Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Hoogste tijd dat Visma | Lease a Bike in deze Tour de France een ander gezicht toont
Analyse Met Tim Merlier die in deze ronde voor de derde keer naar de ritzege sprintte, is de Tour de France na de twaalfde etappe geruisloos over de helft gegleden. Een ronde die overigens op de flanken van de Col du Tourmalet, al op dag zes, grotendeels in een definitieve plooi viel. Tadej Pogačar troont riant in het geel, terwijl Jonas Vingegaard op een bijna onoverbrugbare achterstand van 3’36” op de tweede plaats kampeert. Tot dusver is zijn formatie, Visma | Lease a Bike, bovendien geen schim van de onstuitbare brigade die de Deen de voorgaande jaren naar de gele trui loodste.
Natuurlijk is het nog te vroeg voor definitieve conclusies. De echte balans kan pas worden opgemaakt wanneer het peloton, na de beklimming van de Col du Sarenne, voor de tweede opeenvolgende dag finisht in l’Alpe d’Huez. Maar in dit tussenrapport, opgemaakt aan de oevers van de Saône in het hart van de Bourgogne, is de conclusie helder: niet alleen Vingegaard moet in het tweede bedrijf een ander gezicht tonen, ook de manschappen om hem heen zullen uit een fundamenteel ander vaatje moeten tappen.
Van het achttal dat vorig jaar als de gevreesde ‘killer bees’ de Tour kleurde, stonden anderhalve week geleden in Barcelona slechts vijf renners aan de start: Vingegaard, Edoardo Affini, Victor Campenaerts, Matteo Jorgenson en Sepp Kuss. Het beproefde trio Tiesj Benoot, Wout van Aert en Simon Yates moest worden vervangen door Bruno Armirail, Per Strand Hagenes en Davide Piganzoli.
Daarmee wordt direct pijnlijk zichtbaar hoeveel ervaring en pure klasse de ploeg heeft moeten inleveren. Benoot bezweek afgelopen winter voor een lucratief contract bij Decathlon – CMA CGM. Wout van Aert worstelt met een hardnekkige elleboogblessure sinds zijn zware val, een week voor de Tour de Auvergne – Rhône Alpes. En Simon Yates hing in januari, volslagen onverwacht, zijn fiets aan de wilgen.
Buiten de specifieke kwaliteiten van deze namen, wissel je hiermee in één klap 37 grote rondes aan ervaring in voor slechts twaalf stuks (waarvan er bovendien negen op het conto van Armirail staan). Routiniers als Van Aert en Yates zijn nagenoeg onvervangbaar. Dat geldt evenzeer voor de afwezigheid van Christophe Laporte, die voor het tweede jaar op rij in de Tour ontbreekt. De Fransman liep bij een trainingstocht in de aanloop naar de Tour een spierscheuring in zijn quadriceps op.
Zege in de ploegentijdrit. Foto: Fotoburo Cor Vos
Zowel in de voorbereiding als tijdens deze Tour bleef het geel-zwarte (voor deze gelegenheid zwart-gele) achttal niet gespaard van pech. Affini smakte hard tegen het asfalt tijdens het Italiaans kampioenschap tijdrijden. Hoewel hij in de ploegentijdrit in Barcelona direct zijn waarde bewees, start je na zo’n klap simpelweg niet in absolute topvorm. En in een Tour waarin het kwik vanaf de openingsdag steevast boven de dertig graden Celsius stijgt, is van snel herstel nauwelijks sprake.
Armirail kwam in de derde etappe zwaar ten val en hield daar een gekneusde rechterknie aan over. Pas op weg naar Chalon-sur-Saône repte de ploegleiding voor het eerst over merkbare progressie in het rijden van de Fransman.
Jorgenson gaf na de eerste week al toe dat de extreme hitte een zware wissel op zijn fysiek trekt. In de tiende rit gleed de Amerikaan bovendien met hoge snelheid onderuit in de afdaling van de Puy Mary, wat hem een flinke verzameling schaafwonden en kneuzingen opleverde. Alsof die gifbeker nog niet leeg was, meldde de ploeg woensdag dat hij kampt met griepverschijnselen en momenteel in isolatie binnen de ploeg verblijft.
Ondertussen is Victor Campenaerts eerlijk. De Belg bleef tot dusver weliswaar gespaard van fysiek leed, maar mist simpelweg de superbenen van de afgelopen jaren. Sepp Kuss toonde twee maanden geleden in de Giro d’Italia weliswaar flitsen van zijn klimvermogen uit zijn glansjaar 2023, maar ook de Amerikaan zoekt in deze Tour nog naar zijn beste vorm. Zo rust de druk ongewild op de schouders van de jonge nieuwkomers Davide Piganzoli en Per Strand Hagenes, die tot dusver keurig aan de verwachtingen voldoen.
Toch blijft de hoop op een wederopstanding van Vingegaard binnen het kamp van Visma | Lease a Bike springlevend. Bergop gaf de tweevoudig Tourwinnaar op de Tourmalet en de Pertus nauwelijks toe op Pogačar; het tijdsverlies werd voornamelijk opgelopen in de afdalingen en op de vlakkere stroken. De wattages die hij trapt, voeden het interne optimisme. Tel daarbij op dat de Deen traditioneel pas echt warmloopt in de loodzware slotweek, en dat de aanstaande ritten in de Vogezen en de Alpen perfect aansluiten bij zijn klimcapaciteiten, en je begrijpt waarom de ploeg weigert te wanhopen.
Pogacar neemt na Tourmalet het geel over van Vingegaard. foto: fotopersburo Cor Vos
Vaak weerspiegelt de ploeg de vorm van de kopman; een team veert nu eenmaal op zodra de kopman floreert. Bij de ploegbus van Visma | Lease a Bike in Chalon-sur-Saône oogt de sfeer dan ook ontspannen en heerst er een nuchter optimisme. De sprintersritten zijn overgangsdagen waarin de ploeg dit jaar niks te winnen heeft. Naast UAE Emirates XRG is de Nederlandse formatie immers de enige ploeg die volledig is afgestemd op het winnen van het algemeen klassement.
Toch kun je je afvragen of de ploeg scherpte mist wanneer er in dit soort ritten geen secundair doel is. Met smaakmakers als Van Aert en Laporte in de gelederen koers je op vlakke dagen immers altijd met het vizier op dagsucces. Een strategie die de ploeg ook zeker een overweging had genomen, maar dus niet kon omdat beiden in lappenmand vertoeven.
Critici zullen opmerken dat het management sprinter Olav Kooij nooit had mogen laten gaan. Financieel kon Visma | Lease a Bike afgelopen winter echter simpelweg niet opboksen tegen het vorstelijke salaris dat Decathlon – CMA CGM op tafel legde voor de Nederlandse sprinter die in deze Tour voor het oog van de wereld zijn naam vestigt.
Met de winst in de prestigieuze ploegentijdrit op zak en een voorlopige tweede plaats in het klassement, doet Visma | Lease a Bike nog altijd volop mee om de hoofdprijs. Maar nu de Vogezen, de Jura en de Alpen opdoemen, wordt het voor het achttal wel de hoogste tijd om in alle opzichten een ander, dominanter gezicht te tonen dan in de eerste helft van deze Tour.
Precies. Daar zit het hele antwoord in.
Die 3.36 is niet verloren op de Tourmalet. Die is uitgegeven in Rome.
Zes weken geleden won Vingegaard de Giro. Vijf ritzeges, vier bergop, plus het ploegenklassement, en hij werd de achtste renner ooit met alle drie de grote rondes op zak, de eerste sinds Froome in 2018. En dan vragen we ons in juli af waarom hij niet fris is.
Ja, Pogacar deed die dubbel ook. In 2024. Maar kijk hoe: roze op dag twee, in Rome 9'56" voorsprong, de grootste marge sinds 1965, en over de maand tussen Giro en Tour zei hij zelf dat ze daar een maand hadden getraind. Dat was geen wedstrijd, dat was een hoogtestage met een trui erbij. Vingegaard kreeg dit jaar pas op dag veertien de leiding en moest er vijf ritten voor winnen. Dertien dagen echt koersen tegenover een processie. Dezelfde wedstrijd, een heel andere rekening.
En het hardste bewijs levert Pogacar zelf: sinds 2024 is hij niet meer in de buurt van die dubbel gekomen. Twee seizoenen op rij alleen de Tour, met een ploeg die hem alles zou toestaan en een lichaam dat alles kan. Als de dubbel gratis was, deed hij hem elk jaar.
Dan de vraag die niemand stelt: waarom heeft Visma het dan uitgegeven?
Omdat Visma de laatste ploeg in dit peloton is die in een echte markt opereert. Tel de concurrentie na. Eén ploeg is in de kern een staat. Eén is een blikjesfabrikant met eigen zenders en een eigen publiek, die koopt geen aandacht maar produceert die en levert intern. Eén is een man met een chemieconcern. Eén is een winkelketen. En dan Visma: boekhoudsoftware en fietsleasing, twee bedrijven die aan het eind van het jaar aan iemand moeten uitleggen wat het heeft opgebracht.
Een afdeling kan één prijs per jaar najagen en verliezen. Een bedrijf niet. Een bedrijf heeft voorraad nodig, en een Giro-eindzege is voorraad. UAE hoeft de Giro niet, want UAE hoeft niets te verkopen. Daar zit het gat met UAE, en niet in zeven knechten.
Over het scoutingpunt: Visma is nooit goed geweest in klimmers kopen. Ze waren goed in iets anders, namelijk het vinden van mensen die nog geen renner waren. Een schansspringer. Een visverwerker. Een Amerikaanse mountainbiker. Dat is geen scouting, dat is arbitrage, en arbitrage kent precies één voorwaarde: een informatiekloof. Die kloof is dicht. Iedereen heeft nu dezelfde vermogensmeters, dezelfde fysiologen, dezelfde platforms waarop een zeventienjarige binnen een week een dossier is met een curve eraan. Toen iedereen hetzelfde model kreeg, verdampte de waarde van gelijk hebben. In een efficiënte markt wint niet wie het scherpst kijkt, maar wie het diepst betaalt. Een Seixas binnenhalen is dus geen kwestie van beter scouten. Het is een kwestie van meer bieden.
En dan het punt dat in geen enkele analyse staat: geen van deze ploegen bezit datgene wat ze maakt. De Tour is van ASO. De uitzendrechten zijn van ASO. Het publiek dat hier drie weken naar kijkt is van ASO. De ploegen leveren de inhoud, dragen de loonkosten en worden vergoed in zichtbaarheid.
Het andere gezicht dat deze ploeg moet tonen zit dus niet op een fiets en heeft geen bergbenen. Het zit in een vergaderzaal en vraagt om een aandeel in het product. Dat hebben ze geprobeerd. Het heette One Cycling, Plugge was er een van de luidste stemmen in, en vorig jaar juli stemde de UCI het weg wegens gebrek aan "sportieve coherentie", in dezelfde vergadering waarin de kalender tot en met 2028 werd vastgelegd.
Weggestemd door een bond die zelf huurt bij dezelfde verhuurder.
Het antwoord op "wat moet Visma anders doen" is dus al een jaar geleden gegeven. Het luidde: bezit wat je maakt. Het werd afgewezen. En sindsdien praten wij over de bergtrein.
Maar goed. Visma verkoopt boekhoudsoftware. Het is dit seizoen het enige bedrijf in de karavaan dat zijn eigen product nog gebruikt.
Uitstekend geschreven. Als je kijkt naar de overwinningen van de ploeg: https://www.procyclingstats.com/team/team-visma-lease-a-bike-2026/wins/victories
Dan zie je dat ze het gewoon uitstekend doen voor het budget wat er is. Als je dat afstreept tegen het gemiddelde: https://www.procyclingstats.com/rankings.php?p=wins-teams&s=&date=2026-07-17&nation=&level=1&filter=Filter
Of het gemiddelde van winst per seizoen:
https://www.procyclingstats.com/team/team-visma-lease-a-bike-2026/wins/wins-per-season
Waarbij 2023 natuurlijk een uitzonderlijk jaar is geweest.
Is het nog steeds een van de best presterende ploegen in het peloton. Maar goed het lijkt alsof het nooit goed genoeg is bij sommige hier. Tegen Pogacar is niemand opgewassen. Een 2e plek van Jonas na de Giro winst is gewoon een uitstekende uitslag.
Er wordt gedaan alsof er iets tegen Tadej opgewassen is.. In welke wereld?
- Stop met het inzetten van zeven knechten achter een renner als Vingegaard, die realistisch gezien Pogacar niet gaat verslaan. Het lijkt erop dat Visma is gezwicht voor de eisen van de Deense media en Vingegaard. Vandaag was de eerste keer in twaalf etappes dat een renner (Hagenes) probeerde om het in zijn eentje te doen.
Het resultaat is dat het team schittert door zijn afwezigheid en er het meest gedemotiveerd uitziet sinds 2019. Lidl-Trek is een voorbeeld van hoe de doelstellingen in deze Tour worden afgewogen.
- Het team heeft een grondige vernieuwing nodig, die alleen kan worden bereikt door versterkingen, met name in de bergtrein. Het team is te ver achterop geraakt bij UAE, en de "goedkope" aankopen van renners van Bardiani, Polti, Tesfatsion, enz. zijn niet voldoende.
- Vingegaard bevindt zich al in de laatste fase van zijn professionele carrière. Als hij morgen stopt, wordt Visma automatisch een middenveldploeg, omdat hij hun enige kopman is die in staat is tot een eindoverwinning in een Grand Tour. En eerlijk gezegd heb ik geen zin in een ploeg die draait om Brennans sprints en de achtste plaatsen van Piganzoli of Nordhagen. Ze zullen een Finn of een Seixas moeten aantrekken en het werk moeten doen dat de scouts van het ontwikkelingsteam de afgelopen jaren hebben nagelaten door talentvolle klimmers die in het peloton opdoken volledig te negeren.
- Wat betreft je eerste punt kan ik op zich redelijk mee. Echter zijn er in mijn ogen een paar verzachtende omstandigheden. Eerst en vooral staan ze hier niet zijn met de vooraf bedachte ploeg (van Aert, Laporte en Yates). Wat voor een aanzienlijk deel met pech heeft te maken. En verderop in je betoog geef je aan dat Vinegaard in de laatste fase van zijn professionele carrière zit. In dat opzicht valt het enigszins te verdedigen dat ze nog een keer vol op hem inzetten. En hij is hier ook gewoon de best of the rest.
- Verder heb je het vooral over wie Visma allemaal wel niet zou moet binnenhalen en dat de ploeg achterop raakt bij een UAE. Ik kan je informeren dat dat helaas een ongelijke strijd is. De ploeg kan gewoon niet op tegen het budget van een UAE en inmiddels ook niet meer tegen dat van een handvol andere ploegen. Ze moeten het hebben van een verborgen pareltje of van renners die geloven dat Visma meer kan bieden op het gebied van begeleiding dan een andere ploeg.
En als je de nieuwsberichten moet geloven proberen ze het echt wel. Zo hebben ze blijkbaar uitvoerig met Hindley gesproken en hebben ze ook Seixas benaderd. Maar uiteindelijk lijken die toch te gaan kiezen voor ploegen met een groter budget.
Het komt er gewoon op neer dat ze de laatste jaren boven hun stand aan het presteren zijn, maar dat dan nu toch het onvermijdelijke lijkt te gaan gebeuren. En dat is dat ze langzaam, beetje bij beetje, aan het wegzakken zijn tussen de ploegen met een groter budget.
Ik tel de afgelopen 3 jaar 9 renners die zijn overgekomen van de opleidingsploeg en daar zitten met Johannes Staune-Mittet, Menno Huising, Tijmen Graat en Jørgen Nordhagen toch 4 renners bij die in de U23 als klimmers/klassementsrenners werden gezien. En dan is Finn Fisher-Black nog weggekocht door UAE.
Op zich wil ik je niet helemaal ongelijk geven dat het gebrek aan budget minstens voor een deel aan de ploeg zelf is te wijten, maar ik vind dat je het ook wel weer iets te makkelijk doet voorkomen alsof sponsoring voor het oprapen ligt. Dat is toch echt niet de indruk die ik heb. Kijk naar de onderste regionen van de WT (fusie Lotto & Intermarché, problemen Picnic PostNL) en naar de langzame afname van het aantal Pro Conti teams.
En van mij hoef je Visma ook echt geen "slachtoffer" te noemen, er zijn zat teams met nog minder budget. Ik wilde vooral aangeven dat Visma boven budget presteert en dat dat gewoon lastig is om vol te blijven houden.
ik denk dat de auteur wat wedstrijden door elkaar haalt
Voltooid deelwoord.
Ha ha, tuurlijk.
zoals de krant waar de wedstrijd naar genoemd is nog immer heet.
Gelijk Het Volk/Het Nieuwsblad en hun Omloop
Of zullen we Visma | Lease a Bike maar Jumbo Visma blijven noemen? Dan wint Vingegaard net als in ‘voorgaande jaren’ gewoon de Tour.
De Dauphiné is een oude provincie in de oude regio Les Alpes met Grenoble als grote stad. De koers heeft een lappendeken aan sponsors waaronder de regio.
Een paar jaar geleden zijn een aantal oude regio's samengevoegd tot super-regio's en de super-regio waar deze koers gehouden wordt heet nu dus 'Auvergne-Rhône-Alpes'.
Met Lyon als grote stad. Ik heb een paar jaar in Grenoble gewoond en Lyon en Grenoble kunnen elkaar niet luchten of zien. Zo erg dat ze het niet eens eens konden worden over een nieuwe naam voor hun super-regio.
En in onze vreselijke Ikke-Ikke-Ikke en de rest kan stikken sameleving, konden zij uit de oude regio Rhône (Lyon dus) het niet uitstaan dat 'hun geld' naar een koers in de Dauphiné ging en eisten dat op z'n minst de naam veranderd zou worden in die kutnaam.
Voila
Dat stukje personele wisselingen hebben ze vorige jaren niet zo stevig mee te maken gehad (wat ook wel vrij uniek was) als dit jaar, en is Grischa nog niet eens genoemd.
Dat daar ‘iets mindere’ renners voor in de plaats komt valt ook wel te verklaren, zeker als je niet beschikt over een budget zoals UAE.
Toch ergens wel het idee dat ze uit andere vaatjes aan het tappen zijn zoals niet gelijk mee met pogi, slotfase peloton laten lopen (wat UAE ook doet, dus geen winst meer). Mis eigenlijk nog wel het gebrek van extra hulp door andere ploegen, het blijft nog erg veel UAE vs VLB.
- De ploeg oogt nog steeds ontzettend sterk, getuige ook de ploegentijdrit. Beetje flauw om de grote-ronde ervaring van Per Strand af te zetten met Wout. Natuurlijk kiest iedereen voor Wout als ze beide fit zijn. Zelfde tussen Piganzoli en Yates waar ze ook weinig aan kunnen doen.
- De conclusies zijn vooral gebaseerd op een buitenaardse Pogacar. Was hij er niet bij, of gevallen zoals Froome in 2014, hadden ze de grootste kans op winst gehad van alle ploegen, en ook een ploeg om de gele trui te verdedigen.
- Visma heeft nu geloof ik het 5e of 6e budget. Elk jaar dat ze rondes, klassiekers en meer winnen blijft ontzettend knap en getuigt van sterk intern beleid.
(en het is nog niet eens achteraf).
Blijkbaar de kop pakken, harder trappen en winnen. Dat ze daar niet eerder aan gedacht hebben.
Jou wel. Maar de internationale sponsors niet. Dus gaan die afhaken en ga je de kant op van Picnic. Picnic zou echter wel meer kunnen inzetten om Nederlandse toppers te halen. Ik heb niks met Bittner, Dhondt, Markl en uitgerangeerde toppers Degenkolb en Barguil.
Als je 2 hoofdsponsoren in Nederland actief zijn, dan verwacht ik ook meer Nederlanders zodat de NOS zich daar op kan richten.
Ik zou niet weten wat Vlab anders moet gaan doen. Armirail, Piganzoli zijn superaankopen. Hagenes komt uit eigen scouting en opleiding.
Dat ze bij UAE van redelijke renners als GROßSCHARTNER en Mcnulty toppers hebben kunnen maken en van Tim Wellens (https://www.wielerflits.nl/nieuws/wellens-kampt-met-warmteallergie-maar-weigert-attest/) een toprenner in de hitte, dat is superknap. Dat kan Vlab inderdaad niet met de middelen die zij hebben.