Voorbeschouwing: Tour de Langkawi 2019

zaterdag 6 april 2019 om 08:00
Voorbeschouwing: Tour de Langkawi 2019

foto: Cor Vos (archief)

Zaterdag begint in Maleisië de Tour de Langkawi. Aanvankelijk zou de wedstrijd in maart verreden worden, maar door een grote tentoonstelling tegelijkertijd op Langkawi werd besloten de ronde te verplaatsen naar april. De rittenkoers staat al sinds 2005 op de UCI-kalender als wedstrijd van de buitencategorie, al is de lijst met deelnemende ploegen dit jaar niet bijzonder sterk. Afgelopen seizoen ging de eindoverwinning naar Artem Ovechkin. Wie volgt hem op? WielerFlits blikt vooruit.

Historie

De geschiedenis van de Tour de Langkawi is niet heel erg lang. In 1996 werd de eerste editie uitgeschreven door Mahathir bin Mohamad, de toenmalige minister president van Maleisië. Hij wilde zijn land op de kaart zetten op het gebied van sport en toerisme. Damien McDonald uit Australië won de eerste editie.

José Serpa (hier in 2009) is de recordhouder met twee overwinningen – foto: Cor Vos

Luca Scinto won in 1997, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Zijn ploeg MG Maglificio-Technogym weigerde de tweede etappe te rijden, samen met de Italiaanse collega’s van Mapei. Dit vanwege de lange vertraging die de ploeg opliep gedurende de reis van Malakka (ook wel West-Maleisië) naar Sabah en Sarawak, dat ligt op het oostelijke eiland van het land. De organisatie zwichtte voor de kritiek en annuleerde de etappe. Oost-Maleisië werd daarna nooit meer aangedaan door het circus dat de Tour de Langkawi heet.

Bekende namen staan ook op de erelijst. Zo won Chris Horner de uitgave van 2000, was Tom Danielson in 2003 de beste en pronkte Anthony Charteau in 2007 met de bloemen. Tussen 2009 en 2013 waren de Zuid-Amerikanen aan het feest. Onder hen José Serpa, die met twee eindzeges (2009 en 2012) recordhouder is tezamen met de Italiaan Paolo Lanfranchi. Tussen 2015 en 2017 domineerde Dimension Data.

Laatste tien winnaars Tour de Langkawi
2018: flag-ru Artem Ovechkin
2017: flag-za Ryan Gibbons
2016: flag-za Reinardt Janse van Rensburg
2015: flag-dz Youcef Reguigui
2014: flag-ir Mirsamad Poorseyedigolakhour
2013: flag-co Julián Arredondo
2012: flag-co José Serpa
2011: flag-ve Yonathan Monsalve
2010: flag-co José Rujano
2009: flag-co José Serpa


Vorig jaar

Artem Ovechkin viert zijn eindzege – foto: Cor Vos

De eerste etappe van 2018 ging naar Mister Langkawi; Andrea Guardini boekte alweer zijn 23ste ritzege in de Tour de Langkawi. In de slotrit zou de Italiaan daar ook nog een 24ste overwinning aan toevoegen. De eindoverwinning van Artem Ovechkin had zijn oorsprong in de vijfde etappe. In de etappe naar Cameron Highlands wist hij de concurrentie op grote achterstand te zetten en een dubbelslag te slaan. Niemand wist hem daarna meer uit de leiderstrui te rijden.

Top-5 Tour de Langkawi 2018
1. flag-ru Armen Ovechkin (Terrengganu)
2. flag-pl Lukasz Owsian (CCC Sprandi Polkowice) op 27s
3. flag-au Benjamin Dyball (St. George) op 32s
4. flag-er Amanuel Ghebreigzabhier (Dimension Data) op 54s
5. flag-it Giuseppe Fonzi (Wilier Triestina-Selle Italia) op 57s


Parcours

Langkawi is een eiland dat dertig kilometer van het vaste land van Maleisië vandaan ligt. Het eiland maakt onderdeel uit van Maleisië. Vorig seizoen reed het peloton echter geen meter op het eiland zelf; daar is dit jaar verandering in gekomen. Beide slotritten zijn op Langkawi, met de grote afsluiter in eilandhoofdstad Kuah, een veelbezochte kustplaats voor toeristen. In totaal leggen de renners over acht etappes 1221 kilometer af.

Zaterdag 6 april, etappe 1: Kuala Lumpur – Tampin (176,5 km)
De openingsrit begint in Kuala Lumpur, de hoofdstad van het land Maleisië. Vanuit deze miljoenenstad met bijna twee miljoen inwoners trekt het peloton in zuidelijke richting naar Tampin, een stad met nog geen 60.000 inwoners. Onderweg liggen vier beklimmingen, waarvan de Genting Peres de langste (9,8 km) is en Bukit Tangga de steilste (gemiddeld 6,7%) is. Na de top van de laatste klim is het nog zestig kilometer tot de meet. De rode loper kan uit voor de sprinters.

Zondag 7 april, etappe 2: Senawang – Melaka (201,1 km)
Ook in de tweede rit kunnen de snelle mannen hun hart luchten. In startplaats Senawang wordt naast Maleisisch ook Mandarijn, Kantonees en Tamil gesproken. Hier gaat het vanuit het vertrek direct omhoog met de Bukit Putus van 4,5 kilometer aan 4%. Later in de rit liggen nog twee korte heuveltjes. De rest van de rit is zo goed als vlak, waardoor we ons op kunnen maken voor een massasprint in Malakka, waar bijna een half miljoen mensen wonen.

Maandag 8 april, etappe 3: Muar – Putrajaya (187,4 km)
De start is in Muar, een stad met een haven aan de zuidwestelijke kust van West-Maleisië. Daarna is het vlak, vlak, vlak. Een klein heuveltje en weer vlak, alvorens de kans levensgroot is op een sprint in Putrajaya. Deze stad bestaat pas sinds 1995 en is gebouwd om op administratief gebied de druk van de schouders te halen in Kuala Lumpur. Overigens staat Putrajaya in het Maleisisch voor Fantastische Prins, vernoemd naar de eerste premier die Maleisië gekend heeft: Tunku Abdul Rahman.

Dinsdag 9 april, etappe 4: Sham Alam – Genting Highlands (114,8 km)
Of er nog geklommen gaat worden deze Ronde van Langkawi? Nou en of! Op de vierde dag ligt de finish op Genting Highlands, een klim van maar liefst twintig kilometer lang. De start van deze korte etappe in Sham Alam (iets ten zuidwesten van Kuala Lumpur) is vlak. Het parcours gaat in noordelijke richting naar Genting Highlands. Deze hoogvlakte is vanuit de hoofdstad binnen een uur te bereiken met de auto, maar voor de heren coureurs moet het toch echt op de fiets.

Heel even kunnen de renners de klimbenen opwarmen: halverwege de rit liggen twee korte klimmetjes. Empangan Batu en Ulu Yam zijn echter een peulenschil vergeleken bij de slotklim van 20,5 kilometer. De klim heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5%. José Serpa voelde zich hier in het verleden thuis, want hij won er in 2006, 2007, 2009 en 2012. In 2014 was Mirsamad Poorseyedigolakhour er de laatste winnaar, omdat de geplande aankomst in 2015 geschrapt werd. Daarna werd de klim buiten het parcours gelaten.

Woensdag 10 april, etappe 5: Tanjung Malim – Taiping (204,1 km)
Na de zware bergrit naar Genting Highlands krijgen de renners de kans om de benen te laten rusten. De langste etappe is 204 kilometer lang en kent twintig kilometer voor de eindstreep de enige heuvel. Of die veel verschil zal maken… De finish ligt in Taiping, dat een kwart miljoen inwoners heeft. Ondertussen zijn we met het peloton al verder in noordelijke richting gereisd, waarmee het eiland Langkawi steeds meer in zicht komt vanaf het vaste land.

Donderdag 11 april, etappe 6: Bagan – Alor Setar (127 km)
De zesde etappe is kort en voert het circus nog dichter naar Langkawi. Tussen Bagan en Alor Setar liggen 127 vlakke kilometers. Er zal wel weer gesprint gaan worden. Tien jaar geleden heette de stad nog Alor Star, omdat sultan Abdul Halim in 2003 de gemeente tot stad verhief. Zes jaar later werd dat weer teruggedraaid naar Alor Setar. In de buurt ligt de basis van de Koninklijke Maleisische luchtmacht. Wie vliegt hier naar de zege?

Vrijdag 12 april, etappe 7: Pantai Cenang – Pantai Cenang (106,5 km)
Hoera! Het peloton daalt neer op Langkawi! Pantai Cenang is het epicentrum van deze etappe met de start en finish. Omdat het hoofdeiland van Langkawi niet al te groot is (nog geen 500 vierkante kilometer), houdt de organisatie het kort in de laatste twee ritten. Op deze vrijdag rijden de renners bijvoorbeeld slecht 106 kilometer. Pantai Cenang is volgens Azië Expert.nl het toeristische centrum van Langkawi. Wie voelt zich hier senang genoeg om naar de zege te sprinten?

Zaterdag 13 april, etappe 8: Kuah – Kuah (104,3 km)
De slotetappe is met 104,3 kilometer de kortste van alle acht ritten. In eilandhoofdstad Kuah liggen start en finish. In tegenstelling tot de voorlaatste rit is deze finale nog behoorlijk tricky. In de laatste 25 kilometer ligt namelijk (op de lokale ronde van acht kilometer) drie keer de beklimming van Lebuhraya Langkawi. Deze heuvel is één kilometer aan 6%. Na de top van de laatste helling is het nog zeven kilometer. Een sprint is niet ondenkbaar ter afsluiting van de Ronde van Langkawi.


Favorieten

Met vier ProContinentale ploegen stelt het deelnemersveld teleur. Androni Giocattoli-Sidermec, Neri Sottoli-Selle Italia-KTM en Bardiani-CSF komen uit Italië en Gazprom-Rusvelo zorgt voor de Russische invloed. De lijst wordt compleet gemaakt door zestien continentale ploegen en twee nationale selecties, van Maleisië en Japan.

De nummer drie van vorig jaar zal uit zijn op revanche. Benjamin Dyball is het seizoen ijzersterk begonnen in het tenue van het Maleisische Sapura Cycling. De 29-jarige Australiër werd dertiende in de Herald Sun Tour, sloeg een dubbelslag op het kampioenschap van Oceanië en won een rit in de Tour de Tochigi. Een aardige reeks uitslagen voor een voorseizoen!

Artem Ovechkin wint de rit naar Cameron Highlands in 2018 – foto: Cor Vos

Wil Dyball winnen, dan zal hij wel af moeten rekenen met de winnaar van afgelopen seizoen: Artem Ovechkin is er namelijk ook bij. Namens Sapura-concurrent Terengganu wist hij dit voorjaar nog geen klinkende uitslagen te rijden. Begin februari werd hij zestiende op de Filipijnen en vorige maand negentiende in Taiwan. Was dat allemaal in opbouw naar de Ronde van Langkawi?

Door het mindere startveld krijgen we meerdere exotische namen die zomaar eens een 2.HC-wedstrijd kunnen winnen. Aan de andere kant komen ook weer oude bekenden naar boven. Denk aan Serghei Tvetcov, die dit jaar onder contract staat bij Floyd’s Pro Cycling, de nieuwe formatie van oud-renner Floyd Landis. De Roemeen begon zijn seizoen enigszins teleurstellend met een 22e plek in de Ronde van Taiwan. Die ronde werd gewonnen door zijn ploeggenoot Jonathan Clarke, maar in Taiwan waren dit jaar nauwelijks hoogtemeters. Floyd’s heeft in Keegan Swirbul (23) nog een jonge hond in de ploeg. De Amerikaan werd vorig jaar zevende in de Tour of Utah, dus klimmen kan hij wel. Behaalt Swirbul hier zijn eerste profzege?

Keegan Swirbul namens Jelly Belly – foto: Cor Vos

In de Tour du Rwanda werd Hernán Aguirre knap vierde. De Colombiaanse klimmer wil in dienst van Interpro zich weer laten gelden nadat hij geen nieuw contract kreeg bij Manzana Postobon. Kan hij in Langkawi het tegendeel bewijzen aan zijn voormalige werkgever? Met Benjamin Prades is er nog een Spaanstalige favoriet. De 35-jarige coureur van UKYO debuteert in Langkawi en zal zich mogen uitleven bergop. Vooral in 2018 regende het ereplaatsen in rondes van een week of minder voor Prades.

Een naam die altijd weer opduikt is die van Ilya Davidenok. De Kazachstaans kampioen van 2014 blijkt een avonturier pur sang, want nu is het Chinese Shenzhen Xidesheng zijn werkgever. In twee Turkse eendagskoersen had hij de vorm nog niet, maar de winnaar van de Tour of Fuzhou van vorig jaar november moet je niet afschrijven. Zijn landgenoot Stepan Astayev zal de kopman zijn bij Vino-Astana Motors. Hij werd vorig jaar tweede in de Tour de Korea, achter de toenmalige winnaar Tvetcov.

Benjamin Prades (rechts) is de klimmer van UKYO – foto: Cor Vos

Vorig seizoen gaven wij de rol van topfavoriet aan Kevin Rivera, maar verder dan een 25ste plek kwam hij toen niet. De Costa Ricaan is pas 20 en een nieuw toptalent uit de stal van Gianni Savio bij Androni Giocattoli-Sidermec, hij is alleen nog heel wisselvallig. In de Ronde van Chili, begin maart, won hij bijvoorbeeld het jongerenklassement en miste hij net de top-10. Breekt hij nu door op 2.HC-niveau? Meer talenten rijden in de opleidingsploeg van Mitchelton-Scott: Mitchelton-BikeExchange. Onder hen Brayan Chaves, het jongere broertje van Esteban, en James Oram.

Een andere opvallende naam aan de start is de Australische kampioen op de weg. Wie was dat ook alweer? Inderdaad, Michael Freiberg! Hij maakt zijn kilometers namens Pro Racing Sunshine Coast. Er staat één Belg op de startlijst en dat is Mehdi Tigrine van de continentale ploeg uit Brunei. Verkijk je niet op de naam Van Aert, dat is ene Bernard Van Aert uit Indonesië.


Sprinters

Mister Langkawi is weer van de partij! Bardiani-CSF reist met Andrea Guardini af naar Maleisië. De teller voor de 29-jarige Italiaan staat dit seizoen op één, behaald in een kleine Kroatische rittenkoers. Weet hij de 25 te volmaken in ‘zijn’ Tour de Langkawi? Hij heeft een ploeg met zich mee die gemaakt is voor de vlakke sprintritten.

Welk juichgebaar maakt Guardini dit jaar in Langkawi? – foto: Cor Vos

Ook Raymond Kreder kan zich deze ronde opwerpen als de beste sprinter in het veld. De Nederlander rijdt namens UKYO zijn wedstrijden en dat deed hij eind maart met succes in de Tour de Tochigi. In het land van zijn sponsor won hij de slotrit én het eindklassement. In Nederland reed hij nog namens een clubteam wat wedstrijden, wat resulteerde in een podiumplek in de Ster van Zwolle. Is dat genoeg om te scoren in deze 2.HC-wedstrijd?

Travis McCabe is de rappe Amerikaan bij Floyd’s Pro Cycling. Hij zal onder meer de snelle mannen van Androni Giocattoli-Sidermec tegenkomen, onder meer met Marco Benfatto, die het al goed gedaan heeft in de seizoensopening in Venezuela (ritwinst) en ook in de Bredene Koksijde Classic (vijftiende). De ploeg van Gianni Savio heeft ook voormalig WorldTour-sprinter Matteo Pelucchi in de gelederen.

Raymond Kreder is de Nederlandse troef in de sprint – foto: Cor Vos

Namens thuisploeg Terengganu is het oud-winnaar Youcef Reguigui de snelle man. De Algerijn is na zijn avontuur bij Dimension Data uitgewaaid naar Sovac-Natura4Ever en nu dus in Maleisië neergedaald. In La Tropicale Amissa Bongo eindigde hij alle ritten bij de beste tien, dus de snelheid is er nog zeker. Half maart pakte hij nog brons op het Afrikaans kampioenschap door de pelotonsprint te winnen. Zat de Genting Highlands-klim niet in het parcours, dan had Reguigui mee kunnen strijden om de eindzege.


Favorieten volgens WielerFlits
**** Benjamin Dyball
*** Artem Ovechkin, Keegan Swirbul
** Benjamin Prades, Ilya Davidenok, Serghei Tvetcov
* Kevin Rivera, Brayan Chaves, Stepan Astayev, Hernán Aguirre

Website organisatie
Deelnemerslijst (ProCyclingStats)


Weer en tv

Zaterdag is het erg warm in Kuala Lumpur, met temperaturen tot 33 graden Celsius. Wel is de kans op neerslag de komende week erg hoog, dus zullen de renners veel regen moeten trotseren. Naarmate het peloton meer naar het noorden trekt, neemt de kans op regen af. De hitte blijft schommelen tussen de 32 en 35 graden, verwacht Weeronline.

De organisatie geeft aan dat op meerdere internationale tv-kanalen beelden getoond worden. Dagelijks zou dat gaan om anderhalf uur koers. Via de social media van de organisatie zullen beelden te vinden zijn.

In Maleisië is het zeven uur later dan hier. Als het daar middag is, is het bij ons ochtend (15.00 uur in Maleisië = 08.00 uur in Nederland en België) en de meeste etappes finishen dan ook rond een uur of acht in onze ochtend.


Dit artikel delen:

7 Reacties

Pleistervocht 4 april 2019 om 22:07

Genting Highlands was bij PCM '05 altijd de eerste echte bergrit van het nieuwe seizoen. Altijd rijden, altijd winnen.

Als ik de arbeidsinspectie eindelijk zo ver heb dat ze me volledig afkeuren, ga ik de rest van mijn dagen slijten met dat spel – of meer exact: alleen die rit. Ik zal elke ochtend slapen, tot diep in de middag naar het plafond staren en als het eerste akelige daglicht stilaan verdwijnt mijn vette lijf uit mijn vermolmde, vette bed rollen, in mijn bureaustoel glijden, me aan het bureau zetelen en de computer opstarten. Langkawi, alweer, telkens weer. Ik zou geen seizoen starten, want een carrière wekt de indruk van een project, alsof ik een doel zou hebben. In plaats van die nodeloos uitgebreide spelmodus start ik alleen een enkele rit. Genting Highlands, alweer, telkens weer. Ik zal mijn customized team "RG-UPDATED" selecteren. Mijn eigen team zal worden opgemaakt door 9 identieke, ietwat genetisch opgevoerde klonen (STAT: 85, voor alles) van Robert Gesink. Dan de rit starten. Na een aantal dagen zal ik mezelf niet langer pijnigen met de vraag waarom de echte Robert Gesink nooit in Langkawi gestart is. Ik denk dat hij het er best goed zou kunnen doen, als hij het op kan brengen.

Zelf kan ik als het zover is bijna niks meer opbrengen. Hoewel PCM mijn enige overgebleven bezigheid zal zijn, zal ik me ook niet onnodig met PCM bezighouden. Als de rit eenmaal geladen is – en niet crasht, zoals dat kutspel veel te vaak doet (niks blijft me bespaard) -, zet ik alle Roberts op 80 bolletje en beschouw ik apathisch hoe de rit zich ontvouwen zal. Ik zal kijken hoe de Chinezen en Japanners met stats tussen 56 en 67 gelijke tred proberen te houden met mijn leger van Roberts, alleen om hopeloos te sneuvelen. Ze zullen falen: alweer en alweer, telkens weer. En mijn Robbies zullen slagen, succesvol zijn. En hun succes zal mijn succes zijn, soort van. Soms zal een Robbie wel eens wegvallen; me ontvallen door een lekke band, een schuiver in de regen. Dan is mijn dag nog een klein beetje mistroostiger dan anders.

Als alles volgens plan gaat, echter, sla ik ik na mijn zege werktuigelijk de herhaling op. Die speel ik dan af: alweer en alweer, telkens weer. Als ik een goede dag heb, wil ik bij de verschillende kijksessies nog wel eens van cameraperspectief wisselen. Tijdens een bijzonder doldrieste bui, zal ik zelfs alleen inzoomen op Robbies derrière. Meestal hou ik het evenwel domweg bij het gebruikelijke helikopter-perspectief, waarin de rit ook al verreden werd. En zo zal dat gaan: alweer en alweer, telkens weer.

Tot ik op een zekere ochtend niet meer uit mijn bed rol. Blijf liggen. Na een aantal weken, maanden misschien, zal het vast wel zodanig stinken dat iemand iets merkt. Ze zullen me opmerken. Ik zal uiteindelijk succesvol zijn.

Timster 4 april 2019 om 23:48

Que?

toke 5 april 2019 om 02:12

Ik ben jalours.

Bulcke 5 april 2019 om 07:49

Heerlijk geschreven pleistervocht.

Maillot à Pois 5 april 2019 om 09:52

In alle ernst: een prachtig stukje gitzwart proza, pleistervocht

Moet je iets mee doen, dan word je nog succesvol voor de ontbinding is ingezet

Djoop 5 april 2019 om 00:00

Voor wat betreft de arbeidsinspectie denk ik dat je hier een mooie aanzet hebt gedaan. Robert Gesink klonen en genetisch opvoeren, daar zit meestal een klein menselijk drama achter. Sterkte!

Pleistervocht 5 april 2019 om 11:06

Dank voor de lieve woorden, jongens! Die onverwachte injectie van wat wel pure levenslust lijkt, zal ik wel niet al te zeer moeten laten gelden als ik bij het UWV langs ga, maar dat komt vast goed

Headlines

Materiaalzone

Populair