Steven Kruijswijk schrijft geschiedenis met vierde plaats in Vuelta a España

Steven Kruijswijk schrijft geschiedenis met vierde plaats in Vuelta a España

foto: Sirotti

zondag 16 september 2018 om 20:00

Wat is na de Vuelta a España het verschil tussen Steven Kruijswijk en overige Nederlandse klassementsrenners als Jan Janssen, Joop Zoetemelk en Tom Dumoulin? De 31-jarige Brabander heeft – in tegenstelling tot de genoemde namen – nooit een grote ronde gewonnen. Met zijn vierde plaats in de Spaanse ronde is Kruijswijk wél de eerste Nederlander in de geschiedenis die in alle drie de grote rondes top vijf heeft gereden. WielerFlits blikt terug op deze opvallende prestatie.

flag-it Giro d’Italia 2016 – vierde

Na twee eerdere top 10-noteringen in de Italiaanse ronde, wist Kruijswijk in de Giro van 2016 zijn eerste top vijf te versieren in een drieweekse rittenkoers. Zijn uiteindelijke vierde plaats in het eindklassement voelt echter nog altijd aan als dé gemiste kans. De renner van LottoNL-Jumbo bleek die Giro namelijk oppermachtig. Na een bijzonder scherpe openingsweek, waar hij in enkele explosieve etappes verrassend tijd wist te pakken, veroverde hij in de veertiende rit naar Corvara de leiderstrui. Samen met de Colombiaan Esteban Chaves wist hij de concurrentie die dag de vernieling in te rijden. Aan de streep werd de buit verdeeld: Chavito pakte de ritzege, terwijl Kruijswijk La Maglia Rosa mocht aantrekken.

In de daaropvolgende etappes zwaaide hij als een ware Girovorst met zijn roze scepter. Op de Alpe Siusi en Andalo reed hij nog verder weg van zijn rivalen, waardoor hij de negentiende etappe naar Risoul mocht beginnen met een geruststellende voorsprong van drie minuten op naaste belager Chaves. Het kon niet meer misgaan. Toch? Een verraderlijke bocht en een sneeuwwand beslisten er anders over. Kruijswijk kwam – toen hij onder druk werd gezet door Vincenzo Nibali in de afdaling van de Colle d’Agnello – zwaar ten val. De Nederlander ging vol over kop en kwam op zijn rug terecht, maar zat in geen tijd weer op de fiets.

foto: ANSA

Wat volgde was een doldrieste achtervolging op de toch al ver uitgelopen concurrentie. In de eerste kilometers van de slotklim naar Risoul wist Kruijswijk – al dan niet door adrenaline – de schade nog te beperken. In de slotkilometers kraakte de leider echter definitief, waardoor hij uiteindelijk bijna vijf minuten verloor op ritwinnaar Nibali. In het klassement zakte hij naar plek drie, op ruim een minuut van leider Chaves. De beelden van een strompelende Kruijswijk op weg naar het hotel staan nog altijd op het collectieve netvlies. De vraag was of hij überhaupt de Giro zou uitrijden.

De rosse Brabander wist in de daaropvolgende zware bergrit naar Sant’Anna di Vinadio echter op karakter de schade te beperken. Het vasthouden van zijn podiumplek bleek te veel gevraagd, maar dankzij een heldhaftig optreden wist hij wél een vierde stek uit de brand te slepen. Na de finish in Turijn overheerste uiteraard de teleurstelling. “Ik sta hier nu toch wel met een teleurgesteld gevoel. Ik wist echter niet dat ik dit kon”, zo keek hij terug op zijn drieweekse optreden. “Hopelijk kan ik die ervaring in de toekomst gebruiken en het dan wél afmaken. Ik kom zeker terug”, klonk hij vastberaden.


flag-fr Tour de France 2018 – vijfde

Na een ietwat teleurstellend 2017 – waarin hij moest opgeven in de Giro en ‘slechts’ negende werd in de Vuelta – stond het jaar daarop volledig in het teken van de Tour de France. In zijn drie voorgaande Franse optredens wist hij geen klassement te rijden. Daar moest dit jaar verandering in komen. Met slechts dertig koersdagen op de teller begon hij aan La Grande Boucle. “Deze benadering is nieuw voor mij”, zo liet hij voor de start weten. “Ik hoop dat ik door middel van een hoogtestage en intensieve trainingen mijn topniveau te pakken heb voor de Tour.”

Na de eerste week viel er nog weinig te zeggen over de nieuwe aanpak van Kruijswijk. Met een resem vlakke ritten en enkele explosieve finishes was het devies simpel: overleven. Dit deed de Nederlander dan ook met verve, al verloor hij met zijn ploeg LottoNL-Jumbo behoorlijk wat tijd in de ploegentijdrit. Het terrein van Kruijswijk – het hooggebergte – moest echter nog komen. Op dag tien doemden ze voor het eerst op: de hoge Alpentoppen. In de rit met aankomst in Le Grand-Bornand eindigde hij keurig in de buurt van de andere favorieten, terwijl hij in de felbetwiste etappe naar La Rosière de schade wist te beperken. Zijn moment de gloire moest echter nog komen. 

foto: ASO

Dat moment kwam er onderweg naar Alpe d’Huez, de Hollandse berg bij uitstek. Op de 13,8 kilometer lange Alpencol schreeuwt een massa hossende, in het oranje uitgedoste Nederlanders hun wielerhelden in bocht zeven naar boven. Alpe d’Huez: de plek waar Joop Zoetemelk, Hennie Kuiper, Peter Winnen, Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse wisten te zegevieren. Lang leek de naam van Steven Kruijswijk aan dit rijtje te kunnen worden toegevoegd. De kopman van LottoNL-Jumbo trok al vroeg in de etappe ten aanval. De Col de la Croix de Fer bleek dé plek voor een gedurfde aanval, die de geschiedenisboeken leek in te gaan. Als een ware gems wist hij zijn medevluchters uit het wiel te rijden. Het verschil met de groep maillot jaune bleef maar stijgen: één minuut, twee minuten, drie minuten… De maximale voorsprong bedroeg op een gegeven moment zes(!) minuten, waarmee de Nederlander virtueel de nieuwe leider was. Kregen we een absolute sensatie?

Kruijswijk begon Alpe d’Huez uiteindelijk met een voorsprong van vier minuten op de favorietengroep. Zijn gele droom was inmiddels vervaagd tot de hoop op etappewinst. Dit bleek de Nederlander uiteindelijk ook niet gegund. Alle aanmoedigingen ten spijt, werd hij op minder dan vier kilometer van de streep ingerekend. In de slotkilometers verloor hij nog één minuut op ritwinnaar en gele trui Thomas, maar Kruijswijk had naam gemaakt met een fameuze solo. “Ik baal dat ik het niet heb kunnen afmaken, maar ik kon gewoon niet harder. Ik hou er echter van om op deze manier te koersen. Ik denk dat het een goede poging was, maar helaas heb ik het niet kunnen waarmaken”, zo meldde hij na afloop.

Het bleek niet het laatste wapenfeit van Kruijswijk in de Tour. In de Pyreneeën wist hij samen met zijn ijzersterke ploeggenoot Primož Roglič de koers te kleuren, waardoor hij ook wist op te schuiven in het klassement. In de laatste tijdrit naar Espelette verdedigde hij met succes zijn vijfde plaats in het klassement, goed voor zijn vijfde top 10-notering in zijn loopbaan.


flag-es Vuelta a España 2018 – vierde

Wie had gedacht dat Kruijswijk na de Tour op zijn lauweren zou rusten, kwam bedrogen uit. Het vizier werd al snel weer gericht op de Vuelta a España, de derde grote ronde van het jaar. De enige drieweekse rittenkoers waar de Nederlander nog geen top vijf wist te rijden. Tot dit jaar. Al leek een verbetering van zijn negende plaats van vorig seizoen geen sinecure. De 31-jarige renner kwam de eerste week weliswaar schadevrij door, maar verloor in de sleuteletappes tijd op de concurrentie. Na dertien ritten stond Kruijswijk op plaats tien, op 2’44” van leider Jesús Herrada.

De kentering kwam er echter in de veertiende etappe naar Les Praeres de Nava, een slotklim die verre van ideaal was voor de tempoklimmer uit Nuenen. De LottoNL-Jumbo-renner besloot om vroeg aan te gaan. Op de loeisteile stroken (ruim 20%) van Les Praeres zette hij de concurrentie flink onder druk, maar hij moest in de eindsprint toch het onderspit delven. Hij steeg in het klassement echter wel met stip naar plaats vijf, met zicht op het podium. In de daaropvolgende bergetappe naar de top van de Lagos de Covadonga wist hij zijn wagonnetje aan te haken, waardoor hij na de rustdag in een uitstekende positie begon aan de individuele tijdrit.

foto: Sirotti

Kruijswijk stelde niet teleur in de 32 kilometer lange tijdrit van Santillana del Mar naar Torrelavega. Met een vierde plaats was hij de beste van de klassementsrenners, waardoor hij in het klassement steeg naar de derde plaats, op slechts 52 seconden van leider Simon Yates. Was er dan nog meer mogelijk dan het eindpodium? Het antwoord was: nee. De Brabander was de daaropvolgende etappes vooral bezig met stuivertje wisselen voor het podium. In de zeventiende etappe naar de steile Balcón de Bizkaia zakte hij naar plek vijf, om in de rit naar de Coll de la Rabassa weer naar positie drie te wippen. In de allesbeslissende bergetappe naar de Coll de la Gallina moest hij echter zijn meerdere erkennen in Enric Mas én Miguel Ángel López.


Kruijswijk doet ‘beter’ dan Dumoulin, Zoetemelk en Janssen

Het betekent dat hij in Madrid genoegen moet nemen met de vierde plaats. Een schrale troost: hij mag zich nu wél de eerste Nederlander in de geschiedenis noemen die bij de eerste vijf eindigt in alle grote rondes. Erik Breukink en Tom Dumoulin wisten weliswaar in de Giro én de Tour de top vijf te halen, maar slaagden er niet in om hetzelfde te bereiken in de Vuelta. Al kwam Dumoulin er in 2015 zeer dichtbij met een zesde plaats, na in extremis zijn leiderstrui te hebben verspeeld.

Erik Breukink – hier in de witte trui van beste jongere – eindigde alleen in de Vuelta niet bij de beste vijf – foto: Sirotti

Grote ronderenners als Jan Janssen, Joop Zoetemelk en Hennie Kuiper wisten ‘slechts’ in twee van drie grote rondes de top vijf te halen, net als Johan van der Velde en Rini Wagtmans. Janssen en Zoetemelk reden in hun carrière nooit de Giro d’Italia, terwijl de beste prestatie van Kuiper in de Italiaanse ronde een 22e plaats is. Hierbij moet wel de kanttekening worden gemaakt dat de Giro en Vuelta lange tijd dicht op elkaar zaten. Pas in de jaren negentig werd de Spaanse ronde naar het najaar verplaatst.

Twee huidige vaandeldragers van het Nederlandse wielrennen, Bauke Mollema en Robert Gesink, hebben ook de nodige ervaring met het rijden van klassementen. Mollema eindigde zowel in de Giro, Tour als Vuelta bij de eerste tien, maar wist in de eerste twee rondes niet verder te komen dan een zevende en zesde plaats. Gesink wist in de Italiaanse ronde nooit een klassement te rijden. Hiermee onderscheidt Kruijswijk zich van de rest.

Nederlanders die in meerdere grote ronden top vijf reden

Erik Breukink
Giro d’Italia – 3e in 1987, 2e in 1988 en 4e in 1989
Tour de France – 3e in 1990

Tom Dumoulin
Giro d’Italia – winnaar in 2017 en 2e in 2018
Tour de France – 2e in 2018

Jan Janssen
Tour de France – 2e in 1966, 5e in 1967 en winnaar in 1968
Vuelta a España – winnaar in 1967

Steven Kruijswijk
Giro d’Italia – 4e in 2016
Tour de France – 5e in 2018
Vuelta a España – 4e in 2018

Hennie Kuiper
Tour de France – 2e in 1977, 4e in 1979 en 2e in 1980
Vuelta a España – 5e in 1975 en 5e in 1983

Johan van der Velde
Giro d’Italia – 5e in 1984
Tour de France – 3e in 1982

Rini Wagtmans
Tour de France – 5e in 1970
Vuelta a España – 3e in 1969

Joop Zoetemelk
Tour de France – 2e in 1970, 2e in 1971, 5e in 1972, 4e in 1973, 4e in 1975, 2e in 1976, 2e in 1978, 2e in 1979, winnaar in 1980, 4e in 1981 en 2e in 1982
Vuelta a España – winnaar in 1979

Dit artikel delen:

43 Reacties

vevie 16 september 2018 om 20:08

Het is natuurlijk niet hetzelfde als winnen, maar wel een grote prestatie. Hopelijk pak je nog in de komende jaren ergens het podium; het is je gegund!

xistnc 16 september 2018 om 20:15

Edit redactie #1: Bedankt, is toegevoegd.
Edit redactie #2: Dat klopt.

Wheely 16 september 2018 om 20:22

Deze statistiek onderstreept zijn klasse, de resultaten hadden zonder pech zelfs nog beter kunnen zijn. Ik verwacht daarom dat er nog meer in het vat zit.

Dumoulin zal trouwens nog wel een keer podium kunnen rijden in de Vuelta toch?

vevie 16 september 2018 om 20:33

Dat lijkt me wel. Tenminste, als hij niet alleen zich gaat richten op de Tour.

Sunnyweb 16 september 2018 om 20:36

Hoe kan je dat nou vergelijken met winst in een ronde. Scoreboard lijstjes wat heb je daar nu aan. Zoetemelk heeft nooit de giro gereden omdat het commercieel toen niet aantrekkelijk was maar heeft wel twee rondes op zijn naam staan en verder de eeuwige 2e. Jansen was een alleskunner die op iedere weg discipline wel iets gewonnen heeft. Maar ze zaten in een ander tijdperk. Kruijswijk is misschien wel de meest aanvallende en minst calculerende renner van al die genoemde mannen die vooral een wapen hadden in een tijdrit waarin ze nog wel eens naar de winst reden.

ghostwriter 16 september 2018 om 20:37

Ik vraag me af wat een Kruijswijk in topvorm in de Giro kan doen. Dat is de grote ronde die het beste bij hem past en waar de meeste van de absolute toppers ontbreken. Ik zou het mooi vinden als hij volgend jaar met een hele sterke klassementstrein (met bijvoorbeeld Bennett, Bouwman, Tolhoek en Kuss als ondersteuning voor het midden- en hooggebergte) naar de Giro wordt gestuurd. Kruijswijk verdient het om een keer op het podium van een grote ronde te eindigen.

Romāns Vainšteins 16 september 2018 om 20:44

Die kan hij winnen zolang het voor hemzelf mooi meezit en voor 1 of 2 anderen ergens goed tegen. Ik ga er van uit dat hij 2019 wederom een poging gaat doen.

Slurpie Blauw 16 september 2018 om 20:55

Er was natuurlijk een lange tijd dat de Giro en Vuelta rond dezelfde tijd vielen.

Dit had wel gemeld kunnen worden door het beperkte wielerflits.

Jungle Man 16 september 2018 om 21:02

Ben benieuwd hoe tlj 2919 inplant. Hopelijk kruiswijk met goede ondersteuning in den grandtour a la giro en Vuelta . Laat groenewegen dan maar de tdf doen

SolitaryShell 16 september 2018 om 21:13

Poh, dat is nog wel erg koffiedik kijken hoor.

Jaromir 16 september 2018 om 22:48

Tis maar te hopen dat Jumbo nog de sponser is tegen 2919. Maar inplantaten verwacht ik zeker rond die tijd.

Wheely 17 september 2018 om 02:03

Steven en Dylan en de teletijdmachine!

Brummel 17 september 2018 om 07:35

Valverde zal er dan ook wel staan, me dunkt

mus van de maasstad 17 september 2018 om 10:20

Ik verwacht dat hij dan de ronde van Alpha Centauri en Tour du Gliese 185C gaat combineren

Jacco van Stierop 16 september 2018 om 21:03

Leuk en aardig zo’n lijstje maar je hebt er niet zoveel aan. Kan me voorstellen dat Kruijswijk dat lijstje liever inruilt voor een podiumplaats of een ritzege in een grote ronde.
Kruijswijk is een geweldige renner maar in deze Vuelta werden ook wel zijn beperkingen zichtbaar. Hij had natuurlijk een Tour in de benen maar hij bezit van nature niet over een vlijmscherpe demarrage waarmee hij zijn tegenstanders kan verrassen. Ook het bergop bluffen, hollen, stilstaan en wegsturen en schijnaanvallen zijn niet zijn sterkste kanten. Ik hoop van harte dat hij nog eens een keer een podiumplaats in een grote ronde op zijn palmares kan zetten. Dat hij een dijk van een tijdrit kan rijden werkt in ieder geval niet in zijn nadeel.

ghostwriter 16 september 2018 om 21:13

De beklimmingen van de Vuelta passen natuurlijk totaal niet bij het type wielrenner wat Kruijswijk is. Hij moet het hebben van langere beklimmingen waarin de explosievere klimmers worden uitgeput en Kruijswijk het op inhoud kan winnen. Dat hij ondanks dat de Vuelta niet bij hem past toch zo dicht in de buurt van het podium kwam nadat hij in de Tour al vijfde was geworden toont aan hoe ongelofelijk sterk hij momenteel is. Als hij hier volgend jaar in de Giro op verder kan bouwen zie ik hem zeker als één van de favorieten voor een podiumplaats.

SolitaryShell 16 september 2018 om 21:15

In de Giro van 2016 ging dat echt wel stukken beter. Heeft ook met de vorm te maken. Er zat gewoon overduidelijk niet zo veel meer op deze ronde. Maakt zijn prestatie des te knapper.

tendam 16 september 2018 om 21:33

Inderdaad, dit resultaat lijkt meer op wilskracht behaald dan een echte supervorm. Het is niet zozeer de soort beklimmingen die hem nekt.

KennyKlimmen 16 september 2018 om 21:06

Ben benieuwd op wat voor soort fietsen ze tegen die tijd rijden Jungle Man

Omhoog73 16 september 2018 om 21:17

Blijft opmerkelijk dat Joop nooit de Ronde van Italie heeft gereden…

Covadonga 16 september 2018 om 21:28

Het is maar wat je er van maakt. Zelf zou ik zulke statistieken met podiumplaatsen maken en niet met top 5. Want wat is daar de betekenis van? Dan kun je ook de top 6, 7 of 8 pakken. Wat Kruijswijk presteert maakt dit natuurlijk zeker niet minder.

tendam 16 september 2018 om 21:37

Ik snap dit soort reacties niet zo. Ja, het is wel goed, maar eigenlijk niet het vermelden waard, maar toch wel knap. Zal wel een Hollands-calvinistisch dingetje zijn.

Mwielerfan 16 september 2018 om 23:27

Eens dat top 5 en top 6 weinig verschillen. Daarmee is dumoulin met 1-2-6 natuurlijk stukken beter dan 4-5-5 kruijswijk. Beetje kunstmatige statistiek en het voelt daarmee als irrelevant record van hansen

kielabokki 17 september 2018 om 06:30

Het zijn gewoon gezochte statistieken. Zoals die van Talpa toen ze voetbal gingen uitzenden.

‘Heracles pakt meeste vrije worpen op de helft van de tegenstander in 2e helft van alle ploegen.’

Brummel 17 september 2018 om 07:41

Dit soort stats hebben nou eenmaal entertainment waarde. Zo van: “hé, wat leuk” en dan overgaan op de orde van de dag.

Kelder is de Man 16 september 2018 om 21:28

Mooi stuk en dat verdient hij, ondanks de tegenargumenten hierboven.

skylimit 16 september 2018 om 21:40

Inderdaad scorebordjournalistiek. Buiten kijf een uitmuntende prestatie van Kruijswijk,
maar het zou pas echt geschiedenis zijn als hij een keer podium rijdt, of een grote ronde wint. Als Dumoulin in de Vuelta zou starten en podium rijdt, staat hij boven Kruijswijk. Kruijswijk gaat geen grote ronde meer winnen, die kans heeft hij al laten liggen.

VerstandOpNul 16 september 2018 om 22:50

Ik vind vooral de combinatie Tour en Vuelta heel knap. Dat laat vooral zien hoe uitzonderlijk hoog zijn uithoudingsvermogen is.
En zonder nu TLJ te willen bashen, want die zijn bezig met een heel sterk seizoen, vraag ik me toch af of hij niet gebaat zou zijn bij andere begeleiding. Nog sterker gericht op zijn specifieke sterke en zwakke punten. Het devies kijkt nu toch vaak “god zegene de greep”, en er is deze ronden toch ook veel (net) niet gelukt.

hugenholz 16 september 2018 om 23:00

Gewoon alle energie inzetten op 1 grote ronde en hij gaat met gemak het podium pakken en misschien kan die dan bij afwezigheid van een Dumoulin, Froome, Thomas of Yates zelfs winnen. TLJ moet voor 2019 een doordachte keuze maken, Roglic en Kruijswijk splitsen (ieder 1 aparte ronde)

Mwielerfan 16 september 2018 om 23:28

Met gemak nog wel

Mwielerfan 16 september 2018 om 23:30

Vuelta klassement in de jaren zeventig is niet serieus te nemen. Klassieke renner maertens won eens ongeveer alle etappes. Ook andere jaren dat er nauwelijks echte prof ploegen aan de start stonden.

girardengo 17 september 2018 om 00:30

Vaak wordt in reacties gesteld dat de verschillende periodes niet met elkaar te vergelijken zijn. OK, dan kun je nog altijd vaststellen dat in hun tijd bepaalde Nederlandse profs het uitstekend deden, want ook toen hadden zij internationale concurrentie. Wat men echter doet is stellen dat er vroeger minder concurrentie was, het niveau lager was, etc. Dat noem ik dan wel periodes vergelijken….

bartje 17 september 2018 om 01:49

Van waardeloos tot fenomenaal, de statistiek doet er toch geen ene moer toe? Wielerflits betoont gewoon haar waardering en schrijft een kleine ode aan de wielrenner Kruijswijk.

Wat mij betreft terecht, goed gedaan WF!

achtpuntzes 17 september 2018 om 08:16

Knap hoor, maar geschiedenis schrijf je niet met 2 vierde plekken en een vijfde plek.

Ultras100 17 september 2018 om 08:39

Mooi dat hier even aandacht aangegeven wordt!
Voor mij is Kruiswijk een grotere/betere renner dan Horner, Cobo en zelfs Aru (al hangt dat nog af van wat die de komende jaren nog gaat presteren).
Je moet altijd kijken naar het “HOE”!
HOE werd Kruijswijk 4e in de Giro van 2016? (val in sneeuwmuur)
HOE werd Kruijswijk 4e in de Tour? (oaEpische aanval in Alp d Huez etappe)

De fijnproevers snappen dit, Mc Donalds liefhebbers niet. ;-)

kielabokki 17 september 2018 om 08:53

Vraag het hem zelf anders, fijnproever.

Zijn prestaties hebben zelf voldoende gewicht. Behoeven geen statistieken als deze om op waarde te schatten.

Dat gezegd hebbende, mooi rijtje.

LB117 17 september 2018 om 09:25

Helemaal eens!!

Kruiswijk laat strijd zien i.t.t. Horner, Evans, Aru, Hesjedal, Cobo.

Contador zal ook herinnert worden om zijn eeuwige aanvallen, Hopelijk kan steven nog 2 a 3 jaar mooie dingen laten zien.

Tijmuh 17 september 2018 om 11:49

Het geeft wel aan wat voor sprongen Steven en het NL’se wielrennen (klassementrijden) de afgelopen jaren heeft gemaakt als we niet meer tevreden zijn met een vierde plek in de Vuelta na het rijden van een vijfde notering in de TdF.
Enkele jaren terug waren we bijvoorbeeld al trots als iemand in de top regelmatig top twintig reed in een bergetappe en was Steven niet meer dan een degelijke klassementsrenner voor de Giro. Ik wens Steven volgend jaar heel hard een podiumplek toe in de Giro. De combinatie Giro en Vuelta lijkt me ideaal voor hem.

Jean Dumas 17 september 2018 om 14:16

Toch mooi. Heb niet het idee gehad dat hij zonder Tour in de benen hier wel podium had gereden.

sooike 17 september 2018 om 15:00

Als je de eindeloze bewondering, complimenten, loftuitingen, felicitaties aan het adres van Gesink ooit hebt gelezen en je ziet nu de matige reacties, zelfs kritiek, over Kruijswijk , dan wordt maar weer eens het bewijs geleverd dat sommige renners eeuwig “vaandeldrager” (citaat WF) blijven en anderen nog net niet worden verguids omdat ze nooit het podium van een ronde hebben gehaald. Wat een onzin ! Kruijswijk is met Dumoulin de beste Nederlandse ronderenners van de laatste seizoenen en sterker dan Janssen, Zoetemelk en zeker Gesink ooit zijn geweest in een grote ronde. Hulde voor Kruijswijk en hulde voor de WF-redactie voor dit terecht eerbetoon !

sportfanaat 17 september 2018 om 15:43

Last van een maandagdip sooike? Of heeft Robert ooit je knikkers afgepakt? Kruijswijk heeft natuurlijk een fantastische prestatie geleverd door in alle drie de grote rondes top 5 te rijden, waarvan twee in één jaar, maar de echte kers op te taart ontbreekt. Geen etappeoverwinning in een grote ronde en geen podium. Dus om hem nu sterker te noemen dan Janssen, Zoetemelk en ook Gesink lijkt me beetje vreemd. Hun erelijsten spreken voor zich. Gesink werd namelijk in 2010 ook 4e in de Tour en ik denk dat je de hoogste eindklasseringen van Janssen en Zoetemelk zelf wel weet.
Maar inderdaad hulde voor dit eerbetoon en zelfs als hij nooit het podium haalt of een etappeoverwinning in een grote ronde, ik blijf fan.

Plavka 17 september 2018 om 20:25

Waarom zou Kruidwijk nooit een grote ronde meer kunnen winnen?
Mooi voorbeeld vind ik Sastre en in mindere mate Cobo en Horner. Die konden het ook in hun nadagen.

Plavka 17 september 2018 om 20:26

Excuses Steven, Kruijswijk natuurlijk.
Typefoutje…

Headlines

Materiaalzone

Populair