Han Vaanhold: “Er zijn alleen maar verliezers”

Door , zondag 2 april 2017 om 11:00
Han Vaanhold: “Er zijn alleen maar verliezers”

foto: León van Bon / Topcompetitie.nu

Jarenlang was hij een vast gezicht in het Nederlandse Continental-circuit. Han Vaanhold was Jo Piels en Jo Piels was Han Vaanhold. Geen mogelijkheid dat dát ooit zou veranderen. Insiders hadden er niet op gerekend en voor de buitenwereld kwam het helemaal als een verrassing. Want het gebeurde toch: Vaanhold stopte vorige week abrupt met zijn werkzaamheden voor Destil-Piels. In gesprek met WielerFlits doet hij zijn verhaal.

Relatie met Steven Rooks
In de loop van 2016 werd bekend dat de Nederlandse Continental-teams Jo Piels en Parkhotel Valkenburg zouden gaan fuseren, waarbij sponsor Destil – dat beide ploegen sponsort – een grotere rol zou krijgen. De samenwerking tussen beide ploegen rommelde echter aan alle kanten. In september besloot Vaanhold om renners vast te gaan leggen voor 2017, omdat Parkhotel Valkenburg-ploegleider Paul Tabak uit het project stapte; hij leidt nu de nieuwe Monkey Town-ploeg.

Uiteindelijk kwamen beide sponsoren toch nader tot elkaar en ontstond Destil-Piels. “Ik zag dit als een nieuwe kans voor Steven (Rooks, vorig jaar verbonden aan Parkhotel Valkenburg, red.). Ik had het mooi gevonden als het hem gelukt was om deze teams overeind te houden. Uiteindelijk hebben we een sterke ploeg kunnen formeren en was het plan wat er lag heel erg mooi. Ik was ook nieuwsgierig hoe onze relatie zou zijn, want ikzelf ben natuurlijk ook een dominant persoon”, is Vaanhold eerlijk.

De Twent, die ook namens de eveneens opgestapte ploegleiders Albert Ketelaars en Sjaak van Hooft zegt te spreken, zag echter al snel dat het niet goed zou gaan. “In de wintermaanden merkte je toch al dat er financieel een aantal zaken lastig waren. We hebben jarenlang een heel goede relatie met Shimano (materiaal) en Rogelli (kleding) gehad. Dat waren gouden sponsoren voor ons, maar die werden ineens aan de kant geschoven. Achteraf waren dat allemaal voortekenen, maar ik dacht toen dat het wel voorbij zou gaan.”

Dat blijkt niet het geval. De ergernissen blijven zich opstapelen en bereiken halverwege maart een hoogtepunt. “Toen Tim Rodenburg wegens motivatieproblemen besloot te stoppen en Peter Schulting met een zware blessure lang uit de running raakte, heb ik gevraagd om een extra renner te mogen contracteren. Toen het management (onder leiding van Rooks) zei dat dat niet mogelijk was, moest ik me daarbij neerleggen. Immers, het management voert het beleid.”

De bom barst
Kort daarna verzoekt het bestuur Vaanhold om het wedstrijdprogramma aan te passen. “Steven (Rooks) vroeg of ik opnieuw naar het programma wilde kijken. Als dat tijdelijk was geweest, was dat geen probleem. Maar er werd meteen gezegd dat het buitenlandse programma niet zo belangrijk was voor onze Nederlandse sponsoren. Alleen waren we een aantal maanden daarvoor wel contracten aangegaan met buitenlandse etappekoersen. Bovendien is het heel wrang voor renners met profambities als zij niet in het buitenland wedstrijden kunnen rijden.”

Het schrappen van de buitenlandse wedstrijden is volgens Vaanhold niet los te zien van het begrotingstekort. WielerFlits weet uit betrouwbare bron dat het zou gaan om een financieel tekort van in totaal zeventig duizend euro bij de dames- en herenploeg. In de eerste opzet was het de bedoeling dat de fusieploeg plaats ging bieden aan de beste negen renners van Jo Piels en de beste negen coureurs van Parkhotel Valkenburg.

Wanneer de samensmelting niet tot stand zou komen, was al duidelijk dat de ploegen financieel een stap terug moesten doen. Dat is het geval, want feitelijk gezien zijn beide teams niet gefuseerd. Tabak startte met Monkey Town een nieuwe ploeg en nam veel renners over van de Parkhotel Valkenburg-formatie. Als sponsor trok die laatste partij wél naar Destil-Piels en nam het bovendien de vrouwentak mee. Van de tien nieuwe Destil-Piels-aanwinsten, kwamen alleen Schulting, Jochem Hoekstra en Dion Beukeboom over van Parkhotel-Valkenburg.

“De communicatie had veel beter moeten verlopen. Wij hadden de ijdele hoop dat het bestuur nog met ons zou willen praten. Dan was ik absoluut gekomen! Maar een reactie (op een e-mail met de aankondiging om te stoppen, red.) bleef uit en toen dacht ik: ‘Hier wil ik me niet meer aan ergeren’. Toen heb ik de e-mail doorgestuurd naar de renners en is het balletje gaan rollen. Deze beslissing is misschien ook beter voor de renners. Maar toch zijn er eigenlijk alleen maar verliezers: het bestuur, de sponsoren, de renners en ik. Dat besef ik me heel goed.”

Emotionele waarde
Vaanhold wil ondanks het mismanagement bij het bestuur niet praten over een zinkend schip. “De hele situatie was namelijk te redden geweest”, denkt hij. “Ik neem het Steven en het bestuur kwalijk dat zij niet goed hebben gecommuniceerd. Want als dat beter was geweest, dan was deze situatie misschien niet eens ontstaan. Ons contact ging veelal over de e-mail en dat werkt niet altijd. Ik had gehoopt dat we een uitnodiging hadden gekregen om over een aantal zaken te praten. Misschien had ik dan nog wel afgezwaaid hoor, maar dat gesprek is er nooit geweest. En dat was de bottleneck.”

Inmiddels probeert Vaanhold de situatie rustig een plekje te geven. “Ik heb de jongens op het hart gedrukt dat ze verder moeten. Ik zal contact met ze houden en ik hoop zij ook met mij. Maar dat gaat vanaf nu oppervlakkig zijn. Ze kunnen best aankloppen voor advies, maar ik zal me met interne zaken niet bemoeien. De renners moeten positief de strijd aan gaan. Niet lullen, maar hard rijden. Ik wens ze echt het allerbeste. En zeker ook Jo Piels, met wie ik de laatste tien á twaalf jaar met heel veel plezier heb gewerkt. Wel heb ik Rijk Vink (oud-teammanager die in 2015 overleed, red.) ontzettend gemist in deze situatie. Daarin had hij een bindende factor kunnen zijn en was dit nooit gebeurd. Als Rijk dit zou weten, dan zou hij zich omdraaien in het graf.”

Ondanks dat zijn taken voor Destil-Piels verdwijnen, verveelt Vaanhold – in het dagelijks leven docent – zich de komende tijd niet. “Vorig jaar ben ik uitgenodigd voor de Club van 48, waar ook onder andere Hennie Kuiper, Joop Zoetemelk en Jan Janssen deel van uitmaken. Daar ben ik zeer vereerd mee. Ik fiets zelf nog drie tot vier keer per week, misschien straks nog wel intensiever. Ik ben ook gestopt in een periode waarin geen wedstrijden plaatsvinden. Maar tijdens de Volta Limburg Classic en helemaal tijdens de Ronde van Overijssel, zal ik zeker een traantje wegpinken. Maar ik sta achter mijn beslissing. Dat heb ik ook tegen onze adviseur Danny Nelissen gezegd: ik had het idee dat ik deze strijd niet kon winnen. Met zijn persoonlijke steun had ik misschien wel aan kunnen blijven.”

Terugkeer niet uitgesloten
Terugkijkend op zijn beslissing, spreekt Vaanhold over een dubbel gevoel. “Aan de ene kant ben ik opgelucht, dat ik me niet meer hoef te ergeren. Maar anderzijds heb ik ook een weemoedig gevoel. Ik ga het enorm missen. De koersen, de renners. Sommige jongens zijn zelfs speciaal teruggekomen naar deze ploeg omdat ik de ploegleider was. Ik hoop dat het team ook mooie overwinningen blijft boeken, dan ben ik toch gestreeld, omdat de renners het doen die ik heb aangetrokken en hen zaken beloofd heb. Dat is mijn werk geweest. Het zou gek zijn als ik ze dan niet het beste wens. Het hele metier eromheen ga ik missen… De geur van massageolie, het geluid van ratelende kettingen en schakelmechanismen. Alles.”

Wel stipt Vaanhold aan dat er absoluut geen sprake is van wrok. “Als dat wel zo was geweest, dan was ik groot genoeg geweest om dat te zeggen. Ik kijk met veel plezier terug op de tijd bij de ploeg. Het plan leek heel mooi en er zijn ook zeker leuke dingen geweest. Maar er waren nu eenmaal te veel negatieve elementen waar ik niet meer mee om kon gaan. Dat heeft de doorslag gegeven, want de eerste koersen liepen ook gewoon prima. Maar het is wel lullig dat ik na 25 jaar ploegleiderschap voorlopig zo afscheid moet nemen. Dat heb ik zelf gedaan, want ik hoefde niet weg. Gelukkig maar, want anders was het helemaal een smet op mijn loopbaan geweest. Dat is nu niet het geval.”

Daarom wil Vaanhold, als alles voorbij is, een kop koffie drinken met Nelissen, en René Kars van Destil. Bijkletsen, omdat Vaanhold het idee heeft dat hij zijn verhaal nooit aan hen heeft kunnen vertellen. En wie weet volgt er daarna wel weer een avontuur. “Je weet het nooit. Vorig jaar ben ik al benaderd door VolkerWessels-Merckx, maar zij zijn verder gegaan als club. En ik ga niet bij een vereniging aan de slag. Met alle respect voor de mensen die daar keihard werken, maar dat is het niet meer voor mij. Ik wil op het hoogste niveau in Nederland mee doen en acteren. Daarom baal ik ook dat ik de Omloop van de Braakman in de Topcompetitie mis. Daar had ik de één op mijn ploegleiderswagen gehad. Daar kik je op, zo dicht achter het peloton. En juist dat soort kleine dingetjes ga je enorm missen.”


Komende week lees je bij WielerFlits ook het verhaal van enkele andere betrokkenen.

Dit artikel delen:

10 Reacties

storm-biker 1 april 2017 om 09:26

Goed werk dit interview!

reusjen 1 april 2017 om 09:50

Uitgebreid interview, alleen is het me eigenlijk nog steeds niet duidelijk waar het mis gegaan is.

sooike 1 april 2017 om 09:56

Lang, maar vaag verhaal. Lijkt openhartig, maar de echte reden voor de breuk blijft “verborgen”. Jammer !

Manuel Beltran 1 april 2017 om 10:30

Als ik dit zo lees is vooral het gebrek aan geld het probleem. Daardoor konden beloftes niet waargemaakt worden en (onterechte?) verwachtingen niet waargemaakt. Tel daar nog wat dingen bij zoals het “aan de kant schuiven” van een kledingsponsor (je kunt er moeilijk 2 hebben?) en mensen raken ontevreden.

Goed en interessant interview, want ik heb het met plezier gelezen terwijl ik me niet eens zo interesseer in het conti niveau…

Pedalo 1 april 2017 om 11:36

Gebrek aan geld en belangenverstrengeling van Rooks…..

schipperaar 1 april 2017 om 15:51

Jammer dat geld tekorten talent ontwikkeling in de weg staan maar heeft er ooit iemand bij stil gestaan dat renners ook zonder luxe hotels kunnen overleven en net als de scouts makkelijk in eigen eten kunnen voorzien, ook anno 2017.
Niet de renners lijken verwend te willen worden maar eerder bestuurders en managers en za(a)kwaarnemers ten koste van alles.

Explorer 2 april 2017 om 07:54

Vaag verhaal sooike? Lijkt me niet. Hij geeft aan dat tijdens de fusie nul komma nul gecommuniceerd is. En dat het beleid niet is uitgevoerd of gewoon helemaal niet gemaakt is voor een fusie team.
Han mag ook de hand in eigen boezem steken, en zelf een gesprek vragen ipv e mailen. Maar goed ik heb makkelijk praten vanuit de luie stoel hier. Zal waarschijnlijk veel kapot zijn gegaan intern dmv belabberd beleid van alle kanten.

De titel van het stuk zegt genoeg. Erg jammer hopelijk komt Han vaanhold nog terug bij een mooie ploeg.
Han ga eens kijken bij de beat cycling club. Jou ervaring kunnen ze daar wel gebruiken.

achtpuntzes 2 april 2017 om 11:34

@ sooike:
en die echte reden is? lekker interessant lullen alsof je er meer van weet, top!

schipperaar 2 april 2017 om 14:21

@8.6
Sommigen hangen niet graag de vuile was buiten, wie zijn gezicht schendt….

zanderl 11 april 2017 om 15:12

In het bericht staat dat er komende week ook het verhaal van de andere betrokkenen geplaatst zou worden. Het artikel is van 2 april en we zitten inmiddels op 11 april. Ik ben nu wel heel erg benieuwd naar het verhaal van de anderen binnen Destil-Piels…

Headlines

Materiaalzone

Populair