Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Jonathan Milan rondt gedroomde lead-out af in Tirreno-Adriatico, Maikel Zijlaard knap tweede
Jonathan Milan heeft zijn favorietenstatus waargemaakt bij de eerste de beste sprintgelegenheid in Tirreno-Adriatico. De oersterke Italiaan kon in de laatste kilometer rekenen op een haast perfecte lead-out en wist het werk van zijn ploeggenoten met verve af te ronden. Maikel Zijlaard werd knap tweede, Paul Penhoët eindigde als derde.
De eerste rit-in-lijn bracht de renners van Camaiore naar Follonica. De rit leek op het lijf geschreven van de rappe mannen. Buiten een klimmetje naar Canneto op goed zestig kilometer van de streep, was het parcours zo goed als vlak. De laatste 25 kilometer van de etappe ging over een lokaal rondje van 18,1 kilometer in Follonica.
In de laatste vijf kilometer lagen nog flink wat bochten, dus positionering was voor vandaag het toverwoord. De laatste haakse bocht lag op amper 300 meter van de meet. Wie daar niet bij de eerste tien renners wist op te draaien, leek kansloos voor de zege.
Hoe sterk is de eenzame fietser?
Er bleek bijzonder weinig animo voor de vroege vlucht, maar toch liet één renner zich verleiden om in de aanval te gaan. Manuele Tarozzi reed lange tijd in zijn eentje voor het peloton uit. De renner van VF Group-Bardiani CSF-Faizanè reed een maximale voorsprong bijeen van goed vijf minuten, maar was een vogel voor de spreekwoordelijke kat. Tarozzi hield echter wel iets over aan zijn dappere solo-onderneming.
Een eenzame dag voor Manuele Tarozzi – foto: Cor Vos
De aanvaller van het eerste uur kwam op goed tachtig kilometer van de finish namelijk als eerste door aan de tussensprint. In het peloton werd er niet veel later flink gebikkeld om de resterende sprintpunten en – vooral – bonificatieseconden. Jonathan Milan won de sprint en sprokkelde zo twee boniseconden, voor Ayuso, die zo nog één extra seconde wist op te strijken en opnieuw een zaakje deed voor het algemeen klassement.
Team Polti VisitMalta in de tegenaanval
Vlak na deze tussensprint keerde de rust weer terug in het peloton, maar dit bleek voor Team Polti VisitMalta juist reden om de knuppel in hoenderhok te gooien. Alessandro Tonelli en Davide Bais sloegen de handen ineen, gingen in de tegenaanval, in de hoop de eenzame Tarozzi nog bij te halen voor de voet van de enige klim van de dag naar Canneto. De twee coureurs van Team Polti VisitMalta slaagden in hun opzet en dus moest Tarozzi plots rekening houden met twee concurrenten voor de eerste bergtrui.
Op de flanken van de beklimming naar Canneto (4,6 km à 3,3%) bleek Tarozzi niet opgewassen tegen het overtal van Team Polti VisitMalta. Hij moest lijdzaam toezien hoe Bais de volle buit aan bergpunten wist te pakken en zich zo wist te verzekeren van de eerste bergtrui. Dit bleek ook zijn laatste wapenfeit, want de vluchters stonden op het punt om te worden ingerekend door het peloton, dat werd aangevoerd door Lidl-Trek en Visma | Lease a Bike.
Mathieu van der Poel op zijn speciale Canyon-fiets – foto: Cor Vos
Gaudu geeft op na val, crash nekt Groenewegen
In een rit zonder noemenswaardige gebeurtenissen – de renners reden een stuk langzamer dan het langzaamste voorziene schema – bleek een massasprint onomkeerbaar. Er leek geen vuiltje aan de lucht, maar op iets minder dan veertig kilometer van de finish werd het peloton plots opgeschrikt door een valpartij. David Gaudu (Groupama-FDJ) en Pepijn Reinderink (Soudal Quick-Step) waren de voornaamste slachtoffers. Waar Reinderink uiteindelijk zijn weg kon vervolgen, bleek Gaudu te gehavend om weer op de fiets te stappen.
De valpartij van Reinderink en Gaudu bleek de voorbode voor een nerveuze finale, waarin er meer dan eens werd geflirt met een nieuwe crash. Op goed elf kilometer van de streep gingen weer enkele renners tegen de grond. Michael Valgren en Dylan Groenewegen maakten op hoge snelheid kennis met het Italiaanse asfalt. Groenewegen stapte wel weer op en de Nederlands kampioen wist met de hulp van zijn ploeggenoten zelfs weer aan te sluiten, maar kon hij ook nog meedoen om de zege?
foto: Cor Vos
Milan maakt het waar, Zijlaard toont snelle benen
Het peloton bevond zich inmiddels in de laatste vier kilometer. Na een gevecht op het scherpst van de snede trok Soudal Quick-Step de boel op een lint, maar de Belgische ploeg werd overvleugeld door de mannen van Lidl-Trek. De Amerikaanse formatie bleek wel over de juiste timing te beschikken en wist zijn sprinter Milan in een perfecte positie af te zetten. Na een ijzersterke lead-out van zijn ploeggenoten, snelde Milan op imponerende wijze naar zijn vierde (individuele) zege van het seizoen.
Een Nederlander bleek the best of the rest. Niet Olav Kooij of Groenewegen, maar Maikel Zijlaard kwam na een sterke sprint als tweede over de finish. Paul Penhoët bezorgde Groupama-FDJ een derde plaats in de daguitslag. Mathieu van der Poel besloot in de finale geen onnodige risico’s te nemen en kwam als twintigste over de streep.
Tirreno-Adriatico (2.UWT)
Etappe 2: Camaiore → Follonica (189 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:45:13 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. Een van de verhalen gaat over de band tussen Mathieu van der Poel en zijn opa Raymond Poulidor. Wat zijn hun gelijkenissen? Welke invloed heeft Poulidor gehad op de wielrenner en de mens Mathieu? En hoe wordt in Frankrijk aangekeken tegen MVDP? In de Zomergids lees je verder alles over de Tour de France en de Tour Femmes, Jonas Vingegaard over de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Nienke Vinke en nog veel meer!
Geen pleidooi voor een gele kaart, maar of we dit moeten bewieroken?
Zoals de voorbije seizoenen de Tour-Philipsen ook al sneller was dan de voorjaar-Philipsen.
En als Groves hem kan brengen zoals in Kuurne (of zoals mvdp het deed) dan zal Merlier het toch moeilijker hebben om zich uit 10e positie te lanceren zoals hij graag doet.
Machtige sprint van Milan zeg.