Nick Doup

• woensdag 24 december 2025 om 08:45

Terugblik Het wielerjaar 2025 was er een vol met hoogtepunten. Om het kalenderjaar met een positieve noot te eindigen, delen diverse redacteuren van WielerFlits en RIDE Magazine hun persoonlijke hoogtepunten van het afgelopen seizoen. Wat maakten zij zelf mee? Welk moment was bijzonder omdat ze zelf aan het werk waren? Vandaag het verhaal van redactiechef Nick Doup.

Voor mijn wielermoment van het jaar 2025 wil ik graag terug naar 24 april 2025. Ik ben dan namens WielerFlits als verslaggever op pad in de Tour of the Alps, een belangrijke wedstrijd in aanloop naar de Giro d’Italia. We staan midden in Obertilliach, een klein Alpenbergdorpje. Het regent wat en het is koud, en op het moment dat ik de auto uitstap merk ik meteen dat ik mij er niet goed op gekleed heb…

Met de groep internationale journalisten zagen op onze mobiel dat Thymen Arensman al heel vroeg in de bergetappe solo was weggereden uit een elitegroep, maar we wisten totaal niet hoe of wat. De tv-uitzending was namelijk nog niet begonnen en de informatievoorziening was niet ‘je-van-het’, waar we niet wisten wat er exact aan de hand was.

Eerst hoorden we: Arensman solo aan de leiding met nog zoveel kilometer te gaan, en er waren allemaal concurrenten die op hem jaagden. Allemaal éénlingen die achter hem aanreden. Het was een onduidelijk geheel totdat de tv-uitzending begon en we een overzicht kregen. Zelf volgde ik Thymen met extra interesse, omdat hij als kopman naar de Giro ging en ik hem meermaals sprak in zijn voorbereiding op die ronde.

Nat, grijs en druk bovenop de berg – foto: Nick Doup

Daar stonden we dan, daar bovenop die berg. We konden gelukkig nog even in de persruimte in een lokale gymzaal wachten om de finale te kijken tot aan de slotkilometers. Maar de regen bleef maar naar beneden komen, het was nog wat kouder geworden en we zaten op hoogte. Het was een van de eerste keren dat het echt flink koud was in die week, dus toch even wennen.

De kou leidde ook tot wat spanning achter de finish, want een verzorger van een van de ploegen kreeg het flink aan de stok met een beveiliger. Er waren wat zones aangewezen waar pers en soigneurs niet mochten komen. Al vroeg werd daarop gehandhaafd, nogal streng, terwijl er in mijn ogen nog tijd genoeg was om op een rustige plek naar het grote LED-scherm te kijken aan de finish. De beveiliging dacht daar anders over en de verzorger wilde niet weg. Dat was bonje, maar een dag later ook alweer opgelost.

Oh ja, terug naar de vierde etappe van de Tour of the Alps. Alle renners kwamen verkleumd over de finish in Obertilliach. Arensman als eerste; hij reed Michael Storer uit de leiderstrui en won de etappe. Een hoogdag voor Arensman in die Tour of the Alps. Hij zou de ronde uiteindelijk niet winnen, maar die ritzege was toch ontzettend knap.

Voor ons als journalisten was dit ook interessant, zeker voor mij als Nederlandse journalist. Zodra hij aanvalt én het winnend kan afronden, weet je: “Hey, dít is het interview wat ik wil hebben deze week.” Als je één prioriteit moet noemen in die hele week in de Alpen, dan is dat een interview met Arensman meteen na zijn ritzege.

Maar wat gebeurt er? Hij loopt het podium af in zijn leiderstrui en gaat met zijn verzorger zo richting het hek om weg te lopen. “Dat is niet de bedoeling”, schoot in twee seconden door mijn hoofd, waardoor ik meteen naar iemand van de organisatie schreeuwde. “Wij willen graag Thymen interviewen, als het kan!” Hij tikte Arensman op zijn schouder. Die keek om en meteen zag je aan zijn gezicht: “Oh jee, moet dit ook nog na een dag in de regen en de kou?”

Gelukkig was Thymen bereid om nog twee à drie minuten een interview in het Nederlands te doen voor onze camera. Dat was ontzettend fijn voor ons, omdat we op die manier met WielerFlits ook de Nederlandse kijker en het wielerpubliek op onze site konden bedienen.

De video in kwestie:

Dat was dé video die je op dat moment wil hebben en daar ben ik Thymen dan ook heel dankbaar voor, ook al stond hij daar in de modder op een berg in de Oostenrijkse mist. Daarna liepen we terug richting de perszaal, waar nog een persconferentie was met de internationale journalisten, die vooral interessant was richting de Giro. Meer was er die dag niet te halen voor ons als media, want alle renners die over de finish kwamen waren ‘dode vogeltjes’.

Iedereen wilde meteen een jas aan, een handdoek om de nek en naar de bus toe. Ze wilden vooral niet met de media praten en nog een minuut stilstaan na zo’n slopende bergetappe door de regen. Volkomen logisch natuurlijk, maar gelukkig hadden wij Thymen voor de camera na zijn overwinning.

Vooral alle omstandigheden en het hele verhaal eromheen maken dat een moment dat mij zeker is bijgebleven van dit wielerjaar. En alles heeft natuurlijk extra lading gekregen omdat Thymen Arensman nog twee etappes won in een iets kleinere rittenkoers dit jaar… Zeer terecht zijn er veel lovende woorden gesproken over het succesvolle seizoen van de klimmer van INEOS Grenadiers.

– Nick Doup, redactiechef WielerFlits

IJskoud en kletsnat kwamen de renners over de finish – foto: Nick Doup