Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Paul Seixas denkt dat hij vooraan had kunnen meedoen zonder lekke band: “Maar je kunt de koers niet overdoen”
Paul Seixas kende een onfortuinlijke openingsrit. De Fransman reed in de finale lek en verspeelde daardoor veel krachten in de achtervolging. Uiteindelijk hield hij de schade beperkt met een negende plaats, op drie seconden van winnaar Isaac Del Toro.
Door de omstandigheden kijkt Seixas dan ook tevreden naar zijn daguitslag. “Het werd lastig na mijn lekke band. Ik heb twee keer van fiets moeten wisselen. Daar heb ik veel energie verloren, en dan moest ik ook nog de klim op. De ploeg heeft geweldig werk verricht, en uiteindelijk is het nog gelukt om in de voorste groep te komen. Ik zei tegen mezelf dat ik mijn krachten moest sparen. De laatste klim was niet zo steil als verwacht, dus ik heb wat energie kunnen sparen, maar ik werd een beetje verrast door mijn positie aan het begin van de afdaling. We raakten gescheiden aan de voet van de laatste klim en kon het gat niet meer dichten”, verklaarde hij in L’Équipe.
Wanneer Seixas wordt gevraagd of hij kans had om de rit te winnen zonder lekke band, antwoordt hij resoluut. “Absoluut, maar je kunt de koers niet opnieuw doen, zo is het nu eenmaal. Het belangrijkste is dat we maar weinig tijd hebben verloren”, zei het toptalent zelfverzekerd.
Beulswerk van Benoot
Aanvankelijk leek Seixas alle vertrouwen in de ritzege te hebben, want zijn ploeggenoot Tiesj Benoot reed op de laatste beklimming van de Montjuïc hard op kop. “Er was een probleem met mijn oortje. Ik probeerde ze te vertellen dat ik wat energie tekortkwam om aan te vallen, maar de ploegleider begreep het niet. Hij dacht dat ik er klaar voor was, dus liet hij Tiesj op kop rijden, ook al was ik niet van plan om aan te vallen. Uiteindelijk voelden mijn benen beter aan dan ik had verwacht, maar ik spaarde mijn krachten liever voor later”, vertelde hij.
Tot overmaat van ramp ontliep Seixas maar ternauwernood een botsing met een auto van de organisatie. “Ik raakte niet echt in paniek, maar ik reed bijna tegen een auto aan, waarvan de bestuurder niet in zijn achteruitkijkspiegel keek. Ik was echt bang, net als Aurelién Paret-Peintre, het was heel gevaarlijk. Op zulke smalle weg zouden auto’s niet naar links moeten uitwijken, maar de bestuurder zag ons, dus alles is goed gekomen. We weten dat dingen niet altijd volgens plan verlopen, dat gebeurt nu eenmaal, maar het belangrijkste is om rustig te blijven”, aldus de 19-jarige klimmer.
Tour de France (2.UWT)
Etappe 2: Tarragona → Barcelona (168.5 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 03:40:01 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | + 03 | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
2. Alleen terugkeren is een fout.
3. Kan tevreden zijn met de benen (en Tiesj ook).
zal zijn lange gestalte, net zoals bij Arensman, wellicht geen
significant nadeel zijn.