Vuelta 2026: Andreas Leknessund troeft Wout van Aert af na aanval van start tot aankomst
foto: Fotopersburo Cor Vos
vrijdag 28 augustus 2026 om 17:34 Volg in Google

Vuelta 2026: Andreas Leknessund troeft Wout van Aert af na aanval van start tot aankomst

Andreas Leknessund heeft de zevende etappe van de Vuelta a España gewonnen na een uitzonderlijk lange inspanning. De 27-jarige Deen ging op pad met onder andere Wout van Aert en reed hem op de slotklim uit het wiel.

Zou klassementsleider Tadej Pogacar in deze zevende etappe eindelijk eens ruimte geven aan een vluchtersgroep? Het is een vraag die de ploegen van de sterke medeklimmers al dagenlang met een ‘ja’ beantwoord willen zien. De voorbije dagen vulde de ‘rode man’ zijn aantal ritzeges nog wat aan, in deze bergetappe zouden de aanvallers dan toch ruimte krijgen in een lastige etappe over vijf lastige beklimmingen met als orgelpunt de Valdelinares (9,8 kilometer lang aan 5,9 procent).

Van Aert vroeg op pad
Vrijwel meteen na de start was het niemand minder dan Wout van Aert, voor de gelegenheid gehuld in de groene puntentrui, die zich als eerste lanceerde. Milan Vader (Pinarello-Q36.5) en Andreas Leknessund (Uno-X Mobility) schoven flink mee, daarachter ging in het peloton vrij snel het blok erop. In die mate dat de drie al bijna drie minuten bij elkaar hadden gereden, toen de rest in actie schoot. Rijkelijk laat.

Met name XDS Astana trok het peloton plotseling op een lint, zodat de kloof werd herleid tot amper anderhalve minuut. Opvallend genoeg miste de ploeg van Alexander Vinokourov wel de slag toen kort nadien een groepje van drie, met Alexey Lutsenko (NSN Cycling), Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility) en Eddie Dunbar (Pinarello-Q36.5), in de tegenaanval ging, op zoek naar Van Aert en co. Vader viel intussen uit de kopgroep weg, voor hem was de kilometerslange inspanning te veel van het goede.

Van Aert onderweg – foto: Fotopersburo Cor Vos

Hetzelfde gebeurde wanneer nog eens 22 renners, waarbij we de namen van Bruno Armirail (Visma | Lease a Bike), Léo Bisiaux (Decathlon CMA CGM), Pello Bilbao en Jakob Omrzel (Bahrain Victorious), Mads Pedersen (Lidl-Trek), Valentin Paret-Peintre en Filippo Zana (Soudal-Quick Step) Koen Bouwman en Finlay Pickering (Jayco-AlUla) en Marco Brenner en Larry Warbasse (Tudor) konden noteren, het ook nog niet wilden opgeven.

Waar het drietal met Johannessen de kloof naar voren vrij snel dichtte, bleek de groep daarachter toch wat te groot om een groot samenhorigheidsgevoel te creëren. Zelfs de koppeltjes keken iets te veel de kat uit de boom, waardoor ze eigenlijk nooit binnen de minuut van de vijf leiders kwamen. Dat zorgde ervoor dat Van Aert onderweg al een gouden zaak kon doen voor het puntenklassement bij de tussensprint.

Strijd met drie
In de laatste dertig kilometer bleek dat Van Aert en co voor meer konden gaan. Niet alleen de achtervolgers kwamen niet dichter, ook het peloton gaf steeds meer terrein prijs. Met een bonus van bijna zeven minuten begonnen de vijf overgebleven leiders aan het deel van de etappe dat vrijwel over de hele lijn bergop ging. Op klim één van de finale bleven ze nog braaf samen en mocht Van Aert ook daar de volle buit pakken, logischerwijs was het op de steile slotbeklimming andere koek.

Op de steile pentes kreeg de Belg het lastig bij het tempo van Leknessund. Waar we eerst dachten dat de Noor zich zou opofferen voor zijn ploegmaat Johannessen, was hij het zelf die een kloof wist te versieren. Toen Lutsenko probeerde om dat gaatje te dichten, speelde Johannessen het spel perfect. Later kwam Van Aert er nog wel opnieuw door, maar op dat moment was Leknessund al een halve minuut weggereden.

Pogacar gaf een vrijgeleide – foto: Fotopersburo Cor Vos

Leknessund kon het bijna niet geloven dat hij uitgerekend de ritzege kon pakken op de dag dat de Noorse koning was overleden. Daarachter maakte zijn ploeggenoot het feest compleet, vlak voor de neus van een sterke Van Aert.

Ook bij de klassementsrenners kregen we nog (een beetje) spektakel. Al duurde dat behoorlijk lang. Pas diep op de slotbeklimming begonnen de renners van Felix Gall tempo te maken. Maar Decathlon CMA CGM kreeg leider Tadej Pogacar daarmee niet kapot. Op een handvol kilometers van de top waagde de Oostenrijker zich ook aan een prikje, maar Pogacar volgde goed en pakte uiteindelijk zelfs nog wat extra tijd. Zijn kwetsbaarheid van de dag voordien, was daarmee snel vergeten.

Pre-order onze nieuwe Najaarsgids
5 Reacties
17:37
Het mooiste is altijd als je in een etappe een winnaar krijgt die vanaf het begin in de aanval is geweest. Dus een diepe buiging voor Leknessund! Op zo een zwaar parcours dit afronden is een kunststukje en dat je ploeggenoot 2e wordt is dan kers op de taart. Met hem de hele dag in de aanval was Wout en die heeft weer topvorm, ook van hem genoten en groen nu op eigen kracht binnen geloof ik.
17:48
Leuke winnaar! Ik heb altijd wel een zwak voor jongens die ooit binnenkomen met de druk van de verwachting dat ze voor algemene klassementen kunnen gaan rijden of in ieder geval door kunnen groeien tot toppers van het peloton, om zichzelf na het stoken van progressie in die richting zichzelf opnieuw uit te vinden.
Hij was er potdomme wel eens aan toe ook, eerste etappezege in een grote ronde toch?
18:19
Er was toch duidelijke teleurstelling te zien op het gezicht van Wout bij de finish. Uiteraard had ie graag deze rit gewonnen. Maarja, hij heeft toch het groen als troostprijs.
18:32
Knappe zege voor Leknessund, en zeer sterk gereden. Gaan de trainingen bij - 24 zich uitbetalen in een snikheet Spanje. Bij hem ook behoorlijk zoutafzettingen op de koersbroek. Vooraf leek Johannessen wat mij betreft de favoriet voor de dagzege, maar met een tweede plek maakt hij het succes voor de ploeg wel compleet. Wout van Aert in een soort Mads Pederson rol, punten voor het groen pakken in een bergrit. Misschien niet meer zo oersterk als in 2022 en 2023, maar met zijn postuur toch knap gereden met zo te zien één blad voor en een cirkelzaagblad achter als lichtste verzet.

Om te reageren moet je ingelogd zijn.