Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Michael Matthews: “Als ik nog twee dagen had getraind, had ik dood kunnen zijn door die longembolie”
Michael Matthews schreef afgelopen zaterdag de Gran Premio Castellón op zijn naam. Het was zijn eerste (individuele) zege sinds 1 mei 2025, toen hij Eschborn-Frankfurt won. Na die WorldTour-overwinning in Duitsland kreeg Matthews ernstige gezondheidsproblemen als gevolg van een longembolie. In gesprek met de Ierse journalist Daniel Benson blikt hij terug op die periode.
Tijdens een hoogtestage in Livigino ter voorbereiding op de Tour de France begonnen de problemen. Matthews voelde zich niet lekker en kon soms nauwelijks ademen. Aanvankelijk werd gedacht aan allergieën, omdat hij daar tijdens de klassiekers ook last van had gehad. Maar het bleek een longembolie te zijn.
“Toen we dat voor het eerst hoorden, zeiden ze dat mijn carrière voorbij was – niet alleen mijn seizoen”, vertelt de 35-jarige renner. “We wisten niet hoe lang het zou duren om het op te lossen, of zelfs of dat überhaupt mogelijk was. Ze zeiden dat als ik nog twee dagen was doorgegaan met de trainingen die ik deed, ik had kunnen overlijden. Dat was behoorlijk angstaanjagend om te horen. Vanaf dat moment leefden we van dag tot dag en bekeken we hoe de situatie zich ontwikkelde.”
‘Een van de engste momenten van mijn leven’
Het was tijdens een training tijdens die bewuste hoogtestage dat Matthews merkte dat er echt iets mis was. “Halverwege een beklimming keek ik naar mijn coach en maakte ik het ‘ik ben dood’-gebaar. Hij zei dat ik moest blijven trappen, maar ik kreeg geen lucht en mijn hartslag kwam niet boven de 120, wat heel vreemd was op hoogte. We stopten de training en gingen gewoon een wandeling maken door het dorp. Toen schoot mijn hartslag ineens naar 140, wat ook raar was.”
De renner van Jayco AlUla besloot naar het ziekenhuis te gaan. “We gingen naar de spoedeisende hulp en deden meteen een bloedtest. Ze zagen de bloedstolsels direct. Daarna maakten ze een CT-scan van mijn longen en ze zeiden: ‘Holy fuck, dit is niet hoe iemand van jouw leeftijd eruit zou moeten zien.’ Het was een beangstigende situatie, omdat ik alleen in het ziekenhuis lag nadat mijn coach was vertrokken. Ik kreeg nauwelijks slaap die nacht, ik lag vol met kabels. Dat was een van de engste momenten van mijn leven.”
Wake-up call
Het volledige herstel duurde vervolgens drie maanden, vertelt Matthews. In die periode heeft hij nooit aan stoppen gedacht. “Geen moment. Ik heb nog veel te veel ambities in deze sport om te stoppen.”
“Voor mij was het eerder een wake-up call. Het voelt als een tweede kans, alsof dit met een reden is gebeurd. Het is een kans om mijn manier van koersen een beetje aan te passen”, aldus de Australiër, die eind augustus zijn comeback maakte. In het najaar behaalde hij vervolgens alweer verschillende ereplaatsen en met zijn land won hij zelfs de Mixed-Relay op het WK in Rwanda. In de Gran Premio Castellón volgde afgelopen weekend weer zijn eerste individuele zege sinds het hele gebeuren.
Reacties zijn gesloten.