Matteo Jorgenson twijfelde over bijtekenen: “Duurde maanden voor ik me er goed bij voelde”
Matteo Jorgenson is in twee seizoenen uitgegroeid tot een van de belangrijkste krachten van Visma | Lease a Bike. Desondanks ging de 26-jarige Amerikaan niet meteen in op een nieuw aanbod van de ploeg begin vorig jaar.
In een video van het team legt Jorgenson uit dat hij aanvankelijk de boot afhield omdat hij zeker wilde weten dat hij zijn leven als wielrenner langere tijd zou kunnen voortzetten. “Het is moeilijk om constant te verbeteren. Ik zie dit seizoen met name als een succes in mijn persoonlijke leven in plaats van op de fiets. Qua resultaten was het vergelijkbaar met vorig seizoen, misschien zelfs iets minder, maar ik ben comfortabeler geworden in mijn rol als een van de leiders binnen de ploeg.”
-
Lees ook Visma | Lease a Bike haalt inspiratie uit UAE Emirates XRG: "Moeten veel dingen beter doen"
“Mijn persoonlijke leven in Europa is stabieler geworden en ik voel me meer geaard in mijn beroep. Daarom heb ik mijn contract verlengd. Ik wilde voelen dat ik dit langere tijd zou kunnen volhouden voor ik een contract zou tekenen waarmee ik mezelf voor langere tijd committeer aan de ploeg. Ik kreeg begin vorig jaar al een aanbod, maar het duurde maanden voor ik me daar goed bij voelde. Dat was het resultaat van nadenken over of en hoe ik het bestaan als prof kan blijven volhouden. Het vergt veel offers en ik ben me bewust van hoeveel ik moet opgeven. Ik wilde me daar goed bij voelen”, aldus Jorgenson.
Uiteindelijk besloot de tweevoudig winnaar van Parijs-Nice zijn handtekening te zetten onder een nieuwe verbintenis tot en met 2029. “Het contract ondertekenen voelde als een belangrijk moment. Ik ben heel blij dat ik mentaal door dit proces ben heengegaan en voor langere tijd een verplichting ben aangegaan met het team en de mensen.”

Renners Team Visma | Lease a Bike 2026
Staf
| General Manager | |
| Sports Director | |
| Assistant Sports Director |
De kern van het probleem is dat wielrennen van oudsher zo'n beetje de meest conservatieve sport is die er bestaat , en ook jarenlang op elk vlak belachelijk amateuristisch was (en eigenlijk is het dat nog steeds). Pas sinds een paar jaar is er eindelijk een professionaliseringsslag gemaakt met fatsoenlijk opgezette ploegstructuren en jeugdopleidingen.
Het lijstje aan renners die de ploeg de afgelopen jaren heeft verlaten omdat ze de manier van werken van de ploeg fysiek en/of mentaal niet meer aan konden puilt inmiddels flink uit. Hoog tijd voor wat zelfreflectie zou ik zeggen.
Hij had een heel mooi stuk in De Muur, waarin hij veel uitgebreider vertelde over het profbestaan. En juist dat hij de vrijheid krijgt (net als een Kuss) om naar Amerika te gaan om andere dingen te doen. Hij is iemand die altijd de behoefte heeft gehad om meer te doen als fietsen. Die balans zoekt hij al jaren, ook bij Movistar. Hij vraagt zich al jaren af of de stap naar Europa en het achterlaten van vrienden en familie wel de juiste is. Langzamerhand vindt hij hier een balans in.
Maar goed, dit is helaas weer eens een stukje korte zinnen plakken.
En renners die denken over stoppen of eerder stoppen. Dat is inherent aan de huidige tijd waarin veel meer wordt gevraagd. Vraag een Schelling, Boven, Pogacar, Ewan etc. even naar hun overwegingen.
Wat wil je bereiken met die vragen?
Als het een renner van Visma is dan ligt het altijd aan de ploeg.
Wel even wat beter je huiswerk doen en graag geen onderbouwende verhalen meer.
Fiorelli merkt bijvoorbeeld dat de diëtisten hem veel meer vragen te eten dan hij hiervoor deed.
En topwielrenners verdienen nu veel meer dan 10 jaar geleden. Dat schept ruimte om eerder te kunnen stoppen, en compenseert ook gedeeltelijk de veel hogere eisen van het profbestaan
"maar het duurde maanden voor ik me daar goed bij voelde"
"Ik ben heel blij dat ik mentaal door dit proces ben heengegaan"
Het is wel een beetje een geitenwollensok hoor..
Maar ik vind het wel leuk, van die atypische wielrenners..