Tadej Pogacar kraakt taaie Seixas en wint voor de vierde keer Luik-Bastenaken-Luik
Tadej Pogacar heeft voor de vierde keer in zijn carrière Luik-Bastenaken-Luik weten te winnen. De Sloveen moest aanvankelijk nog het Franse wonderkind Paul Seixas bij zich dulden, maar reed weg op de Côte de la Roche-aux-Faucons en soleerde vervolgens naar de overwinning. Seixas werd nog wel tweede, Remco Evenepoel eindigde als derde.
Wat is het toch weer voorbijgevlogen: met Luik-Bastenaken-Luik werd het klassieke wielervoorjaar alweer afgesloten. De klassiekerrenners konden nog een laatste keer de degens kruisen in het vierde monument van het seizoen. Alle ogen waren gericht op titelverdediger Tadej Pogacar, die met voorsprong de topfavoriet was, maar de Sloveen moest wel rekening houden met twee tegenstanders van formaat: Remco Evenepoel en Paul Seixas.
Het parcours was ook dit jaar voer voor deze klimmers en had maar weinig verrassingen in petto. Er stonden weer elf beklimmingen op het menu, met bekende hellingen als de Côte de Wanne, Côte de Stockeu – die we beter kennen vanwege het Eddy Merckx-standbeeld – en de Côte de la Haute-Levée. De finale werd zoals altijd weer gekruid door de Côte de la Redoute (1,6 km à 9,4%) en Côte de la Roche-aux-Faucons (1,3 km à 11%).

Grote kopgroep – met Evenepoel – zet koers op stelten
In de openingsuren van een klassieker à la Luik-Bastenaken-Luik valt er normaal niet veel te beleven. Een vroege vlucht krijgt vaak de ruimte, maar wordt na verloop van tijd ook weer ingerekend. Van een dergelijk, voorspelbaar koersverloop was dit keer geen sprake, want na een val wist een reusachtig grote kopgroep – van maar liefst vijftig renners – zich af te scheiden. De meest opvallende naam in de spits van de koers: Remco Evenepoel.

Evenepoel in de kopgroep – foto: Fotopersburo Cor Vos
In het peloton gingen de alarmbellen meteen af, en dan vooral bij UAE Emirates en Decathlon CMA CGM – de ploegen van Pogacar en Seixas. Er was UAE Emirates veel aan gelegen om de scheve situatie recht te zetten. De ploeg gaf zelfs Tim Wellens, Vegard Stake Laengen en Domen Novak – die wél van voren zaten – de opdracht om te wachten op de groep-Pogacar. Zij moesten de wereldkampioen terug in koers brengen, maar dit bleek nog niet zo evident.
Dit waren de belangrijkste namen in de vlucht met Evenepoel
Remco Evenepoel en Nico Denz (Red Bull-BORA-hansgrohe), Sjoerd Bax en Quinten Hermans (Pinarello-Q36.5), Jardi Christaan van der Lee (EF-Education EasyPost), Ewen Costiou, Guillaume Martin (Groupama-FDJ), Egan Bernal en Laurens De Plus (INEOS Grenadiers), Nicola Conci en Diego Ulissi (XDS Astana), Magnus Cort, Alexander Kamp en Andreas Leknessund (Uno-X Mobility)
Davide Formolo (Movistar), Pascal Eenkhoorn, Dylan van Baarle en Louis Vervaeke (Soudal-Quick Step), Marco Frigo en Krists Neilands (NSN Cycling), Frank van den Broek en Gijs Leemreize (Picnic-PostNL), Jesus Herrada (Burgos-Burpellet BH).
In de zeer omvangrijke kopgroep rook men inmiddels bloed. Red Bull-BORA-hansgrohe en INEOS Grenadiers (in dienst van de eveneens attente Egan Bernal) sloegen de handen ineen in een poging om de wedstrijd op stelten te zetten. Hierdoor liep de voorsprong van de vijftigkoppige vlucht alleen maar op. Na goed vijftig kilometer, keek de groep-Pogacar al tegen een achterstand aan van om en nabij de drie(!) minuten.
Decathlon CMA CGM schiet ook wakker
Toen de voorsprong tot boven de drie minuten groeide, kreeg de ploeg van Pogacar (eindelijk) hulp van de mannen van Decathlon CMA CGM. De formatie van Seixas was als enige ploeg niet vertegenwoordigd in het eerste peloton en moest dus ook de kastanjes uit het vuur halen. Met enkele verse krachten op kop van het peloton, liep het verschil wel zienderogen terug. Met nog 120 kilometer voor de boeg, was de voorsprong geslonken tot een tweetal minuten.

De ploeg van Pogacar moest achtervolgen – foto: Fotopersburo Cor Vos
Kortom, het was alle hens aan dek. Onder aanvoering van een beresterke Wellens werd er nog een tandje bijgeschakeld in het peloton, dat in deze fase inmiddels al in enkele stukken uiteen was geslagen, op jacht naar de koplopers. In de kopgroep zagen we inmiddels de eerste strubbelingen en onderlinge irritaties, want niet iedereen bleek even happig om zijn deel van het werk te doen.
Evenepoel en co weer ingerekend, vijf koplopers blijven over
Niet zo verwonderlijk, want het was immers nog bijzonder ver richting de finish en de zwaarste beklimmingen moesten nog komen. Door de onenigheid bij de koplopers, smolt de voorsprong van Evenepoel en co als sneeuw voor de zon. Pascal Eenkhoorn, Gijs Leemreize, Alexander Kamp, Hugo Houle en Baptiste Veistroffer zagen een hergroepering echter niet zitten en lieten hun mede-aanvallers ter plaatse.
Waar het genoemde vijftal stug bleef doorrijden, werden de overige aanvallers – waaronder Evenepoel – weer bij de lurven gegrepen door het peloton, of wat daar nog van over was. Dat gebeurde net voor het opdraaien van de Côte de Wanne, waarmee de (pré)finale werd ingeluid. Dit was voor de grote kanonnen het sein om zich goed te positioneren in de voorste regionen van het peloton, al was er van Tom Pidcock geen sprake meer. De Brit was even daarvoor door mechanische malheur achteruit geslagen en raakte zo verzeild in de achterhoede.

Leemreize stak zijn neus aan het venster – foto: Fotopersburo Cor Vos
De vijf overgebleven aanvallers waren inmiddels bezig aan hun laatste stuiptrekkingen. Op de flanken van de bijzonder steile Stockeu was het verhaal van Leemreize, Eenkhoorn en kompanen uitgezongen, en was het wachten op een volgende plottwist. Daarvoor was het wel wachten op de steilere stroken van de Côte de la Redoute. In de kilometers naar deze klim werd het peloton door het hoge tempo op een lint getrokken. Het bleek de aanzet tot een indrukwekkende lead-out van UAE Emirates XRG en aanval van kopman Pogacar.
Pogacar trekt door op Le Redoute, maar Seixas kan mee
Waar de Sloveen in de voorbije twee edities op de Redoute wist weg te rijden van zijn concurrenten, bleef er nu een zeer taaie rivaal in zijn buurt. Wat heet, het Franse wonderkind Paul Seixas bleek sterk genoeg om meerdere demarrages van Pogacar te beantwoorden, al moest hij wel flink op de tanden bijten. Seixas wist zodoende in het wiel van Pogacar de top van de Redoute te ronden, in tegenstelling tot Evenepoel.
🚴🇧🇪 | Pogacar vs Seixas op de Redoute, hebben we een duel? ⚔️⚔️ #LBL
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/NrZyENUG63
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 26, 2026
De Belg – die eerder in de koers nog deel uitmaakte van een zeer omvangrijke vlucht – moest duidelijk kleur bekennen en de twee andere toppers laten rijden. De kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe was zo plots op achtervolgen aangewezen, maar zag het verschil met de twee koplopers alsmaar verder oplopen. Was dit de voorbode voor een tweestrijd tussen koning Pogacar en troonopvolger Seixas richting Luik?

Pogacar en Seixas op de flanken van La Redoute – foto: Fotopersburo Cor Vos
Pogacar blijkt toch weer de sterkste
Seixas en Pogacar werkten in de daaropvolgende kilometers voorbeeldig samen, in aanloop naar de beslissende Côte de Roche-aux-Faucons (1,3 km à 11%). Op deze klim besloot Pogacar al vroeg zijn duivels te ontbinden, maar opnieuw leek Seixas in staat om te kunnen volgen. Leek, want na een zoveelste versnelling van de wereldkampioen botste Seixas dan toch op zijn limieten.
De 19-jarige Fransman ging overboord en verloor binnen een mum van tijd een halve minuut. De volledig onder stoom gekomen Pogacar leek op zijn beurt op weg naar een nieuwe zege in La Doyenne, na eerdere overwinningen in 2021, 2024 en 2025. In de laatste, vlakkere kilometers richting Luik wist hij zijn voorsprong alsmaar verder uit te breiden. En Seixas? Die hield op zijn beurt de achtervolgers ruim achter zich en was op weg naar plek twee.
Tegen Pogacar bleek ook dit jaar echter geen kruid gewassen. De Sloveen had ruim de tijd om zijn overwinning te vieren. Met zijn vierde zege in de Waalse klassieker heeft hij recordhouder Eddy Merckx (vijf overwinningen) nu echt in het vizier. Hij komt in ieder geval al op gelijke hoogte met twee andere viervoudige winnaars, Moreno Argentin en Alejandro Valverde. Aan de finish wees Pogacar met zijn vingers naar de hemel, als eerbetoon aan zijn overleden ex-ploeggenoot Cristian Camilo Muñoz.
🚴🇧🇪 | Monument nummer 13 is een feit. Tadej Pogacar is ook deze editie van Luik-Bastenaken-Luik weer de beste, maar dankzij Seixas moest hij er hard voor werken! 💪💪 #LBL
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/z2uYVMPGeK
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 26, 2026
Seixas wist zijn debuut op te luisteren met een knappe tweede plek, terwijl Evenepoel nog de sprint voor de laatste podiumplek naar zijn hand wist te zetten, voor Emiel Verstrynge en Egan Bernal.
Liège-Bastogne-Liège (1.UWT)
Liège → Liège (259.5 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 05:50:28 | |
| 2 | + 45 | |
| 3 | + 01:42 | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
By far de snelste editie van LBL ooit. Meer dan 2(!) km sneller dan de voorgaande snelste editie
By far de snelste beklimming van de Redoute ooit. Meer dan 10(!) seconden sneller dan het vorige record
Ik weiger toch echt om dit maar normaal te vinden. En het zou toch wel fijn zijn als de wielerjournalistiek dit schouwspel toch ook ietsjepietsje kritischer zou benaderen..
En daar hebben ze ook nog eens legale materiële doping met hun wonderschoenen met springveren.
Vandaag zagen wielerliefhebbers hoe de 19-jarige Seixas zich verhoudt tot de 26-jarige Evenepoel.
De best 3 staan wel op het podium in de juiste volgorde
Hij is (by far) de beste tijdrijder van het moment maar dat is het dan ook.
Bij mij was hij vooral de dapperste maar ook de domste .
Maar dat helikoptershot op de Redoute, die leegte... De rest komt er helemaal niet meer aan te pas. Knap nog dat Evenepoel na zo'n oplawaai nog naar de derde plaats sprint. Maar hij, en BORA, zullen toch naar de tekentafel moeten. De meer dan degelijke klimmer van enkele jaren geleden is helemaal weg. Die achterstand krijgen ze nooit meer weg gewerkt richting de Tour (en moet dat nog wel?).
Is het fysiek, mede door zware blessures of mentale blokkade? Combi van beide waarschijnlijk.
Op naar de marathon in 1:30 zou ik zeggen.
En is Seixas nu al Remco voorbij in dit soort werk?
Wanneer is het wel goed? Was Nadal op Roland Garros ook doping? Of kan iemand in een andere sport wel er zwaar boven uit steken?
Tis op deze site echt een sport om zuur te zijn. Sommige nemen Pogacar kwalijk dat die er boven uitsteekt terwijl ze zelf op Pogariaans niveau alles lopen af te zeiken.
Dat je favo niet wint en je daarvan baalt is 100% logisch. Maar al die drap is wel is klaar.
Geniet van onze sport
We kijken gewoon naar de grootste renner allertijden en daar mogen we toch wel dankbaar voor zijn. Hoevelen van ons hadden niet Merckx willen zien rijden? Of andere grootheden uit het verleden waar we alleen maar over gelezen hebben? Over 50 jaar zullen er nog boeken over Pogacar worden geschreven. En kunnen wij aan onze kleinkinderen vertellen dat we deze grootheid live hebben mogen meemaken.
Zullen velen niet toegeven, maar de nationaliteit van de renner speelt hierbij een grote rol.
Voor Merckx heb ik echt 0 sympathie. Als je valsspeelt, gun dan iig je collega's ook wat ipv alles voor jezelf te pakken en het wielrennen voor de fans te verpesten..
Gezien zijn jeugd zit er waarschijnlijk nog veel marge op en is de kans realistisch dat hij het verschil kan dichten, maar het is vooralsnog best aanzienlijk.
En in Luik begint Pogacar er (naar zijn eigen normen) vrij laat aan. Die kan er ook nog een slopende finale van maken waar hij 5 beklimmingen vol gaat in plaats van 2.
Zelden een begrip sneller zien devalueren dan ‘GOAT’ de afgelopen jaren. De GOAT’s vliegen je om de oren, je zou bijna vergeten dat er ook nog een verleden bestaat.
Wie zegt dat dat hem goed ligt eigenlijk? Moet allemaal nog bewezen worden.
Maar goed, vandaag heel knap gereden.
Vraag me af wat een top Vingegaard hier zou kunnen, toch jammer dat we die hier steeds moeten missen.
Bij Evenepoel leek het beste eraf. Lang voorjaar gereden en moet hier specifiek naar pieken als hij nog eens wil meedoen voor winst. Reed op z’n Van der Poels nog naar een podiumplek, maar veel leek er niet meer in de tank te zitten. Met de zege in de Amstel en 2x podium in een monument toch een prima voorjaar gereden.
Verder toch ook wel een erg knap voorjaar van Verstrynge. Een revelatie!
Tot slot weinig Nederlanders ‘een rol zien spelen’, niemand in de top-50.
Mooi voorjaar gezien. Minder verlamd door dominantie dan vorig jaar naar mijn gevoel. Al doet Pogacar beter dan ooit met maar liefst 3 monumenten en ook nog Strade. Ik weet niet of Merckx er ooit 3 won in het voorjaar?
Top 3:
1) Roubaix
2) Milaan-San Remo
3) Dwars door Vlaanderen
Op naar de Giro!
Dit geldt uiteraard ook voor mensen die denken blij te moeten worden wanneer er geen Belgen in de top eindigen. Hou die onzin aub voor je.
Daartegenover staat dat hij bergop niet meer vooruit lijkt te komen tov Pogi en nu ook Seixas.
Die 2 laatsten staken er bovenuit vandaag. Een nieuw duel lijkt in de maak.
Dit is hem.