Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Hoe Tudor ondanks twee renners op het podium toch dé pechploeg van het weekend werd
Video Dat het Zwitserse Tudor in Kuurne-Brussel-Kuurne met zowel Matteo Trentin als Luca Mozzato op het podium stond, is redelijk zeldzaam in een topklassieker. Maar het verhaal wordt nog straffer als je weet hoe de ploeg het weekend in zijn volledigheid doorkwam. De Belgische ploegleider Bart Leysen en Matteo Trentin doen het verhaal voor onze camera.
Ex-Europees kampioen Trentin verwoordde het naar goede gewoonte zeer gevat: “Zaterdag kwam ik na de Omloop Het Nieuwsblad op de bus en kreeg ik te horen dat ik als enige van de ploeg niét op de grond had gelegen. Dat is superzwaar, natuurlijk. Iedereen behalve ik zag die avond een dokter of moest naar het ziekenhuis. Wat moet je op zo’n moment doen?”
Zwaar verdict
Het verdict was extreem. De gloednieuwe kopman van de ploeg, hardrijder Stefan Küng, brak zijn dijbeen. Heel de wereld kon ook vanop de eerste rij aanschouwen hoe Rick Pluimers enkele tanden afbrak bij een val op de Molenberg. Litouwer Aivaras Mikutis liep een diepe snee op in de binnenkant van zijn handpalm en voor de Muur van Geraardsbergen gingen ook Luca Mozzato en Marco Haller nog neer.
Die laatste voelde zich een dag later allesbehalve lekker. Pluimers en Mikutis waren er zelfs te erg aan toe om te starten. “Zo’n dag wil je natuurlijk zo snel mogelijk vergeten”, zegt Leysen. “Zoiets heb ik nog niet heel vaak meegemaakt. Er wordt altijd veel gevallen in het Openingsweekend, maar dit was heel extreem. Het was enorm nerveus. Renners die nog niet honderd procent zijn proberen in de laatste seconde op te schuiven of in een gaatje te duiken. Dan wordt het op de limiet.”
Voor Küng was de schade het grootst. “Hij wordt maandag geopereerd. Hem zijn we kwijt en dat is superzwaar. Het zal niet meer lukken om hem terug te recupereren. Dat reduceert meteen onze grootste kansen in Parijs-Roubaix en Dwars door Vlaanderen, twee koersen die hem supergoed liggen. En wie weet wie komt daar de komende weken nog bij. Gelukkig komen Fabian Lienhard en Marius Mayrhoffer nog teruggekeerd uit blessure tegen de topkoersen, anders zag het er echt niet goed uit voor onze kern.”
Revanche
Na de Omloop zat de ploeg dus in zak en as, maar Leysen slaagde erin om de boel volledig om te draaien. “Vallen kan gebeuren en is niet het einde van de wereld. Dat heb ik de renners meegegeven en we hebben iedereen proberen op te lappen. We startten maar met vijf man en niet iedereen was super in Kuurne, gelukkig waren Mozzato en Trentin nog goed genoeg om mee te zijn. We hebben ons zo afzijdig mogelijk gehouden in de hellingenzone, omdat iedereen elkaar toch neutraliseerde, en gegokt op de sprint.”
“Dat is goed uitgedraaid, maar je moet altijd geluk hebben. Ik ben heel content voor de ploeg dat ze dit hebben klaargekregen”, aldus Leysen. Trentin: “We voelden ons allebei moe, dus Luca en ik zeiden tegen elkaar: we werken voor elkaar, we maken plaats en in de laatste kilometers gaan we onze eigen weg. Ook de lead out voor elkaar doen had gekund, maar achteraf zie je dat Brennan vrij duidelijk de sprint won.”
Een troostprijs voor de troepen van Fabian Cancellara? Leysen spreekt van een dubbel gevoel. “We zijn tevreden met het resultaat, maar de blessures, zeker van Stefan, gaan het langste blijven hangen.” Volgens Trentin bewijst het vooral de veerkracht: “We hebben op z’n minst wat revanche gekregen. We moeten de pech nu omdraaien, we kunnen niet anders. We hebben iets rechtgezet en dat geeft veel moraal.”
