Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Jonas Vingegaard herrijst uit de dood: “Ik heb er bijna de woorden niet voor”
Special In meerdere opzichten was de ploegentijdritzege van Visma | Lease a Bike een bijzondere. Mathieu Heijboer barstte na maandenlang voorbereidingswerk in tranen uit en noemde onder andere het vertrek van Grischa Niermann onder de noemer ‘er is veel gebeurd de laatste maanden’. Maar we moesten ook vooral niet de doodsmak van Jonas Vingegaard vergeten in de Ronde van het Baskenland. WielerFlits sprak met de hoofdrolspelers.
Even terug naar 4 april 2024. In een flauwe bocht tijdens de afdaling van de vierde etappe in de Ronde van het Baskenland vindt er een valpartij plaats aan de voorzijde van het peloton. Meerdere renners vliegen uit de bocht en smakken op de grond, in stenen duikers en rakelings langs enkele bomen. Jay Vine en Remco Evenepoel horen bij de slachtoffers, maar ook Jonas Vingegaard. De Deense kopman van Visma | Lease a Bike verlaat per ambulance het decor, met een verbouwereerde ploegleider Frans Maassen naast zich. Inwendig is Vingegaard aan gort.
Zwaar geraakt lijf
Het verdict in het ziekenhuis is dan ook hard: een gebroken sleutelbeen, meerdere gebroken ribben, een klaplong en een longkneuzing. Liefst twaalf dagen ligt Vingegaard op de intensive care. Toen, maar zeker ook achteraf: de tweede plek in de Tour de France amper drie maanden nadat hij de IC verlaat mag gerust een Godswonder heten. Met dat gebroken lijf, dat nog helemaal in de herstelmodus zit, wint hij en passant medio augustus wel de Ronde van Polen. Het zegt iets over het talent én het karakter van de Deen, die wellicht onterecht het stempel ‘grijze muis’ heeft.
Vingegaard op de dag des onheils – foto: Cor Vos
“Sinds mijn laatste zege zijn er wel veel tegenslagen geweest,” doelt Vingegaard, buiten de zware val in de Ronde van het Baskenland 2024, ook op zijn verstoorde voorbereiding op de Tour door een hersenschudding na een val in Parijs-Nice vorig jaar. “Maar ik voel dat dit nu achter me ligt. Ik ben weer naar mezelf toegegroeid. Dat heeft tijd gekost, maar ik voel eindelijk dat ik er weer ben. Dat ik weer dezelfde persoon was als voor al die tegenslagen. Sterker nog: ik voel dat ik verder sta en een nog betere versie ben dan ik ooit al geweest ben”, zei hij bij de selectie-bekendmaking.
Doodsangst
Op het moment van de bewuste valpartij is Vingegaard titelverdediger in de Tour. In 2023 droeg hij in Parijs voor het laatst het geel. Het feit dat hij die trui nu weer mag dragen, draagt bij aan de emoties van Head of Coach Mathieu Heijboer. “Je moet niet vergeten dat Jonas twee jaar terug echt dacht dat hij dood ging. Het was echt een heel zware blessure. Hij heeft dit jaar pas het gevoel dat hij echt weer terug is. Jonas verdient dit en ik gun het hem ook enorm. Voor hem zal dit ook als een soort afsluiting voelen, denk ik”, vecht Heijboer tegen de opkomende emoties.
Vingegaard terug in het geel – foto: fotopersburo Cor Vos
Heijboer beaamt dat er geen enkele roze trui uit de Giro op kan tegen deze eerste gele trui in de Tour van 2026. “Je merkt aan Jonas, ook in de interviews die hij de laatste maanden geeft, dat het nog altijd in zijn hoofd zit,” vult Head of Racing Marc Reef aan. “Hij voelt zich eindelijk weer zichzelf zoals voor die valpartij. Je zult hem zelf moeten vragen wat deze zege en gele trui voor hem betekenen. Maar dat het bijzonder is na zijn laatste zege in 2023 en daarna niet meer in deze positie te hebben gezeten, mag duidelijk zijn. Maar het geel in Parijs is natuurlijk nóg belangrijker.”
In de mixed zone besloten we aan Vingegaard zelf te vragen over de doodsangsten die hij uit moest staan. “Dat is zeker waar. Met de kanttekening dat ik niet dacht dat ik zou sterven, maar dat ik eigenlijk zeker was dat ik dood zou gaan. Om nu terug te zijn in de gele trui is voor mij geweldig”, slaakt hij een zucht van opluchting. “Ik heb hier echt van gedroomd en ik heb er bijna niet de woorden voor. Ik wil daarom de ploeg heel graag bedanken voor deze zege en dat ze me de kans hebben gegeven om te zijn waar ik nu ben. Nu is het hoofdstuk ‘Val in het Baskenland’ afgesloten, al zal het altijd bij me blijven. Het ligt achter me, maar hoort wel bij mijn boek.”
Advertentievrij lezen op Wielerflits? Dat kan!
Er wordt alleen aangegeven vanuit Visma en door Vingegaard zelf dat de verschrikkelijke val nu echt volledig achter hem ligt en dat zijn gevoel eindelijk weer is zoals voor de val en zelfs nog iets beter. De gele trui is dan wellicht voor Visma en voor hem ook een symbolische afsluiting aangezien dit de eerste keer is dat hij de trui draagt na de val.
Maar blijkbaar moet je tegenwoordig allemaal kekke filmpjes maken en vragen of de wereld klaar voor je is als je ergens komt fietsen. Een brave huisvader met een verhaal maar zonder grote woorden is "saai" anno 2026
Tot Pogacar weer de eerste klap uitdeelt
"Toch haalde ik mijn beste niveau ooit."
https://www.wielerflits.nl/nieuws/jonas-vingegaard-is-beter-dan-ooit-we-hebben-gewerkt-aan-mijn-accelaratie/
Vingegaard voelt zich eindelijk weer de oude
De Deen probeert uit te leggen dat hij door zijn zware val in de Ronde van het Baskenland van 2024 veel spiermassa was verloren. “Als je drie weken in bed ligt, is dat niet goed voor je spieren. Toen had ik veel minder spiermassa, maar was ik ook lichter. Nu ben ik zwaarder dan vorig jaar, maar dat is spiermassa, en we weten dat dat uiteindelijk veel meer kracht oplevert. Ik kan zeggen dat ik op het hoogste niveau zit dat ik ooit heb gehaald, en we zullen zien of dat genoeg is.”
Zo gevonden. Het is 2026 he
En zoals Alucard al zei, hij heeft sindsdien de Vuelta, de Giro en 2 2de plaatsen in de Tour behaald. Hij is al een tijdje weer op niveau.
Dat hij voor het eerst sindsdien weer het geel heeft is natuurlijk mooi maar Vingegaard weet als geen ander dat het “slechts” de 1ste etappe was.
Ik begrijp niet waarom de val van 2024 weer aangegrepen moet worden om het verhaal kracht bij te zetten.
"Uit de dood herrezen" ,......