Voorbeschouwing: Parijs-Nice 2021

Voorbeschouwing: Parijs-Nice 2021

foto: Cor Vos

zondag 7 maart 2021 om 12:00

Na de UAE Tour is Parijs-Nice de volgende belangrijke etappekoers op de agenda. De 79e editie begint op 7 maart in Saint-Cyr-l’École en finisht zeven dagen later in Nice. WielerFlits blikt vooruit op de Koers naar de zon!

Historie

Begin jaren dertig stond Albert Lejeune aan het hoofd van de kranten de Petit Journal, gevestigd in Parijs, en de Petit Niçois in Nice. Tegenwoordig liggen beide steden nog geen anderhalf uur vliegen bij elkaar vandaan, maar toentertijd moest voor de reis nog ongeveer vijftien uur worden uitgetrokken. Lejeune zocht naar een verbinding tussen beide kranten en kwam op het idee om een wielerkoers te organiseren. De belangstelling voor de wielersport was destijds enorm met André Leducq, Antonin Magne, Georges Speicher en René Vietto als de grote Franse sterren. ’s Zomers reden ze de Tour de France en in de winter kwamen ze op de baan in actie.

In Europa werden al verschillende ‘van-stad-tot-stadwedstrijden’ gehouden, maar etappekoersen kwamen minder voor. De Tour de France en de Giro d’Italia bestonden wel al – de Vuelta a España zag pas in 1935 het levenslicht – en verder hadden ook de Ronde van Catalonië en de Ronde van het Baskenland aanzien. Lejeune bedacht dat de route van zijn koers van Parijs naar Nice moest lopen over een periode van zes dagen, om zo het ritme van de populaire Zesdaagses op de baan aan te houden. De koers werd dan ook ‘de Zesdaagse van de weg’ genoemd. Nice was meteen enthousiast en zag de koers mooi aansluiten op de carnavalsfeesten in de stad.

Recordwinnaar Kelly wint in 1982 de etappe naar La Seyne-sur-Mer – foto: Cor Vos

Besloten werd dat de hoge Alpen werden vermeden en dat het parcours zoveel mogelijk door het Rhônedal zou lopen. Wel zou de koers het bergachtige achterland van Nice opzoeken. Zo konden de renners die van de baan kwamen, weer wennen aan de weg en zich goed voorbereiden op de voorjaarsklassiekers. Meer dan 150 renners verzamelden zich daags voor de eerste editie in 1933 in Parijs om op dinsdag 14 maart op het Place d’Italie, recht voor brasserie Rozès, aan de koers over 1200 kilometer te beginnen. Acht uur, 48 minuten en vijftig seconden later kwam de Belg Alfons Schepens in Dijon als eerste over de streep, na een lange etappe van 312 kilometer.

In de volgende dagen ging de wedstrijd naar Lyon (over 198 km), Avignon (222 km), Marseille (204 km), Cannes (209 km) en Nice (110 km). De laatste rit was weliswaar kort, maar de renners reden onderweg onder meer La Turbie, de Col d’Èze en de Col des Quatre Chemins omhoog. Schepens, de winnaar van de openingsrit, eindigde uiteindelijk ook als eerste in de totaaluitslag. De koers werd in de jaren daarna een succes en Albert Lejeune organiseerde ‘de Zesdaagse van de weg’ tot aan de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog werd hij geëxecuteerd omdat hij zou hebben samengewerkt met de Duitsers.

Parijs-Nice werd in 1946 voor het eerst sinds de oorlog weer gehouden en keerde daarna pas in 1951, onder de naam Parijs-Côte d’Azur, terug op de kalender. In de jaren daarna kreeg de koers haar oude naam weer terug en groeide zij uit tot een van de belangrijkste voorbereidingskoersen aan het begin van het seizoen. Zowel klassiekerspecialisten als Fred De Bruyne en Sean Kelly als ronderenners als Jacques Anquetil, Eddy Merckx en Joop Zoetemelk wisten de koers meerdere keren te winnen. Sean Kelly is met zeven overwinningen op rij (1982-1988) zelfs recordhouder als het gaat om de meeste eindzeges.

Tom Boonen won zes ritten in Parijs-Nice – foto: Cor Vos

Zes Nederlandse eindoverwinningen staan in de winnaarsgalerij. De laatste Nederlandse eindzege dateert echter van 22 jaar geleden, toen Michael Boogerd de beste was. Veertien keer ging de zege mee naar België. Frank Vandenbroucke zorgde in 1998 voor het laatste Belgische succes. Parijs-Nice is helaas ook de koers waarin Andrei Kivilev de dood vond. In 2003 kwam de 29-jarige Kazach ten val in de tweede etappe, met nog veertig kilometer te gaan. Hij overleed vervolgens in het ziekenhuis aan de gevolgen van het ongeval. Kivilev droeg bij zijn val geen helm en de UCI besloot daarom om helmen voortaan te verplichten.

Laatste tien winnaars Parijs-Nice
2020: flag-de Maximilian Schachmann
2019: flag-co Egan Bernal
2018: flag-es Marc Soler
2017: flag-co Sergio Henao
2016: flag-gb Geraint Thomas
2015: flag-au Richie Porte
2014: flag-co Carlos Betancur
2013: flag-au Richie Porte
2012: flag-gb Bradley Wiggins
2011: flag-de Tony Martin


Vorig jaar

Maximilian Schachmann greep vorig jaar de eindzege in Parijs-Nice en werd zo na Rolf Wolfshohl, Andreas Klöden, Jörg Jaksche en Tony Martin de vijfde Duitser op de winnaarsgalerij. Vooraf was de wedstrijd al veelbesproken vanwege het coronavirus, dat zich in die periode tot een pandemie ontwikkelde. Omdat Italië hard werd getroffen door de uitbraak van het virus, werden wedstrijden als Strade Bianche, Tirreno-Adriatico en Milaan-San Remo al afgelast. Uit voorzorg hielden zeven ploegen hun renners aan de kant: Astana, CCC, Jumbo-Visma, Mitchelton-Scott, Movistar, Team Ineos en UAE Emirates.

Schachmann trotseerde het slechte weer in de openingsetappe – foto: Cor Vos

De overige twaalf WorldTeams en vijf ProTeams vormden zo het uitgedunde startveld in Plaisir, waar de 78e Parijs-Nice begon. Door de regen, wind en kou werd het een zware eerste etappe. Schachmann raakte op het laatste klimmetje samen met Julian Alaphilippe, Tiesj Benoot en Dylan Teuns voorop en was uiteindelijk de fitste in de sprint. De Duitser kreeg zo meteen het eerste geel uitgereikt. Ook de volgende twee dagen speelde het weer zijn rol en legden Giacomo Nizzolo en Iván García beslag op de zege. In de tijdrit klokte Søren Kragh Andersen de snelste tijd, maar wist Schachmann zijn gele trui te verdedigen.

Op de vijfde dag passeerde het peloton de noordelijke uitlopers van het Centraal Massief. In de finale had vroege vluchter Jan Tratnik lang uitzicht op de winst. In het zicht van de haven werd de Sloveen echter voorbijgestreefd, waarna Niccolò Bonifazio naar de etappezege sprintte. Een dag later kregen de renners de heuvels van de Vaucluse voorgeschoteld. Bahrain McLaren was er niet meer bij; de ploeg besloot de ronde te verlaten nadat de coronamaatregelen waren aangescherpt. Ook werd de slotrit naar Nice geschrapt. Onder de moeilijke omstandigheden kwam Benoot solo als winnaar over de streep in Apt.

Quintana zegevierde in Valdeblore La Colmiane – foto: Cor Vos

Zodoende werd de zevende etappe door de bergen van de Alpes-Maritimes naar wintersportoord Valdeblore La Colmiane het sluitstuk van de ronde. Als gevolg van het coronavirus hadden ook de hele ploeg van Israel Start-Up Nation en wereldkampioen Mads Pedersen zich teruggetrokken en dus stonden nog slechts 92 renners aan het vertrek van de slotrit. Al vroeg reed een sterke groep weg met daarbij ook Julian Alaphilippe, die enige tijd virtueel in het geel reed. Op de slotklim werd de vlucht echter teniet gedaan. Nairo Quintana had wonderbenen en pakte het laatste dagsucces. Benoot deed nog een ultieme gooi naar de eindzege, maar Schachmann wist stand te houden.

Een dag later zou alleen uit Chili nog een UCI-uitslag binnendruppelen, maar in de maanden die volgden bleef het vervolgens ijzingwekkend stil in de wielerwereld. Pas in juli, vier maanden later, kwam de trein weer op stoom voor een spetterend tweede deel van het seizoen.

Eindklassement Parijs-Nice 2020
1. flag-de Maximilian Schachmann (BORA-hansgrohe) in 27u14m23s
2. flag-be Tiesj Benoot (Sunweb) op 18s
3. flag-co Sergio Higuita (EF Pro Cycling) op 59s
4. flag-it Vincenzo Nibali (Trek-Segafredo) op 1m16s
5. flag-fr Thibaut Pinot (Groupama-FDJ) op 1m24s

Het podium van 2020 – foto: Cor Vos


Parcours

In acht dagen gaat het parcours van Parijs-Nice van de omgeving van de Franse hoofdstad naar de toeristische Côte d’Azur in het zuidoosten. In de eerste dagen, als de ronde door het vlakke noorden trekt, is het oppassen voor de wind. Naarmate de ronde dichter bij het einde komt, wordt het almaar bergachtiger met als sluitstuk de beklimmingen in de Alpes-Maritimes. Tussen Saint-Cyr-l’École en Nice wordt in totaal 1235,5 kilometer afgelegd.

Onderweg zijn overigens bonificaties te verdienen. Aan de tussensprints liggen 3, 2 en 1 seconde klaar voor de eerste drie renners, aan de streep krijgt de top drie 10, 6 en 4 seconden uitgedeeld.


Zondag 7 maart, etappe 1: Saint-Cyr-l’École – Saint-Cyr-l’École (165,8 km)

Hoewel de naam van de wedstrijd anders doet vermoeden, begint Parijs-Nice al jaren niet meer in de Franse hoofdstad. De achtdaagse etappekoers gaat zo’n 25 kilometer westelijker van start, in Saint-Cyr-l’École. Rond die plaats is een omloop uitgetekend van tachtig kilometer, die twee keer moet worden afgelegd. Daarin wordt de renners de Côte de Senlisse en de Côte de Méridon voor de wielen geschoven. De finish loopt over 450 meter op aan 3 à 4 procent.

Start: 13.00 uur in Saint-Cyr-l’École
Finish: tussen 16.46 en 17.08 uur in Saint-Cyr-l’École


Maandag 8 maart, etappe 2: Oinville-sur-Montcient – Amilly (188 km)

De tweede dag begint zo’n vijftig kilometer ten noordwesten van Parijs, in het dorpje Oinville-sur-Montcient. Vandaar zakt de koers op de kaart een heel eind naar beneden, naar Amilly, waar na 188 kilometer de streep ligt. Nog voor halfkoers is de Côte de Granges-le-Roi de enige klim waar bergpunten zijn te verdienen. Dit is een van de etappes die de minste hoogtemeters tellen (1050). De laatste kilometers zijn verraderlijk met wegversmallingen, rotondes, vluchtheuvels en scherpe bochten, waarvan de laatste op 400 meter van de streep.

Amilly is al vaker aankomstplaats in Parijs-Nice geweest. In 2017 kwam de etappekoers hier voor het laatst aan. Na een zware rit met regen en zelfs natte sneeuw, en waar de wind voor meerdere waaiers zorgde, won Sonny Colbrelli de sprint van een uitgedund peloton. Voor Richie Porte werd het een desastreuze dag; de Australiër kwam met een achterstand van meer dan veertien minuten over de aankomst.

Start: 11.25 uur in Oinville-sur-Montcient
Finish: tussen 15.50 en 16.14 uur in Amilly


Dinsdag 9 maart, etappe 3: Gien – Gien (14,4 km, ITT)

Op de derde dag staat in het Loirestadje Gien, de vaste startplaats van de Franse eendagskoers Parijs-Bourges, de enige tijdrit van de ronde op het programma. De organisatie verwacht op het parcours van 14,4 kilometer snelheden boven de vijftig per uur. Na de eerste twee kilometer loopt het wegdek een eerste keer omhoog over 200 meter. Ten noordoosten van de start- en finishplaats gaat de route over golvende wegen, om dan in dalende lijn weer naar de oevers van de Loire af te dalen.

Het venijn zit hem misschien wel in de staart; de aankomst bij de kerk en het chateau van Gien ligt namelijk na een klimmetje van zo’n 300 meter aan 7%.

Start: 13.05 uur (eerste renner) in Gien
Finish: 16.02 uur (laatste renner) in Gien


Woensdag 10 maart, etappe 4: Chalon-sur-Saône – Chiroubles (187,5 km)

Na een verplaatsing van ruim 200 kilometer zuidoostwaarts gaat Parijs-Nice verder in Chalon-sur-Saône. Vandaar gaat de route, parallel aan de rivier de Saône, in zuidelijke richting en komen we langzaamaan in het Centraal Massief terecht. Onderweg moeten de renners de Col des Chèvres, de Col de la Pistole, de Côte de Croix de Montmain en de Côte de la roche de Solutré over, voor ze aankomen bij het finale circuit waar tweemaal de Mont Brouilly en de Col de Durbize moeten worden beklommen.

In de tweede beklimming van de Col de Durbize, met een stijging tot boven de 10%, buigen de renners van het circuit af voor de slotklim naar het uitkijkpunt La Terrasse.

Start: 11.10 uur in Chalon-sur-Saône
Finish: tussen 15.48 en 16.16 uur in Chiroubles


Donderdag 11 maart, etappe 5: Vienne – Bollène (200 km)

Op de vijfde dag gaat Parijs-Nice verder in Vienne, dertig kilometer ten zuiden van Lyon. Vandaar zakt de koers door het Rhônedal, de Ardèche en de Drôme – waar pas geleden David Gaudu en Andrea Bagioli de Ardèche Classic en de Drôme Classic achter hun naam zetten – naar Bollène, waar na 200 kilometer de streep ligt. Het is een van de vlakkere dagen in de achtdaagse ronde, met de Côte de Saint-Restitut als enige gecategoriseerde klim op de route.

Start: 11.00 uur in Vienne
Finish: tussen15.43 en 16.10 uur in Bollène


Vrijdag 12 maart, etappe 6: Brignoles – Biot (202,5 km)

Net als voor de vierde dag, wacht de renners voor de zesde opnieuw een lange verplaatsing. Van Bollène in de Vaucluse moet 170 kilometer worden overbrugd naar startplaats Brignoles in de Var, vorige maand nog het strijdtoneel van de Tour des Alpes Maritimes et du Var. En net als de vierde dag is ook de zesde een zware met veel hoogtemeters.

Op weg naar finishplaats Biot moeten achtereenvolgens de Côte des Tuillières, Côte de Mont Méaulx, Côte de Cabris, Col du Ferrier, die de renners naar 1041 meter hoogte brengt, en de Côte de Gourdon over. Vanaf de laatste klim is het nog bijna 50 kilometer naar de streep, maar vlak wordt het nooit.

Start: 10.55 uur in Brignoles
Finish: tussen 15.47 en 16.16 uur in Biot


Zaterdag 13 maart, etappe 7: Le Broc – Valdeblore La Colmiane (119,5 km)

Update – De zevende etappe is stevig ingekort van 166,5 naar 119,2 kilometer en begint niet langer in Nice, maar in het noordelijker gelegen Le Broc. Vandaar gaat het parcours over de Côte de Gilette (6,6 km aan 4,9%) naar de oorspronkelijke route, waar de renners na ruim 25 kilometer aankomen. In het vervolg worden de Col de la Sigale (6,6 km aan 5,5%) en de Côte de Saint-Antonin (6,2 km aan 6,7%) beklommen, waarna via de vallei van de rivier de Var richting skigebied Valdeblore La Colmiane wordt gekoerst. Daar ligt de streep na een lange slotklim (16,3 km aan 6,5%).

Start: 11.35 uur in Le Broc
Finish: tussen 14.53 en 15.15 uur in La Colmiane


Zondag 14 maart, etappe 8: Le Plan-du-Var – Levens (93 km)

Update – Voor zondag was de start, net als de finish, eigenlijk gepland op de Promenade des Anglais van Nice, maar nu beginnen de renners in Le Plan-du-Var. Vandaar rijden zij eerst de Côte de Duranus (3,9 km aan 3,7%) omhoog. Na 20,2 kilometer wordt voor de eerste keer de aankomststreep in Levens gepasseerd. Dan volgen nog twee plaatselijke ronden van elk 36,2 kilometer met steeds de beklimming van de Côte de Duranus, na 48,1 en 84,3 kilometer. Na de laatste passage is het nog 8,4 kilometer tot de finish, want de aangepaste slotrit telt slechts 93 kilometer.

Start: 14.25 uur in Le Plan-du-Var
Finish: tussen 16.45 en 17.00 uur in Levens


Favorieten

Parijs-Nice heeft 23 ploegen aan het vertrek. De negentien WorldTeams waren sowieso verzekerd van een startbewijs, net als Alpecin-Fenix dat als beste ProTeam van afgelopen jaar automatisch op een uitnodiging kon rekenen. De Franse ProTeams B&B Hotels, Arkéa-Samsic en Total Direct Energie ontvingen een wildcard van de organisatie.

Geoghegan Hart was al tiende in de Tour du Var – foto: Cor Vos

In bijna elke etappekoers waar INEOS Grenadiers van start ging, maakte de ploeg indruk met haar selectie. Dat is in Parijs-Nice niet anders. Het team stelt onder meer Giro-winnaar Tao Geoghegan Hart op, die vorige maand al tiende was in de Tour du Var. Net als toen heeft de Brit Rohan Dennis aan zijn zijde. Geoghegan Hart en Dennis bleken in de Giro, in de bergetappes over de Stelvio en naar Sestriere, een onhoudbare tandem. Daarnaast begint Richie Porte in Parijs-Nice aan zijn jaar. Het wordt voor de 36-jarige Australiër zijn eerste optreden voor INEOS Grenadiers na zijn transfer van Trek-Segafredo. Porte wist de Franse ronde in 2013 en 2015 al eens te winnen.

In het spierballenvertoon scoort ook Jumbo-Visma hoog. De ploeg brengt voor het eerst sinds zijn eindoverwinning in de Vuelta a España Primož Roglič aan het vertrek. De Sloveen ging nog niet eerder in Parijs-Nice van start, maar gezien zijn kwaliteiten moet hij hier meteen mee om de winst kunnen strijden. Naast Roglič komen ook Steven Kruijswijk en Sam Oomen voor het eerst dit jaar in actie. Voor Kruijswijk wordt het zijn eerste koers sinds de Giro d’Italia, die hij na een positieve coronatest vroegtijdig moest verlaten. George Bennett kroonde zich dit jaar al tot Nieuw-Zeelands kampioen; benieuwd hoe zijn kampioenstrui eruitziet!

Astana heeft met Luis León Sánchez een oud-winnaar aan de start. Zijn eindzege dateert echter al van 2009 en ook zijn twee andere podiumplaatsen, tweede in 2010 en derde in 2007, liggen meer dan tien jaar achter ons. Met Aleksandr Vlasov heeft de ploeg toch een kandidaat-winnaar in huis. De Russische klimmer begon zijn seizoen met een tiende plaats in de Tour de La Provence en was vervolgens zesde in de Franse heuvelkoers Faun-Ardèche Classic. In het bergachtige binnenland van de Alpes-Maritimes mogen we hem zeker van voren verwachten. Let ook op Ion Izagirre, die al vierde (2018), vijfde (2016) en zevende (2017) was in Parijs-Nice.

Roglič trapt zijn seizoen af – foto: Cor Vos

Voor twee kopmannen van Groupama-FDJ is Parijs-Nice het eerste grote doel van het seizoen. In Arnaud Démare heeft de ploeg een belangrijke troef voor de sprintetappes, terwijl David Gaudu in de strijd om het klassement een kanshebber is. Gaudu heeft zijn seizoensstart niet gemist. In de Tour du Var eindigde hij zesde in het klassement en was hij de beste jongere, een week later zette hij de Ardèche Classic achter zijn naam. De 24-jarige renner kan zich in de verraderlijke beginfase vastklampen aan de sterke sprinttrein van Démare om daarna in de lastige etappes, met Bruno Armirail aan zijn zijde, te proberen het verschil te maken.

Bij Cofidis is het uitkijken naar Guillaume Martin. De Fransman moest zijn seizoensstart uitstellen na een val tijdens een ploegstage. Ook kampte hij in december met aanhoudende knieproblemen. Met de Ardèche Classic (zestiende) en de Drôme Classic (achttiende) heeft hij zijn eerste koersen inmiddels in de benen. Afhankelijk van zijn vorm kijkt Martin, die afgelopen seizoen in de Vuelta a España de bergtrui won, samen met zijn ploeg of hij voor een klassement of voor een etappezege gaat. Met Simon Geschke heeft de ploeg nog extra kracht voor de bergritten. De Duitser heeft de Tour du Var al in de benen en was vervolgens al veertiende in de Drôme Classic.

Update – In eerste instantie werd de deelname van Wout Poels aan Parijs-Nice gemeld, maar de Nederlander gaat toch niet van start in de Koers naar de zon. Pello Bilbao staat dan weer in Strade Bianche aan het vertrek. Bahrain Victorious kan echter ook met Dylan Teuns en Jack Haig hoge ogen gooien. De Belg was drie jaar geleden al eens zesde in Parijs-Nice en de Australiër twee jaar terug zelfs vierde. Beide renners begonnen hun seizoen met de Tour de La Provence, waarin ze naar de top tien reden. Teuns reed dan het openingsweekend in Vlaanderen, terwijl Haig de UAE Tour betwistte.

Gaudu won al de Ardèche Classic – foto: Cor Vos

Na de tweede plaats van Tiesj Benoot in de vorige editie, mikt Team DSM dit seizoen opnieuw op het podium. Daarvoor schuift de ploeg wederom de Belg naar voren. Hij hoopt dit jaar de eerste stappen te zetten in zijn ontwikkeling tot klassementsrenner in een grote ronde en Parijs-Nice is daarin meteen een mooie test. Maar de Duitse ploeg heeft meer pionnen op het spelbord. Søren Kragh Andersen won vorig jaar in de Franse ronde de tijdrit en eindigde vervolgens tiende in het klassement. Later in het jaar zette hij ook twee Touretappes achter zijn naam. Dan is er ook nog Jai Hindley, die voor het eerst sinds zijn tweede plek in de Giro in actie komt.

Terwijl de regerende winnaars van de Giro en Vuelta wèl aan het vertrek staan in Parijs-Nice, gaat Tourwinnaar Tadej Pogačar een dag eerder van start in Strade Bianche. Daarom rekent zijn ploeg UAE Emirates in de Franse etappekoers op David De la Cruz en de beloftevolle Brandon McNulty. De la Cruz was drie jaar geleden als eens negende en won bovendien al twee ritten in de Koers naar de zon. McNulty debuteert in de ronde en komt voor het eerst sinds de Giro d’Italia weer in actie. Zijn eerste grote ronde voltooide hij op een knappe vijftiende plaats. Daarnaast maakt ook Rui Costa deel uit van de ploeg; de Portugees reed hier al driemaal naar de top tien.

Maximilian Schachmann keert terug naar Parijs-Nice om te proberen zijn titel te verdedigen. In de Koers naar de zon maakt de Duitse heuvelspecialist zijn seizoensdebuut. Een jaar geleden legde hij de basis voor zijn eindzege eigenlijk in de eerste etappes, toen de weersomstandigheden een belangrijke rol speelden. Ook nu kan dat wel eens het geval zijn in de ritten in de buurt van Parijs. Naast Schachmann kan BORA-hansgrohe ook Felix Großschartner uitspelen in het klassement. De Oostenrijker, vorig jaar negende in Parijs-Nice, begon het seizoen met een val in de Ster van Bessèges, maar was vervolgens wel alweer vijftiende in de tijdrit.

Rijdt Benoot net als vorig jaar naar het podium? – foto: Cor Vos

Bij AG2R Citroën treffen we met Bob Jungels de nummer acht van 2019 aan. De Luxemburger, die deze winter na vijf jaar Deceuninck-Quick-Step verliet, zou eigenlijk in de Ruta del Sol zijn seizoen beginnen. Die koers werd echter afgelast, dus ging hij drie weken in de Sierra Nevada trainen. In Parijs-Nice wil Jungels zo hoog mogelijk eindigen in aanloop naar zijn volgende doelen, de Ronde van Catalonië en de heuvelklassiekers. Met onder anderen Aurélien Paret-Peintre, die in januari al zegevierde in de GP La Marseillaise, en Ben O’Connor (vijfde in de Tour des Alpes Maritimes et du Var) heeft hij een sterke ploeg om zich heen.

Bij Deceuninck-Quick-Step staat veel in het teken van de terugkeer van Sam Bennett, afgelopen zomer winnaar van het groen in de Tour, naar Frankrijk, terwijl Rémi Cavagna en Yves Lampaert voor hun kansen mogen gaan in de individuele tijdrit. Voor het klassement kijkt de ploeg echter naar Mattia Cattaneo. De Italiaan heeft namelijk een goede UAE Tour achter de rug. In de eerste etappe zat hij aan de goede kant van de schifting toen het op de kant werd getrokken. Met een degelijke tijdrit en in de bergritten naar Jebel Hafeet en Jebel Jais wist hij vervolgens zijn plaats in de top tien te handhaven. Het leverde hem een achtste plek in het eindklassement op.

Neilson Powless is bij EF Education-Nippo de man voor het klassement. De Amerikaan, nog altijd pas 24 jaar, is het seizoen sterk begonnen in de UAE Tour. In de openingsetappe die uitmondde in een waaierspektakel, zat hij goed mee van voren en na twee goede resultaten op de Jabel Hafeet en de Jebel Jais eindigde hij als vijfde in de eindstand. Daarnaast is het uitkijken naar het debuut van Daniel Arroyave. De pas 20-jarige Colombiaan tekende deze winter zijn eerste profcontract bij de Amerikaanse formatie van Jonathan Vaughters. Afgelopen jaar won hij de nationale wegtitel bij de beloften.

McNulty is een van de troeven van UAE Emirates – foto: Cor Vos

Bij Intermarché-Wanty-Gobert wordt in de bergritten op Louis Meintjes gerekend. Bij zijn nieuwe ploeg wil de klimmer zijn oude niveau terugvinden. In de UAE Tour begon hij met een achttiende plaats al veelbelovend. Bij Movistar zijn we nieuwsgierig naar Matteo Jorgenson na zijn sterke Tour de La Provence. Bij BikeExchange mag Lucas Hamilton voor een klassement gaan. Qhubeka ASSOS schuift Sergio Henao, in 2017 de winnaar van Parijs-Nice, en Fabio Aru naar voren. Bij de ProTeams zijn Warren Barguil (dertiende in de Tour de La Provence) en Pierre Latour namen om op te letten – al kwam Latour in de Tour du Var nog hard ten val.


Sprinters

Op papier telt Parijs-Nice drie kansen voor sprinters, dus ook de snelste mannen van het peloton willen we onder het voetlicht brengen. Dan komen we al vrij snel bij Sam Bennett terecht, die in de UAE Tour twee etappes wist te winnen. De Ier krijgt zijn vaste lead-out Michael Mørkøv en Florian Sénéchal mee aan zijn zijde. Arnaud Démare kan over zijn sterke treintje beschikken met Jacopo Guarnieri, Ignatas Konovalovas, Miles Scotson en Ramon Sinkeldam. De Franse spurtbom komt op de snelle aankomsten zonder twijfel ook Pascal Ackermann tegen. In de Ster van Bessèges en de UAE Tour was de Duitser al een paar keer dicht bij dagsucces.

Maakt Bennett ook in Parijs-Nice het zegegebaar? – foto: Cor Vos

Alpecin-Fenix rekent in de sprints op Jasper Philipsen, die vorig seizoen een etappe in de Vuelta won. Bij Qhubeka ASSOS is Europees kampioen Giacomo Nizzolo de snelle man. De Italiaan was dit jaar al succesvol in de Clasica de Almeria. Bij Arkéa-Samsic moet Nacer Bouhanni voor het mooie weer zorgen in de vlakke etappes. In de Ster van Bessèges en de Tour de La Provence flirtte hij al een paar keer met de zege. Trek-Segafredo kan in de sprints een trits renners uitspelen met Edward Theuns, Jasper Stuyven en Mads Pedersen. Pedersen schreef zondag nog Kuurne-Brussel-Kuurne op zijn naam.

Bij Team DSM krijgt Cees Bol opnieuw het vertrouwen. In de UAE Tour stoeide de Nederlander nog met zijn sprint en was een vijfde plaats in de slotetappe zijn beste resultaat. In Parijs-Nice krijgt hij de steun van een eigen lead-out die hem aan succes moeten helpen. Bij UAE Emirates komen Alexander Kristoff en Matteo Trentin ongetwijfeld bovendrijven na een zware koers. Ten slotte mogen we ook mannen als Christophe Laporte, Hugo Hofstetter, John Degenkolb, Michael Matthews, Bryan Coquard en Edvald Boasson Hagen een of meerdere keren bij de beste tien verwachten.

Nizzolo was al de snelste in de Clasica de Almeria – foto: Cor Vos


Favorieten volgens WielerFlits
**** Primož Roglič
*** Tao Geoghegan Hart, Aleksandr Vlasov
** David Gaudu, Wout Poels, Maximilian Schachmann
* Tiesj Benoot, Guillaume Martin, Brandon McNulty, Richie Porte

Website organisatie
Deelnemerslijst


Weer en TV

De eerste dagen van de wedstrijd beloven zonnig te worden aan een temperatuur tussen de 7 en 9 ℃. Wel is het in het noorden van Frankrijk altijd opletten met de wind. Vanaf woensdag neemt de kans op neerslag toe. Naar het eind toe lijkt de achtdaagse haar naam ‘de Koers naar de zon’ eer aan te doen, want aan de Côte d’Azur wordt zonnig weer verwacht aan temperaturen tussen de 14 en 16 ℃.

Parijs-Nice is dagelijks rechtstreeks te zien op Eurosport, Sporza en GCN+. Ook zijn alle etappes live te volgen via een livestream op NOS.nl en de NOS-app. De twee ritten in het slotweekend zijn live op NPO1.


Dit artikel delen:

37 Reacties

Koers 5 maart 2021 om 07:32

Lekker man, weer een koersje!

Marik 5 maart 2021 om 08:01

Dat Tony Martin deze koers ook ooit gewonnen heeft, dat kun je je toch bijna niet meer voorstellen.

Panache 5 maart 2021 om 10:19

Dat jaar 1e in Algarve, 1e in Parijs Nice, 2e in Romandië.
Jaartje eerder 1e in Eneco, 6e in Zwitserland.
Het was inderdaad een beest (nu nog steeds een beetje).

Romāns Vainšteins 5 maart 2021 om 08:04

Dit jaar wat minder accent op het Noorden wat ik jammer vind eigenlijk. Voor mij is Nice rillen en beenstukken om deze plots, het liefst halverwege de middelste etappe in de koers, plots uit moeten trekken omdat je kop rood aan begint te lopen.

Mirra 5 maart 2021 om 08:55

Enkele weken geleden gelezen dat Paret-Peintre zijn eigen kans mag gaan hier.
Benieuwd wat het plan is bij AG2R Citroën.

Lalsacien 7 maart 2021 om 09:28

Jungels is kopman, Paret Peintre en O'Connor schaduwkopmannen.
https://www.cyclismactu.net/news-paris-nice-bob-jungels-l-ambition-est-d-etre-sur-podium-99290.html

Westland95 5 maart 2021 om 09:05

Deze gaat gewoon voor Roglic zijn. Schier onklopbaar in koersen van een week.

Kannibaal van Schepdaal 5 maart 2021 om 10:44

Roglic lijkt inderdaad al even quasi onklopbaar in rondjes van een week, wellicht door een combinatie van klimvermogen, tijdritkwaliteiten en explosiviteit en het feit dat hij een hoog basisniveau heeft en altijd wil winnen.

Het laatste jaar lijkt Pogacar echter ook die kwaliteiten te hebben (gekregen), dus ik ben benieuwd wie tegenwoordig het rondje zou winnen waar zowel Roglic als Pogacar aan de start zouden staan.

Eerstvolgende Ronde van Baskenland, als we PCS mogen geloven. Ik kijk ernaar uit.

bartp25 5 maart 2021 om 09:35

Qua klassementsmannen toch geen al te sterk veld, Ineos en TJV stellen wel een goede formatie op. TJV moet hier toch met 3 man in de top 15 eindigen en misschien zelf 3 man in de top 10.
Roglic favoriet bij uitstek, als de ploeg hem in de, eventuele, goede waaiers weet te houden staat er denk ik geen maat op hem ook al is het zijn eerste koers.

KimJungPoels 5 maart 2021 om 09:51

Deelnemersveld is niet top, maar toch ook zeker niet slecht. Schachmann zit dicht tegen de wereldtop aan voor dit soort koersen. Tao heeft toch ook een grote ronde gewonnen, en met Hindley staat ook de nummer twee van een grote ronde aan de start.

Gaudu, Vlasov zijn twee renners die toch behoorlijk bezig zijn het laatste jaar en zeker Gaudu lijkt al in echt goede vorm. Het is al met al wel een leuke mix van een aantal meer dan behoorlijke subtoppers. Zeker een beter veld van vorig jaar.

Roglic uiteraard dik topfavoriet, die gaat dit altijd winnen als hij niks tegenkomt. Verder ben ik het over Jumbo niet met je eens. Bennett zou top-10 moeten kunnen, maar is meestal niet echt top in koersen over een week. Kruijswijk is meestal niet zo goed in dit soort koersen, en ik verwacht hem eigenlijk gewoon full-time in een knechtenrol hier.

FDJ 5 maart 2021 om 09:54

Bij Hindley en ook Hart wil ik toch eerst wel bevestiging zien. Vorig jaar op een uitstekend moment geprofiteerd van een heel zwak bezette Giro. Ben benieuwd ze mogen mij verrassen.

Hart vond ik in de Haut Var nog niet indrukwekkend. In zo’n groepje waarin hij mee zat mag je meer verwachten.

KimJungPoels 5 maart 2021 om 10:00

Hart was wel gevallen in die ronde en gaf ook aan niet bepaald in vorm te verschijnen. Als je eenmaal een GT hebt gewonnen dan is een ronde als de Haut Var niet meer echt belangrijk.

De waardes die Tao en Hindley reden waren gewoon heel erg goed in de Giro. Er zijn er natuurlijk nog wel 10 of meer die dat kunnen in het peloton, maar het was gewoon een hele goede prestatie van die jonge mannen. Het zijn inmiddels gewoon mannen die podium hebben gereden in een GT, en zodoende ook gewoon mannen die het deelnemersveld van een koers opwaarderen.

bartp25 5 maart 2021 om 10:04

Hart en Hindley moeten inderdaad nog bevestigen, Gaudu zeker goed begonnen aan het seizoen maar een gigantische pechvogel en zeer onregelmatig. ik mag Kruijswijk toch echt hoger inschatten.
Bennett is een lichtgewicht en in de tijdrit moet Kruijswijk beter zijn.
Poels is de ene keer super en de andere keer helemaal niks.
Daarnaast zeg ik ook niet dat Kruijswijk en/of Bennett gaan winnen, maar een top 15 in dit deelnemersveld moet toch zeker haalbaar zijn, eerlijk gezegd als ze dat niet halen (zonder dingen tegen te komen natuurlijk) mogen ze zich achter hun oren krabben.

KimJungPoels 5 maart 2021 om 10:10

@Bartp25

Ze hebben een kopman bij zich die topfavoriet is. Er zijn dus wel redenen te verzinnen waarom bijvoorbeeld een Kruijswijk zich niet in een rol bevind om top-10/15 te kunnen rijden. Het zal dus zeker aan het koersverloop liggen of Bennett en Kruijswijk in aanmerking komen voor een topnotering.

Gaudu als pechvogel valt best mee. Hij is vooral de eerste jaren van zijn carriere de adjudant van Pinot geweest en deed dat zeer naar behoren. Pas sinds vorig jaar Vuelta (waar hij niet fit aan begon) zit hij steeds vaker in de rol van kopman, en daarin presteert hij volgens mij zeer naar behoren.

bartp25 5 maart 2021 om 10:29

Laten we het eens zijn dat we het oneens zijn, dat is het mooie van wielerflits. Jij denkt dat er genoeg redenen zijn waarom ze geen top 15 moeten rijden, ik zie redenen dat ze dat juist wel moeten kunnen. Nogmaals ik zeg echt niet dat Kruijswijk of Bennett hier top 5 moet rijden, maar met hun capaciteiten en dit deelnemersveld moet een plek bij de top 15 toch echt een haalbare kaart zijn. Ook al moeten ze eventueel knechten voor Roglic.

KimJungPoels 5 maart 2021 om 10:30

Ik ben het ook niet met je oneens dat top-15 moet kunnen. Maar ik ben het er mee oneens dat ze zich per definitie achter de oren moeten krabben als het niet lukt.

Als Kruijswijk of Bennett in een rol terecht komen waarbij ze zich moeten opofferen voor de topfavoriet, en dat goed invullen, maar daarmee ook hun eigen klassement weggooien dan hoeven ze zich wat mij betreft niet achter hun oren te krabben. ;)

bartp25 5 maart 2021 om 10:42

Nee oke, maar dat valt mijn inziens onder iets tegenkomen. Als Roglic teruggebracht moet worden voor welke reden dan ook en ze moeten zich daarvoor opofferen uiteraard. Maar onder normale omstandigheden waarbij er geen problemen ontstaan bij waaiers en onderweg naar de laatste beklimming moeten ze gewoonweg top 15 kunnen rijden ook al moeten ze op kop rijden voor Roglic.

Ribbedebie 5 maart 2021 om 11:33

Edit redactie: Bedankt, is aangepast

Jean Dumas 5 maart 2021 om 11:35

Schachmann mag toch wel een trapje hoger dan Hart en Vlasov.

Wim Kruithof 5 maart 2021 om 21:05

Dat waag ik zeer te betwijfelen, ben zelf vooral benieuwd naar Hart.

Tim, mooie en uitgebreide voorbeschouwing. Heb het met veel plezier gelezen.

Barry Batsbak 5 maart 2021 om 12:00

Wat is dat toch met die k*t-tijdritjes van niks? We willen wel een tijdrit in een etappekoers maar het mag niet teveel effect op het klassement hebben ofzo?

Jean Dumas 5 maart 2021 om 12:07

Dat is het.

Wheely 5 maart 2021 om 21:39

Precies, een poging het spannend te houden wat vaak het omgekeerde effect heeft.

LyndaLid 5 maart 2021 om 14:23

Een nog niet genoemde naam, die ik na de UAE Tour toch maar op zou schrijven:

Lutsenko.

Maar verder wint Roglic natuurlijk gewoon.

Shinzawai 5 maart 2021 om 14:54

Ik zou de favorieten toch wat anders invullen, op basis van de laatste jaren P-N en de tijdrit:

**** Primož Roglič
*** Maximilian Schachmann, Richie Porte
** Ion Izagirre, Dylan Teuns, Tiesj Benoot
* Alexander Vlasov, Bob Jungels, David Gaudu, Tao Geoghegan Hart

lampje 5 maart 2021 om 17:20

Porte is waterdrager

Jaepa 5 maart 2021 om 15:14

Waarom spreekt iedereen Geoghegan eigenlijk uit als ‘Ghegan’? Een silent H ben ik bekend mee, maar een silent Geo?

Murcia 5 maart 2021 om 15:38

Is de standaard Ierse uitspraak van zijn naam. Hoewel hij zelf is geboren en opgegroeid in Schotland is zijn familie van Ierse afkomst. Tao en Geoghegan zijn Ierse namen. Tao is Gaelic voor Tom. Geoghegan is dan weer een verengelste versie van het gaelic origineel (Eochagáin).

Romāns Vainšteins 5 maart 2021 om 16:17

Ingewikkelde kwestie die je het beste oplost met een vlotte bijnaam.

Maar G hebben ze al en Geh klinkt een beetje als gay, hoewel Hart daar geen probleem mee zou moeten als open mindend persoon zijnde. Hmmmmm.

Wheely 5 maart 2021 om 21:39

Noem hem gewoon Tao.

Veloburto 6 maart 2021 om 22:55

Hij is geboren en opgegroeid in Londen

Sjoerd102 5 maart 2021 om 18:21

Gelukkig weer finish op de boulevard des anglais

Lalsacien 7 maart 2021 om 09:31

Promenade ?

L. Valentijn 5 maart 2021 om 22:23

Wil Rohan Dennis nog groeien als klassementsman?
Mooie ronde om het in uit te proberen.

Crown_Collective 6 maart 2021 om 17:34

Teuns top 5?

Veloburto 7 maart 2021 om 08:38

Er staat een Brits vlaggetje voor Betancur met zijn hamburgerbuikje

Headlines

Materiaalzone

Populair