De mooiste monumentale klassieker van 2020

De mooiste monumentale klassieker van 2020

foto: Cor Vos

woensdag 16 december 2020 om 20:00
Eindejaarslijstjes

In de maand december blikt WielerFlits traditioneel terug op het afgelopen wielerseizoen met de reeks Eindejaarslijstjes. Wat waren de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar en welke renners verdienen nog een eervolle vermelding voor 2020? Elke werkdag is er een nieuwe lijst met bijbehorende poll. Vandaag staat centraal: de mooiste monumentale klassieker van het seizoen.

flag-it Milaan-San Remo (8 augustus)

Andrei Tchmil was lange tijd de laatste Belgische winnaar van de eerste van vijf wielermonumenten: Milaan-San Remo. Alhoewel, veel mensen beschouwen de in Moldavië opgegroeide en in Italië groot geworden Tchmil niet als een echte Belg. Ook al besloot de bonkige rauwdouwer uit de voormalige Sovjet-Unie zich tijdens zijn wielercarrière te naturaliseren tot Belg. In 1999 wist de klassiekerspecialist op een Belgisch paspoort de sprinters te verrassen met een late uitval.

Fons De Wolf, winnaar van La Primavera in 1981, dat was voor veel mensen de laatste Belgische triomfator van de lenteklassieker. Dit jaar kreeg De Wolf echter een opvolger met Wout van Aert, die zijn rentree na een zware beenblessure extra in de verf wist te zetten door op een magistrale manier de wedstrijd te winnen. De coureur van Jumbo-Visma begon niet geheel toevallig als topfavoriet aan de klassieker, na zijn eerdere zege in Strade Bianche.

Wout van Aert geniet met volle teugen – foto: Cor Vos

Ook de 111e editie van Milaan-San Remo heeft, ondanks enkele opvallende wijzigingen in het parcours, iets weg van een processietocht naar de voet van de Cipressa. Op deze beroemde helling schieten de sprintersteams, puncheurs en andere klassiekerspecialisten vaak wakker, aangezien het hier wel eens wil scheuren in het peloton. Zo moet titelverdediger Julian Alaphilippe na mechanische pech een flinke inspanning leveren om weer vooraan te postvatten.

De Fransman van Deceuninck-Quick-Step is, met hulp van zijn ploeggenoten, in een vloek en een zucht weer terug in het peloton. Net op tijd voor ‘la grande finale’ op de Poggio. Met een lengte van net geen vier kilometer aan amper 4% is het eigenlijk een helling van niks, maar voor Alaphilippe is het lastig genoeg om eens flink aan de boom te schudden. De springveer, naar eigen zeggen niet in topvorm, doet de koers ontploffen en krijgt Van Aert met zich mee.

Julian Alaphilippe gaat aan de Poggio – foto: Cor Vos

De Kempenaar ziet echter sterretjes in het wiel van Alaphilippe en moet al snel voor zijn eigen tempo kiezen. Alaphilippe weet meter voor meter uit te lopen en komt met beperkte voorsprong boven op de top van de Poggio. Van Aert beperkt de schade tot een drietal seconden en heeft nog kans om in de afdaling aan te sluiten. Voor Mathieu van der Poel en kompanen zal het een hele klus worden om de twee aanvallers nog bij de lurven te vatten.

Waaghals Alaphilippe schuwt de risico’s niet in de snelle en verraderlijke afdaling van de Poggio, maar kan de terugkeer van Van Aert niet verhinderen. Met twee matadoren trekken we naar de laatste kilometers richting San Remo, waar wellicht het pokeren kan beginnen voor de zege. Alaphilippe en Van Aert moeten daarvoor echter wel flink doorknallen, aangezien de voorsprong (zo’n tien seconden) op een achtervolgend groepje zeer klein is.

Snelle mannen als Van der Poel, Michael Matthews en Peter Sagan mogen in de finale nog even hopen op een samensmelting, maar uiteindelijk blijven Van Aert en Alaphilippe buiten schot. Pas in de laatste honderden meters is er tijd om de benen stil te houden en te linkeballen. Wat volgt is een spannende sprint. Alaphilippe lijkt heel even op weg naar een tweede opeenvolgende zege in San Remo, maar het is Van Aert die de zege naar zich toetrekt.

Wout van Aert kijkt achterom – foto: Cor Vos

“Om zo te beginnen aan het tweede deel van het seizoen is echt fantastisch. Ik win gewoon twee grote wedstrijden op rij. Ik heb er geen woorden voor. De overwinning van vorige week (Strade Bianche) zorgde ervoor dat de druk eraf was. Ik kon vrijer koersen, maar ik had gelukkig ook de benen van vorige week”, zo vertelde winnaar Van Aert vlak na de finish. Wielerland België is sinds dit jaar een winnaar van Milaan-San Remo rijker.

Milaan-San Remo 2020 (8 augustus)
Milaan-San Remo (305 km)
1. flag-be Wout van Aert (Jumbo-Visma) in 7u16m09s
2. flag-fr Julian Alaphilippe (Deceuninck-Quick-Step) z.t.
3. flag-au Michael Matthews (Team Sunweb) op 2s
4. flag-sk Peter Sagan (BORA-hansgrohe) z.t.
5. flag-it Giacomo Nizzolo (NTT Pro Cycling) z.t.
6. flag-nz Dion Smith (Mitchelton-Scott) z.t.
7. flag-es Alex Aranburu (Astana) z.t.
8. flag-be Greg Van Avermaet (CCC Team) z.t.
9. flag-be Philippe Gilbert (Lotto Soudal) z.t.
10. flag-si Matej Mohorič (Bahrain McLaren) z.t. 

Volledige uitslag

Wout van Aert wint ‘La Primavera’ – foto: Cor Vos


flag-it Ronde van Lombardije (15 augustus)

De Ronde van Lombardije is traditioneel de laatste topklassieker van het seizoen, maar door de coronapandemie stond de wedstrijd dit jaar nog voor Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Vlaanderen op het programma. De Koers van de vallende bladeren moest dit jaar ook concurreren met het Critérium du Dauphiné, voor veel ronderenners de ideale voorbereidingskoers op de Tour de France.

En dus kozen renners als Alejandro Valverde (vorig jaar nog tweede in Lombardije), Primož Roglič, Julian Alaphilippe en Egan Bernal ervoor om de Ronde van Lombardije te skippen. Gelukkig voor de organisatie van ‘Il Lombardia’ waren titelverdediger Bauke Mollema, Jakob Fuglsang, tweevoudig winnaar Vincenzo Nibali en wonderkind Remco Evenepoel wel van de partij en gemotiveerd om er wat van te maken in het noorden van Italië.

Jakob Fuglsang, winnaar van ‘Il Lombardia’ – foto: Cor Vos

Vooraf werd er reikhalzend uitgekeken naar de prestatie van Evenepoel, die in aanloop naar de Ronde van Lombardije al zijn rittenkoersen (vier uit vier) winnend wist af te sluiten. In de eerste wedstrijduren weten enkele vroege vluchters nog de camera op zich gericht, maar op de Madonna del Ghisallo zijn de laatste aanvallers eraan voor de moeite en is het aan de favorieten om de koers hard te maken. Dat gebeurt op de flanken van de Muro di Sormano.

Op de steilste stroken van de muur van Sormano (met percentages tot ver boven de 20%) bepaalt Aleksandr Vlasov het tempo en de Russische rondesensatie weet in dienst van kopman Jakob Fuglsang de favorietengroep flink uit te dunnen. Girowinnaar Richard Carapaz, schaduwfavoriet Maximilian Schachmann en een sterke Mathieu van der Poel moeten lossen en vooraan blijven er slechts zeven renners over: Vlasov, Fuglsang, Nibali, Mollema, Evenepoel, George Bennett en Giulio Ciccone.

Remco Evenepoel wordt uit het ravijn gehaald – foto: Cor Vos

Deze zeven wereldtoppers komen gezamenlijk boven op de Sormano en beginnen vervolgens aan de razendgevaarlijke afdaling richting het meer van Como. We zien bijna jaarlijks wel renners een foutje maken in de afzink en ook nu is het helaas weer schrikken, als we in een flits een fiets langs een muurtje zien staan. Het blijkt de fiets van Remco Evenepoel, die even daarvoor al een gaatje moest laten onder het daalgeweld van Nibali.

De jonge Belg kan niet meer corrigeren in een bocht en kukelt het ravijn in. Minutenlang leven de televisiekijkers en familieleden van Evenepoel tussen hoop en vrees, maar uiteindelijk brengt televisieomroep RAI Evenepoel in beeld, op het moment dat ploegleider Davide Bramati en enkele reddingswerkers naar hem toe zijn gesneld. De klimmer is bij bewustzijn, maar kan door een bekkenbreuk niet meer opstaan en moet met een brancard naar boven worden gebracht.

Evenepoel wordt uiteindelijk afgevoerd naar het ziekenhuis, een week na de verschrikkelijke valpartij van zijn ploeggenoot Fabio Jakobsen in de Ronde van Polen. Zonder topfavoriet Evenepoel trekken de overgebleven kanshebbers naar de laatste beklimmingen van de dag, de Civiglio en San Fermo della Battaglia. Op de Civiglio schudden de Astana-mannen nog harder aan de boom en blijkt alleen Bennett in staat om mee te gaan.

George Bennett voert de forcing – foto: Cor Vos

De voor Jumbo-Visma uitkomende Bennett maakt een uitstekende indruk en blaakt van het zelfvertrouwen, na zijn eerdere zege in de Gran Piemonte. Toch blijkt de Nieuw-Zeelander niet sterk genoeg om op de flanken van de San Fermo della Battaglia een aanval van Fuglsang te beantwoorden. De ervaren Deen rijdt weg van Bennett en Vlasov, bouwt een mooie voorsprong uit en heeft geen enkele moeite om de laatste kilometers solo af te werken en zijn tweede monumentale zege ooit te boeken.

Ronde van Lombardije 2020
Bergamo-Como (231 km)
1. flag-dk Jakob Fuglsang (Astana) in 5u32m54s
2. flag-nz George Bennett (Jumbo-Visma) op 31s
3. flag-ru Aleksandr Vlasov (Astana) op 51s
4. flag-nl Bauke Mollema (Trek-Segafredo) op 1m19s
5. flag-it Giulio Ciccone (Trek-Segafredo) op 1m40s
6. flag-it Vincenzo Nibali (Trek-Segafredo) op 3m31s
7. flag-de Maximilian Schachmann (BORA-hansgrohe) op 4m31s
8. flag-it Diego Ulissi (UAE Emirates) op 5m20s
9. flag-be Ben Hermans (Israel Start-Up Nation) op 6m00s
10. flag-nl Mathieu van der Poel (Alpecin-Fenix) op 6m28s

Volledige uitslag

Fuglsang wint de Ronde van Lombardije – foto: Cor Vos


flag-be Luik-Bastenaken-Luik (4 oktober)

Een week na de wereldtitel in het Italiaanse Imola staat Julian Alaphilippe aan de start van Luik-Bastenaken-Luik. De Fransman is er erop gebrand om voor de eerste keer te zegevieren in zijn regenboogtrui, maar zal wel moeten afrekenen met de Slovenen Primož Roglič en Tadej Pogačar en Waalse Pijl-winnaar Marc Hirschi. En wat kan Mathieu van der Poel in zijn eerste La Doyenne, één dag na zijn one-man-show in de BinckBank Tour?

In de eerste koersuren zorgen de nodige valpartijen voor tumult. Schaduwfavorieten Greg Van Avermaet en Adam Yates halen de finish niet na een botsing met een verkeerseiland, en in de afdaling van de Côte de Wanne zien we een grote valpartij met als bekendste slachtoffers Damiano Caruso, Warren Barguil, Michael Valgren en Alaphilippe. De wereldkampioen kan zijn weg echter weer vervolgen en zit al snel weer op de eerste rij.

Het podium na afloop van Luik-Bastenaken-Luik – foto: Cor Vos

Voor het echte spektakel is het wachten op de Roche-aux-Faucons, ondanks de nodige schermutselingen en enkele speldenprikken op de Côte de Stockeu, Col du Rosier en Côte de la Redoute. Op de Roche-aux-Faucons zien we Tom Dumoulin het tempo bepalen voor zijn kopman Roglič, maar op vijfhonderd meter van de top ziet de Nederlander Julian Alaphilippe een eerste pijl afvuren. De wereldkampioen versnelt en zorgt voor een eerste serieuze schifting.

Het is de beloftevolle Hirschi, die op de woensdag voor Luik-Bastenaken-Luik al met verve de Waalse Pijl wist te winnen, die met zwier naar het achterwiel van Alaphilippe rijdt. Roglič heeft iets langer nodig om zijn wagonnetje aan te haken, maar rijdt op de power het laatste gaatje dicht. Ook Tourwinnaar Pogačar en ex-wereldkampioen Michal Kwiatkowski zitten niet ver en weten op de uitloper het verschil te overbruggen.

Julian Alaphilippe test zijn concurrenten – foto: Cor Vos

Op deze uiterst vervelende uitloper van de Roche-aux-Faucons blijft het onrustig in de zojuist ontstane kopgroep, zeker na een versnelling van Hirschi. De talentvolle Zwitser van Team Sunweb weet zijn rivalen op het rooster te leggen. Alaphilippe volgt gezwind, al trekt hij af en toe een grimas. De twee Slovenen moeten daarentegen enorm diep gaan om het tempo van Hirschi te volgen. Kwiatkowski kan het allemaal niet meer aan en waait terug.

Hirschi, Alaphilippe, Roglič en Pogačar zijn aan elkaar gewaagd en rijden gezamenlijk naar de wat troosteloze industriewijken van Luik. Op goed vijftien seconden van de vier koplopers draait een achtervolgende groep aardig rond, met als belangrijke passagiers Kwiatkowski, Michael Woods, Tiesj Benoot en Mathieu van der Poel. De Nederlandse kampioen weet in zijn eerste ‘LBL’ te verrassen en mag zelfs nog even dromen van de overwinning.

Het verschil tussen beide groepen is met nog enkele kilometers te gaan namelijk nog speelbaar, zeker als ze vooraan naar elkaar beginnen te kijken. Matej Mohorič voelt het moment goed aan, springt weg uit de achtervolgende groep en komt in de laatste kilometers nog gevaarlijk opzetten. De renner van Bahrain McLaren slaagt er zelfs in om nog aan te sluiten. Met nog enkele honderden meters te gaan pakt Mohorič gelijk de kop, in de hoop de grote kanonnen te verrassen.

Primož Roglic neemt zijn verantwoordelijkheid – foto: Cor Vos

Wat volgt is een sprint van Hitchcockiaanse proporties. Alaphilippe ziet Mohorič komen, springt op zijn wiel en begint al vrij vroeg aan zijn sprint. De Fransman is bijzonder nerveus en merkt richting de finishstreep dat renners hem links en rechts proberen te passeren. Alaphilippe gooit zijn hele lichaam in de strijd om toch maar als eerste over de streep te komen, begint te zwiepen en hindert de opkomende Hirschi. Die laatste moet vol in de remmen en dat geldt ook voor Pogačar.

Hirschi ziet een zege in Luik-Bastenaken-Luik in een seconde verdampen, terwijl Alaphilippe zijn handen in de lucht steekt. In de veronderstelling dat hij als wereldkampioen de Waalse klassieker heeft gewonnen. Wat de Fransman echter te laat beseft, is dat Roglič optimaal profiteert van het gehannes in de sprint en er met een ultieme jump in slaagt om Alaphilippe van de zege te houden. Die laatste juicht dus te vroeg, Roglič is de eerste Sloveense winnaar van Luik-Bastenaken-Luik.

Na de finish zijn de druiven extra zuur voor Alaphilippe, die door de jury alsnog wordt gedeclasseerd en zo wordt teruggezet naar de vijfde plaats in de daguitslag. Van der Poel besluit zijn debuut in Luik overigens als zesde, maar na afloop gaat het toch vooral over die knotsgekke sprint in het centrum van Luik.

Luik-Bastenaken-Luik 2020
Luik-Luik (257 km)
1. flag-si Primož Roglič (Jumbo-Visma) in 6u32m02s
2. flag-ch Marc Hirschi (Team Sunweb) z.t.
3. flag-si Tadej Pogačar (UAE Emirates) z.t.
4. flag-si Matej Mohorič (Bahrain McLaren) z.t.
5. flag-fr Julian Alaphilippe (Deceuninck-Quick-Step)* z.t.
6. flag-nl Mathieu van der Poel (Alpecin-Fenix) op 14s
7. flag-ca Michael Woods (EF Pro Cycling) z.t.
8. flag-be Tiesj Benoot (Team Sunweb) z.t.
9. flag-fr Warren Barguil (Arkéa-Samsic) z.t.
10. flag-pl Michał Kwiatkowski (INEOS Grenadiers) z.t.

Volledige uitslag

Julian Alaphilippe juicht, maar daar komt Primož Roglic! – foto: Cor Vos


flag-be Ronde van Vlaanderen (18 oktober)

Bijna alles wat Mathieu van der Poel aanraakt, verandert in goud. Dat was het geval in 2019, maar dit jaar begon de alleskunner van Alpecin-Fenix niet al te best aan het tweede deel van het seizoen. Na de lockdown moest Van der Poel het doen met top-15-plaatsen in Strade Bianche, Milaan-Turijn en Milaan-Sam Remo. Voor een gemiddelde wielerprof is dat zeker niet slecht, maar een wereldtopper als Mathieu van der Poel gaat voor meer. Veel meer.

In de Ronde van Lombardije (tiende, na een sterke wedstrijd) volgt de ommekeer voor MVDP, die een week na Lombardije op indrukwekkende wijze de Nederlandse titel weet te veroveren op de VAM-berg. Vervolgens werkt Van der Poel toe naar de klassiekerperiode in Vlaanderen, met als absolute hoogtepunt de Ronde van Vlaanderen op zondag 18 oktober. Het moet voor de Nederlander een orgelpunt worden, de kers op een al vrij aardige taart.

De ontlading na winst in de Ronde van Vlaanderen was groot – foto: Cor Vos

De 104e editie van ‘Vlaanderens Mooiste’ begint vroeg in Antwerpen, voor een editie over een hertekend traject met zeventien hellingen. Na een razendsnelle openingsfase formeert zich een traditionele vroege vlucht met (natuurlijk) enkele Belgen, een paar buitenlanders en Nederlander Danny van Poppel. Deze vlucht is een lang leven beschoren, maar de aanvallers worden ook weer netjes op tijd ingerekend. Voor het grote spektakel kan beginnen tussen de favorieten.

Voor de finale wordt de koers opgeschrikt door een valpartij van Wout van Aert op weg naar de Kortekeer, maar de kopman van Jumbo-Visma slaagt erin om weer helemaal vooraan aan te sluiten. Op de Kortekeer, Leberg en de Valkenberg zien we meerdere renners ten aanval trekken, maar deze pogingen zijn allemaal van korte duur. Op weg naar de Koppenberg stijgt de nervositeit in het peloton en zien we de grote kanonnen naar voren schieten.

Julian Alaphilippe vliegt door de lucht na een botsing met een motard – foto: Cor Vos

Op de steile kasseien van de Koppenberg ontploft de koers dan toch na een versnelling van debutant Julian Alaphilippe. De wereldkampioen heeft in zijn eerste Ronde van Vlaanderen duidelijk geen last van plankenkoorts en gaat er met een rotvaart vandoor. Topfavorieten Van Aert en Mathieu van der Poel ruiken het gevaar en rijden naar het achterwiel van Alaphilippe. De overige (semi)favorieten moeten passen en rijden vanaf dat moment achter de feiten aan.

Richting de Taaienberg probeert Alaphilippe het nog maar eens en dit keer is Van der Poel vrijwel direct mee. Van Aert krijgt heel even af te rekenen met een tegensputterende ketting, volgt op een klein gaatje en moet vervolgens alle zeilen bijzetten om de scheve situatie recht te zetten. Op de Taaienberg krijgen Alaphilippe en Van der Poel het gezelschap van de Belg en zo hebben we drie absolute wereldtoppers aan kop in de Ronde van Vlaanderen.

Op 35 kilometer van de streep schreeuwen de commentatoren het plots uit. Alaphilippe komt spectaculair ten val na een botsing met een motard. Van Aert rijdt op dat moment op kop en stuurt handig langs de motor, Van der Poel kan de bestuurder nog maar net ontwijken, maar voor Alaphilippe is het te laat. De wereldkampioen ligt languit op de grond en schreeuwt van de pijn: exit Alaphilippe. De renner van Deceuninck-Quick-Step wordt afgevoerd naar het ziekenhuis.

De twee kemphanen op de Oude Kwaremont – foto: Cor Vos

Zonder Alaphilippe trekken we met Van Aert en Van der Poel over de laatste passages van de Oude Kwaremont en de Paterberg. De twee kemphanen besluiten elkaar niet meer te testen op de hellingen, werken in de finale goed samen en weten zo uit de greep te blijven van een achtervolgende groep. In de laatste kilometer in Oudenaarde dwingt Van Aert Van der Poel de kop op, maar die laatste blijft ijzig kalm en weet als een ware pistier Van Aert op te vangen.

Van der Poel weet er een bijzondere korte sprint van te maken, zet op een krachtige manier aan en Van Aert slaagt er niet in om de Nederlander nog te remonteren. Het verschil is bijzonder klein, maar voor Van der Poel groot genoeg om de Ronde van Vlaanderen te winnen. Na de streep is de ontlading groot bij de renner van Alpecin-Fenix. “Dit is echt een onbeschrijfelijk gevoel.” In 1986 was Adrie van der Poel de beste in Vlaanderen, 34 jaar later is Mathieu aan beurt.

Ronde van Vlaanderen 2020
Antwerpen-Oudenaarde (243,3 km)
1. flag-nl Mathieu van der Poel (Alpecin-Fenix) in 5u43m17s
2. flag-be Wout van Aert (Jumbo-Visma) z.t.
3. flag-no Alexander Kristoff (UAE Emirates) op 8s
4. flag-fr Anthony Turgis (Total Direct Energie) z.t.
5. flag-be Yves Lampaert (Deceuninck-Quick-Step) z.t.
6. flag-be Dimitri Claeys (Cofidis) z.t.
7. flag-be Oliver Naesen (AG2R La Mondiale) z.t.
8. flag-nl Dylan van Baarle (INEOS Grenadiers) z.t.
9. flag-de John Degenkolb (Lotto Soudal) z.t.
10. flag-be Tiesj Benoot (Team Sunweb) z.t.

Volledige uitslag

De absolute climax van het seizoen: het slot van de Ronde van Vlaanderen – foto: Cor Vos


Parijs-Roubaix, de vijfde monumentale klassieker, ging dit jaar niet door vanwege de coronapandemie. De wedstrijd stond gepland voor 25 oktober, een week na de Ronde van Vlaanderen. 


Dit artikel delen:

81 Reacties

assen 16 december 2020 om 08:11

Snap de uitslag wel, heb ook RVV gestemd.

MSR is sowieso vrij saai, behalve het laatste stukje. Het laatste stukje was wel leuk overigens. Mmm, de reden dat ik op RVV heb gestemd is precies het laatste stukje!

Lombardije was an sich ook vrij mooi maar slecht in beeld gebracht. Luik brak te laat los om de mooiste te zijn.

CechRepublic 16 december 2020 om 08:42

LBL vond ik zelf veel aantrekkelijker en spannender dan RVV waar wat we zagen wel bizar knap was, maar alleen de laatste kilometer echt nagelbijtend. Benieuwd wat de score was geweest als WvA ipv MvdP had gewonnen.

platteprijs 16 december 2020 om 12:43

@ CR de finale van Luik was spannend, de finish was echter een aanfluiting, een monument onwaardig. En de aanloop naar de finale oersaai.

Barry Batsbak 16 december 2020 om 08:45

Er zijn maar 2 monumenten waar ik het warm van krijg; Parijs-Roubaix en De Ronde van Vlaanderen. MSR en Lombardije blijf ik niet voor thuis. LBL wil ik het voordeel van de twijfel nog geven om ervoor te gaan zitten. Helaas helaas helaas geen PR dit jaar dús RVV gestemd.

CechRepublic 16 december 2020 om 08:53

Parijs – Roubaix is ondertussen net zulke folklore geworden als het veldrijden. Er zijn zo weinig coureurs die PR serieus nemen/kunnen winnen dat er eigenlijk geen bal aan is.

Massimo Bataille 16 december 2020 om 08:57

Ik had lang dezelfde gedachte, met SanRemo = Poggio knallen.
Maar dit jaar voor het eerst Lombardije zeer aandachtig gevolgd ( wat moest je anders doen in coronatijden) en er eigenlijk best van genoten. Is eigenlijk wel een mooie koers.
Jammerlijk dat het deelnemersveld wat minder was in aanloop van de TdF en de val van Evenepoel die de race beïnvloede, maar ik ben wel fan geworden van de koers en het parcours.
LBL spreekt me ook iets minder aan en de jammerlijke finale van dit jaar deed er ook geen goed aan.

VespavanBern 16 december 2020 om 09:59

@cechrepublic
Waar heb jij het nou over?
Internationaal gezien is PR nog altijd de grootste klassieker. Als je een Amerikaan die wel is wielrennen kijkt vraagt naar wielerkoersen komt hij waarschijnlijk met de Tour, P-R en misschien het wk. En er zijn juist heel veel verschillende renners die PR kunnen winnen, van net-niet pure sprinters (Degenkolb) tot lange duurgozers (politt). Ook puncheurs als Alaphillipe zijn zeker niet kansloos.

Barry Batsbak 16 december 2020 om 10:18

Dat klopt dan precies Cech, want veldrijden vind ik ook heel leuk. Blijkbaar ben ik dan vatbaar voor folklore. Als dat hele spul volle bak op het bos van Wallers af komt stormen, dan voel ik elk jaar weer mijn eigen hartslag stijgen. Het enige wat er nog aan mankeert (aan wielerklassiekers in zijn algemeenheid) is dat de rijders wat mij betreft een reservetube rond de schouders zouden moeten dragen.

CechRepublic 16 december 2020 om 10:35

Barry, ben jij nou meer van het driebanden of van het ankerkader?
Ik kijk overigens met plezier naar PR of soms zelfs ook naar veldrijden, maar mijn hartslag gaat er wel eerder van omlaag dan omhoog. Soort sportive versie van Rail Away eigenlijk :)

Barry Batsbak 16 december 2020 om 11:29

Doe maar zakbiljarten. Hahahaha, Railaway! Vrogger hadden we hier “gaan we links of gaan we rechts” waarbij ze een camera op een auto knoopten en dan lekker over ’s heeren wegen gingen toeren. Dat was zelfs mij te tam. Dan nog liever MSR.

Panache 16 december 2020 om 09:03

San Remo en Lombardije waren mooi na zo’n lange pauze, maar drukten ons ook met de neus op de feiten dat de coronabreak tot grote fluctuaties in vorm had geleid. Doet niets af aan de winnaars, maar gaf mij toch een beetje een Tour Down Under gevoel. Té grote krachtsverschillen.

De Ronde is een koers waar de sterksten de schiftingen overleven. Sportief gezien wordt daar het kaf van het koren gescheiden. Ook hier iets te weinig koers vanwege het grote niveauverschil tussen MvdP en Wout en de rest in dit werk. Sport zoals sport hoort te zijn, maar het grote publiek zal niet op het puntje van zijn stoel hebben gezeten.

Luik was dan de koers waar veel meer samen kwam: breder sterk veld met Hirschi, van der Poel, Woods en zelfs Mohoric op afspraak. Spannende finale en dramatische finish. Niet de mooiste overwinning van Roglic, maar wel een van zijn meest memorabele.

Michelangelo 16 december 2020 om 09:28

Was voor mij 1 van de meest moeilijke polls, maar uiteindelijk toch op de RVV gestemd. Omdat het dit jaar de enige koers was waar mijn haren van overeind gingen staan. Niet zozeer het koersverloop zelf, maar de laatste 175 meter zat alles in: tactiek, power, snelheid, fair sprinten, de wil om te winnen, het vertikken om te verliezen, jarenlange sportieve rivaliteit, mooie omhelzing en schitterende emoties na afloop.

Meest interessante koersverloop: zonder twijfel Lombardije. Jammer van de Italiaanse regie.
Meest voorspelbare koersverloop: zoals ieder jaar MSR: eigenlijk alleen het kijken waard vanaf de Cipressa.
En LBL had misschien wel het mooiste deelnemersveld. Ik had graag gezien dat de verschillen op de top van La Roche aux Faucons net wat kleiner waren, dan hadden we helemaal nog een schitterende finale kunnen zien. Legendarische finish ook met de zwiep van Alaphillippe, het juichen in de regenboog en Roglic die nog onder zijn arm door piept.

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 12:11

Dat van die rechtoverendstaande haren deel ik volkomen, maar dan uit ergernis.

FDJ 16 december 2020 om 09:36

Ik heb op Luik gestemd. De Ronde lag al heel vroeg in een beslissende plooi en de twee koplopers legden het vuur niet heel erg na aan de schenen tot de slotkilometer. Luik had wat dat betreft veel meer in zich.

Sephiroth 16 december 2020 om 10:09

Ik op lombardije maar om soortgelijke redenen RvV niet.

ervee 16 december 2020 om 09:44

De RVV, alleen al om de mooiste (laatste) kilometer van het jaar.

Wat ik wel bijzonder vindt, is dat sommige mensen nu zeggen dat de RVV saai was, omdat de drie grote renners al vroeg weg waren. Terwijl als er niks gebeurde en een grote groep naar de meet reed, er waarschijnlijk weer werd afgegeven op deze renners, dat ze niet eerder gingen.

Deel Koeper 16 december 2020 om 21:06

Het was saai omdat de favorieten niet echt werden aangevallen door de outsiders, waardoor die favorieten dan ook “gewoon” weg reden, zonder al te veel tegenstand, op een voorspelbare manier en op een voorspelbaar moment, om elkaar dan ook in de rest van de finale op geen enkele manier te bestoken. Leuk als iemands held wint, maar qua koersverloop was dit de meeste generieke, ongeïnspireerde versie van deze klassieker die iemand kon bedenken.

Nu hadden de andere 3 ook geen erg spectaculair verloop, maar daar waren hier en daar nog een paar onverwachte details die toch net wat interessanter maakten dan Vlaanderen.

Marik 16 december 2020 om 09:54

Heb toch voor MSR gekozen, omdat ik de apotheose verreweg de mooiste vond. Nog even getwijfeld om LBL te kiezen, vooral omdat de winnaar, het moment en de revanche ook wel erg mooi was. Maar Wout, die zo fantastisch counterde in MSR was voor mij het meest spectaculair.

VespavanBern 16 december 2020 om 10:05

Op de RVV gestemd. MSR kan het alleen zijn in mijn ogen als de koers begint vòòr de cipressa, maar dat gebeurt helaas nooit. RVL heb ik altijd iets het lelijke eendje gevonden, vaak een wat minder deelnemersveld (vooral als er in een normaal seizoen een sprinters of klassieker WK is). LBL vond ik dit jaar wel mooi, maar ook hier kwam de spanning pas laat en de finish was natuurlijk historisch, maar ik bleef achter de buis wel met een onbeantwoord gevoel achter. PR is dit jaar niet gereden. RVV blijft dan over. Ook dit jaar heb ik weer ontzettend can de ronde genoten. Heel de dag achter de buis met Wuyts en De Cauwer op de achtergrond. Ik vond ook dat de fase dat mvdp en ala wegreden (en de fase iets daarvoor) schitterend was. Die reed bij die weg, die sloot daar aan, Michel die keihard RENAAT schreeuwt om te zien wat er aan de achterkant van de groep gebeurt, op het moment dat Renaat dat doorgeeft demarreert er weer iemand weg aan de voorkant van de groep, wat tot nog meer geschreeuw leid. Het klassieke beeld van de Ronde.
Op de Ronde gestemd dus :)

Sephiroth 16 december 2020 om 10:08

Ik heb, ondanks slecht beeld, op Lombardije gestemd. Ploegen spel en het geheel was gewoon mooi met veel aanvallen.

MSR, RvV en LBL ook indrukwekkend, maar LBL vooral vanwege de laatste honderd meters, RvV vanwege de crash van alaphilippe en MSR liep zoals wel vaker.

lnnrt 16 december 2020 om 10:17

Het wordt tijd dat we de Strade een monument mogen noemen, dan had ik zeker daarop gestemd.

CechRepublic 16 december 2020 om 10:37

Eens. Daar komen RVV en LBL perfect samen. Dat is misschien wel de enige koers waar ik echt voor thuis blijf.

-Stijn- 16 december 2020 om 10:55

+1 Strade bianche veruit de mooiste klassieker dit jaar. Wil deze al een tijdje nog eens opnieuw zien alleen staan er op youtube alleen korte samenvattingen maar niet de volledige tv uitzending

Kelder is de Man 16 december 2020 om 11:18

Stijn
De vrouweneditie is wel te zien op Dailymotion.

Panache 16 december 2020 om 14:44

Historie opbouwen kost tijd (langer dan 14 jaar op profniveau).
Van mij mogen ze Strade in 2070 zeker een monument gaan noemen. Nu is het gewoon een hele mooie WT wedstrijd en daar is niets mis mee.

Frank V 16 december 2020 om 15:01

Mee eens, de Amstel heeft om die reden zeker nog 30 jaar aan historie van epische battles en gebeurtenissen nodig om het tot een monument te kunnen schoppen.

Domestique 16 december 2020 om 10:27

MSR zorgde bij mij voor het meest voldane gevoel. Zoals altijd wel niks aan te zien tot aan de Cipressa (en eigenlijk zelfs de laatste kilometer van de Poggio), maar dan wel een spetterend en meeslepend slot. Zeker niet het mooiste monument, maar misschien wel het mooiste monument van het jaar.

De RVV is normaal gezien mijn favoriete klassieker, hoewel ik Parijs-Roubaix eigenlijk een nog mooiere koers vind. De sfeer rond De Ronde en het parcours (waar ik zelf veel fiets) maken het evenwel dé koers van het jaar voor mij. Alleen was van die sfeer dit jaar uiteraard weinig te merken en waren ook de val van Alaphilippe en de Trofeo Baracchi van de 2 een beetje een domper. Wel een ijzingwekkende laatste kilometer gezien. PR is niet verreden, dus komt niet in aanmerking. Eens met CechRepublic dat het aantal wereldtoppers daar aan de start minder is dan in pakweg LBL, maar anderzijds kan je ook zeggen dat de favorieten in PR er wel hun hoofddoel van maken in het seizoen en in absolute topvorm verkeren. LBL is voor veel ronderenners leuk om mee te pikken, maar de echte doelen liggen vaak later op het jaar voor veel toppers. Sowieso vind ik PR de tofste koers om naar te kijken, met ruim 100 km aan spektakel.

De Ronde van Lombardije werd voor mij ontsierd door de val van Evenepoel. Leek op dat moment 1 van de sterksten in de koers en het duurde wel érg lang voor we een verlossend bericht kregen dat hij nog in leven was. Van de rest van de koers heb ik minder kunnen genieten, ook omdat de val van Jakobsen nog zo vers in het geheugen lag en ook Schachmann aan het slot nog werd omver gemaaid door een wagen.

LBL zat zoals hierboven al aangehaald wel heel lang op slot en de ontsierde sprint zorgde ook niet echt voor een voldaan gevoel. Memorabel wel, maar niet het soort van ontknoping waar ik echt van hou.

rahimns 16 december 2020 om 11:10

LBL op slot ? Heb je het over dezelfde koers die ik gezien heb. Mohoric die in de finale zelfs nog de oversteek maakte, als er dit jaar 1 monument juist niet op slot zat was het wel deze.

Domestique 16 december 2020 om 11:11

Tot op de Roche is er toch helemaal niets gebeurd?

Wheely 16 december 2020 om 10:46

MSR ook voor mij, het kwam qua timing als een verlossing. Het nieuwe parkoers was ook leuk om te zien en de finale was prachtig. De rest van de monumenten hadden qua timing denk ik te lijden onder de grote rondes en stelden qua koersverloop teleur.

Menig rit in de Tour was dit jaar vele malen boeiender dan de monumenten.

-Stijn- 16 december 2020 om 10:54

Ik snap al die stemmen voor de RVV niet. Veel is er eigenlijk echt niet gebeurd.

Michelangelo 16 december 2020 om 11:06

Neem de moeite om de motivaties te lezen… wie weet snap je het dan.

En kom je waarschijnlijk tot de conclusie dat jij een andere mening hebt. En da’s prima!

theking 16 december 2020 om 11:13

Ik kies voor:
1 rvv: simpel Nederlandse winnaar;-)
2 lbl: verreweg het sterkste deelnemersveld en mooie koers en ontknoping
3 msr
4 lombardije: verreweg het zwakste deelnemersveld

De Brigadier 16 december 2020 om 11:24

RVV – onzettend saaie editie enkel spraakmakend door kolderieke val en koninklijke sprint (met dank aan de tactisch falende Van Aert)
LBL – typisch standaard saaie editie met een kokderieke laatste kilometer
MSR – typisch MSR
LBL – afgeslankte editie maar mooie editie waar veel in zat. Evenepoel die een daallesje krijgt van de gehaaide patron, met spannende val tot gevolg – nadat de koers al vroeg is opengebroken. Trek die de situatie ondanks 3 kleppers echter totaal onmachtig is en wellicht sterkste man in koers Vlasov geeft zn kopman Fuglsang het voordeel tegen de verrassende Bennett. Als die laatste 2 er om hadden gesprint was het nog evidenter deze koers geweest.

Vai Lombardia.

Wheely 16 december 2020 om 11:53

Jij hebt twee verschillende LBLs gezien?

Bobby Solo 16 december 2020 om 11:48

Lees hier dat de Strade al tot monument moet worden uitgeroepen. Laten we eerst eens beginnen met onze eigen Amstel Gold Race. Zelfs de Belgische kenners vragen zich af waarom dat nog niet zo is. Qua erelijst, deelnemersveld, beleving, parcours, natuurlijk schoon, aanzien onder renners en inmiddels ouderdom wordt het wel tijd dacht ik zo.

-Stijn- 16 december 2020 om 12:07

Amstel leuke koers maar ik plaats de Strade Bianche toch hoger

Beer 16 december 2020 om 12:07

Ik heb nog nooit een Belgische kenner zich horen afvragen waarom de Amstel nog geen klassieker is. Over de Strade dan weer wel. En terecht. Strade > Amstel.

theking 16 december 2020 om 12:09

Mee eens

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 12:22

Qua aanzien ontlopen de 2 elkaar niet zoveel. Het decor van de Strade is mooier maar zend scheldwoord nou eens de hele scheldwoord koers uit joh!

Domestique 16 december 2020 om 12:26

Voor mij mag het gewoon bij 5 monumenten blijven, maar ik ben wellicht meer dan gemiddeld gehecht aan de historische waarde van koersen.

Daaronder zijn er dan nog een paar mooie klassiekers waarvan de Strade zeker 1 van de meest speciale is, maar bv. ook de Amstel, Gent-Wevelgem en San Sebastian. Die staan voor mij allemaal wel wat op hetzelfde niveau.

Gelei 16 december 2020 om 12:39

Tja, wat verwacht je? De Amstel heeft podiummissen met bierviltjesrokken!! Daarmee diskwalificeer je jezelf als koers. ;-)

Wat waarschijnlijk wel meespeelt:
– is jarenlang het aanhangsel aan het ardense luik geweest en dus nagerecht ipv hoofdmenu
– het is in Nederland en niet in de 3 klassieke wielerlanden.
– Mss mede door de punten hierboven, maar itt de monumenten kan ik me niet meteen historische edities van de AGR voor de geest halen.
– de Cauberg aankomst gaf de koers een hoog Waalse Pijl gehalte wat je ook niet als monument gaat beschouwen.
– organisatie (in de brede zin): straatmeubilair, geparkeerde wagens, te smalle straten & dorpskernen geven het snel een cachet van amateurisme bij kijkers.
– herhalen van hellingen en lussen zijn altijd een zwaktebod in een klassieker. Zie ook de heisa toen de RVV die weg opging.

FDJ 16 december 2020 om 13:12

Eens, de erelijst van de Amstel is er ook zeker naar om monument genoemd te worden. Vele grote namen wonnen de koers.

De Strade is zeker nog geen monument, wel een klassieker. De koers is nog te jong, de koers heeft niet de lengte van een monument en rijdt pas sinds een paar jaar met de WT ploegen. Het heeft wel de potentie, maar is het zeker nog niet.

CechRepublic 16 december 2020 om 19:02

AGR heeft Merckx, Hinault en Zoetemelk op de erelijst. Dan moet ik de Strade nog maar zien te bereiken :)
Los daarvan, hoewel ik de AGR graag kijk kan het natuurlijk in helemaal niets tippen aan de Strade. Dat is niet erg, dat kunnen zeer weinig koersen. Maar om de Gold Race bij de monumenten te rekenen vind ik incorrect. Dan eerder de Waalse Pijl. Hoewel normaal een zaadkoers tot de laatste beklimming heeft die ook een prachtige erelijst en ook meer historie dan AGR.

Chippen 16 december 2020 om 20:50

agr blijft gewoon minder uitstraling hebben, heeft niet zozeer met zwaarte, leeftijd of deelnemersveld te maken

er zijn nu eenmaal weinig niet-nederlanders voor wie de agr een hoofddoel is in ’t begin van het seizoen, voor wie dat een seizoen of zelfs een carrière geslaagd maakt of voor wie het een jeugddroom is om dat ooit te winnen. dat geldt wel (of althans veel meer) voor de erkende monumenten. mogelijk zal de agr dat ooit behalen, maar het lijkt erop dat de strade daar veel minder moeite mee zal hebben

Lalsacien 16 december 2020 om 21:10

AGR is een wedstrijd in Nederland. De klassieke wielerlanden zijn Frankrijk, België en Italië. Alle wielerwedstrijden buiten die land zullen moeilijk een monumentale klassieker worden. Parijs-Tours is ondanks de degradatie vanuit de UCI meer een monument dan de AGR voor mij.

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 12:08

Luik, beklijvende uitgave met bizarre ontknoping.

MSR & gdl eveneens aardige uitgaves, de ronde was zowel esthetisch als qua koersverloop een dieptepunt.

Gelei 16 december 2020 om 12:10

RVV was geen bal aan (behalve de spurt) en onthoofd door het voorval met Alaphilippe.
Lombardije werd aan anticlimax door het wegvallen van Remco; de finale tussen B-figuren deed er niet eens meer toe.
LBL was weer een draak van een koers; alle ballen op de RaF en vervolgens dat geknoei in de spurt.
MSR was MSR, 15min vuurwerk maar tenminste een boeiende en eerlijke strijd.

CechRepublic 16 december 2020 om 19:06

Ja, die B-figuren als Nibali, Mollema en Fuglsang die allen qua erelijst nog geeneens de tenen van Zonnekoning Remmie mogen kussen…. Kom op zeg, dat je teleurgesteld bent dat Evenepoel er letterlijk tussen uit viel begrijp ik, maar als je Nibali bij de B-garnituur rekent blijft er geen A-garnituur meer over.

Gelei 16 december 2020 om 19:52

Als je eindigt tussen B-garnituur als Ciccone, Vlasov en Bennett, dan ben je B-garnituur ongeacht het palmares. Nibali heeft overigens niet eens het tegendeel kunnen bewijzen over het ganse seizoen.

Kan ik het helpen dat Remco de garnituren herdefinieerd?

CechRepublic 16 december 2020 om 19:59

Nee dat kan je niet. Remco wel overigens, maar die heeft dat ook niet gedaan. Sterker, die kon de B-garnituur niet eens bijhouden in een afdaling. N.b. het makkelijkste stuk van het wielrennen. De Remco haat hier gaat soms best ver, maar de adoratie gaat meestal nog veel verder de gênante kant op.

Lalsacien 16 december 2020 om 21:13

@gelei mocht Evenepoel gewonnen hebben dan was het dus tegen tweederangs coureurs geweest. Begrijp ik dat goed???

Murcia 16 december 2020 om 21:40

+1
Dat is inderdaad de enige uitkomst van Gelei zijn betoog, vaak zie je echter dat fans bij een overwinning van hun favoriet de tegenstand ineens ophemelen. Dus Nibali is nu een B-garnituur renner maar had Evenepoel gewonnen, dan was hij waarschijnlijk weer een divisie naar boven opgeschoven. Nibali B-garnituur noemen is gewoon een belediging. Zijn erelijst is de feitelijke ontkenning van dat statement.
Remco krijgt vaak veel bagger over zich heen ook op dit forum, maar er zijn zeker ook mensen die een waas voor ogen krijgen bij het kleinste beetje kritiek op hem en dat gelijk verbinden aan de Holland-België strijd die kennelijk populair is hier.

kleomantre 16 december 2020 om 22:18

Vooral Remco is dan momenteel b-garnituur, een met d-segment stuurmanskunst. Afhankelijk van waar je meer waarde aan hecht zijn Valverde, Nibali, Sagan en Gilbert de grootste renners van het afgelopen decennium, decennium en een half met daarbij de reeds gestopte Contador. Dus tja we hebben weer met een trol te maken.

Bobby Solo 16 december 2020 om 12:33

Strade is een leuke overhypte gravelrit van 200km met weinig publiek langs de kant. Maar goed, een monument van 12 jaar oud klinkt sowieso tegenstrijdig. De Amstel echter heeft inmiddels alles wat een monument moet hebben.

-Stijn- 16 december 2020 om 12:39

Het enigste wat de amstel heeft is de kilometers. De strade is loodzwaar en vraag mij af hoeveel renners er binnekomen als ze dat parcours 250 maken. Ook de heroïsche aankomst maakt de strade bianche extra speciaal.

Gelei 16 december 2020 om 12:45

@Bobby,

overhypet of niet, het is elk jaar een van de puurste stukjes oldskool no-nonsense wielrennen.
Het feit dat er bij kijkers telkens klachten zijn dat de uitzending niet vroeger begint, zegt genoeg.

FDJ 16 december 2020 om 13:14

@Stijn praat eens met renners. De Amstel is een loodzware koers met constant keren en draaien etc. Dat onderschat je zwaar. Je hebt nergens de tijd even lekker terug in je ritme te komen.

Wheely 16 december 2020 om 13:32

De monumenten zijn nu eenmaal de monumenten, het is ook maar een label wat we er op plakken. De Strade is een unieke koers, juist dat ze geen monumentale afstand heeft draagt bij aan haar schoonheid. Amstel is ook weer uniek op zijn eigen wijze. Daarmee kwalificeren ze zich als mooie hoogaangeschreven koersen op de kalender. Wat mij betreft hoef je daar niks aan te veranderen.

Michelangelo 16 december 2020 om 13:42

Veel Vlamingen zien de kasseiklassiekers als de zwaarste klassiekers. Maar als je het in het peloton gaat vragen, krijg je misschien toch wel een ander beeld.

Met name LBL, Lombardije en ook AGR worden denk ik qua zwaarte erg onderschat. Als je kijkt hoe uitgewoond veel renners daarin over de streep komen, durf ik gerust de stelling aan dat deze klassiekers zwaarder zijn dan de RVV.

Qua uitstraling is het echter een ander verhaal. Hoewel het ook weer afhankelijk is van welk land je komt. RVV is groots in Vlaanderen, maar daarbuiten is het toch een iets genuanceerder verhaal. PR is internationaal gezien de meest aansprekende, en daarna ontlopen RVV, MSR en LBL elkaar toch echt niet zoveel. Het is vooral in Vlaanderen dat het klassieke seizoen ophoudt na de kasseiklassiekers.

Monumenten, klassiekers: who cares, is een defintiekwestie. Strade is in korte tijd een klassieker geworden, en tot nu toe ook qua spektakel nog geen enkele maal teleurstellend geweest.

Beer 16 december 2020 om 13:49

En weer een post van Michelangelo vol denigrerende aannames over Vlamingen. Faut le faire.

kleomantre 16 december 2020 om 14:05

De Amstel Gold Race lijkt me inderdaad een zware koers, zeker afgaand op de reactie die Simon Clarke gaf terugkijkend op de editie die MvdP won. Die had het er over dat je het parcours meermaals gereden moet hebben om op de juiste punten op de juiste plek te zitten, wat door dat draaien en keren en smallere wegen lastig is.

Puur kijkend naar de heuvelspurt waar het veelal op uitdraaide ala Waalse Pijl denk je, mwah stelt allemaal niet zoveel voor. Maar dat doet het toch wel. Voor mij zou de AGR om die reden ook dicht tegen de traditionele klassiekers aan zitten, qua aanzien. Is qua type parcours en de opeenvolging van kortere hellende stukken, de ene keer venijnig dan weer licht(er) oplopend en de smalte van diverse wegen heel anders dan de meeste wegwedstrijden.

Domestique 16 december 2020 om 14:22

Zwaarte hangt natuurlijk ook samen met wat voor renner je bent. Een type Politt zal een Parijs-Roubaix beter verteren dan Lombardije, terwijl dat bij een lichtgewicht net omgekeerd is. Sowieso zijn het allemaal zware koersen (met uitzondering misschien van MSR waar je ondanks de afstand nog relatief fris uit kan komen). Het gaat ook niet enkel om het parcours en de hoogtemeters, maar ook over hoe erop gekoerst wordt.

In Vlaanderen worden de kasseiklassiekers overigens niet als zwaarste beschouwd, er is gewoon meer interesse voor.

Dat hangt samen met dat het de koersen van hier zijn (in Nederland zal ook meer interesse zijn voor de Amstel dan voor San Sebastian), waar Vlamingen het traditioneel goed doen en die ook meestal spectaculair verlopen.

Kasseiklassiekers waarbij de koers pas in de laatste 10km losbarst, zijn eerder uitzondering dan regel. Ook omdat het parcours er zich toe leent uiteraard, terwijl een koers als LBL het eerder van de afmatting moet hebben en het dan aankomt op wie er aan het einde nog een punch in de benen heeft.

Panache 16 december 2020 om 15:00

“RVV is groots in Vlaanderen, maar daarbuiten is het toch een iets genuanceerder verhaal. PR is internationaal gezien de meest aansprekende…”

Indien je het denigrerend vindt Beer, dan moet je proberen inhoudelijk tegengas te geven in plaats van te huilen. Check je de feiten dan kan je bovenstaande uitspraak enkel bekrachtigen.

Beer 16 december 2020 om 15:27

Panache, dat is een reactie met weinig panache. Je zoekt iets waar het niet is. De aannames zitten hem in "Veel Vlamingen zien de kasseiklassiekers als de zwaarste klassiekers." & "Het is vooral in Vlaanderen dat het klassieke seizoen ophoudt na de kasseiklassiekers." Wie zegt dat Vlamingen de kasseiklassiekers als zwaarste zien? Niemand. En wie zegt dat voor Vlamingen het klassieke seizoen ophoudt na de kasseiklassiekers. Niemand. Niks dan goedkope aannames om de Vlamingen hier wat op hun kop te zitten. Zoals Michelangelo hier dagelijks doet. Niks huilen aan dus, gewoon de vinger op de dagelijks etterende wonde leggen.

Panache 16 december 2020 om 16:19

Direct bewijs zal er niet zijn, maar als je kijkt naar dit forum, de kijkcijfers en onderzoeken (zoals onderstaande link) dan kan je niet anders concluderen dan dat er in België heel veel meer aandacht is voor de Vlaamse voorjaarsklassiekers ('Hoogmis' ) – zowel relatief als absoluut. Kijk je naar Nederland dan zijn er veel minder mensen geïnteresseerd in wielrennen en staat een klassementsman veel hoger in aanzien dan een klassieke coureur. Het verschil in beleving en waardering is er wel zeker.
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160223_02145404

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 16:55

De ronde is gewoon in 1 klap 50% aanzien verloren sinds het naar het huidige parcours verkracht werd, bizar genoeg hebben precies diezelfde lui van Gent Wevelgem wat mij betreft de mooiste eendaagse koers anno 2021 gemaakt.

Geef de ronde Geraardsbergen terug als klapstuk en poog het meermaals dezelfde hellingen rijden uit te sluiten en je hebt de ronde weer terug.

Michelangelo 16 december 2020 om 21:24

Beer,
Een heel simpel voorbeeld: Het Vlaamse wielerpraatprogramma Vive le velo heeft (of had) haar laatste uitzending na Parijs Roubaix. Als pure illustratie van hoe ze bij de Vlaamse zender Sporza aankijken tegen Brabanse pijl (daar kun je nog wat van begrijpen), AGR, WP en LBL.
Waarschijnlijk zie jij het als denigrerende en generaliserende opmerkingen over Vlamingen. Maar als er in Vlaanderen ECHT interesse was in de heuvelklassiekers, dan was Sporza voor de kijkcijfers zeker op die kar gesprongen.
Verder ben ik heel regelmatig bij de koersen geweest. En waar je in PR struikelt over (soms behoorlijk dronken) Vlamingen, zijn ze in LBL en de AGR bijna op 1 hand te tellen. Reisafstand? Of pure desinteresse? Ik denk het laatste.

Misschien moet je eens net doen als Domestique. Die is het ook niet met mij eens, maar zet niet zijn Vlaamse calimero ei op, en komt terug met argumenten waarom het toch anders zou zijn. Wie weet lucht het op!

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 22:19

Ik heb anders bakken Vlaemen gezien bij zowel agr als lbl en die reisafstand scheelt weinig met pr. Grootste verschil is het grote aandeel west Vlaemen dat in Frankrijk komt, die zijn wat aanweziger waardoor het er erg veel lijken te zijn.

Jacco van Stierop 16 december 2020 om 22:31

Vlaamse koersen zijn meer dan alleen wielerwedstrijden voor de Vlamingen. Naast een sportief evenement is het belangrijk cultureel erfgoed waaraan de identiteit wordt ontleend. Voor de Vlamingen ontbreekt dat bij de heuvelklassiekers, die zijn voor hen leuke wielerkoersen maar louter op sportief vlak, niet op sociaal-cultureel vlak.

Bobby Solo 16 december 2020 om 13:56

Niks denigrerends aan, gewoon beschreven zoals veel Vlamingen het beleven in het algemeen, uitzonderingen daargelaten uiteraard.

Frank V 16 december 2020 om 14:25

Inderdaad niks denigrerends aan. Alleen weer dezelfde usual suspect die geen week gepasseerd laat om op onderhuidse wijze negatief te willen zijn over iets wat Vlaams of Belgisch is.
Laat om het even welke username hier iets opschrijven over VL/BE wat hem niet aanstaat en het valt niet eens op.
Maar deze heeft een soort obsessie in de negatieve zin. Hij verwijt anderen idolaterie maar hij heeft het zelf het vaakst van iedereen hier over Remco Evenepoel in zijn opmerkingen.

Frank V 16 december 2020 om 14:40

edit wf: niet doen

Frank V 16 december 2020 om 14:18

De natte PR was hier met 99% van de stemmen gaan lopen natuurlijk.
MSR heeft gebracht wat je ervan mocht verwachten: ontglippers op de Poggio en spanning of de 2de achtervolgende groep ze zouden terugpakken. 5 minuten op het puntje van je stoel. Als een laatste ronde op het WK. Maar omwille van die korte spanningsduur kan het nooit het beste monument zijn.
RVV: doodzonde dat de joker ervantussen viel. Daarna heb ik 2 jongens gezien die reden om er vooral niet afgereden te worden en voorbeeldig beurtjes zien doen. Ze attaqueerden niet op de hellingen uit schrik voor de counter. En zo was dat een lamme laatste 30km.
LBL wast best opwindend maar ook weer van te korte duur en met een wel heel vreemde climax.
Daarom misschien nog GDL, het kruipen op de Sormano, de waaghalzerij in de afdaling, het spel Bennett-Astana. Maar daar had je ook dat een hoogst interessante protagonist letterlijk uit de race viel en een andere met dubbel pech af te rekenen had. (Mollema)

Al bij al voor mij geen grote winnaar aan te duiden hier.

VespavanBern 17 december 2020 om 10:48

Helemaal eens, de mooiste klassieker dit jaar is in mijn ogen Gent-Wevelgem, dat was echt wielrennen pur sang.

Murcia 16 december 2020 om 14:25

Dit jaar heb ik gekozen voor LBL, de aanloop in alle klassiekers was dit jaar niet bijzonder en ik kon niet stemmen op de Strade (geen Monument). LBL bracht de revanche voor Roglic tot teleurstelling van Wuyts en een unieke kopgroep waarin 4 renners die het seizoen kleurden tot aan de streep er voor gingen. De escapades van Julian maakte het nog gedenkwaardiger.

Romāns Vainšteins 16 december 2020 om 16:58

Straf samengevat.

Lalsacien 16 december 2020 om 20:48

Eens met Murcia. LBL had het grootste contingent aan kandidaten voor de overwinning tot aan de finish. RVV was vrij saai. MSR, leuk en goed van van Aert maar daar is het altijd vanaf halverwege de Poggio interessant. RVL was ik niet thuis en heb ik dus gemist.

Veloburto 16 december 2020 om 22:34

Sowieso LBL dit jaar!

jappe666 17 december 2020 om 11:02

Ik geef mijn stem ook aan het officieuze monument Strade Bianche.

MSR is altijd saai, RvV en LBL hadden wat mij betreft beiden een anti-climax en die eerste miste ook peper en zout en Lombardije had een matig deelnemersveld en werd belabberd in beeld gebracht. Qua koersverloop wel de leukste, met wisselende kansen, attractief rijdende renners en Trek die ondanks 3 man bij de eerste 6 het podium alsnog missen. LBL door de anticlimax op het eind 2de.

Volg hier

Headlines

Materiaalzone

Populair