Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tour Femmes 2026: Lotte Kopecky kan Noorse vluchtster Haugset niet terughalen na solo van 88 kilometer
In de Tour de France Femmes heeft Sigrid Haugset uitgepakt met een indrukwekkende solotocht. Na ruim 86 kilometer alleen rijden, wist ze een opkomende Lotte Kopecky af te houden. De topfavorieten voor de eindzege kwamen pas een drietal minuten later over de aankomst.
Op dag drie van de Tour de France Femmes reden de rensters eindelijk Frankrijk binnen. De dag begon pittig met de beklimming van de Col de la Faucille (11,4 km aan 6,3%). De top op 1.323 meter was meteen een van de hoogste toppen van deze hele Tour. Nadien lagen nog de minder lastige Côte de la Lajoux (3,6 km aan 5,6%), Col de la Savine (5,6 km aan 5,1%) en Côte de Chaux-Champagny (1,8 km aan 6,4%) te wachten.
Voor de start zag je veel rensters opwarmen, en terecht. Op de col losten meteen heel wat rensters. In aanloop naar de klim gingen Demi Vollering (FDJ United-SUEZ) en Puck Pieterse (Fenix-Premier Tech) zonder erg tegen de vlakte, maar al bij al kwamen ze gemakkelijk terug. Pieterse koerste zo sterk dat ze op de klim zelfs de bergpunten kon mee pikken.
Veel van de sprintsters, waaronder gele trui Lorena Wiebes, volgden toen al op meer dan vijf minuten en mochten toen eigenlijk al een kruis over een mogelijke etappezege maken.
Kopecky zette wel sterk druk – foto: Fotopersburo Cor Vos
Voorin barstte intussen een strijd om de kopgroep van de dag los. Even leek een groep van elf rensters met Femke de Vries (Visma | Lease a Bike), Nienke Vinke (SD Worx-Protime), Yara Kastelijn (Fenix-Premier Tech), Lucinda Brand (Lidl-Trek), Justine Ghekiere (AG Insurance Soudal), Célia Gery (FDJ United-SUEZ), Liane Lippert (Movistar) en zelfs Lotte Kopecky (SD Worx-Protime) ruimte te krijgen.
Haugset vertrekt op 88 kilometer
EF Education-Oatly riep hen opnieuw tot de orde. Alleen een sterke Sigrid Haugset bleef tegenspartelen. Kopecky zag dat gebeuren en durfde het wel aan om die anderhalve minuut op de Noorse te proberen dichten. Al ging het bij de ex-wereldkampioene niet van een leien dakje. In het peloton vonden ze dat geen probleem. Daar ging het traag en voor ze het goed en wel beseften, had Haugset een vijftal minuten beet.
Met alleen Kopecky nog binnen de buurt, stond de Belgische voor een gouden kans. Kopecky bleef heel lang hangen iets boven de minuut, omdat Haugset haar absoluut niet terug wilde laten komen. Een maand dikke maand geleden won ze ook al het Noors kampioenschap na een lange solo, waardoor ze wist dat ze zo’n inspanning wel in de benen had. Maar dan moest ze in de finale wel nog die dekselse Côte de Chaux-Champagny overleven.
Op die beklimming plooide de accordeon plots dicht. Niet alleen kwam Kopecky voor het eerst binnen de halve minuut van de leidster, ook in het peloton werd het opnieuw warm. De groep werd uitgedund tot een tiental rensters na een aanvalspoging van Kim Le Court (AG Insurance-Soudal). Toen Kasia Niewiadoma (Canyon//SRAM) zich in de seconden daarna aan dezelfde inspanning waagde, werd de groep nog kleiner.
Niewiadoma probeert het – foto: Fotopersburo Cor Vos
Opvallend genoeg kreeg zelfs titelverdedigster Pauline Ferrand-Prévot het even lastig. De Française liet haar kopje hangen en zette zich neer, maar door de vertwijfeling voorin mocht ze redelijk economisch terugkeren. Alle grote favorieten voor de eindzege waren zo mee, behalve Anna van der Breggen (SD Worx-Protime). Het was wel Le Court die de bonificatieseconden mocht mee graaien.
Spelen motoren een rol?
Na de klim bleef het peloton in een soort status quo op twee en een halve minuut hangen. De samenwerking tussen de kopvrouwen, met weinig knechten, was helemaal niet zo goed. Er kwam veel volk terug, dus leken we de winnaar voorin te moeten zoeken. Kopecky trok haar lijn van de klim door en zag Haugset steeds meer kraken.
Op tien kilometer van de aankomst kwam de Belgische op een handvol seconden. Maar net dan vond Haugset haar tweede adem. Al moeten we ook eerlijk zijn dat ze op de talrijke open stroken met tegenwind geregeld wat beschutting vond bij de motoren, die Kopecky niet had. De Belgische zag haar energietank in de laatste vijf kilometer helemaal leeglopen en dus ook de ritzege steeds verder wegrijden.
Haugset was dan toch de sterkste en mocht ook meteen de gele trui aantrekken. In de rug van Kopecky won Marianne Vos dan weer de pelotonsprint voor de derde plaats namens Visma | Lease a Bike, maar dan wel op bijna drei minuten van de winnares.
Tour de France Femmes (2.WWT)
Etappe 3: Genève → Poligny (157.92 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:05:59 | |
| 2 | + 01:24 | |
| 3 | + 02:48 | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Verder klassement; apart dat PFP op een klimmetje moest lossen, terwijl ze vorig jaar explosief genoeg was om mee te kunnen. 2x had groep met klassementsfavorieten PFP op een gaatje maar niet eens een poging wagen om haar verder op achterstand te zetten... Zelfde fout als vorig jaar.
Dit is ter aller tijden hoor, zowel mannen als vrouwen. Wie had er veel te winnen om hier hard door te rijden? Zowiezo heb je wel altijd wat slepers en verdoe je veel krachten om enkel op pvp tijd te winnen
Zij die overbleven probeerden het wel maar zetten niet echt door en lieten lopen. Alleen Haugset reed door. En won.
Het peloton was wel lang passief. Angst voor de tijdrit morgen? Of zich verkeken op de kracht van de koploopster?
Achteraf gezien had AG wel wat mogen doen, want toen Vos gelost werd, werd Le Court de nieuwe topfavoriet. Kortom, iedereen heeft gegokt en iedereen heeft verloren, behalve de fenomenale Sigrid Ytterhus Haugset (en Lotte Kopecky zou ik ook geen verliezer noemen; die heeft alles gegeven, kwam heel dicht bij — met een beetje hulp van de volgwagen :), maar kreeg toen last van kramp).