Tien jaar geleden plaatste Philippe Gilbert in Luik het orgelpunt van uniek klavertje vier

Tien jaar geleden plaatste Philippe Gilbert in Luik het orgelpunt van uniek klavertje vier

foto: Cor Vos

zondag 25 april 2021 om 07:15
Special

In 2011 kent Philippe Gilbert zijn absolute topjaar met maar liefst achttien UCI-overwinningen. In dat wonderjaar wil de kopman van Omega Pharma-Lotto overal winnen waar hij aan de start staat. In april leidt dat tot een unicum, met winst in zowel Brabantse Pijl, Amstel Gold Race, Waalse Pijl als Luik-Bastenaken-Luik. Dat deed niemand hem voor of na. Een reconstructie, met rechtstreekse concurrent Andy Schleck en zijn toenmalige teammanager Marc Sergeant als getuigen.

Wat voorafging

Philippe Gilbert kende in 2011 een voortreffelijk voorjaar met ritwinst in zowel de Ronde van de Algarve als Tirreno-Adriatico, tussendoor won hij de vijfde editie van Strade Bianche, vóór Alessandro Ballan en Damiano Cunego. In Milaan-San Remo werd de toen 28-jarige Waal derde. Achteraf gezien een gemiste kans: de Primavera is vandaag het enige monument dat Gilbert niet op zijn erelijst heeft staan.

Na de Ronde terug naar Monaco
In de aanloop naar de Waalse klassiekers start Gilbert ook in Gent-Wevelgem (36ste) en de Ronde van Vlaanderen (9de). Hij is er degelijk, maar niet uitmuntend. “In de Ronde koerste hij té onstuimig”, vertelt toenmalig teammanager Marc Sergeant daarover. “Hij demarreerde op de Bosberg en werd teruggepakt.” Na de Ronde vloog Gilbert terug naar Monaco om er – aan de zijde van Rebellin – nog een week de conditie verder op te schroeven.

Om in topvorm terug te komen naar België, zo blijkt. In de Brabantse Pijl begint Gilbert aan een indrukwekkende serie. In Overijse klopt hij Björn Leukemans in een sprint met twee, in de Amstel Gold Race degradeerde hij onder meer springveer Joaquim Rodríguez tot figurant. Achter de coulissen lijkt Rodríguez met verstomming geslagen. “Pense: o está loco o es muy fuerte“, vertelt de Spanjaard voor de podiumceremonie tegen Marc Sergeant, die er Gilbert vergezelt. “Toen hij aanging dacht ik: hij is gek, of hij is ijzersterk. Ik hoopte op het eerste, maar het was het tweede.”

Gilbert rijdt Rodríguez uit het wiel op de Cauberg – foto: Cor Vos

Na de Amstel is Gilbert voor de buitenwereld ook topfavoriet voor de Waalse Pijl. Maar als het van Marc Sergeant afhangt, hoeft Gilbert op de Muur van Hoei helemaal niets. “Tijdens de busrit vanuit het NH Hotel in Maastricht naar het teamhotel in Charleroi, waar de Waalse Pijl startte, vond ik Philippe er wat bleekjes uitzien. Ik had schrik dat het tekenen van vermoeidheid waren. En we hadden al de Brabantse Pijl en de Amstel op zak, dus stelde ik voor om de Waalse Pijl los te laten. Luik-Bastenaken-Luik was zoveel belangrijker.”

Ongenoegen, ondanks winst
Het gezicht van Gilbert fleurde op toen Sergeant hem zijn bedoelingen kenbaar maakte. “Er viel toch wat druk van zijn schouders, had ik de indruk. En Phil vond het ook een ideaal moment om de ploegmaats vrijheid te geven. Het was een uitgelezen kans voor jongens als Jan Bakelants of Francis De Greef, redeneerden we. Maar met de hele ploeg op kop van het peloton rijden achter de vroege vlucht… Nee, dat zouden we in geen geval doen.”

Zo gezegd, zo gedaan. Bij de eerste passage in Hoei rijdt Gilbert als allerlaatste de Muur op. Niet zinnens iets te ondernemen. Tot…  blijkt dat de ploegmaats in de finale niet thuisgeven. Wanneer een groep wegrijdt en niemand van Omega Pharma-Lotto mee is, foetert Gilbert in de koersradio. “Op een gegeven moment heb ik beslist om de knop toch om te draaien”, aldus Sergeant.

Primus op de Muur van Hoei –  foto: Cor Vos

“Iedereen op kop, met als doel Vanendert én Gilbert aan de voet van de Muur af te zetten. Phil maakte het op indrukwekkende manier af. Hij zette ongeveer aan waar Roglič woensdag demarreerde en hield makkelijk vol.” Na afloop heerst een hoera-stemming in de bus. Tenminste, toch voor even. Als Gilbert na de persconferentie de bus opstapt, uit hij zijn ongenoegen. “Hij vond het oprecht niet fijn dat ze hun kans niet hadden gegrepen. Dat was ook Philippe Gilbert”, lacht Sergeant.

Luik-Bastenaken-Luik

Na de Waalse Pijl neemt het Omega Pharma-Lotto gezelschap opnieuw zijn intrek in het NH Hotel in Maastricht, sinds 2011 de uitvalsbasis van het team voor de Ardennenklassiekers. Niet toevallig net over de Nederlandse grens. Philippe Gilbert woont immers in Monaco en mag maar een bepaald aantal dagen per jaar in België verblijven. Ook de traditionele persconferentie voorafgaand aan La Doyenne wordt in het NH Hotel gehouden.

Gilbert steekt er zijn ambitie niet onder stoelen of banken. “De Brabantse Pijl, de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl zijn drie mooie koersen, maar ik wil dat trio overwinningen met plezier inruilen voor winst in Luik-Bastenaken-Luik”, vertelt hij op vrijdag. “Dat is en blijft mijn droomkoers, op de wegen waar ik al sinds mijn eerste jaar als junior op train, waar ik elke steen en elke bocht weet liggen. Het zou een heel speciaal gevoel zijn.”

Té grote kopgroep
Via de media zet de Ardennees ook nog zijn ploegmaats op scherp. “Zes maanden geleden al drukte ik hen op het hart dat ik zou toeleven naar deze week en dat ze zelf top moesten zijn. Ik denk dat ze de boodschap begrepen hebben.” Gilbert kan daarnaast ook rekenen op de massale steun van zijn fans, waarvan een groot deel voor de gelegenheid is samengetroept in het Gilbert-dorp op de flanken van La Redoute.

En toch loopt het begin van de wedstrijd niet naar wens. “Het was ook een moeilijke situatie”, vertelt Sergeant. “We hadden ons voorgenomen om een klein groepje van vier, maximum vijf renners te laten wegrijden, zodat de koers gemakkelijk te controleren zou zijn. Maar plots riep Jurgen Van De Walle in z’n microfoontje dat de groep een stuk groter was. ‘Niet tegen te houden’, zuchtte hij.” Gilbert was allesbehalve opgetogen met de gang van zaken.

Van De Walle, zeg maar de Tim Declercq van tien jaar geleden, zette zich meteen op kop van het peloton en hield de voorsprong van de kopgroep 140 kilometer lang binnen de vier minuten. “Op een gegeven moment moest Phil hem zelfs afremmen”, herinnert Sergeant zich. Van De Walle trapte die dag 180 kilometer – waarin gemiddeld 44 kilometer per uur werd gehaald en zonder dat iemand overnam – een vermogen van 365 watt.

Werkendag voor de mannen van Omega Pharma-Lotto – foto: Cor Vos

Volgend probleem: zadelpech een een fietswissel voor Jelle Vanendert, in 2011 de luxeknecht van Gilbert, op de Haute Levée. Net op dat moment rijdt opnieuw een groep weg, zonder ook maar één Lotto-pion. Een aantal helpers is ook reeds opgesoupeerd, zodat de troepen van Sergeant de controle dreigen te verliezen. Op dat moment heeft Gilbert het geluk aan zijn zijde dat Leopard-Trek – met de broers Schleck als kopmannen – haar verantwoordelijkheid neemt. Ook de teruggekeerde Vanendert en Jurgen Van den Broeck doen nog hun duit in het zakje.

“Dat wij ook meewerkten was bewust”, verduidelijkt Andy Schleck ons . “We wilden echt geen anti-Gilbertstrategie toepassen en zo de koers bevriezen. Wij wilden die dag mee onze stempel drukken. De teammaats werkten al op de Wanne, de Stockeu en de Haute Levée, Fuglsang deed zijn deel op La Redoute en zelf leidde ik de beslissende demarrage in op de Roche aux Faucons.”

Met drie naar Ans
Schleck krijgt op de Roche aux Faucons broer Frank en Philippe Gilbert mee. Het trio rijdt in een ruk naar drie overblijvers van veertien aanvallers in de pré-finale: Jérôme Pineau, Greg Van Avermaet en Enrico Gasparotto. In volle finale moeten zij een voor een de rol lossen, waarna Gilbert en de broers Schleck samen naar Ans snellen.

Op zes kilometer van de finish test Gilbert zijn laatste rivalen. Tussen een horde van fans probeert hij een kloof te slaan op de Saint-Nicolas. Frank Schleck geeft geen krimp, maar Andy moet passen. “Het gemak waarmee Phil mijn aanval beantwoordde op de Roche aux Faucons, was al een indicatie”, lacht Schleck. “Met deze extra aanval zette hij nog eens in de verf dat hij die dag de beste van ons drieën was. Ach, we moeten er niet flauw over doen. Hij was onverslaanbaar.”

Gilbert valt aan op de Saint-Nicolas. De Schlecks kreunen – foto: Cor Vos

Dat merkt ook Philippe Gilbert zelf. “Andy kwam opnieuw aansluiten, maar in een woordenwisseling met zijn broer hoorde ik dat hij zich zou opofferen voor Frank. Dat maakte het iets gemakkelijker. Ik kon van dan af vol op hem focussen.” Uiteindelijk draait het duel uit op een sprint. Gilbert gaat van ver aan en klaart relatief gemakkelijk de klus. Tussen zijn fans geniet hij met volle teugen van de tot dan mooiste zege uit zijn carrière.

Ook Marc Sergeant ziet dat de broers Schleck zich letterlijk naar de slachtbank laten leiden. “Phil had onderweg zoveel indruk gemaakt, dat ze zelfs niet durfden aanvallen”, vermoedt de teammanager van weleer. “Wellicht waren ze bang op een counter te lopen. Als ze bij Gilbert bleven, werden ze sowieso tweede en derde. Met twee broers op het podium staan, is ook mooi.”

Luik feest
Gilbert viert in Ans. Met Patricia Zeevaert, zijn toenmalige echtgenote, en zoonlief Alan, die mee op het podium mag. Met Marc Sergeant. Ook ploegleider Dirk De Wolf is emotioneel en sponsor Marc Coucke geniet – volgens insiders van het toenmalige team iets té enthousiast – mee van het succes. Tezelfdertijd wordt in heel Luik gedanst en gedronken, niet in het minst in het Gilbert-dorp op La Redoute, waar naast een groot scherm ook een feesttent was opgetrokken. Later op de avond mengt de winnaar zich daar nog tussen zijn fans. Het moet gezegd: Gilbert is altijd een man van het volk gebleven.

De overwinning is niet alleen een mijlpaal in de carrière van Philippe Gilbert, het is ook het laatste hoogtepunt voor Omega Pharma-Lotto. Een week voor Luik-Bastenaken-Luik sijpelde immers het gerucht door dat de wegen van Omega Pharma (met Coucke als CEO) en de Belgische Nationale Loterij wel eens zouden kunnen scheiden. “Wegens een verschil in visie”, klonk het toen. Een breuk die de daaropvolgende maanden onafwendbaar blijkt en zelfs in de rechtbank eindigt.

Andy Schleck werd pas derde, maar ook hij houdt nog leuke herinneringen over aan La Doyenne 2011. “Ik beloofde een goede vriendin de dag voor Luik dat ik zou winnen en haar de bloemen zou schenken ter ere van haar verjaardag. Ze verjaarde immers de dag van de wedstrijd. Een beetje op zijn Frank Vandenbrouckes in Avila destijds, al won ik natuurlijk niet. Gelukkig leverde een derde plaats ook bloemen op. Wel, ik kan je vertellen dat zij intussen mijn vrouw is en we al tien jaar gelukkig samen zijn. Dit weekend vieren ook wij dus een beetje LBL 2011… ”

Wat volgde…

Sportief blijft het Philippe Gilbert in 2011 voor de wind gaan. “Ongelooflijk”, lacht Sergeant. “Overal waar hij aan de start stond, wilde hij winnen. Een gretigheid die ik later nog maar zelden bij een renner zag.” Gilbert wint de kermiskoers in Gullegem, pakt rit- en eindwinst in zowel de Ronde van België als de Ster ZLM Toer, kroont zich tot Belgisch kampioen in Hooglede-Gits en wint de openingsrit in de Tour de France, wat hem ook eens de gele trui oplevert.

Met privé-vliegtuig van Sint-Niklaas naar San Sebastián
Na de Tour wil de ploeg hem graag aan het werk zien in de Clásica San Sebastián. Maar Gilbert wilde ook financieel wat oogsten en rijdt na de Tour de criteriums van respectievelijk Aalst, Roeselare, het Noorse Kristiansand, Herentals en Sint-Niklaas. Om zich laat in de avond met een privé-vliegtuig naar Baskenland te laten vliegen.

“Waar hij pas rond half twee ’s nachts in bed verdween”, lacht Sergeant. “Maar wie was er de beste in San Sebastián? Jawel, Phil. Alles lukte, dat jaar. Ook de combinatie van de Canadese WorldTour-wedstrijden in Québec (1ste) en Montréal (3de) met de Grand Prix de Wallonie, amper drie dagen later, was geen probleem. Ook daar zette hij de finale naar zijn hand en won.”

Beschuldigingen
Een kleine bemerking: twee jaar later werd Gilbert verweten in zijn Lotto-periode overmatig gebruik gemaakt te hebben van cortisonen. “Met dank aan valse attesten van de ploegdokters”, klonk het in de media. Een beschuldiging die Gilbert zelf altijd heeft ontkend en dat doet Sergeant ook vandaag nog als we hem de vraag stellen.

“Als je goed rijdt, worden er altijd vragen gesteld. Zo gaat dat nu eenmaal. Philippe zijn sterkte was zijn drijfveer, de wil om alles te willen winnen. Dat had niets te maken met het gebruik van cortisonen. Dat het na zijn transfer naar BMC iets minder ging? Dat had te maken met de aanpassing aan een nieuwe ploeg. Hij is trouwens in 2012 wel wereldkampioen geworden toen hij al voor BMC reed. Vandaag zijn we tien jaar verder en is hij nog steeds een van de toppers. Al is hij dit jaar afgeremd door zijn knieblessure…”

Dit artikel delen:

44 Reacties

André Hilgersom 24 april 2021 om 10:48

‘En dat doet Sergeant ook vandaag nog, wanneer wij hem de vraag stellen’ Wat dacht je dan Nico?

dikkechaap 25 april 2021 om 10:28

De zin die me het meest bijblijft uit dit artikel is die over zijn week in Monaco, aan de zijde van Rebellin (nadat het vroege voorjaar wat tegen was gevallen).

Dzjof 24 april 2021 om 10:50

Met Dr. Taus in de ploeg, vanaf 2012 bij QS.

debarreman 24 april 2021 om 12:45

Die elkaar weer tegen kwamen toen Gilbert overstapte naar QS.

2011. Was dat niet dat jaar met een geblondeerd kapsel vol met geverfde haren?

theking 24 april 2021 om 11:07

Gilbert kan alles gemakkelijk ontkrachten door alles te openbaren. De attesten zullen er wel zijn toch neem ik aan en als hij daar geen gebruik van heeft gemaakt dan kan hij dat aantonen. Sporters moeten toch aan de dopingautoriteiten opgeven wat ze gebruiken ook al is het bijvoorbeeld bietensap.

Hij is natuurlijk niet verplicht om inzage te geven, maat ja dan ontkracht je niets en blijf je dus tot in den treure enkel ontkennen. Ik denk dan, die geruchten zullen toch wel ergens op gebaseerd zijn.

Gilbert en Belgische renners in het algemeen worden door de Belgische pers daarin ook nooit kritisch behandeld. Zie bijv Museeuw, VDB enz. Dus de mythe blijft in stand.

Wat hij toen deed echt alles met overmacht winnen, zie je zelden. Wel eens in een enkele koers maar niet in zo’n reeks. Daarna en daarvoor nooit meer zo’n niveau gehaald. Wel grote koersen gewonnen maar niet met die overmacht..

Gitan 24 april 2021 om 12:17

Beetje onzin natuurlijk. Ken weinig renners (enkel Armstrong?) die zo verguisd zijn als Museeuw in België. Tot 2-3 jaar geleden was het alsof zijn carrière nooit heeft bestaan, en tot op de dag van vandaag blijft geen spaander heel van de wielerheld die hij ooit is geweest.

Bij VDB was het nota bene de manier waarop pers en gerecht een klopjacht op hem hebben gehouden die ervoor gezorgd heeft dat hij afgegleden is naar een drugsverslaving. Hij was een jachttrofee en als gevallen held is het helemaal misgelopen met hem. De cultus rond VDB moet je dan ook eerder zoeken in een soort van medelijden met een charmant supertalent dat ten onder gegaan is aan hoe pers en publiek hem eerst tot een god hebben gemaakt en zich daarna vol tegen hem hebben gekeerd, met dramatische gevolgen.

Ik ken eigenlijk geen enkel land waar renners zo snel de hemel worden ingeschreven maar ook zo diep kunnen vallen als in België. Armstrong in de VS, maar dat was als kanker overwinnende wereldster een verhaal apart.

Begrijp die opmerkingen dan ook nooit zo goed eigenlijk dat ze in België blind zijn voor (vermeend) dopinggebruik van hun wielerhelden. Lijkt mij eerder het geval in bv. Spanje, hoewel ik de situatie daar zelf eigenlijk niet goed genoeg ken om er veel zinnige uitspraken over te doen.

CechRepublic 24 april 2021 om 13:21

@Gitan, is die verguizing van Museeuw echt zo sterk? Ik hoot zijn naam lang niet zoveel meer bij Belgische commentatoren als vroeger, maar ik heb geen zocht op wat de gewone fans vinden. Die verguizing lijkt me overigens totaal terecht.

WernerFranke 24 april 2021 om 11:29

Dacht ooit eens gelezen te hebben dat meer dan 80% van de renners dat jaar in de Ronde van Vlaanderen startte met een cortisonenattest.

Deel Koeper 24 april 2021 om 11:44

Ach, het ene jaar zat iedereen aan de amfetaminen, het volgende aan de epo, dan aan de cortisonen, dan aan de bloeddoping, dan weer aan de astmapuffers… en ondertussen worden alle snelheidsrecords uit die jaren vlotjes gebroken door de nieuwe, "veel cleanere" generatie, waar we ook geen attesten van zien. Binnen 5 à 10 jaar zullen we deze jongens ook wel een naam kunnen geven.

Ja, ja, nu is het echt, echt, echt, echt, echt anders. Net als de vorige 181 keren dat het ook echt anders was. Maar nu zijn er tekenen dat het is veranderd. Net als de vorige 181 keren. Maar het materiaal en de begeleiding zijn beter. Net als de vorige 181 keren.

Maar goed, bij de LBL van Gilbert kan ik me nog iets voorstellen, maar die plotse dominantie in Huy was gewoon absurd.

theking 24 april 2021 om 12:18

@Deel: bij de snelheidsrecords niet onderschatten welke invloed beter materiaal daar op heeft. Dat is echt tegenwoordig vele malen beter.

zotvankoers 24 april 2021 om 12:40

Deel koeper zelfs in jouw theorie is er nog de eerlijkheid van de sport. De beste gaat nog winnen

Lalsacien 24 april 2021 om 13:08

@zotvankoers je hebt er duidelijk geen kaas van gegeten.

Wheely 24 april 2021 om 11:49

Blijft een indrukwekkende reeks, ik denk dat Wout, Mathieu, Primož en Alaphilippe het in de juiste vorm ook echt zouden kunnen echter die komen wel elkaar tegen in dit tijdperk en hebben andere doelen die de boel verstoren. Als je echter de Wout van vorig jaar na de Strade en MSR dit klavertje 4 laat rijden dan denk ik dat er weinig aan te doen was geweest.

Drossard Kudus 24 april 2021 om 12:47

Lijkt me nu toch wel iets moeilijker. Met de lastige finish in Ans en de Cauberg zit er toch een zekere ‘de sterkste wint’ factor aan die minder is bij de huidige open finales. Maar toch geef ik de mannen die jij noemt wel een flinke kans mits ze er een echt doel van maken en in topvorm verschijnen

SoloSlim 24 april 2021 om 19:20

Rebelling heeft ooit de triple gehaald. (Brabantse peil lag toen nog voor de ronde en is geen wt)
Verder niemand gelukt, zelf Merckx niet in hetzelfde jaar dus was idd een huzarenstukje. Zal niet snel herhaald worden.

Turtlehead 24 april 2021 om 11:58

Tsja. Steeds als we tien jaar verder zijn en terugkijken naar de toppers van toen zijn er ernstige bedenkingen. Ben benieuwd waar we in 2031 op terugblikken…

CechRepublic 24 april 2021 om 13:25

Op iemand die als een mijnwerker op zijn fiets zit en de op een na beste klimmer in een tijdrit op een berg zo maar op een minuut rijdt.

FDJ 24 april 2021 om 12:02

2011 kwam natuurlijk niet helemaal uit het niets bij Gilbert. Hij was het jaar ervoor of het jaar daarvoor ook al een periode heel sterk in het najaar waarin hij vanaf de Vuelta tot aan Lombardije veel won.

Dat Gilbert bij BMC minder werd vind ik niet vreemd die hadden in die jaren wel meer renners die niet helemaal tot bloei kwamen.

Die zege in Luik was echt mooi. Was er zelf bij in Ans. Mooie herinnering. Ontzettend warm weer ook.

WernerFranke 24 april 2021 om 12:31

In 2009 had hij ook zo’n kwartet met de Coppa Sabatini, Parijs-Tours, Piemonte en Lombardije in 9 dagen tijd. En zonder pech op het WK een week eerder had dat zelfs in de regenboog kunnen gebeuren.

adelaarvanantwerpen 24 april 2021 om 13:00

Gilbert 2011 seizoen was weergaloos, maar jij mag het ook niet overschatten. Hij had het geluk dat er geen Valverde was. Purito was nog niet zo goed als in de volgende jaren en hij was toen nog een inconsistente renner. De oude generatie (Cunego, Vinokourov en zelfs Sanchez) waren voobij hun top. De nieuwe generatie (Sagan, Kwiatkowski en Matthews) moest nog opkomen. De schlecks waren toprenners maar hadden geen sprint en konden eigenlijk alleen winnen als zij overduidelijk de beste waren zoals Andy in 2009.

CechRepublic 24 april 2021 om 13:28

En zo kunnen we echt iedere prestatie wegschrijven als overschat.

Drossard Kudus 24 april 2021 om 14:36

En zelfs dan moet je er toch maar staan en moet het mee zitten. Gewoon een imposant stukje wielerlore ongeacht de variabelen daaromheen

CechRepublic 24 april 2021 om 13:32

Het “orgelpunt” is overigens voor mij weer een hele nieuw begrip. Ik leer hier toch iedere keer weer iets.

boehoe 24 april 2021 om 16:57

Dick grossiert in Vlaamse uitdrukkingen. Naast ” orgelpunt” is ook ” werkendag” niet bepaald een begrip dat aan beide kanten van de grens gebezigd wort.

Romāns Vainšteins 24 april 2021 om 17:04

Orgelpunt vind ik geweldig, het zal eerder iets Katholieks / zuidelijks zijn dan specifiek Vlaams gok ik.

Nico Dick 24 april 2021 om 19:07

@boehoe
Nochtans duidelijk terug te vinden op https://www.encyclo.nl/begrip/orgelpunt
Idem voor 'werkendag'… https://www.encyclo.nl/begrip/werkendag
(en dat is wel degelijk .nl – niet .be)

dantoet 24 april 2021 om 19:14

Komt uit het Frans “point d’orgue” (Fermate, muziekterm)

Derierre de la course 24 april 2021 om 22:24

Orgelpunt heb ik hier in Brabant, en op Twitter zelfs boven de rivieren, vaker gehoord hoor. Is wel een katholiek iets denk ik, dus waarschijnlijk niet randstedelijk (behoudens Amsterdam).
Werkendag hoor ik in het zand-Brabants dialect wel eens maar lijkt me afgeleid Vlaams.

boehoe 24 april 2021 om 22:40

@nicodick Dat het in een encyclopedie met een Nederlands extensie op het web staat betekent niet dat het een Nederlands woord is. Beetje flauw. Werkendag staat niet in de Vandale. Wel in het Vlaams woordenboek.

Beer 25 april 2021 om 06:51

Ik vind de commentaar op het woordgebruik een beetje flauw. Een positieve opmerking over weer een leuk en mooi artikel is meer op zijn plaats.

Romāns Vainšteins 25 april 2021 om 07:53

Lekker blijven strooien er mee Nico, 9,5 vd 10 x heb je ze meteen en die paar ‘huh?’tjes overleven we wel.

platteprijs 25 april 2021 om 08:37

Ik neem aan dat de redactie toch wel beschikt over een onlineabonnement op de Van Dale. Zo niet, ’t is maar een kleine investering. Verder kan het geen kwaad om de diensten van een eindredacteur in te huren.

Pedalo 24 april 2021 om 13:44

Dat Gilbert een topper is, is een feit. Maar dat was Armstrong ook. Hij had toen ook van die pakketjes uit Australie, zijn haar ineens gekleurd toen bekend werd dat er ook haarstalen genomen zouden worden. Een mooie en goede renner, maar in dat jaar kleefde er wel iets aan….

Dzjof 24 april 2021 om 15:38

Armstrong was geen topper maar een oplichter binnen wielerwereld als ook daarbuiten in de echte wereld.

Iedereen valse ‘ Livestrong’ hoop gegeven in de strijd tegen de grote K, gebaseerd op zijn persoonlijke leugens en bedrog.

Lance4eva 24 april 2021 om 16:49

Ho ho ho ho.

WernerFranke 24 april 2021 om 18:10

Het gaat misschien wat ver om Gilbert naast Armstrong te zetten…

Romāns Vainšteins 24 april 2021 om 16:56

Zo geweldig terecht en goed voor de overlevering dat Gilbert deze koers op zijn naam heeft staan. Het jaar daarvoor had hij hem ook kunnen winnen maar zat hij met een weergaloze Valverde opgescheept in de achtervolging van wie hij niet af kon zonder zijn eigen bord leeg te eten. Voor de rest heeft hij nooit echt een top kans gehad dus maximaal chapeau!

Het is zo’n waanzinnig moeilijke koers om te winnen, pas over vele jaren zal het echte besef indalen hoezeer Valverde een absolute meester is geweest hier. En morgen gaat ie wellicht nog eens meedoen ook..

Kannibaal van Schepdaal 24 april 2021 om 22:20

“Ook Marc Sergeant ziet dat de broers Schleck zich letterlijk naar de slachtbank laten leiden.”

Letterlijk?

Kluizenaar 24 april 2021 om 23:37

2011 – 22 zeges (18 UCI-zeges)
1e etappe Ronde van de Algarve
Montepaschi Strade Bianche
5e etappe Tirreno-Adriatico
Brabantse Pijl
Amstel Gold Race
Waalse Pijl
Luik-Bastenaken-Luik
4e etappe Ronde van België
Eindklassement Ronde van België
Gullegem Koerse
4e etappe Ster ZLM Toer
Eind- en sprintklassement Ster ZLM Toer
Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen op de weg, Elite
1e etappe Ronde van Frankrijk
Criterium van Aalst
Criterium van Herentals
Criterium van Lommel
Clásica San Sebastián
3e etappe Eneco Tour
Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen tijdrijden, Elite
Grote Prijs van Quebec
GP van Wallonië
Eindklassement UCI World Tour

goed spul die cortisonen in combinatie met een boterham kaas…
Vooral Waalse Pijl destijds was volkomen belachelijk hoe die daar zich zelf voorbij vloog.

Romāns Vainšteins 25 april 2021 om 07:54

Mooi man.

Legende.

assen 25 april 2021 om 08:29

Indrukwekkend.

Maar wat denken jullie dan van MvdP? Die speelde het klaar om in VIJF ACHTEREENVOLGENDE monumenten top10 te rijden! Dat lukte ook Gilbert niet. Ben er ook niet achter wie wel… in ieder geval niemand in de recente geschiedenis. Misschien Merckx.

Romāns Vainšteins 25 april 2021 om 09:50

Ik denk met name dat het enigszins vertekend vanwege de halfgare agenda afgelopen jaar. Is het overigens niet 6 x? MSR , gdl, lbl, RvV, MSR, RvV?

assen 25 april 2021 om 10:56

Nee, het is 5 keer. Die eerste MSR klopt niet, hij eindigde toen niet bij de eerste vijf.

En het is niet echt vertekend, want als PR was verreden, dan waren het er zeven (die had ie twee maal met de vingers in de neus gewonnen). ;-)
Van alle klassiekers ligt PR hem waarschijnlijk het best, en die is hem twee maal door de neus geboord…

Romāns Vainšteins 25 april 2021 om 11:06

Ik heb daar vraagtekens bij eigenlijk, het is duidelijk dat deze ronde en ook de Strade hem als een handschoen passen maar Roubaix is al voor velen een kleine brug te ver gebleken.

Volg hier

Headlines

Materiaalzone

Populair