Tour 2026: Tim Merlier verslaat Olav Kooij na finale vol actie en massale val
Tim Merlier heeft zijn derde ritzege geboekt in de Tour de France. De Belg van Soudal Quick-Step klopte na een vermakelijke finale Olav Kooij en Jasper Philipsen in Chalon-sur-Saône. De sprint werd nog wel ontsierd door een grote valpartij.
Voordat de renners de Vogezen intrekken, stond eerst nog een relatief vlakke etappe naar Chalon-sur-Saône op het programma. Het leek dus andermaal een dag voor de sprinters te worden. Het was mogelijk wel de laatste kans voor de snelle mannen deze Tour, en dus waren de sprintersteams tot op het bot gemotiveerd zijn om er een spurt van te maken.
De vluchters roken echter ook een kans. Na de start zagen we talloze uitvalspogingen. Onder meer hardrijders als Kasper Asgreen, Matej Mohoric, Joshua Tarling en Jonas Abrahamsen probeerden het, terwijl ook Mike Teunissen zeer actief was. Uiteindelijk kregen we echter geen grote kopgroep. In plaats daarvan reed na 25 kilometer een eenling weg. En wie kon dat anders zijn dan Baptiste Veistroffer?
Veistroffer krijgt gezelschap
De Fransman van Lotto-Intermarché, die we deze Tour al meermaals in de aanval zagen, begon aan een nieuwe solo-onderneming. Hij fietste al gauw een voorsprong van twee minuten bijeen. Daarna verloor Veistroffer weer wat terrein, want in het peloton ging het tempo omhoog richting de tussensprint. Groenetruidrager Mads Pedersen klopte hier Jasper Philipsen en Tim Merlier in de sprint voor plek twee.

De vier vluchters – foto: Fotopersburo Cor Vos
Na de tussensprint bleef het nog even onrustig. Meerdere renners maakten van het moment gebruik om te demarreren, in de hoop nog over te steken naar Veistroffer. Drie renners slaagden daar ook daadwerkelijk in. Dit waren Damiano Caruso (Bahrain Victorious), Mattéo Vercher (TotalEnergies) en Ewen Costiou (Groupama-FDJ United).
Het peloton gaf de vluchters weinig ruimte. Even liep het verschil op tot anderhalve minuut, maar daarna brachten Alpecin-Premier Tech, Soudal Quick-Step en NSN Cycling het al snel weer terug tot zo’n vijftig seconden. Vervolgens brak de kopgroep op zestig kilometer van de finish in twee stukken. Na een versnelling van Veistroffer bleef hij alleen over met zijn landgenoot Costiou.
Koers!
Even later liet Veistroffer ook Costiou achter en reed hij opnieuw alleen op kop. Een goede situatie voor de sprintersploegen, die nu nog maar één renner hoefden te controleren. Op 35 kilometer van de streep kwam er plots echter een aanval. Quinn Simmons gaf er een klap op, waarna zijn teamgenoot Mathias Vacek doortrok. De Tsjech sloeg samen met dertien andere renners een mooi gat. Het was koers!

Ter illustratie – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het waren niet de minste renners die met Vacek waren meegesprongen. We zagen onder meer hardrijders als Filippo Ganna, Florian Vermeersch, Mauro Schmid en Per Strand Hagenes van voren. Namens de Lage Landen zaten Tim Marsman, Robbe Dhondt, Daan Hoole en Jenno Berckmoes mee. Verder in de kopgroep (die inmiddels op en over Veistroffer was gegaan): Georg Steinhauser, Davide Ballerini, Robert Stannard, Lewis Askey, Alex Kirsch en Fred Wright.
Simmons trekt nog eens door
Een gevaarlijke groep, dus in het peloton was het alle hens aan dek. Soudal Quick-Step, dat de slag had gemist, moest vol in de achtervolging. De troepen van Tim Merlier slaagden erin om de bres te dichten. Op 24 kilometer van de finish was alles weer bij elkaar. Met de Côte de Montagny-lès-Buxy (2.5 km aan 3.9%) stond kort daarna nog een laatste klimmetje op het menu.
Op die klim bleef Lidl-Trek koers maken. Derek Gee-West sloeg aanvankelijk een gaatje en toen hij werd teruggepakt, bleef hij vol doorjassen. Tot Simmons nog een keer versnelde. De Amerikaanse kampioen bleef lang gasgeven en kon tijdens zijn aanval zelfs nog een high-five geven aan zijn vader, die langs de kant stond om hem aan te moedigen.
Demarrage na demarrage
Echt wegkomen, lukte Simmons niet. Ook bleven de sprinters aan boord, al zal het hoge tempo hen ongetwijfeld pijn hebben gedaan. Daar had Mads Pedersen geen last van. De Deen begon zich nu ook nadrukkelijk te roeren in het aanvalsgeweld. En hij was niet de enige, want het bleef demarrages regenen. Onder meer Mattias Skjelmose (de nummer acht van het klassement) en Kasper Asgreen waren zeer actief.
Richting de laatste vijf kilometer keerde de rust dan toch wat weder. Het tempo lag dermate hoog dat uitvalspogingen nu uitbleven. We gingen ‘gewoon’ sprinten in Chalon-sur-Saône. Alpecin-Premier Tech zat in eerste instantie vrij ver, maar bij het ingaan van de slotkilometer, kwam de trein van Jasper Philipsen op stoom. Van der Poel was de laatste man voor de Belg.
Valpartij in laatste honderden meters
Terwijl Van der Poel de sprint aantrok, ging een klein stukje achter hem Fernando Gaviria onderuit. Meerdere renners vielen over de Colombiaan, die zelf zwaargehavend was. Onder meer Jenno Berckmoes leek zwaar gehavend. De topsprinters kwamen echter met de schrik vrij. Al werd Tim Merlier wel een beetje opgehouden en moest Olav Kooij, die bij de val tegen Gaviria aantikte, van ver komen.
Philipsen leek perfect te zitten, maar Merlier had de meeste snelheid. Hij passeerde zijn landgenoot en snelde naar zijn derde ritzege. Ook Kooij kwam van achteruit nog voorbij Philipsen, maar Merlier passeren zat er niet meer in. De Nederlander moest genoegen nemen met een tweede plaats.
🚴🇫🇷 | Tim Merlier moet even inhouden, maar dat maakt niet uit. Hij wint opnieuw de massasprint. Zijn derde! 🙌🇧🇪 #TDF2026
Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/KydMMK3Bbz
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) July 16, 2026
Wel een sprinter mee hebben maar ook realistisch zijn en weten dat ze in een massasprint weinig kans hebben. Heerlijk dat ze ook op een andere manier proberen te winnen en de sprint zien als plan B. Vind bepaalde ploegen deze tour maar kansloos (Picnic, NSN, Astana)
En Planckaert doet eigelijk hetzelfde waardoor die Bahrein rond moet, terug invoegt met een boog en Gaviria valt. Dubbel geel lijkt me, behalve als het Argentijnen zijn ;-)
Niet ongewoon dat die sprinter dan de meeste vlakke etappes op zijn naam schrijft.
Matje zette bewust Merlier klem bij het afzwaaien (nog ff snel kijken waar hij het beste in de weg kon rijden), maar die had toch nog een een versnelling.
Maar wat een ellendig jaar heeft Team Picnic zeg. Ze hebben al geen topploeg en dan worden de beste renners ook in vrijwel elke race omver gereden.
Lijkt me een standaard sprint-incident.