Komende zaterdag gaat met de Giro d’Italia de eerste grote ronde van het wielerseizoen 2010 van start. Voor Nederland is de 93ste editie van de Italiaanse ronde extra speciaal, aangezien er dit jaar gestart wordt in Amsterdam, en de karavaan ook de twee daaropvolgende dagen door ons land trekt. Vervolgens gaat de koers verder door het Italiaanse landschap, met een sfeer eromheen die je alleen in Italië vindt. WielerFlits blikt uitgebreid vooruit op het Italiaanse wielerevenement, dat de harten van de wielervolgers sneller doet kloppen. Vandaag deel II van de voorbeschouwing: het parcours.

Route
Het parcours van de 93ste editie van de Giro d’Italia telt zoals gewoonlijk 21 etappes. Bijzonder is dat er dit jaar niet zal worden gestart in Italië, maar net als 2002 in Nederland. Destijds werd de ronde op gang geschoten in Groningen, ditmaal is het de beurt aan de hoofdstad Amsterdam. Zaterdag wordt er in het centrum van die stad een 8,4 kilometer lange tijdrit op het programma. Na nog twee ritten door het Nederlandse land gekoerst te hebben, gaat de Giro verder met een ploegentijdrit in het noordwesten van Italië. Vervolgens zakt het peloton langs de westkust af naar het zuidoosten van ‘de laars’, om vervolgens via de Adriatische kust koers te zetten naar Noord-West Italië, waar enkele loodzware bergritten op het programma staan. Ook moet daar op de Kronplatz tegen de klok gereden worden. Tegen de klok rijden gebeurt ook in de afsluitende etappe, die verreden wordt in Verona. Voor elke etappe apart zal de dag voordien een uitgebreide voorbeschouwing te vinden zijn op WielerFlits.

Etappes
Etappe 1, zaterdag 8 mei: Amsterdam-Amsterdam I.T.T. (8,4 km)
Etappe 2, zondag 9 mei: Amsterdam-Utrecht (209 km)
Etappe 3, maandag 10 mei: Amsterdam-Middelburg (209 km)
Rustdag, dinsdag 11 mei
Etappe 4, woensdag 12 mei: Savigliano-Cuneo T.T.T. (32,5 km)
Etappe 5, donderdag 13 mei: Novara-Novi Ligure (168 km)
Etappe 6, vrijdag 14 mei: Fidenza-Carrara (166 km)
Etappe 7, zaterdag 15 mei: Carrara-Montalcino (215 km)
Etappe 8, zondag 16 mei: Chanciano Terme-Terminilo (189 km)
Etappe 9, maandag 17 mei: Frosinone-Cava de Tirreni (188 km)
Etappe 10, dinsdag 18 mei: Avellino-Bitonto (220 km)
Etappe 11, woensdag 19 mei: Lucere-l’Aquila (256 km)
Etappe 12, donderdag 20 mei: Cità Sant’Angelo-Porto Recanati (191 km)
Etappe 13, vrijdag 21 mei: Porto Recanati-Cesenatico (222 km)
Etappe 14, zaterdag 22 mei: Ferrara-Asolo (201 km)
Etappe 15, zondag 23 mei: Mestre-Monte Zoncolan
Rustdag, maandag 24 mei
Etappe 16, dinsdag 25 mei: S.Viglio di Marebbe-Plan de Corones I.T.T. (12,9 km)
Etappe 17, woensdag 26 mei: Brunico-Peio Termo (173 km)
Etappe 18, donderdag 27 mei: Levico Terme-Brescia (151 km)
Etappe 19, vrijdag 28 mei: Brescia-Aprica (195 km)
Etappe 20, zaterdag 29 mei: Bormio-Ponte di Legno Tonale (178 km)
Etappe 21, zondag 30 mei: Verona-Verona I.T.T. (15,3 km)

Kaart (PDF)

Bron: Gazzetta dello Sport

Tijdritten
Zoals hierboven vermeld staat, moet er in de 93ste editie van de Giro d’Italia vier maal tegen de klok gereden worden. De eerste keer is over een bochtig parcours in de binnenstad van Amsterdam. In deze 8,4 kilometer lange rit zullen geen enorme verschillen optreden, maar dat neemt niet weg dat elke seconde mooi van belang kan zijn voor de klassementsrenners. In tijdrit nummer twee zullen al een stuk grotere verschillen aan het licht komen, aangezien dit een ploegentijdrit over 32,5 kilometer betreft. Voor de renners die de eindzege nastreven is het dus van groot belang dat ze een ploeg op de been brengen die capabel is om hier hoge ogen te gooien, willen ze niet tegen een grote achterstand aankijken voordat er ook maar één col overwonnen is. De derde rit tegen de klok is echter de belangrijkste van allemaal. Die betreft namelijk een klimtijdrit op de loodzware Plan de Corones, ook wel bekend als de Kronplatz. Het laatste deel van de klim is niet geasfalteerd, en helemaal op het eind lopen de stijgingspercentages op tot maar liefst 24%! Die dag is voor zowel de klassementsrenners als degenen die de ronde uit willen rijden van levensbelang, want verstopertje spelen kan niet langer. Tot slot staat er op de laatste dag van de Giro, net zoals de afgelopen twee jaar het geval was, een redelijk vlakke tijdrit op het programma. Voor de klassementsrenners die een goede tijdrit in de benen hebben dé kans om een eventuele achterstand nog goed te maken.

Bergetappes
Zoals elk jaar kunnen de klimmer hun hart weer ophalen in de Giro d’Italia. Ze moeten echter wel wachten tot de achtste etappe om hun klimmersbenen te tonen. Die dag wordt namelijk gefinisht bovenop de Monte Terminillo, een klim van ruim 16 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3 %. Nadat de benen in de veertiende rit alvast opgewarmd zijn met de beklimming van de Monte Grappa (de top van die steile reus ligt echter op zo’n 40 km van de meet) gaat het in etappe nummer 15 écht beginnen, wanneer de aankomstlijn op de allom gevreesde Monte Zonoclan getrokken is, één van de zwaarste beklimmingen die in Europa te vinden zijn. Dit jaar wordt de col ook nog eens van de zwaarste kant beklommen: 10 kilometer aan gemiddeld 11,9 %, met een maximale stijging van 22%! Ter vergelijking: de welbekende Alpe d’Huez is ‘slechts’ 8% gemiddeld. Na de zware beproeving op de Zonoclan mogen de renners genieten van een welverdiende rustdag, waarna de dag daarop de klimtijdrit op de Kronplatz op het programma staat. De dag nadien wordt er gefinisht op de Peio Terme, die met zijn 9,5 kilometer aan gemiddeld 4,6% ‘wel te doen’ is. Dat laatste geldt niet voor de 19de en 20ste etappe, want hier moeten de renners nog éénmaal flink aan de bak. De finish van die eerstgenoemde rit ligt bovenop de Aprica, waar Ivan Basso in 2006 zijn eindzege veilig stelde, en vlak daarvoor moet de Passo del Mortirolo overwonnen worden. Oftwel: spektakel verzekerd! Dat geldt al helemaal voor de 20ste etappe, waar geen meter vlak is. De op één na laatste col van die dag is de 25 kilometer lange Passo di Gavia, die in 1988 heroïsche beelden opleverde vanwege hevige sneeuwval. Gefinisht wordt er vervolgens op de Passo del Tonale: geen superlastige klim, maar er kan zeker nog verschil gemaakt worden.

De belangrijkste beklimmingen:

F = de finish is bovenop deze beklimming
Bron: wvcycling

De drie belangrijkste bergritten:



Bron: Gazzetta dello Sport

Sprintetappes
De eerste twee ritten in lijn door het voor Italiaanse begrippen biljartvlakke Nederland zijn al meteen spek voor de bekken van de sprinters, en ook in rit nummer vijf kunnen ze hun hart ophalen. Vervolgens wordt het echter aanpoten voor de rappe mannen. Zowel de zesde als de zevende etappe (waar bovendien onverharde Toscaanse wegen overwonnen moeten worden) kennen lastige aankomsten, en in de achtste rit maken ze al totaal geen kans met de finish bovenop de Monte Terminillo. In de etappes negen en tien moeten ze dan ook hun kansen grijpen, al kennen beide ritten een licht stijgende aankomststrook. Ook in de twaalfde en dertiende rit is er kans op een massasprint, maar dan zullen de sprintersploegen wel moeten zorgen dat de vluchters tijdig ingerekend worden. Na die dertiende etappe is het over voor de snelle mannen, met uizonderding van de vlakke rit achttien tussen Levico Terme en Brescia. De vraag is dan echter of zowel de sprinters zelf als hun knechten nog genoeg krachten over hebben om het daadwerkelijk tot een spurtersbal te laten komen.

Profiel van de 93ste Giro d’Italia (PDF)

Bron: Gazzetta dello Sport

Klik hier voor de profielen van alle etappes

Zie ook:
Voorbeschouwing Giro d’Italia 2010: de historie
Voorbeschouwing Giro d’Italia 2010: de favorieten (binnenkort beschikbaar)