Wielerbond Andorra verdubbelt prijs proflicentie: boze wielrenners komen in opstand
Veel wielrenners in het huidige peloton zijn woonachtig in Andorra. Deels vanwege de trainingsmogelijkheden, maar ook het feit dat je er als inwoner minder belasting hoeft te betalen speelt een rol. Er is achter de schermen echter een machtsstrijd gaande tussen de renners en de Andorrese wielerbond vanwege… een verdubbeling van de prijs voor een proflicentie.
Maar wat er is nu precies aan de hand? De lokale krant Altaveu meldt dat de Andorrese wielerfederatie FAC van plan was om een borgsom van 8.000 euro per renner in te voeren, om zo de mogelijke kosten in verband met een anti-dopingonderzoek te kunnen dekken. Dit idee werd echter verworpen door de internationale wielerunie (UCI), waarop de wielerbond besloot om een andere maatregel in te voeren.
Extra geld voor dopingonderzoeken
Om de benodigde dopingkosten te kunnen dekken, besloot het de prijs van een proflicentie te verhogen van 750 naar 1500 euro. De wielerbond zag zich hierdoor genoodzaakt, aangezien ze zelf de kosten voor dopingonderzoeken moeten dekken. “We moeten wel geld opzij zetten voor het geval er een dopingonderzoek wordt geopend”, legt Carolina Poussier, de president van de FAC, uit.
Dit schoot de renners die momenteel woonachtig zijn in de dwergstaat duidelijk in het verkeerde keelgat. Geconfronteerd met deze situatie riepen Carlos Verona en andere wielrenners die in Andorra leven op tot het behalen van hun beroepslicentie buiten het vorstendom. Dit besluit werd dan weer fel bekritiseerd door Poussier. “Als inwoner van een land kun je op zijn minst de wielerbond van dat land steunen.”
Machtsmisbruik
De voor Lidl-Trek uitkomende Verona zet echter vraagtekens bij de licentie-verhoging van 750 euro. “We zijn mede financiers van de bond met meer dan 100 beroepswielrenners… We zijn een belangrijk onderdeel ervan.” Verona waarschuwde in juli al over de plannen tot het invoeren van een borgsom. “Dit is niet eerlijk voor jonge wielrenners. 8000 euro, dat is voor veel mensen niet zomaar te betalen.”
Verona hoorde vervolgens tot zijn ongenoegen via de pers over de verdubbeling van de prijs van een proflicentie. Hij wees erop dat veel wielrenners, geconfronteerd met deze prijsverhoging, hun proflicentie buiten Andorra zijn gaan aanvragen of hun bestaande licenties wijzigen. “Vorig jaar waren er 120 Andorrese proflicenties… Nu zijn dat er minder dan de helft. De prijs van de ene op de andere dag verdubbelen, is machtsmisbruik.”
Verona heeft niet zozeer een probleem met de prijsverhoging an sich, maar wel met de communicatie en waar het geld naartoe gaat. “Het is allemaal erg onduidelijk. Ik schaam me en had (kijkt naar de wielerbond, red.) allang ontslag genomen. Ik heb mijn licentie in Spanje gehaald om grenzen te stellen voor de toekomstige generaties die naar Andorra komen.”
En klein geld? 750 Euro is denk ik ook voor wielrenners best een aardig som. We hebben het over wielrenners he? Niet over voetballers.
Denk je dat we nog in de jaren '60 leven? De tijden dat elke gulden aan wedstrijdpremie telde en gretig verdeeld werd, liggen ver achter ons.
Het is eerder de pathologie van de belastingontduiker die maakt dat elke afgestane euro ze pijn doet.
Veel renners, inclusief Verona, wonen in Andorra voor de fiscale voordelen, niet omdat het een trainingsparadijs is. Platte wegen? Die bestaan er nauwelijks. Alles wat je doet aan vlakke training? Af naar Spanje. Ze profiteren van de bergen en de gemeenschap, terwijl ze de lokale federatie, die financieel kwetsbaar is en zelf de dopingcontroles moet betalen, links laten liggen.
Nu gaat Verona doen alsof het ‘onrechtvaardig’ is dat een kleine federatie hun licentieprijs verdubbelt om de borg voor mogelijke dopinggevallen af te dekken. Alsof het onredelijk is om de kosten van 1 dopingpositief (7.500 €) te dekken via een kleine verhoging. Hypocrisie ten top: wel de lusten, niet de lasten.
Als je kiest voor Andorra als residentie vanwege de fiscale voordelen, dan hoort daar een vorm van solidariteit bij met de bond van dat land. Anders is het gewoon “twee walletjes eten”: profiteren van alles wat Andorra biedt, maar bij de financiële verplichtingen ontwijken. En ja, dat is precies wat Verona en anderen nu doen door hun licentie elders aan te vragen.
Issuing procedure
The licence shall be issued by the federation of the country where, according to the
legislation of that country, the applicant has their main residence at the time of
application. The licence holder shall remain affiliated to that federation until the expiry of
the licence, even if they changes country of residence.
https://assets.ctfassets.net/761l7gh5x5an/MiBPXV3F9Y4jGKqffTUNr/5aae17c36c642105a2806a1e3011f93f/1-GEN-20260201-E.pdf