kung, Bisegger en Schmidt… Die laatste zes zijn pure specialisten m.u.v. Schmidt.

2
Mooie Sjors 21 september 2022 om 09:17

Morele winnaars. :)

-6
Panache 21 september 2022 om 10:07

Hoole is ook een echte specialist, slechts van een ander kaliber. Mollema is Nederlands kampioen en rijgt net als Mathieu de top-10’s aan elkaar in de tijdritten in grote ronden de laatste jaren. Daar bovenop is een ploegentijdrit geen optelsom van individuele tijdritcapaciteiten. Wat ik wil zeggen: die Nederlandse afvaardiging bij de mannen was zeer degelijk (mits iedereen in vorm en zonder tegenslag).

3
Monsieur Bendy 21 september 2022 om 10:18

Ik denk dat je vdP toch ook wel tot de echte specialisten mag rekenen hoor, zeker waar het korte tijdritten betreft. Hij heeft in alle tijdritten waar hij aan deelnam in de grote rondes top-5 gereden.

2
Wheely 21 september 2022 om 09:17

Italië en Zwitserland aan elkaar gewaagd, jammer van de dubbele pech bij NL, hadden zich er zeker in gemengd. Hopelijk was de prikkel voor Matje goed en valt de schade bij Annemiek mee.

3
Geit in mijn Kelderman 21 september 2022 om 09:18

Vind dat Nederland het nog verdomd knap heeft gedaan met praktisch 90 procent van de rit met 2 ipv 3. Italie en Zwitserland hier gewoon met een ijzersterk mannenteam aan de start, daar had je met 3 ook wel 20 seconden afgezeten, maar met de vrouwen had ik het nog moeten zien.

5
Comments 21 september 2022 om 09:21

Wat n toestand.
Verder: Van belleghem en sporza trekken wel heel erg opzichtig hun neus op voor deze discipline. Ook n beetje lacherig doen. Totdat ze vinden dat ze n keer n goede kans maken denk ik. Terwijl het team vandaag juist een serieuze poging deed. Bravo.

1
Boomie1 21 september 2022 om 09:26

Totdat Kopecky, REV en WvA mee doen en de regenboogtrui ineens fraai op hun palmares staat….

2
Gelei 21 september 2022 om 09:38

Elke zichzelf respecterende prof doet niet mee aan dit carnavalsnummer, wmb. Slaat helemaal nergens op.

-8
Reusjen 21 september 2022 om 09:46

Het is dan ook een waardeloos kermisonderdeel. En wat er vandaag bij NL gebeurde is precies de reden waarom je dit als zelfrespecterende prof niet moet willen doen in de week voor het WK. Je riskeert een WK-trui voor een showtje waar niemand iets om geeft.

-9
Brabander 21 september 2022 om 11:40

Wel fijn dat ‘Gelei’ nu beweert dat MvdP, AvV, EvD, Mollema, Bissegger, Reusser en Küng (om er maar een paar te noemen) zichzelf dus niet respecteren :)

2
Sean Kelly 21 september 2022 om 13:10

Van mij hoeft dit onderdeel ook niet hoor. Wat is de meerwaarde, anders dan het WK programma extra aanvullen? Plan dan weer een TTT met de teams.

0
Arthur Malcorps 21 september 2022 om 09:23

EF en bike-exchange pakken veel punten:

EF: 137,5 punten (Bissegger en Cort)
Bike-exchange: 145,84 punten (Sobrero en Matthews, Durbridge geen top 10)

1
Cornelius 21 september 2022 om 09:34

Zwitserland toch wel onverwacht goud. Waar vorig jaar de Italiaanse vrouwen het zilver of goud lieten liggen (Italië pakte uiteindelijk brons), waren nu de Italiaanse mannen de ‘boosdoeners’. Maar voor ons kijkers wel weer een spannende strijd om goud en zilver, zelfs nog iets spannender dan de strijd vorig jaar tussen Duitsland en Nederland. Ook de strijd om brons was weer spannend.

Flinke pluim voor Ellen en Riejanne, die na een afschuwelijke start, met verlies van ploeggenote Annemiek en flink tijdverlies, getweeën toch nog de derde tijd van alle vrouwenploegen wisten te realiseren.

7
Bika 21 september 2022 om 09:39

Het was al een belabberd 2022 Nederlands wielerjaar, kan dit er nog wel bij

-7
Mooie Sjors 21 september 2022 om 09:40

Lol 2 monumenten gewonnen.

3
Ronellenfitsch 21 september 2022 om 09:42

Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, ritten in Giro en Tour. Er zullen ooit jaren komen waarin we 2022 niet al belabberd jaar gaan zien hoor …

4
Romerike 21 september 2022 om 09:50

Zie boven en ook een rit in de Vuelta en de doorbraak van (nieuwe) talenten.

2
jkjustin 21 september 2022 om 09:51

Watvoor opmerking is dat nou weer? Podium in milan-san remo, overwinning en podium in Vlaanderen, overwinning in PR, 3 etappe zeges in de Giro, 2 zeges in de tour, 1 zege in de Vuelta.

Daarnaast komen nog een aantal kleinere zeges bij en een tal van ereplaatsen. En dan heb ik het nog enkel over het mannenwielrennen!

En daarnaast de doorbraken van Arensman, Bouwman, Kooij en Leemreize.

Conclusie, wij Nederlanders hebben weinig te klagen over het wielerjaar 2022.

4
Cornelius 21 september 2022 om 09:53

Lorena, Annemiek, Marianne, ze bleven maar winnen, en ze waren niet de enigen. Ronde van Vlaanderen, Paris-Roubaix. Koen, Fabio, Dylan, Thymen, et cetera. Prima Nederlands wielerjaar.

2
Brabander 21 september 2022 om 11:19

Klopt ja. Wat zitten hier soms toch dramaqueens

2
Fins Els Collons 21 september 2022 om 09:44

Fijn voor Kuhn dat ie een titel pakt.

0
Krist The Vanma 21 september 2022 om 15:50

Ook voor Kung.

0
Cornelius 21 september 2022 om 19:22

Maar nog beter voor Küng.

0
Johnnie Doe 21 september 2022 om 09:54

Toch vind ik dit mickeymouse gebeuren. Doe mannen en vrouwen als ploeg maar niet dit. Lijkt wel korfbal.

-8
Limal 21 september 2022 om 10:37

Wat een ontgoocheling voor Nederland en voor de spanningsboog van deze mooie discipline. Aan de andere kant wel een spannende strijd tussen Zwitserland en Italië voor de winst. De Italiaanse vrouwen die al snel met twee kwamen te zitten kwamen op het eind nog erg dicht bij de toptijd – misschien wel het sterkste staaltje hardrijden van de dag.

Waarom noem ik dit een mooie discipline? Omdat het qua wedstrijdverloop het meest 'variabel' is van het hele WK: niveauverschillen tussen de mannen en de vrouwen van een land, interne niveauverschillen in de trio's en de daaraan verbonden tactieken, renners met verschillende lichaamsbouwen die samen over dat bergje moesten komen…

Uiteindelijk heeft topsport drie grote doelen:
– uitmaken wie de beste is
– voor entertainment zorgen
– het doen kriebelen bij de toeschouwers om ook zelf te sporten

Enkel bij dat eerste punt kan je het negatieve benadrukken door te zeggen dat vele toppers niet starten in deze discipline, maar zoals steeds gaat het om de renners die wél deelnemen (en daar zitten elk jaar meer toppers tussen). Op vlak van die laatste twee punten zat het vandaag helemaal goed. Eerst had je de uitgenodigde teams van de Pacifische regio, die op een uitzondering na niet op profniveau acteren, maar die wél enorm veel beleving met zich meebrachten. (zo heb ik echt genoten van Samoa: de mannen verloren na 5 minuten al de eerste renner en moesten dan met één lichtgewicht en één kolos samen naar de finish, hun vrouwen bleven met veel onderlinge aanmoedigingen samen en kwamen breed lachend over de streep) Gewoon erbij zijn was voor die landen al een overwinning, dat zag je goed aan de vreugdetaferelen bij Tahiti en Nieuw-Caledonië die even op de hotseats mochten plaatsnemen. In de lokale pers gaat deze mixed relay zeker opgevoerd worden, wat dan weer puntje drie hierboven ten goede komt. Wanneer dan de 'echte' ploegen in omgekeerde volgorde van mixed-relay ranking starten ben je verzekerd van spanning door de switch van mannen naar vrouwentrio's en de toenemende kwaliteit van de teams. Wat mij betreft heeft de UCI met dit concept werkelijk iets toegevoegd aan dat wat ouwbollige wielerlandschap.

Topsport gaat om beleving, en dat biedt deze discipline ten volle.

5
Brabander 21 september 2022 om 11:21

Wel eensch hoor. Je hebt een hoop voorstanders en dito tegenstanders, maar ik vind dit echt wel wat toevoegen. Misschien kermis, maar misschien heeft het wielrennen juist ook wel wat kermis nodig

2
Cochise 21 september 2022 om 11:21

Klopt allemaal wel, maar bij mij overheerst toch nog steeds de teleurstelling over het verdwijnen van het WK ploegentijdrit.

0
Marcel de Gendt 21 september 2022 om 11:34

Helemaal eens met limal, en deels met Cochise.

Dit nummer staat gewoon bol van spanning en entertainment, en gewoon kleppers aan de start.

De ploegentijdrit: is een heel mooie discipline, maar eigenlijk spannender in een grote ronde dan op een WK. Op een WK zijn er doorgaans maar 2-5 ploegen die serieus kans maken, de rest is “veldvulling”. Terwijl in een grote ronde bijna iedere ploeg vol moet gaan vanwege de kopman in de ploeg. Dan zie ik veel liever de mixed relay…

0
Limal 21 september 2022 om 11:48

Persoonlijk ben ik zowel voor- als tegenstander van de klassieke ploegentijdrit :-) Voorstander omdat het een bloedmooie discipline is om naar te kijken – iedereen in hetzelfde pakje zo efficiënt mogelijk als eenheid functioneren, heerlijk! (en enkel te perfectioneren door er vaak op te oefenen – onmogelijk in landenverband) Maar ook tegenstander, omdat het in een grote ronde vaak favorieten met een minder sterk team benadeelt en je een eventuele WK-titel als het ware bij elkaar kan kopen.

Van mij mag het blijven zoals het nu is: op het WK de mixed relay en voor de ploegen af en toe een TTT in kleine en grote rondes. Mogelijke aanpassingen:
– een 'beurtrol' afspreken tussen Giro, Tour en Vuelta om elk jaar 1 TTT op dat niveau te hebben
– een nieuw circuit van een vijftal TTT's doorheen het jaar, met eindklassement op punten of tijd (noem het maar een 'Wereldbeker' wmb)

1
Brabander 21 september 2022 om 11:52

Je had natuurlijk een speciale TTT-koers (in Eindhoven was dat toch?), maar die was geen lang leven beschoren. Het blijft een moeilijke discipline. In een Grote Ronde is het ook regelmatig ‘competitievervalsend’. Kijk maar naar een Persico die afgelopen Vuelta al na dag 1 op een schier onoverbrugbare achterstand staat

0
Cornelius 21 september 2022 om 13:38

In Vårgårda hebben ze dat goed opgelost voor de vrouwen. De ene dag is er een TTT (altijd op hetzelfde parcours) en de dag erna een rit in lijn. Het zijn twee aparte WWT wedstrijden zonder klassement. Daardoor is er voldoende interesse, ook van de ploegen die niet kunnen scoren in de TTT, maar hun rensters wel ervaring op kunnen laten doen in dit onderdeel in een echte wedstrijd (toch anders dan een training).

Waarom zou zoiets niet mogelijk zijn voor de mannen?

@Limal Bijna helemaal eens, behalve de deelname (op kosten van de UCI) van Samoa, Tahiti en Caledonië. Dat leek werkelijk helemaal nergens op! Mij lijkt dit niet bij te dragen aan de mondialisering, waar de UCI zo graag mee bezig is. Deelname van het UCI team was wel oké, zowel vrouwen als mannen hadden hier duidelijk op geoefend, en qua tijd waren ze slechts 8 seconden trager dan Oekraïne.

1

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Laatste nieuws

Populair

Materiaalzone