Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: WK veldrijden Mixed Relay 2026 in Hulst – Leidt Del Grosso Nederland naar de titel?
Nee, de Mixed Team Relay is niet de populairste discipline op het WK veldrijden. Maar in Hulst belooft het vrijdagmiddag wel een fijne opener van het weekend te worden. Nederland brengt met Tibor Del Grosso, Leonie Bentveld en Shirin van Anrooij mooie troeven op pad in deze gemengde estafette, maar onderschat ook Italië, Frankrijk en Groot-Brittannië niet. WielerFlits blikt vooruit.
Historie
Laatste 10 winnaars WK veldrijden Mixed Relay
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 |
Vorige editie
UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay (CM)
Lievin → Lievin
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 50:03 | |
| 2 | + 02 | |
| 3 | + 05 | |
| 4 | + 08 | |
| 5 | + 01:16 | |
| 6 | + 01:21 | |
| 7 | + 01:24 | |
| 8 | + 02:29 | |
| 9 | + 08:08 | |
| 10 | + 12:17 |
Parcours
“Het is een parcours dat we nog niet vaak hebben gezien en wat ook de komende jaren niet vaak gaat terugkomen op een WK.” Dat is hoe organisator Bram De Brauwer de omloop in het Zeeuwse Hulst aan ons beschrijft. Met vijf pontons over het water en zeven bruggen is het een heel ander parcours dan wat we in Hulst gewend zijn, maar wel eentje waar de spektakelwaarde stevig is toegenomen.
Hulst is natuurlijk een bekende in het veldritwereldje. Tijdens het WK is het al de tiende keer dat aan de iconische vestingwerken – die dateren uit de 16e eeuw – wordt gecrost, al gebeurde dat door de jaren heen op verschillende locaties.
Het WK-parcours is een mix van die omlopen geworden. “We zijn tien jaar geleden begonnen in het centrum van Hulst”, aldus De Brauwer. “Vanaf 2021 konden we toetreden tot de Wereldbeker, maar net dan kwam corona op de proppen. Omdat we zonder publiek moesten organiseren, konden we niet meer in de binnenstad terecht. Dan zijn we vrij snel op de Perkpolder, aan de Westerschelde, neergestreken.”
“We speelden al met het idee om een kampioenschap in Hulst te organiseren, zelf dachten we aan een EK. Maar toen de UCI in 2021 kwam kijken, hebben ze zelf gezegd dat we de ruimte en het parcours hebben om een WK op te zetten. Ze vroegen ons om een kandidatuur in te dienen. Eind 2021 was alles rond. Toen speelden we nog altijd met het idee om in de Perkpolder te organiseren. Alleen is dat een gebied in ontwikkeling, waar best wat bouwwerken aan de gang zijn. Ook de gemeente Hulst was voorstander om het WK naar het centrum te halen. Drie jaar geleden hebben we beslist om aan het bolwerk te organiseren.”
Andere rijrichting, klim en weide extra
Sindsdien ging parcoursbouwer Kurt Vernimmen aan de slag om de beste elementen te combineren. “We hebben sinds vorig jaar de rijrichting omgedraaid en er alles aan gedaan om de doorstroom van het publiek te verbeteren. Dat doen we nu nog beter met een uitgestrekt parcours, met vijf pontons en zeven rennersbruggen. De meest spectaculaire brug is in totaal 200 meter lang en opgebouwd uit twee hoogteniveaus. De renners kunnen hun concurrenten zien rijden als ze elkaar kruisen, ongezien.”
De iconische molen in Hulst aan de vestingwerken – foto: Fotopersburo Cor Vos
Langs het bolwerk rijden de renners naar een nieuw stuk parcours. Het gaat om een vlakke, iets lager gelegen weide die de gemeente Hulst op de kop kon tikken vlakbij het stadspark. “Daar hebben we veel ruimte om onze bijna 5.000 vips neer te zetten. Het is een interessant deel van het parcours, een echt weiland. Als het zwaar regent, kan het daar nog 300 tot 400 meter lopen worden. De voorsprong die renners opbouwen in het snellere, technische stuk kan je daar zo terugnemen als je fysiek de betere renner bent.”
Veel aan de algemene teneur van de omloop die we kennen in Hulst, verandert dat nieuwe stukje volgens de organisator niet. “Ik zou het nog altijd omschrijven als een snelle omloop met best wat intervalstukken.”
Spektakelwaarde
Dat laatste heeft te maken met enkele beklimmingen op het bolwerk, dé feature die Hulst, Hulst maakt. “In totaal hebben we daar twee klimmetjes en even veel afdalingen. Eentje aan de molen, waar ze vroeger naar beneden reden. En een nieuwe aan de andere kant van het bolwerk. Verder heb je nog wat kleine klimmetjes beneden. Die moet je op de juiste manier aansnijden, waardoor techniek cruciaal is.”
Kortom, een omloop met alles erop en eraan. “We hebben heel goed nagedacht over wat we hier zouden neerzetten”, aldus De Brauwer. “We zijn er in geslaagd om de charme van het oude parcours langs de molen te combineren met even veel spektakel in het nieuwe deel. Tegelijk zal alles écht als Hulst aanvoelen. De start-finish locatie en de materiaalposten zijn gewoon behouden. Het was al leuk, maar met die toevoegingen, een arena, de pontons en bruggen is er nu echt overal iets te zien.”
Favorieten
De afgelopen jaren was de interesse voor dit onderdeel steeds kleiner. Op het Europees kampioenschap werd de Mixed Team Relay zelfs geschrapt. Maar hier lijkt toch opnieuw een kentering ingezet, nu het WK in Nederland doorgaat en er dertien landen op de deelnemerslijst staan. Ter vergelijking: bij de vorige drie edities waren dat er telkens maximaal tien. Om te kunnen deelnemen moet iedere bondscoach een mannelijke en vrouwelijke junior, belofte en eliterenner selecteren.
We moeten het thuisland prijzen dat ze opnieuw van de partij zijn, na ruim twee jaar afwezigheid. Vorig jaar paste de Nederlandse ploeg nog voor dit onderdeel, ‘omdat de Nederlandse toppers willen focussen op hun individuele kampioenschappen’. Vrijdagmiddag komen namens TeamNL Tibor Del Grosso, Shirin van Anrooij, Guus van den Eijnden, Isis Versluis, Delano Heeren en Leonie Bentveld aan de start.
De Britten waren al vaker succesvol – foto: Fotopersburo Cor Vos
Volgens bondscoach Gerben de Knegt wil Nederland meteen ook voor de winst gaan op dit ’thuis’-WK. “Als we starten, willen we altijd voor de prijzen meedoen en ik denk ook dat we een ploeg hebben waarmee we een kans maken op WK-goud.” Met de Nederlandse kampioenen Del Grosso, Bentveld en Versluis en (sub)toppers in hun categorie als Van Anrooij, Van den Eijden en Heeren brengt Nederland een ijzersterke selectie op de been. Eentje waarmee ze wat ons betreft de topfavorieten voor de gouden medaille zijn.
Toch zijn het niet de grote namen die het verschil gaan maken, als we de analyse van Belgisch bondscoach Angelo De Clercq moeten geloven. “Uiteindelijk maken de jeugdrenners de grootste kloven, en dan zeker bij de dames. Als je Niels Vandeputte tegen Cameron Mason of Tibor Del Grosso een rondje laat rijden, scheelt dat nog geen vijf tot tien seconden. Maar met een mindere rondetijd bij een vrouwelijke junior, zie je de seconden soms oplopen tot een termijn die je niet meer kunt goedmaken.”
Zelf koestert de selectieheer wel ambities, al beseft hij wel dat zijn junioren Zita Peeters en Jari Van Lee de zwakke schakels worden. “Met België hebben we een heel goede ploeg, ik denk dat we in iedere categorie een van de betere renners hebben, dus we zijn strijdvaardig. Maar we beseffen ook dat Frankrijk, Italië en Nederland ook heel sterke selecties hebben. Als we de achterstand in de jeugdcategorieën niet te hoog lagen oplopen, dan hebben we de ambitie om zo veel mogelijk richting die medaille te gaan.”
Wat doen de Italianen? – foto: Fotopersburo Cor Vos
En wie sterke jeugd zegt, komt ook al snel bij Frankrijk terecht. Zij brengen met beloften Romain Debord en Celia Géry enkele van de sterkste renners in hun categorie aan het vertrek, aangevuld met de junior in vorm Soren Bruyere Joumard. Dat hun eliterenners dan niet van het allerhoogste niveau zijn, is eerder bijzaak.
Een jaar geleden kregen we een strijd op het scherpst van de snee te zien tussen Groot-Brittannië en Italië, die ook nu allebei van de partij zijn. Bij de Britten konden ze vorig jaar nog rekenen op Cat Ferguson als jeugdrenster, maar zij crost deze winter niet. Verder is hun selectie voor een groot deel hetzelfde, met het verschil dat Cameron Mason zich nu als eliterenner engageert. Dat is een vooruitgang.
Bij de Italianen zitten ze met het probleem dat Mattia Agostinacchio, de topfavoriet voor het WK voor beloften, niet start op dit onderdeel. Hij was wellicht een cruciale troef geweest, al hebben ze met de beste juniore Giorgia Pellizotti en belofte Stefano Viezzi nog altijd heel goede kaarten. Eliterenster Sara Casasola is tevens goed bezig en zal een verschil kunnen maken. Het zijn kaarten waar andere landen zoals Spanje (wel met Felipe Orts en Benjamin Noval) en de Verenigde Staten alleen maar van kunnen dromen.
Favorieten volgens WielerFlits
*** Nederland
** Groot-Britannië, Frankrijk
* België, Italië, Spanje
Netherlands - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
Great Britain - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
France - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
Belgium - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
Italy - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
Spain - UCI Cyclo-cross World Championships Team Relay 2026
Weer en TV
Hoewel er geen grote hoeveelheden neerslag worden verwacht, moet Hulst dit weekend wel zien om te gaan met enkele regenbuien. Op vrijdagmiddag is dat vooral in de voormiddag het geval, in totaal valt er nog zo’n 2 mm neerslag. In de namiddag komt de zon er wel weer door bij temperaturen tot 7 graden Celsius. De wind blaast aan een kracht van 3 Beaufort uit het zuiden.
Bij gemengd estafette zwemmen is dat laatste vaak zo, en dat komt de overzichtelijkheid van een wedstrijd niet echt ten goede... al is het verrassingseffect dan wel weer leuk.
Is de startvolgorde ook bekend trouwens?
https://x.com/cyclocross24/status/2017148395933016556/photo/2