Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Visma-renner Axel Zingle beëindigt nu al zijn seizoen
Axel Zingle werd vandaag derde in de openingsrit van de Route d’Occitanie. Een opsteker met het oog op de rest van het seizoen, zou je denken. Maar de Fransman van Visma | Lease a Bike is bezig met zijn laatste wedstrijd van 2026, vertelde hij na afloop van de etappe aan DirectVélo. Hij wordt binnenkort namelijk geopereerd aan een liesslagaderblessure.
“Dit is mijn laatste koers, ik ga geopereerd worden”, zei Zingle na de eerste van drie ritten in de Route d’Occitanie. “Ik zal niet deelnemen aan het Frans kampioenschap, mijn conditie is sowieso niet geweldig… Dus ik laat het maar. Ik moet dit ondergaan, ik heb geen keuze. Ik kom dit seizoen niet meer terug. Het heeft geen zin om dingen te forceren. Het is toch een zware operatie.”
Ondanks zijn blessure, sprintte Zingle in de openingsrit nog wel naar een derde plaats. “Ik probeer er ondanks alles van te genieten. Daarom had ik deze overwinning graag willen pakken. Dat had me kunnen helpen om de komende maanden, die waarschijnlijk lang zullen worden, mentaal sterk te blijven.”
Zingle hoopt een van de komende dagen alsnog toe te slaan, daarna zit zijn seizoen erop. “Ik heb volgend jaar nog een contract, maar het is duidelijk dat ik beter wil doen. De ploeg verwacht ook meer van mij, natuurlijk. Sinds ik bij de selectie zit, heb ik het wat moeilijk. Ik moet mijn tanden op elkaar zetten en hopen dat het volgend jaar beter gaat.”
Je verdient een schop onder je kont!
Zijn die woorden nou helpend gozer? maakt dat me nu gezond? Dus kus ik m'n binnenste maar van buiten. Gooi m'n eigen ruiten niet meer in. Spin als een kat z'n garen. Wil niet meer zitten op m'n eigen blaren. Wel m'n eigen gedrag verklaren, met bemoedigende woorden. Niet meer vloeken, leg nu de juiste accoorden. Probeer het beter te verwoorden. Met wat meer lol, geef mezelf een aai over de bol. Een schouderklop voelt ook gewoon top. Vergelijk mezelf niet met een ander, pak me niet meer bij de kraag of lurven. Hoe durf je. Uiteindelijk bezorgt me dat alleen maar een knoop in de maag. Dat is geen vraag maar een weet. Vandaag wil ik het beter doen dan gisteren, dat wordt m'n hartekreet. Dat is de crux. Lief zijn voor mezelf, de rest helpt me helemaal niks.
Rijden voor winst vereist met een andere aanpak in de laatste twee km.
Maar met betere benen is dat natuurlijk wel makkelijker.