Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Michel Wuyts weer op de buis: “In Milaan-San Remo maak je als commentator de koers”
Interview Wielerfans die nog eens willen wegdromen bij het iconische commentaar van Michel Wuyts (69), kunnen zaterdagmiddag bij de Vlaamse zender VTM terecht. Naast de E3 Saxo Classic is Milaan-San Remo een van de twee grote klassiekers die Wuyts dit voorjaar van commentaar mag voorzien aan de zijde van Kempenaar Jan Bakelants. Hoewel hij minder prominent in het wielermilieu aanwezig is dan vroeger, lijkt Wuyts nog lang niet uitgeblust.
Wie naar Wuyts luistert, krijgt een vat vol ervaring te horen. Zijn eerste Milaan-San Remo woonde hij bij in 1991, nadien was hij tot januari 2022 bij publieke omroep VRT te horen als vaste commentator van alle grote wedstrijden. Sinds Wuyts daar noodgedwongen moest vertrekken omdat hij de pensioenleeftijd was gepasseerd, kwam hij bij VTM terecht. “Hier heb ik misschien gevoelig minder koersdagen dan vroeger, maar dat doet niets af aan mijn ingesteldheid”, is Wuyts meteen duidelijk in gesprek met onze website.
“Ik ben zo professioneel ingesteld op mijn werk dat ik het niet kan toelaten dat de kijker er maar een grammetje van merkt dat ik tegenwoordig minder commentaar geef. Dat een kleiner pakket aan koersen minder motivatie zou geven? Schrap dat maar onmiddellijk. Zet in de plaats maar ‘ongeschonden motivatie’. Dat is voor een deeltje ook te wijten aan persoonlijke fierheid. Het is een erg prettig gevoel als je opstaat na een lange uitzending en kan zeggen: deze zat goed.”
Je legt de lat voor jezelf nog altijd hoog, Michel.
“Natuurlijk. Het is niet dat ik daar lang op voorhand nerveus van word, maar vrijdagavond ga ik wel weer lastiger inslapen. Zo’n rechtstreekse uitzending is toch nog altijd een soort… examen is misschien een groot woord, maar wel een tentamen. Maar eens die rechtstreekse uitzending bezig is, voel ik me weer als een luis op een kam. Ik ben op mijn qui-vive en zal naar goede gewoonte weer redelijk extreem voorbereid zijn.”
Hoe anders ziet zo’n voorbereiding eruit ten opzichte van een aantal jaar terug?
“Ik doe meer, veel meer. In de jaren dat ik nog een groter pakket had, kon ik al mijn voorbereidingen van Parijs-Nice en consorten meenemen richting een grote wedstrijd als Milaan-San Remo. Dan heb je al de helft van het contingent bestudeerd. Nu ga je daar quasi naakt in, hoewel ik enkele ritten in de UAE Tour en Ronde van Valencia heb mogen becommentariëren. Vergelijk het met de renners: die hebben ook graag al een koers in de benen om zich goed te voelen. Ik vul dat gat op door zelf heel veel te gaan opzoeken.”
Wuyts met Wout van Aert – foto: Fotopersburo Cor Vos
Wat ik niet hoor terugkomen: de fameuze ficheback met steekkaarten.
“Pas op, van in het begin van het seizoen houd ik nog altijd de uitslagen bij. De steekkaarten bestaan nog altijd. Maar in de jongste editie van Milaan-San Remo had ik ze zelfs niet meer ter plaatse. Het is sowieso fout om me volkomen tot die steekkaarten te reduceren. Ik betrapte me er ook al tijdens mijn Tour de Frances op dat ik aan het einde van de dag soms geen enkele fiche had vastgenomen. Of pas op het einde van een attractieve dag, als de rust een beetje was wedergekeerd tijdens de podiumceremonie.”
Is het een cadeau om een koers als Milaan-San Remo te mogen becommentariëren? Die wedstrijd staat nu niet meteen bekend om haar lange finale.
“Ik ga het heel brutaal stellen, maar in Milaan-San Remo maak je als commentator de koers. Vorig jaar was een uitzondering, maar in alle andere edities is het een kwestie van de ellenlange uitzending zelf zo boeiend mogelijk te maken. Het blijft de grootste uitdaging van het seizoen om daar een mooie uitzending van te maken. Dat is totaal anders in de Ronde van Vlaanderen, waar de renners de koers maken en je de bewegingen moet proberen volgen en inschatten.”
“Hier weet je dat je zult moeten openen met een groep van een tiental minder bekenden, waarbij ongetwijfeld een van de gebroeders Bais zal zitten, aangevuld met renners van de Italiaanse formaties en een aantal exoten. Met de situatie die daar ontstaat, een status quo, moet je het dan doen tot de Cipressa. Dan is het zaak om terug te koppelen naar je ervaring en de vele edities die je hebt gezien, maar ook de helikopter speelt een belangrijke rol. Daar moet je gebruik van maken.”
Het is bijna een tactiek die je hanteert.
“Dat is ook een beetje zo. Spreiden is voor mij het ordewoord. Met je informatie, met je verhalen en weetjes. Eigenlijk moet je pas overschakelen en je op het koersverloop gaan concentreren vanaf de Capo Mele. Vanaf dan kan elke beweging ertoe doen. Milaan-San Remo is de koers van de vuilnisbakken en er staan er wel eens een paar in de weg. Dus valpartijen zijn daar ook schering en inslag. Daar moet je kort op zitten, maar dat zal geen probleem zijn met Jan Bakelants naast mij. We vertrouwen elkaar intussen blind.”
Jan is een onafhankelijk, ervaren iemand met een mening en daarom een ideale commentator. Maar misschien zocht hij in zijn beginjaren te vaak de afwijkende mening op.
“Dat weet ik niet. Maar nu is hij veertig. Dan ga je milder zijn en dan vind je meer een evenwicht. Hij heeft daar ongetwijfeld zelf ook al over nagedacht, maar dat komt ergens ook automatisch. In Milaan-San Remo spreek je voor om en bij de 800.000 mensen. Dan kun je onmogelijk uitspraken doen die tot verstening leiden. Dan moet je alles een beetje kaderen. Ik zou niet zeggen dat je de zaken per sé softer moet voorstellen. Je moet wel kritisch blijven, maar het is geen plaats voor een afrekening.”
Collega Stijn Vlaeminck interviewt Wuyts – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dat hij eerlijk is, kan ook een enorme sterkte voor Jan zijn.
“Zelfs als het gaat over zijn vriend Wout van Aert, durft Jan dat te doorprikken. Als Jan in eer en geweten vindt dat het niet goed genoeg is, dan zal hij altijd zeggen. Daarnaast is hij heel veelzijdig. Snij een willekeurig onderwerp op antenne aan met Jan, en hij pikt daarop in en kan daar informatie over spuien. Of dat nu over beurstransacties of een fietsenmerk gaat. We gaan nog maar een drietal jaar terug, maar de klik zit goed.”
Hoe diep zit je zelf nog in de koers, behalve je werkzaamheden als commentator bij VTM?
“Ik ben bezig met het schrijven van verhalen. Ik zal nog een paar keer in de podcast van HLN gaan zitten. Links en rechts doe ik nog voordrachten, en ik word ook gevraagd door WielerFlits voor een interview (lacht).”
Vorig jaar heette de DPG-podcast nog ‘Wuyts en Vlaeminck’, nu ben je niet eens meer vaste gast. Zet je zelf die stap terug?
“Nee, men gaat op zoek naar verjonging. En je kan moeilijk een vent van 69 gebruiken als argument voor verjonging (lacht). Ik vind zelf dat ik bij die vijf gasten ook mijn plaats had gehad, maar er is mij gezegd dat ik nu en dan zal worden opgeroepen, dus daar wacht ik op. Wat mijn werk als hoofdcommentator betreft, ben ik afhankelijk van hoe ik beoordeeld word. Als je de kaap van de 70 jaar rondt, dan ga je nadenken. Maar ik betrap me er nog vaak op – zelfs nu – dat ik er meer mee bezig ben dan ik wil toegeven.”
Dus jij zegt: ik wil nog een tijdje door?
“Dat hangt voor een deel ook van de veranderingen in het peloton af. Ik merk dat er een grote golf aan nieuwkomers is. Dat vergt veel studiewerk, waar ik nog altijd gemotiveerd voor ben. Maar op het moment dat je merkt dat je 60% van het pakket van 180 renners niet meer herkent, dan moet je de eer aan jezelf houden. Ik wil het gewoon heel goed doen, dat wel, en ik ben nog altijd blij met datgene wat me aangeboden wordt.”
Dat heeft in mijn ogen ook weinig te maken met Vlaams/Nederlands/nationalistisch of wat dan ook, maar lijkt me meer een vorm van narcisme.
Als commentator is het nog enigzins te verdragen, aangezien het dikwijls ook gewoon een beschrijving is van wat er op dat moment gebeurt. Maar hij heeft ook een podcast (Wuyts en Vlaeminck) en daar is het echt niet om aan te horen. Elke zin poneert hij alsof het een wijsheid van Plato of Socrates betreft. Om daarna een lange pauze te laten vallen, zodat we allemaal zijn zwaarwegende woorden kunnen laten bezinken. Afschuwelijk.
Dat hij eigenlijk weinig van koers kent, probeert hij te verdoezelen met veel poëtisch klinkend taalgebruik. Terwijl het 75% van de tijd nergens op slaat wat hij zegt.
Haha clementpeerens, mooi omschreven! Klopt ook helemaal. Als gast in een podcast of praatshow is Wuyts totaal ongeschikt, maar als commentator werkt het voor mij wonderwel.
Gelukkig hebben wij geen VTM, dus ik kan er ook niet per ongeluk langskomen. Het verschrikkelijke, ultranationalistische commentaar van die Wuyts was er destijds de reden van dat ik gestopt ben met koers kijken "op de Belg": niet te harden dat gezwam van die vent....
Wat vreemd, ik dacht dat de WF-flitsers de koers maakten achter hun toetsenbord
En ik hoopte dat zijn opvolgers daar minder last van zouden hebben maar die zijn nog vele malen erger.
Leeftijd zegt trouwens niks over kwaliteit.
En snap ik dat mensen een beetje op hem afknappen. Het voelt een beetje sneu ofzo
Volgens Mevrouw van Zetten uit Tiel mag u dat zeggen......
Maar misschien is dat overdreven nationalistische wel iets typisch Vlaams. Want je ziet het terug bij zo'n beetje iedereen die op die stoel gaat zitten. Met als dieptepunt wat mij betreft Van Gugt en Ine, die in iedere zin 5 keer Kopecky zeggen. En eerlijk gezegd ben ik van mening dat zelfs mijn all-time favourite Jose misschien zijn beste tijd op dat vlak achter zich heeft.
Blijf het eeuwig zonde vinden dat Sep terug is gestapt in de auto. Maar Belgie heeft, zeker op het vlak van analisten en cocommentatoren, echt wel wat in huis. Ben zelf fan van Greg (die ik als renner juist helemaal niks vond). Bakelants mag van mij vooral optreden in Bakelland. Want ook die lijkt per definitie een dwarse mening te willen verkondigen. Een beetje zoals RV hier ;-)))
Dat hij zijn eigen mening gelijkstelt met profetische verhandelingen, agh ja, dat past bij mensen die praten over anderen als werk hebben.
Meer zelfs, met Marijn De Vries, Jan Mulder, Youri Mulder, Dennis Van Wijk, Johan Boskamp, Aad De Mos, Bram Tankink, Mario Been, ... werden/worden er voortdurend Nederlandse analisten gevraagd terwijl er meer dan genoeg Belgische alternatieven zijn, en mannen als Van der Poel, Terpstra, Mollema, Groenewegen, Dekker, Boogerd, ... en zelfs 'andere Nederlandstaligen' als Affini, Tyler Pharrar, Tom Pidcock, Bradley Wiggins, Tejay Van Garderen, ... worden/werden echt heel erg vaak geïnterviewd voor/na een koers, omdat de interviews in het Nederlands konden en dus leuk waren voor het doelpubliek.
En dat dat iets typisch Vlaams zou zijn is natuurlijk onzin, Jack Van Gelder's commentaar bij die goal van Bergkamp tegen Argentinië is legendarisch, net als de uithaal bij die kopbalgoal van Van Persie tegen Spanje. Bij die absurde omhaal van Ibrahimovic tegen Engeland ontplofte zelfs de onderkoelde Zweedse commentator en bij elke Zuid-Amerikaanse goal spatten je trommelvliezen sowieso uit elkaar van de GOOOOOOOLLLLLLLLLLL. Zo'n fervent en meelevend commentaar vind ik net een enorme meerwaarde en kunnen een uniek moment echt naar een ander niveau tillen. Zijn stuk voor stuk momenten die me kippenvel hebben bezorgd en me eeuwig zullen bijblijven, puur door het commentaar. Of het nu de Aguer-OOOOOOOOOHHHHHHHHHHHH was bij zijn ultieme goal die Manchester City de titel nog bezorgde of het commentaarduo dat loco ging toen Tia Hellebaut over 2m05 wipte in het Olympisch hoogspringen... Instant kippenvel als ik zelfs nog maar aan terugdenk. Laat de Denen lekker gek worden bij alles wat Pedersen doet en de Noren bij wat Abrahamsen allemaal flikt, het is het mooiste wat er is. Die passie is net wat sport zo begeesterend maakt!
Voor mij blijft Wuyts qua beleving nog altijd de beste wielercommentator die ik ooit heb bezig gehoord. Samen met José, dat was jarenlang vakwerk van de bovenste plank.
De 'nieuwe generatie' vind ik minder. Renaat en Karl zijn niet van het niveau van Wuyts. Nooit geweest. Vannieuwkerke vind ik iets beter dan Schotte, maar hij is niet altijd even professioneel. Met zijn tenenkrullende uitbarsting bij de Olympische tijdrit in Parijs als dieptepunt.
Niet dat het mij echt stoort, ik ben al lang blij als ik de koers kan zien. En op Sporza vind ik het allemaal nog wel verschillende niveautjes hoger dan wat je op Eurosport hoort. Zo'n Vanbelleghem of Bobbie Traksel als co-commentator, dat is toch wel 'cringe'. Al zijn Van Gucht en Beyen dat ook, hoorde ik op Wielerclub Wattage. Naar de vrouwenkoers kijk ik eigenlijk zelden live.
Erg jammer dat Wuyts aan de kant werd gezet omwille van zijn leeftijd. Zo'n vakman, gewoon bij het vuil geplaatst. Zegt veel dat ze overal 'verjonging' willen en oudere mensen maar gewoon moeten verdwijnen.
Ik kijk er in ieder geval naar uit om Michel op de Cipressa en de Poggio nog eens naar de hoogste versnelling te horen schakelen. Met de 'oelalalalalala's' en 'oeioeioeioeioei's' die je om de oren vliegen, heerlijk.
De Cauwer die al een stuk ouder is mag dat wel, omdat hij als zelfstandige niet aangesloten is bij de VRT en dus als Freelance Expert zijn mening mag geven.
Nu ik zijn kop zie besef ik eigenlijk hoezeer ik hem gemist heb, is toch een supercommentator .
Dan maar hier en daar wat gekwijl over (halve) Belgen op de koop toe, is eigenlijk makkelijker te overleven dan MvdP-gedweep in WF-artikelen.
Maar het is vrij subjectief, wanneer Vannieuwkerke het doet krijg ik er weer rillingen van. Maar toen Wuyts halverwege een eindklim begon over de kansen op de WK-selectie van de niet aanwezige Keukeleire? Extra scheutje nootjes in het bakje?
Zijn creativiteit om van elk populair wielerpersoon een Belg te maken ook ongeëvenaard, cult, 10 x beter dan opdreunen wie er allemaal rondjes rijdt en vriend is met MvdP.