Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Michael Matthews: “UCI-punten maken wielrennen kapot”
UCI-punten zijn de laatste jaren enorm belangrijk geworden in het wielrennen. Sinds de invoering van een promotie/degradatie-systeem, zijn ploegen steeds meer bezig met het scoren van punten. Dat is Michael Matthews een doorn in het oog.
“Als ik heel eerlijk ben, is dat wat voor mij het wielrennen echt kapotmaakt: die UCI-punten”, zei de 35-jarige Australiër in de Roadman Podcast. Hij stoort zich eraan dat bepaalde ploegen meer bezig zijn met zoveel mogelijk ereplaatsen (en de bijbehorende punten) pakken dan gaan voor de overwinning. “Je ziet nu zoveel teams die geen favoriet hebben om een bepaalde koers te winnen, maar als doel hebben om met zoveel mogelijk renners in de top-tien te eindigen. Ik ben hier totaal tegen.”
“Niet alleen Astana, maar veel teams richten hun selectie zo in dat ze vooral tegen elkaar koersen. Hoe kan daar nou een teamgevoel ontstaan? Wielrennen wordt een individuele sport, het is geen teamsport meer. Je probeert fans van het wielrennen duidelijk te maken dat het een teamsport is, maar vervolgens zie je in een sprintfinish drie sprinters van hetzelfde team tegen elkaar sprinten.”
Gaan voor droomkoersen
De focus op UCI-punten heeft ook invloed op hoe programma’s worden samengesteld. In sommige wedstrijden met een minder aansprekende naam en dito deelnemersveld zijn namelijk wél veel punten te pakken. “Zelf kreeg ik van iemand het advies om me op andere wedstrijden te focussen, omdat het winnen van de grote wedstrijden waar ik van droom te moeilijk zou zijn. Voor mij was dat een van de pijnlijkste dingen die ik kon horen. Waarom beoefen ik deze sport dan?”
“Mijn droom is om Milaan-San Remo te winnen, mijn droom is om de Ronde van Vlaanderen te winnen. En dan zou ik niet moeten starten omdat er op papier renners beter zijn dan ik? Daar ben ik het totaal mee oneens. Dat is geen sport voor mij. Ik wil de best mogelijke versie van mezelf zijn en gaan voor zeges in mijn droomkoersen.”
Het is nog maar een kwestie van tijd voordat de eerste ploeg wordt opgedoekt omdat ze de top 30 niet hebben gehaald en dus volgend seizoen deelname aan een grote ronde kunnen vergeten. En we hebben al niet bepaald veel PT's!
Alleen gebruikt hij in mijn ogen het volledig verkeerde argument, ik denk dat het zelfs bevorderlijk werkt voor een goede teamsfeer.
Als je als doel stelt dat je de top-30 wil halen of als team aan het eind van het seizoen X-aantal punten wil halen, dan ga je eigenlijk bijna standaard met een goed gevoel naar huis, of je nu 1e, 2e of 8e wordt, als je in de punten rijdt kan je tevreden constateren dat je hebt bijgedragen aan het grotere doel. Bovendien delen veel meer renners in dat gevoel. Zo heeft elke renner binnen dat team iets om voor te (st)rijden en om naar uit te kijken.
Dat werkt volgens mij een stuk motiverender, dan wanneer er 6 of 7 ploegmaten een hele dag op kop liggen sleuren voor Matthews, die maar eens om de zoveel keren een keertje als winnaar over de streep komt. En enkel als hij als 1ste over die meet komt, gaan ze echt een tevreden gevoel hebben.
Ik zou zeggen, behoud de huidige puntentelling, maar enkel de 1ste renner per team telt mee.
Overigens noemt hij hier specifiek Astana, die vooral heel veel punten scoren met hun punchy renners.
Als je dan kijkt naar Jayco's team: Matthews - Plapp - Schmid - Bouwman - Foldager - Donaldson - Vendrame - Covi - Engelhardt - ... hebben ze daar ook een enorme verzameling van soortgelijke types. Alleen deed Astana het gewoon veel beter, want ondanks dat ze mikten op veel punten scoren, wonnen ze ook gewoon 32 koersen vorig jaar, tegenover maar 19 bij Jayco.
Ze behaalden vorig jaar ook 32 overwinningen, dat waren er een heel pak meer dan eerdere seizoenen. Jayco AlUla daarentegen behaalde 19 overwinningen en zag ik veel minder vooraan in koers. Dat puntensysteem werkt dus motiverend voor ploegen om zo veel mogelijk de finale te halen en zo goed mogelijke resultaten te behalen.
En zonder puntensysteem kunnen rijke ploegen zomaar altijd een licentie kopen, dat is ook niet goed voor de sport.
En de UCI wil graag sterren, een handvol renners die alles en overal winnen, die willen helemaal geen outsiders die verrassen. Dus doen ze er alles aan om het wielrennen zo in elkaar te steken dat dit gefaciliteerd wordt.
Om eerlijk te zijn, Pogacar is al lang geen zegen meer voor de sport zoals MVDP dat eigenlijk ook voor het veldrijden is. Door zo dominant te zijn is de lol om te kijken er ook wel ietwat aan het afgaan, en vermits ik niet speciaal ben denk ik dat ik ook niet de enige ben die langzaamaan minder en minder de sport volgt. Als je het artikel erna leest weet je het ook en wat er in staat is nogal gelijkaardig :-P
Heeft zelf veel van zijn UCI-punten behaald op de rug van anderen…
Je moet gewoon genoeg punten halen om in de hoogste divisie te blijven.
Of je dat doet door heel vaak gelijk te spelen of door soms te winnen, het maakt op zich weinig uit.