Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tour 2026: Tadej Pogacar slaat nu zelf toe in Les Angles, Sloveen neemt ook gele trui over
Een dubbelslag voor Tadej Pogacar: de wereldkampioen heeft maandag de derde etappe van de Tour de France 2026 op zijn naam geschreven. De Sloveen was duidelijk de sterkste op de punchaankomst in Les Angles. De wereldkampioen won niet alleen de rit, hij neemt ook de gele trui over van Jonas Vingegaard, al staat die laatste in dezelfde tijd.
Even rustig bijkomen van het hectische openingsweekend? Geen sprake van! De Tour de France trok maandag meteen de Pyreneeën in. Hoewel de renners de echte Pyreneeënreuzen links lieten liggen, was het voor de klassementsrenners toch zaak om bij de les te zijn. Met liefst 4.000 hoogtemeters en een pittige finale – met onder meer de Collada de Toses (9,3 km à 6,5%) – konden we ons opnieuw verheugen op een spetterende strijd.
De toeschouwers kregen er helaas niets van mee, want door de hevige bosbranden in het zuiden van Frankrijk – op slechts zeventig kilometer van finishplaats Les Angles – zagen de Franse autoriteiten zich genoodzaakt om in te grijpen. De finale op Frans grondgebied moest dan ook zonder publiek plaatsvinden en ook de reclamekaravaan zou het laatste deel van de etappe niet afleggen.
Granollers)
Les Angles)Spectaculaire aanvangsfase
De renners konden zich met andere woorden opmaken voor een snikhete dag in het zadel, maar het werkte niet verlammend. Integendeel: er viel ontzettend veel te beleven in de openingsfase. Er werd slag om slinger gedemarreerd door verwachte namen als Quinn Simmons, Mads Pedersen en Jonas Abrahamsen, Mathieu van der Poel mengde zich in de debatten en zelfs Richard Carapaz gooide het over een aanvallende boeg.
Richard Carapaz was een van de vele aanvallers – foto: Fotopersburo Cor Vos
Al deze vluchtpogingen werden echter in de kiem gesmoord, maar het zorgde wel voor een serieuze uitdunning in het peloton. Zo ging het al in een vroeg stadium te snel voor de nog altijd kwakkelende Arnaud De Lie en ook de andere rappe mannen moesten niet veel later overboord. En door een valpartij met een twintigtal renners – met Bruno Armirail als voornaamste slachtoffer – raakten nog meer mannen op achterstand.
Omvangrijke kopgroep met Pedersen
Deze renners stonden vervolgens voor een lange inhaaljacht, want in het peloton viel het maar niet stil. De ene na de andere coureur koos voor het ruime sop – in de hoop toch een vlucht op poten te zetten – maar werd al even snel weer bij de lurven gegrepen. Het duurde al bij al zo’n zeventig kilometer, maar het peloton gaf zich uiteindelijk toch gewonnen. In twee schuiven ontstond een sterke kopgroep van achttien renners.
De namen? Mads Pedersen, Alex Baudin, Nicolas Prodhomme, Harold Tejada, Vlad Van Mechelen, Louis Vervaeke, Luke Plapp, Mauro Schmid, Magnus Cort, George Bennett, Raúl García Pierna, Nelson Oliveira, Alex Aranburu, Clément Braz Afonso, Michael Storer, Joris Delbove, Mattéo Vercher en Abel Balderstone. Egan Bernal zat aanvankelijk ook mee, maar een lekke band gooide roet in het eten van de Colombiaan.
De omvangrijke kopgroep met George Bennett – foto: Fotopersburo Cor Vos
UAE Emirates heeft snode plannen
Het peloton – dat werd aangevoerd door de mannen van leider Vingegaard – zag geen gevaar in de omvangrijke vlucht en liet de voorsprong dan ook oplopen tot een tweetal minuten. Viel de koers daarmee in een eerste plooi? Daar zag het wel naar uit, maar UAE Emirates XRG had duidelijk andere plannen. De ploeg van Tadej Pogacar had klaarblijkelijk interesse in de dagzege, schakelde een tandje bij in het peloton en kwam met rasse schreden dichter.
Dit gebeurde na de tussensprint in Campdevànol, waar Mads Pedersen uitstekende zaken deed door de volle buit te pakken, goed voor 25 punten. De renner van Lidl-Trek wist zo de leiding over te nemen in het puntenklassement, al kon Isaac Del Toro natuurlijk nog punten sprokkelen aan de finsh. Na dit sprintintermezzo ging het in gestrekte draf naar de voet van de zwaarste klim van de dag: de Col de Toses.
Vluchters zijn eraan voor de moeite
Op de flanken van deze beklimming spatte de kopgroep uiteen. Voor heel wat renners – waaronder Pedersen – ging het te snel, maar Baudin, Prodhomme, Van Mechelen, Bennett, García Pierna en Vercher bleken wel sterk genoeg om de schifting te overleven. Baudin kwam niet veel later als eerste boven op de Col de Toses en verzekerde zich daarmee van de bergtrui. Maar had hij ook uitzicht op de ritzege?
Tadej Pogacar zette zijn ploeggenoten aan het werk – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het inmiddels flink uitgedunde peloton zat de vluchters namelijk op de hielen. Het verschroeiende tempo van de mannen van UAE Emirates XRG zorgde voor veel slachtoffers. Zo moest Van der Poel al redelijk vroeg de rol lossen, maar ging het ook te snel voor erkende klimmers als Ben Healy en Romain Grégoire. De zes overgebleven vluchters bereikten intussen de voet van de Col du Calvaire (11,5 km à 4.2%), waar het niet lang wachten was op een nieuwe schifting.
Spetterend slotakkoord
Het was Baudin die de knuppel in het hoenderhok gooide en met Prodhomme bleek er slechts één renner in staat om zijn wagonnetje aan te haken. De twee Fransen hoopten met vereende krachten uit de greep te blijven van de groep der favorieten, maar voerden een ongelijke strijd. Prodhomme werd als eerste ingerekend en op goed elf kilometer van de finish was ook de rol van Baudin uitgespeeld.
We kregen dan toch een strijd tussen de klassementsrenners in de verraderlijke finale, al moesten we wel wachten op het slotklimmetje (1,7 km à 7,6) in Les Angles. Na een lead-out van Felix Grosschartner en Brandon McNulty nam Visma | Lease a Bike het commando over in de dalende kilometers richting de laatste helling. Matteo Jorgenson trok de boel op een lint in functie van geletruidrager Vingegaard.
foto: Fotopersburo Cor Vos
Rollen omgedraaid
Eenmaal aan de voet van de klim was er van Jorgenson geen sprake meer, en zagen we plots Jai Hindley op kop in dienst van Remco Evenepoel. Dit hoorde echter allemaal bij het voorspel: het was wachten op de eerste échte versnelling van een van de favorieten. Die versnelling kwam er alleen niet, want door het verschroeiende tempo van Isaac Del Toro dacht niemand meer aan aanvallen.
Met een indrukwekkende lead-out wist de Mexicaanse ritwinnaar in Barcelona de rode loper uit te rollen voor zijn kopman Pogacar. Daar wist die laatste wel raad mee. De Sloveen had nog een krachtige versnelling in huis en reed de tegenstand – Vingegaard incluis – overtuigend uit zijn wiel. Pogacar won zo niet alleen zijn eerste etappe in de 113e Tour de France, maar neemt ook de gele trui over van Vingegaard.
Bekijk hier de finish:
🚴🇫🇷 | Er staat geen maat op Pogacar! Dit keer rijdt hij wel door en dus is de overwinning in Les Angles voor de moderne kannibaal. 🙌🇸🇮 #TDF2026
Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/jNW3fw8MGl
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) July 6, 2026
De verschillen tussen de twee kemphanen is echter wel te verwaarlozen. Sterker: Pogacar en Vingegaard staan na drie etappes in dezelfde tijd. Achter de twee matadoren werd Richard Carapaz overigens derde in de daguitslag, voor Paul Seixas en Tobias Halland Johannessen. Remco Evenepoel kwam duidelijk tekort in de eindsprint en kwam slechts als achtste over de streep.
foto: Fotopersburo Cor Vos
Tour de France (2.UWT)
Etappe 3: Granollers → Les Angles (195.9 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:45:11 | |
| 2 | + 02 | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | + 04 | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Tour de France (2.UWT)
Etappe 3: Granollers → Les Angles (195.9 km)
| Rank | Renner | Tijd | |
|---|---|---|---|
| 1 | - | 08:46:55 | |
| 2 | - | " | |
| 3 | - | + 23 | |
| 4 | - | + 24 | |
| 5 | - | + 27 | |
| 6 | - | + 48 | |
| 7 | - | + 53 | |
| 8 | - | + 01:09 | |
| 9 | - | + 01:11 | |
| 10 | - | + 01:17 |
Advertentievrij lezen op Wielerflits? Dat kan!
Ook vandaag vraag ik me af hoe een zichzelf respecterende wielerfan hier van kan genieten.
Niet te stoppen.
Goede naam voor een saaie indieband met ongeïnteresseerde zang
Vingegaard moet wel stoppen met dat achterom kijken hoor, is nog nooit voor gekomen dat er dan opeens iemand achter je rijdt die je terugbrengt haha. Gewoon vol gas dat scheelt je een seconde.
Maar even serieus: bijna 4000 hoogtemeters en je ziet toch kleine kantelingen. Vingegaard, Lipowitz wat sterker. Evenepoel en Skjelmose ietsje zwakker. Seixas 4e, wat optisch beter is dan gisteren, maar ik vond zijn explosiviteit vandaag onvoldoende voor dat type renner met (naar ik aanneem) podiumambities.
De kans is groter dat het niet lukt, maar vandaag maakt er op zich geen verschil in.
(Oh ja, Armstrong 1999 :)
Dat ze na deze drie etappes gelijk staan is voor Jonas helemaal niet zo slecht me dunkt.
Vingegaard lijkt minder explosief dan vorig jaar.
Wacht wacht poef etappes zijn terug deze tour.
Pogi heeft alleen maar geel dankzij de boni's. Hiha!