‘Samenwerking is antwoord op Mathieu van der Poel, maar Tadej Pogacar is een ander verhaal’
Analyse Is samenwerking het recept om Mathieu van der Poel te kloppen in een topklassieker? Na het zien van de E3 Saxo Classic en In Flanders Fields zou je bijna zeggen van wel. Het feit dat blokken zoals Decathlon CMA CGM, Soudal Quick-Step, Lotto-Intermarché, Uno-X Mobility en Red Bull-BORA-hansgrohe slim koersten en in hun kansen bleven geloven, leidde in Wevelgem tot een hergroepering, en zonder die ultieme vertwijfeling was in Harelbeke hetzelfde gebeurd.
Jarenlang zag je tijdens de klassiekers dezelfde teneur in het peloton: wanneer de groten hun verwachte aanval hadden ingezet op het zwaarste stuk van het parcours, duurde het soms eeuwen voor de neuzen in dezelfde richting stonden en er een serieuze achtervolging op gang werd gebracht. Dit weekend konden de verenigde troepen in het peloton telkens een verschil van meer dan een minuut tenietdoen en was het dus helemaal anders.
Decathlon CMA CGM
De grootste credits gaan, in beide wedstrijden, misschien wel naar het Franse Decathlon CMA CGM. In Harelbeke waren zij mee met Stan Dewulf in de achtervolgende groep en won Tobias Lund Andresen de sprint voor plek zes daarachter. In Wevelgem brachten hardrijders als Daan Hoole, Cees Bol en Oliver Naesen de snelle Deen in stelling, met een tweede plaats na Jasper Philipsen als gevolg.
De Deen reageerde achteraf voor onze camera op die nieuwe mindset in het peloton. “Voor de laatste keer Kemmelberg hebben we al met een paar ploegen samen gepraat en gezegd: ‘laten we proberen om samen te blijven, dan trekken we direct naar de kop van het peloton en doen we alles wat we kunnen om de vluchters terug te halen.’ Dus ja, we zijn niet zo dom als we eruitzien”, klonk het met en glimlach.
Waarom laten de ploegen zich dan minder gemakkelijk intimideren? “Als je Mathieu en Wout van Aert vooruit ziet rijden, heb je even wat bedenkingen en twijfels. Maar we staan toch echt aan de start om te winnen. Dan ga je niets zomaar door je vingers laten glippen en dus zouden we, ongeacht wie voorop reed, gaan achtervolgen. Ik denk dat we altijd al dachten dat ze te kloppen waren. Dat is de reden waarom we ons bed uitkomen en in de sneeuw gaan trainen.”
“Dit is een beproefd recept”
In de WielerFlits Podcast waren onze analisten Niels Bastiaens en Maxim Horssels blij verrast met die mentaliteitswijziging. “Alles begint met hoop”, zegt Niels. “Dat zag je in het verleden toch minder. De meeste ploegen hebben geen kopman met de kracht om te volgen, maar ze hebben wel de getallen om iets recht te zetten. Alle ploegen keken zo vaak naar elkaar om de kastanjes uit het vuur te halen of ze moesten te lang wachten op de knechten. Nu probeerden ze samen toch een vuist te maken.”
Maxim beaamt: “Dat is ook hoe je met die grote mannen moet omgaan. Het is nu al een beproefd recept. De boeken moeten niet meer toe als ze dertig seconden of meer vast hebben. Eender welk verschil is niet meer heilig. En maar goed ook. Anders was het vrijdag al na 140 kilometer gedaan. Nu kreeg je een van de spannendste finales van de laatste jaren in Harelbeke.”
De vraag is: werkt dat ook met wereldkampioen Tadej Pogacar in de Ronde van Vlaanderen? “Met Pogacar heb je een totaal andere koersdynamiek. Maar in de Ronde ook een ander parcours. De hellingen lagen dit weekend op zo’n 30 kilometer van het einde, in de Ronde moeten de Paterberg en Oude Kwaremont dan nog komen. Ga je dan nog maar eens organiseren. De kans is klein dat Pogacar later vertrekt dan de tweede passage op de Oude Kwaremont, en haal hem dan nog maar eens terug”, besluiten de analisten.
- Niet een heel harde koers geweest
- Goed weer
- Geen kleine groepjes die eerst bij elkaar moeten komen voor er een soort pelotonnetje vormt
- 4 sprinters in de groep die allemaal een realistische kans maken op de winst en ook genoeg ploeggenoten mee hebben om te werken.
- En dan nog hebben ze nog godbetert een Ganna nog nodig die voor een 17e plek van Swift de ballen uit zijn broek rijdt om het laatste gaatje te dichten.
Als één van die dingen anders is, dan komt het nooit bij elkaar. De Ronde van Vlaanderen is zoveel zwaarder dat het sowieso al helemaal uit elkaar gaat liggen, dus van een peloton op schotsafstand gaat natuurlijk nooit sprake zijn.
Klopt inderdaad, in de huidige De Ronde van Vlaanderen kan dit helaas niet meer gebeuren. Daarvoor moeten ze eerst terug naar een deftig parcours zoals dat van 2011. Jammer genoeg zijn financiële belangen groter dan sportieve belangen.
Soms is het ook wel eens handig dingen eerst te controleren voordat men iets schrijft.
Ik snap uiteraard wel wat je bedoeld te zeggen hoor. Maar het is niet omdat de zon schrijft, en er niemand met een solo van 200km wint, dat het geen harde koers kan zijn...
Ik vond ze net heel sterk als collectief (zeker wetende dat ze Benoot en Kooij missen), waardoor ze met de renners die ze hebben een zeer goed resultaat konden rijden.
@Monsieur Bendy, ik hoop eigenlijk wél dat dit een precedent schept. Niet dat ik wil dat er niemand nog iets gaat proberen in de heuvelzone, maar de gelatenheid waarmee de mindere goden reageren wanneer de ene of de andere topper weer eens van heel ver solo gaat, mag er van mij zeker uit. Want als de omstandigheden meezitten, kan heel ver soms ook gewoon te ver zijn zo blijkt..
Natuurlijk kon Decathlon helemaal alleen het gat niet dichten, maar het toch proberen en daardoor ook steun krijgen van andere teams was wél de juiste beslissing en verdient dus wat meer lof.
Ben het met je eens. Ik doel in mijn betoog meer op het apres Pogacar/VdP tijdperk.
Als zij de benen hadden stil gehouden, had van der Poel moeten rijden en had Wout hem geklopt.
Of je moet tevreden zijn met een 2e plaats.
Nu hadden ze kans op een overwinning, anders niet. Dan is dat toch slim?